Кіріспе
Американдық джаз тромбонисі және топ жетекшісі Ирвинг Милфред Моул (1898 жылдың 11 наурызы – 1961 жылдың 29 сәуірі), кәсіби тұрғыда Мифф Моул деп танылған, американдық джаз тромбонисі және топ жетекшісі болды. Ол көбінесе ең ұлы джаз тромбонистерінің бірі саналады және "алғашқы ерекше және ықпалды жеке джаз тромбон стилін" жасағанмен ерекшеленеді. Оның маңызды жазбаларына "Slippin' Around", 1924 жылы Софи Такердің орындауындағы "Red Hot Mama", "Miff's Blues" және "There'll Come a Time (Wait and See)" кіреді, ол 2008 жылғы "Бенджамин Баттонның есімсіз өмірі" фильмінің саундтрегінде қолданылған.
Irving Milfred Mole (March 11, 1898 – April 29, 1961) known professionally as Miff Mole, was an American jazz trombonist and band leader. He is generally considered one of the greatest jazz trombonists and credited with creating "the first distinctive and influential solo jazz trombone style." His major recordings included "Slippin' Around", "Red Hot Mama" in 1924 with Sophie Tucker on vocals, "Miff's Blues", and "There'll Come a Time (Wait and See)", which is on the film soundtrack to the 2008 movie The Curious Case of Benjamin Button.
Мансап
Мифф Моул Гринвич-Пойнт қаласында дүниеге келді, кейіннен Нью-Йорк штатының Лонг-Айленд аймағында Рузвельт деп аталды. Бала кезінде скрипка мен фортепиано шеберлігін меңгерген ол 15 жасында тромбонға көшті. 1918-1919 жылдары Моул Бенни Крюгермен (саксофон), Эрние Холстпен (скрипка) және Эдвин Тейлор Уильямспен (банжо) бірге «Ацме Секстет» тобында ойнады. Ол екі жыл бойы Гас Шарптың оркестрінде өнер көрсетті және 1920 жылдары Нью-Йорк музыкалық өмірінің маңызды тұлғасына айналды: ол «Оригинал Мемфис Пятеркасының» (1922) құрамында болды, сондай-ақ Росс Горман, Роджер Вулф Кан, Сэм Лэнин, Рэй Миллер және тағы да басқалармен бірге сахнада көрінді. 1926-1929 жылдары ол трубашы Ред Николспен бірлесіп «Мифф Моул және оның кішкентай молерлері» деп аталатын топты құрды. Олар 1930 жылға дейін үнемі жазбалар жасап тұрды. Моул және оның тобы Софи Таккерге сүйемелдеді, ол «Қызыл қызыл әйелдердің соңғысы» деп танымал болды және 1910-1920 жылдардағы ең танымал әншілердің бірі еді. Олар оның 1927 жылы «Okeh» студиясында жазылған «After You've Gone», «Fifty Million Frenchmen Can't Be Wrong», «I Ain't Got Nobody» және «One Sweet Letter from You» әндерінде ойнады. Моул және оның тобы, құрамында Эдди Ланг, Джимми Дорси, Ред Николс және Вик Бертон болған, тікелей эфирде де онымен бірге өнер көрсетті. 1925-1929 жылдары Моул корнетист Ред Николс басқарған бірнеше топтармен байланысты болды: «The Red Heads», «The Hottentots», «The Charleston Chasers», «The Six Hottentots», «The Cotton Pickers», «Red and Miff's Stompers» және әсіресе «Ред Николс және оның бес тиыны». Бұл топтар «Perfect», «Domino», «Pathé», «Edison», «Okeh» және «Victor» лейблдері үшін жазбалар жасады, бірақ «Five Pennies» атауы тек «Brunswick» лейбліндегі жазбаларында қолданылды. Бастапқы «Five Pennies» тобының құрамында Николс корнетте, Моул тромбонда, Джимми Дорси кларнет пен альт-саксофонда, Эдди Ланг гитарада, Артур Шутт фортепианода және Вик Бертон (топқа осы атты берген) барабанда болды, бірақ уақыт өте келе құрам өзгеріп, кеңейді. «Five Pennies» тобының қатарынан өткен музыканттардың арасында кларнетші Пи Уи Расселл, скрипкашы Джо Венути, бас-саксофоншы Адриан Роллини, туба мен бас-гитарада ойнаған Джо Тарто, тромбонист Гленн Миллер және Лео Макконвилл, Чарли Тигарден сияқты қосымша трубашылар бар еді. 1928 жылы Джек Тигарден Нью-Йоркке келгенде, ол Молды тромбонистердің үлгісі ретінде ығыстырды, оның ойнау стилі көбірек легато және блюзға бағытталған болды. 1927 жылдан бастап радиода жұмыс істей бастаған Моул өзінің назарын «NBC» (1929-1938) телеарнасында жұмыс істеуге аударды. 1938-1940 жылдары ол Пол Уайтменнің оркестрінің мүшесі болды, бірақ оның стилі Тигарденнің ықпалымен өзгерді. 1942-1943 жылдары Моул Бенни Гудманның оркестрінде ойнады, ал 1942-1947 жылдары ол диксиленд топтарын басқарды. 1947-1954 жылдары Чикагода жұмыс істеді. Денсаулығының нашарлауына байланысты Моул соңғы жылдары сирек өнер көрсетті. Ол 1961 жылдың 29 сәуірінде Нью-Йорк қаласында қайтыс болды. Оның емделу шығындарын қаржыландыру үшін ұйымдастырылған көмек шарасы кешіктірілді. Ол Гринфилд зиратындағы отбасылық жерлеуге жерленді, Хемпстед, Лонг-Айленд, Нью-Йорк. Мольдің октавалық секірулер, дірілдеу және жылдам каденцияларды қамтитын соло стилі оның заманында джаз тромбонының ойналуына зор әсер етті. Мольдің ойнауын үлгі еткендердің арасында тромбоншылар Билл Ранк, Гленн Миллер, Томми Дорси және Джимми Харрисон болды. Оның 1928 жылы «Little Molers» (Okeh) тобымен жазған «Shim Me Sha Wabble» әні Рассел Кроудың «Сүкіршік адам» (2005) фильмінің саундтрегінде қолданылды. 2008 жылы оның Wingy Manone-мен бірге жазған «There'll Come a Time (Wait and See)» композициясы «Оскар» сыйлығына ұсынылған «Бенджамин Баттонның ерекше жағдайы» фильмінің саундтрегінде пайда болды.
Композициялар
Мифф Мольдің шығармаларына "Slippin' Around", Wingy Manone-мен бірлескен "There'll Come a Time (Wait and See)", Red Nichols-пен бірлескен "Hangover", Frank Signorelli және Sidney Keith 'Bob' Russell-мен бірлескен "Worryin' the Life Out of Me" және "Miff's Blues" кіреді.