Соңғы Американ революциясының ардагері Дэниел Ф. Бакман (1759-1869) туралы ақпарат. Өмірі, туған жері, әскери қызметі және зейнетақысы. Тарих, ардагерлер.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Соңғы тірі қалған американдық революциялық соғыс сарбазы
Last surviving American Revolutionary War soldier
Дэниел Фредерик Бейкмен (9 қазан 1759 – 5 сәуір 1869) американдық революциялық соғыста (1775–1783) қызмет еткені үшін ардагерлік зейнетақы алатын соңғы тірі қалған адам болды.
Daniel Frederick Bakeman (October 9, 1759 – April 5, 1869) was the last survivor receiving a veteran's pension for service in the American Revolutionary War (1775–1783).
Ерте өмір
Бейкмен 1759 жылдың 9 қазанында Нью-Йорк штатының Шохари округінде туғанын айтты. Басқа дереккөздер оның Солтүстік Нью-Джерсиде, Делавэр өзеніне жақын жерде туған болуы мүмкін екенін және оның ата-анасы ол кішкентай кезінде Шохари округіне көшіп келгенін көрсетеді. Оның ата-анасы голланд иммигранттары – Андреас Филипп Бейкмен және Катарина Миллер болды, ал оның аты кейде жазбаларда "Бохман" деп те кездеседі. Ол 1773 жылдың 27 қарашасында Шенеқтадиде крещениеден өтті.
Bakeman claimed that he was born on October 9, 1759, in Schoharie County, New York. Other sources indicate that he may have been born in northern New Jersey, near the Delaware River, and that his parents moved to the Schoharie County area when he was a boy. His parents were Dutch immigrants Andreas Phillip Bakeman and Catarien Miller, and his name sometimes appears in written records as "Bochman". He was baptized in Schenectady on November 27, 1773.
Америка революциясы
Бейкменнің кейінгі куәлігіне сәйкес, американдық революция кезінде ол соғыстың соңғы төрт жылында Трайон округі жасағында қатардағы сарбаз болып қызмет етті және округтік жасақты Марин Уиллетт басқарған кезде Ван Арнум есімді капитан басқарған бөлімшенің мүшесі болды. Некролог бойынша, Бейкмен 1781 жылы Джонстаун шайқасына қатысып, қатардағы қызметтен кейін жасақтың жүк тасушысы болып жұмыс істеген. Трайон округі жасағының тізімінде Ван Арнум (мүмкін, Ван Эрнам, Бейкменнің кейінгі өмірінде Каттарагус округіндегі белгілі отбасы) есімді капитан немесе оған ұқсас есім табылмаса да, және Бейкмен немесе Бохман есімді сарбаз тізімде жоқ; алайда, Бейкменнің өмірінің кейінгі кезеңінде берген зейнетақы өтінішінде революциялық қызметі туралы берген сипаттамалары сенімді деп танылды. Қызығы, АҚШ Ішкі істер министрлігінде "Бейкмен" деген бір жазба бар: "Бейкмен, Генри, Гранбри, Освего" [Аудан], төмендегі ескертумен: "Полковник Виллетт жасағының, капитан Питер Б. Тирдің бөлімшесінде қызмет еткен сол есімді сарбаздың кім екенін анықтау үшін тоқтатылды".
According to Bakeman's later testimony, during the American Revolution, he served as a private in the Tryon County militia for the last four years of the war, and was a member of the company commanded by a captain named Van Arnum during the period when the county militia was commanded by Marinus Willett. According to an obituary, Bakeman took part in the 1781 Battle of Johnstown, and served as a teamster for the militia following his time in the ranks. Though no captain named Van Arnum (possibly Van Aernam, a prominent family in Cattaraugus County in Bakeman's later life) or anything approximating it appears in the rolls of the Tryon County militia, and though no soldier named Bakeman or Bochman appears in the roll; the descriptions Bakeman provided of his Revolutionary service in the pension application he submitted later in life were judged to be credible. Interestingly the US Department of the Interior had one listing of "Bakeman": "Bakeman, Henry of Granbry, Oswego" [County] with the following remarks: "Suspended for evidence of identity of the service credited to a soldier of the same name of Colonel Willett's regiment, Captain Peter B. Teare's company."
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін Бейкмен Мохок аңғарында шаруашылық етті. 1782 жылы ол Сьюзан Брюерге үйленді, және олардың сегіз баласы болды: Филипп, Ричард, Кристофер, Бетси, Маргарет, Сьюзан, Мэри және Кристин. Мәліметтерге сәйкес, 1825 жылы Бейкмен отбасы Нью-Йорк штатының Аркаде қаласына қоныстанды, онда олардың Каунти-Лайн-роудтың солтүстік жағында үйі болды. 1845 жылы олар Нью-Йорк штатының Фридом қаласына, содан кейін Старкқа көшті. Бейкмен 1860 жылғы АҚШ халық санағында "Фредерик Бейкмен" деп тіркелді, ол әйелімен, қызы Сьюзанмен және немересі Джейкоб Н. Бейкменмен (1838 жылы туған) бірге Фридом қаласында тұрды. Өмірінің соңғы жылдары Бейкменді жергілікті басшылар маңызды шараларға қатысуға жиі шақыратын, ал Тәуелсіздік күні ол мылтығынан салют атып, Фридом қаласының көшелерімен шеруге қатысқан.
