Кіріспе
Ұзақ теледидарлық жарнама – Adult Swim телесериалының сол атауы. Инфореклама – қалыпты телебағдарламаға ұқсайтын теледидарлық жарнама түрі. Көбінесе тікелей жауап беру теледидары (DRTV) түрінде қолданылады, олар көбінесе бағдарламалық ұзақтықтағы жарнамалар болып табылады. Инфорекламалар ақы төленетін бағдарлама ретінде де белгілі (немесе Еуропада телесату). Бұл құбылыс АҚШ-та басталды, онда инфорекламалар әдетте түнде (әдетте сағат 1-ден 6-ға дейін) коммерциялық телеарналардың ең үздік уақытынан тыс уақытта көрсетілетін. Кейбір телеарналар бұрынғы эфирді тоқтату практикасына балама ретінде инфорекламаларды эфирде көрсетуді таңдады, ал басқа арналар инфорекламаларды тәулігіне 24 сағат көрсетіп тұрады. Кейбір станциялар күндізгі уақытта, көбінесе демалыс күндері, жоспардан тыс желілік немесе синдикаттық бағдарламаларды толтыру үшін инфорекламаларды эфирге шығаруды таңдайды. 2009 жылы АҚШ-тағы инфорекламаға жұмсалған қаражаттың көп бөлігі дәстүрлі түнгі уақыттан тыс сағаттарда орын алды. Әлемнің көптеген елдеріндегі станциялар осыған ұқсас медиа құрылымдарды енгізді. Инфореклама индустриясының құны 200 миллиард доллардан асады. Вашингтон қаласында орналасқан Ұлттық инфорекламалық маркетинг қауымдастығы 1990 жылдың соңында құрылды; 1993 жылы "200-ден астам" мүшесі стандарттарға "нақты күші бар" міндеттемелер берді. "Инфореклама" термині бастапқыда тек теледидар жарнамасына ғана қолданылса, қазір ол кейде нақты немесе көрінетін көзқарасқа ықпал ету үшін маңызды ақпаратты ұсынатын кез келген презентацияға (көбінесе бейнеде) қатысты қолданылады. Осылай қолданылған кезде, бұл термин хабарлама немесе саяси сөз сөйлейтін тарап шындықты асыра көрсетуі немесе маңызды фактілерді жасыруы мүмкін деген ойды білдіреді. "Нью-Йорк Таймс" газеті осы саланың маманының: "Инфореклама компаниялары дағдарыс кезінде жақсы нәтижелер көрсетеді", - деген сөзін келтірген. Алайда, олардың көпшілігі нақты теледидар форматына ие емес, бірақ ұсынылған өнім туралы көрермендерге әсерлі оқиғаны айтуға бағытталған әртүрлі элементтерді жасайды. 2007 жылға қарай "инфореклама" термині форматты білдіретін болды, тіпті тікелей эфирде қолданылған жағдайда да. Инфорекламалар нақты және тікелей жауап алуға (түздік маркетинг емес, тікелей маркетингтің бір түрі) бағытталған; олар көбінесе көрерменді қоңырау шалуға немесе басқа тікелей әрекет жасауға шақыратын 30-120 секундтық екі-төрт ішкі жарнаманы қамтиды. Көптеген көрермендер бөлшек сауда орындарында сатып алу арқылы кешіктірілген жауап береді. Бұл бөлшек сауда сатып алулары көбінесе ең үлкен жауап болып табылады. "Дүкендерде сатылмаған" дегенді пайдалану – сатушылармен пайда бөлісуді қаламайтын немесе бөлшек сауда арналарына кіру үшін қажетті мол ресурстарға ие емес жарнама берушілердің таңдауы. Соңғы жағдайда тікелей сату кейіннен бөлшек саудада таратуға мүмкіндік береді. 30-120 секундқа созылған, әрекетке шақыратын, жеке жарнамалар қателікпен инфорекламалар деп аталады; тәуелсіз өндірілген жарнама ретінде пайдаланылған кезде олар әдетте DRTV нүктелері немесе қысқа DRTV деп аталады. Инфореклама демеушілері әдеттегі бағдарлама кезінде қысқа жарнамаларды да пайдаланады.
