Пьер Мертенс: Әдебиет пен құқық арасындағы өмір жолы
Pierre Mertens
Пьер Мертенс – бельгиялық жазушы, адвокат, халықаралық құқық сарапшысы. «Les éblouissements» романы үшін «Prix Médicis» жүлдесінің иегері, әдеби сыншы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пьер Мертенс (9 қазан 1939 жылы туған) – бельгиялық, француз тілінде жазатын жазушы және халықаралық құқық маманы, Брюссельдің еркін университетінің әдебиет социологиясы орталығының директоры, сондай-ақ Le Soir газетінің әдеби сыншысы. Франц Кафканың ықпалымен Мертенс 1969 жылдан бастап романдар мен әңгімелер жариялай бастады және 1987 жылы «Шырақтар» романы үшін Prix Médicis сыйлығын алды. Бірақ ол заңгерлік қызметін де жалғастырып, адам құқықтарын қорғау үшін көптеген күрестерге қатысты. 1989 жылы Бельгия Корольдік тіл және әдебиет академиясына қабылданды, ал Франция оны «Көркем өнер мен әдебиет орденінің рыцары» деп тағайындады. Мертенс жазушының қоғамдағы рөлі туралы көп ойлар жүргізді. Оның пікірінше, жеке өмір, көркем әдебиет және тарих бір-бірінен ажыратылмайды. Сондықтан ол шығармаларын жасауда естелікке орталық орын береді. Жазушының шабыты жеке және тарихи өткенінен туады. Мертенс ата-анасының қызметіне ерекше мән береді: әкесі – журналист және музыканы жақсы көретін адам, ал анасы – биолог және пианист. Ол сонымен қатар неміс оккупациясынан, Розенбергтердің өлімінен және 1956 жылғы Марсинелл кеншілерінің трагедиясынан да қатты әсерленді. Кейін халықаралық құқық ғалымы ретінде Биафрадағы геноцидті, Ирландиядағы азаптауларды және Пиночет түрмелерін қатты айыптады. Музыка да маңызды шабыт көзі болды. Оның романдарының ішінде музыканың ықпалын, мысалы, оларды кесіп өтетін лейтмотивтерді (жолбарыс бейнесі сияқты) кездестіруге болады. Ол сондай-ақ опера туралы «La passion de Gilles» (1982) атты кітапшаның авторы. Көптеген саяхаттары мен терең білімі оған халықаралық көзқарас қалыптастыруға көмектесті. Мысалы, «Les Bons offices» (1974) және «Terre d'asile» (1978) еңбектерінде Бельгия тарихы шетелдік көзқараспен баяндалған. Мертенс өз елін Еуропаның және оның проблемаларының синтезі ретінде қарастырады. 1995 жылы жарық көрген «Корольдік бейбітшілік» атты кітабында Бельгия короліктік отбасының қияли тарихын айтып, шындық пен ойдан құралған әңгімені ұштастырғандықтан, туған елінде үлкен дау тудырды. Ол кейбір беттерін алып тастауға мәжбүр болды.
Pierre Mertens (born 9 October 1939) is a Belgian French speaking writer and lawyer who specializes in international law, director of the Centre de sociologie de la littérature at the Université Libre de Bruxelles, and literary critic with the newspaper Le Soir. Influenced by Franz Kafka, Mertens started to publish novels and short stories in 1969 and received the Prix Médicis in 1987 for Les éblouissements. He nevertheless continued his activities as a lawyer, participating in many battles for human rights. In 1989, he entered the Académie royale de langue et littérature de Belgique, and was also named Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres by France. Mertens has reflected much on the social function of the writer. For him, private life, fiction, and history are inseparable. Thus he grants a central place to the memory in the creation of his works. To him the novelist finds his inspiration in their personal and the historical past. Mertens is particularly marked by the activities of his parents, his father a journalist and music lover and his mother a biologist and pianist. He was also much affected by the German occupation, the execution of the Rosenbergs or the tragedy of the miners of Marcinelle in 1956. Later as a scholar of international law he strongly denounces the genocide in Biafra, torture in Ireland, and the prisons of Pinochet. Another important inspiration is music. In his novels, one finds the influence of music, such as the leitmotifs which cross them (the figure of the tiger, for example). He is also the author of a booklet on opera, La passion de Gilles (1982). His many travels and his extensive education has given him an international perspective. In Les Bons offices (1974) and Terre d'asile (1978), for example, Belgian history is presented from a foreign perspective. Mertens often sees his country as a synthesis of Europe and its problems. He caused a major controversy in his homeland with his book Une paix royale, published in 1995, which tells a fictionalised story of Belgium's royal family, mixing fiction and reality. He was tried and forced to remove a couple of pages from the subsequent editions.