Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
16-17 ғасырдағы ағылшын сатиригі Стивен Госсон (1554 жылдың сәуірі – 1624 жылдың 13 ақпаны) – ағылшын сатиригі.
16th/17th century English satirist
Stephen Gosson (April 1554 – 13 February 1624) was an English satirist.
Өмірбаян
Госсон 17 сәуірде 1554 жылы Кентерберидегі Сент-Джордж шіркеуінде крещениеден өтті. Ол 1572 жылы Оксфордтағы Корпус-Кристи колледжіне қабылданды, ал 1576 жылы университетті бітіріп, Лондонға кетті. 1598 жылы Франсис Мерес өзінің "Палладис Тамия" еңбегінде оны сэр Филипп Сидни, Эдмунд Спенсер, Абрахам Фраунс және басқалармен бірге "пастораль жанрындағы ең шебер" деп атады, бірақ Госсонның пасторальдарының ешқайсысы бізге жеткен жоқ. Ол актер болған деген аңыз бар. "Зорлық-зомбылық мектебі" жарияланғаннан кейін Госсон елге қайтып, бір дворянның ұлдарына жетекшілік етті (Plays Confuted. "Оқырманға" 1582). Энтони Вуд бұл оқиғаны ертерек мерзімге жатқызады және оның жетекшілік қызметінің аяқталуын тікелей емес, сахнаға деген қарсылығымен байланыстырады, бұл оның қолдаушысын шаршатыпты. Госсон діни қызметке кірісіп, 1585 жылы Степнидегі приход шіркеуінің лекторы болды, ал Елизавета I оны Эссекс округындағы Ұлы Вигбороның пасторы қызметіне тағайындады, одан 1600 жылы Сент-Ботольф, Бишопсгейтке ауысты.
Gosson was baptized at St George's Church, Canterbury, on 17 April 1554. He entered Corpus Christi College, Oxford in 1572, and on leaving the university in 1576 he went to London. In 1598, Francis Meres in his Palladis Tamia mentions him with Sir Philip Sidney, Edmund Spenser, Abraham Fraunce, and others as the "best for pastorall", but no pastorals of Gosson's are extant. He is said to have been an actor. After the publication of the Schoole of Abuse, Gosson retired to the country, where he acted as tutor to the sons of a gentleman (Plays Confuted. "To the Reader," 1582). Anthony à Wood places this earlier and assigns the termination of his tutorship indirectly to his animosity against the stage, which apparently wearied his patron of his company. Gosson took holy orders, was made lecturer of the parish church at Stepney (1585), and was presented by Queen Elizabeth I to the rectory of Great Wigborough, Essex, which he exchanged in 1600 for St Botolph's, Bishopsgate.
Шығармалары
Театрға қарсы жазушы Госсон өзінің мойындауы бойынша пьесалар жазды, өйткені ол Катилинаның «Конспирациялары» туралы «Менің тоңқызымның шошқасы» деп айтады. Олардың моральдық тұрғысынан, ол мұндай пьесаларды өзінің «Зорлық-зомбылық мектебі» еңбегінде сахналық пьесаларды жалпы айыптаудан шығарып тастайды, онда ақындарға, күйшілерге, актерлерге, шумақтарға және Ұлттың кеміргіштеріне (1579) қарсы жағымды сынау бар. Бұл кітапшаның еуфуистік стилі мен білімділіктің ашық көрсетілуі сол заманғы талғамға сай болды және міндетті түрде адалдықсыздыққа нұсқау бермейді. Госсон өзінің шабуылын мелодрама мен әжуалық комедияға деген құштарлықтың Лондонның қоғамдық өміріне енгізіп отырған тәртіпсіздіктермен негіздеді. Эдмунд Спенсер өзінің «Музалардың көз жастары» (1591) еңбегінде, егер жалпылама болса да, осыған ұқсас жамандықтарға қайғы білдіреді. Бұл трактат сэр Филип Сидниге арналған, ол онымен байланысты болғанына наразы болған сияқты. Эдмунд Спенсер Габриэль Харвиге (1579 жылғы 16 қазан) арнау туралы жазды, автор «еңбегі үшін қорланды». Алайда, Госсон 1579 жылғы 28 қазанда Сидниге екінші трактатты, «Фиалоның Эфемеридтері» және «Зорлық-зомбылық мектебінің қысқаша кешірімін» арнады. Госсонның ақындарға жасаған шабуылы Сиднейді 1581 жылы жазылған «Поэзияға кешірім» еңбегін жазуға итермелеген болуы мүмкін. Оның poleмикалық жариялануы көптеген қарсылықтарды тудырды, олардың ең қорқыныштысы Томас Лодждың «Пьесаларды қорғау» (1580) еңбегі болды. Актерлер өздері де Госсонның пьесаларын қайта қойды. Госсон 1582 жылы сэр Фрэнсис Уолсингхэмге арналған «Бес әрекетте дәлелденген пьесалар» арқылы әртүрлі қарсыластарына жауап берді. «Жаңашыл әйелдерге арналған жағымды әзілдер» (1595), дөрекі сатирикалық өлең де Госсонға жатқызылады. «Зорлық-зомбылық мектебі» және «Кешірім» (1868) Эдвард Арбердің «Ағылшын тіліндегі қайта басылымдары» жинағында жарияланды. Госсонның екі өлеңі де кірген.
An anti theatrical writer, Gosson by his own confession wrote plays, for he speaks of Catiline's Conspiracies as a "Pig of mine own Sowe." Because of their moral standpoint, he excludes such plays as these from the general condemnation of stage plays in his Schoole of Abuse, containing a pleasant invective against Poets, Pipers, Plaiers, Jesters and such like Caterpillars of the Commonwealth (1579). The euphuistic style of this pamphlet and its ostentatious display of learning were in the taste of the time, and do not necessarily imply insincerity. Gosson justified his attack on the grounds of the disorder which the love of melodrama and of vulgar comedy was introducing into the social life of London. Edmund Spenser, in his Teares of the Muses (1591), laments the same evils, if only in general terms. The tract was dedicated to Sir Philip Sidney, who seems to have resented being connected with it. Edmund Spenser wrote to Gabriel Harvey (16 October 1579) of the dedication that the author "was for hys labor scorned." Gosson dedicated, however, a second tract, The Ephemerides of Phialo and A Short Apologie of the Schoole of Abuse, to Sidney on 28 October 1579. Gosson's attack on poets seems to have had a large share in inducing Sidney to write his Apologie for Poetrie, which probably dates from 1581. The publication of his polemic provoked many retorts, the most formidable of which was Thomas Lodge's Defence of Playes (1580). The players themselves retaliated by reviving Gosson's own plays. Gosson replied to his various opponents in 1582 by his Playes Confuted in Five Actions, dedicated to Sir Francis Walsingham. Pleasant Quippes for Upstart New fangled Gentlewomen (1595), a coarse satiric poem, is also ascribed to Gosson. The Schoole of Abuse and Apologie were edited (1868) by Edward Arber in his English Reprints. Two poems of Gosson's are included.