After the war, Bakeman farmed in the Mohawk Valley. In 1782, he married Susan Brewer, and they were the parents of eight children: Philip, Richard, Christopher, Betsey, Margaret, Susan, Mary, and Christine. Records show that in 1825 the Bakeman family settled in Arcade, New York, where they owned a home on the north side of the County Line Road. In 1845 they moved to Freedom, New York, and they later moved to Stark. Bakeman appeared in the 1860 United States Census as "Frederick Bakeman" living in Freedom with his wife, his daughter Susan, and a grandchild, Jacob N. Bakeman (born 1838). In Bakeman's later years, he was often called upon by local leaders to take part in important ceremonies, and on Independence Day he was known to march around Freedom firing salutes with his musket.
Кейінгі өмірі
Бейкмен өмірінде кем дегенде үш рет үй өртінің құрбаны болды, соның ішінде Нью-Йорк орталығынан Олбаниге бидай және басқа да шаруашылық заттарын сатып алу үшін төрт күндік сапарда болған кезде. 1860 жылдардың ортасында ол зейнетақы алуға үміттенді және оның қызметі туралы жазбалары үй өртінің бірінде жойылғанын мәлімдеді. Бостандық туралы куәлік немесе басқа да растайтын құжаттарды ұсына алмаған көптеген ардагерлер сияқты, Бейкменнің өтінішіне оның адалдығына куәлік беретін және оның әскери қызметін баяндағанын естіген достары мен көршілерінің жазбаша куәліктері қосалды. Бұл адамдардың куәліктері мен Бейкменнің өзінің мәлімдемесі сенімді деп танылды және 1867 жылдың 14 ақпанында АҚШ Конгресі Бейкменге жылына 500 доллар зейнетақы тағайындаған арнайы заң қабылдады. Сол кезде зейнетақы тізіміндегі ең ұзақ өмір сүрген ардагерлер – Нью-Йорк штатының Кларендон қаласының Лемуэль Кук (1866 жылдың 20 мамырында қайтыс болды) және Нью-Йорк штатының Эдинбург қаласының Сэмюэл Даунинг (1867 жылдың 19 ақпанында қайтыс болды) еді. Джордж Фрутс (1876 жылдың 6 тамызында қайтыс болды) сондай-ақ Революциялық соғыстың соңғы тірі қатысушысы болғанын мәлімдеді, бірақ ол ешқашан зейнетақы тізіміне енген жоқ, ал 1970 жылдары А. Росс Эклер кішінің зерттеулері Фрутстың өзі айтқаннан 17 жас кіші екенін көрсетті және ол Революцияның ардагері емес еді.
Bakeman was the victim of house fires at least three times during his lifetime, including once while on a four day trip from central New York to Albany to buy wheat and other farm supplies. In the mid 1860s, he applied for a pension, and stated that the records of his service burned in one of his house fires. As with many veterans who could not provide discharge certificates or other verifying documents, Bakeman's application included affidavits from friends and neighbors, who attested that he had a reputation for honesty, and that they had previously heard him describe his military service. The testimony of these individuals and Bakeman's own affidavit were judged to be credible, and on February 14, 1867, the United States Congress passed a special act which granted Bakeman a pension of $500 per year. At the time, the longest surviving veterans who were on the pension rolls were Lemuel Cook of Clarendon, New York (died May 20, 1866), and Samuel Downing of Edinburgh, New York (died February 19, 1867). George Fruits (died August 6, 1876) also claimed to be the last surviving veteran of the Revolutionary War, but he was never on the pension rolls, and research by A. Ross Eckler Jr. in the 1970s indicated that Fruits was 17 years younger than he claimed, and was not a veteran of the Revolution.
Өлім және жерлеу
Бейкмен 1869 жылғы 5 сәуірде Фридом қаласында қайтыс болды және Фридомның Сандуски зиратында жерленді. 1874 жылғы АҚШ Зейнетақы комиссарының жылдық есебінде: «1869 жылғы 5 сәуірде Фридом, Каттарагус округі, Нью-Йорк штатының тұрғыны Дэниел Т. Бейкменнің қайтысымен, Американ революциясының зейнетақы алатын соңғы әскери қызметшісі көз жұмды» деп көрсетілген.
Bakeman died in Freedom on April 5, 1869, and is buried in Freedom's Sandusky Cemetery. The Annual Report of the U. S. Commissioner of Pensions for 1874 noted that "With the death of Daniel T. Bakeman, of Freedom, Cattaraugus County, N. Y., April 5, 1869, the last of the pensioned soldiers of the Revolution passed away."