the Adult Swim television series of the same name
An infomercial is a form of television commercial that resembles regular TV programming Most often used as a form of direct response television (DRTV), they are often program length commercials Infomercials are also known as paid programming (or teleshopping in Europe). This phenomenon started in the United States, where infomercials were typically shown overnight (usually 1:00 a. m. to 6:00 a. m.), outside peak prime time hours for commercial broadcasters. Some television stations chose to air infomercials as an alternative to the former practice of signing off, while other channels air infomercials 24 hours a day. Some stations also choose to air infomercials during the daytime hours, mostly on weekends, to fill in for unscheduled network or syndicated programming. By 2009, most infomercial spending in the U. S. occurred outside of the traditional overnight hours. Stations in most countries around the world have instituted similar media structures. The infomercial industry is worth over $200 billion. The Washington, DC based National Infomercial Marketing Association was formed in late 1990; by 1993 "it had more than 200" members committed to standards "with teeth". While the term "infomercial" was originally applied only to television advertising, it is now sometimes used to refer to any presentation (often on video) which presents a significant amount of information in an actual, or perceived, attempt to promote a point of view. When used this way, the term may be meant to carry an implication that the party making the communication or political speech is exaggerating truths or hiding important facts. The New York Times cited a professional in the field as saying that "infomercial companies tend to do well during recessions." However, most do not have specific television formats but craft different elements to tell what their creators hope is a compelling story about the product offered. The term infomercial, by 2007, had come to refer to the format, even when used in a live presentation. Infomercials are designed to solicit quantifiable immediate direct response (a form of direct response marketing not to be confused with direct marketing); they generally feature between two and four internal commercials of 30 to 120 seconds which invite the viewer to call or take other direct action. Many viewers respond with a delayed response, by purchases made at retail outlets. These retail purchases are often the largest response. Using "not sold in stores" is a choice by advertisers that dislike sharing profit with retailers, or who lack the immense resources needed to get into retail channels. In the latter case, direct sales enables later retail distribution. Standalone shorter commercials, 30 to 120 seconds in length with a call to action, are erroneously called infomercials; when used as an independently produced commercial, they are generally known as DRTV spots or short form DRTV. Infomercial sponsors often also use shorter spots during regular programming.
Инфомерциалдық маркетингті пайдаланатын өнімдер
Ұлттық деңгейде инфорекламалар арқылы жиі сатылатын өнімдерге тазалау құралдары, тұрмыстық техника, тамақ дайындау құрылғылары, диеталық қосымшалар, дәстүрлі емес емдеу құралдары, жадты жақсарту курстары, кітаптар, әндер жинақтары, түрлі жанрдағы бейнежазбалар, жылжымайтын мүлікке инвестициялау стратегиялары, сұлулық тауарлары, шаштың түсуіне қарсы құралдар, жыныстық белсенділікті арттыруға арналған қосымшалар, салмақ тастау бағдарламалары мен өнімдері, жеке фитнес құрылғылары, үйге арналған жаттығу тренажерлері және ересектерге арналған чат-желілер кіреді. 1990 жылдардың басында инфорекламалар жеке күтім тауарларын, мысалы, күшті тазартқыштарды тегін сынап көруге мүмкіндік берді; маркетингтік ақпаратты жинау үшін 800 нөмірі қолданылды. Ірі брендтер (Apple, Microsoft және Thermos Grill2Go сияқты) өнімдері туралы күрделі және толыққанды мәлімет беру мүмкіндігі үшін инфорекламаларды пайдаланды. Бұл практика 1990 жылдардың басында басталды және содан бері жалғасуда. Мұндай жарнама берушілер, әдетте, дәстүрлі инфореклама бизнесінің жаман жағынан аулақ болып, өнімдерінің, брендтерінің және клиенттерінің жақсы бейнесін қалыптастыратын коммуникация құруға тырысады. Apple компаниясы инфорекламадан 1997 жылы Стив Джобс компания басшылығына оралғаннан кейін дереу бас тартты. Автосалондар, адвокаттар және зергерлік дүкендер жергілікті деңгейде инфореклама таратумен айналысатын кәсіпорындардың қатарына жатады.
Ертедегі инфорекламалар
Теледидардың алғашқы күндері көптеген телешоулар өз өнімдерін сатуды басты мақсат етіп, демеушілермен бірге жасалды, ал ойын-сауық көрермендердің назарын ұстау үшін қолданылды (осылайша сабын опералары аталды; мұндай шоуларды сабын өндірушілер демеушілік етті). Мысалы, NBC телеарнасындағы "Сақылдақ клоун" балалар шоуы негізінен Бономоның түрік таффисіне жарнама ретінде құрылған. 1949 жылы Кливленд, Огайо штатындағы Cinécraft Productions киностудиясы коммерциялық өнімге (Vitamix блендері) арналған алғашқы инфорекламаларды түсірді. Түсірілген инфорекламалар 1950 жылы теледидарда көрсетіле бастады. Хагли мұражайы мен кітапханасы Vitamix-тің алғашқы инфорекламаларының бірнешеуін онлайн жариялады. Бірақ, Федералды байланыс комиссиясының (FCC) бір сағаттық теледидар эфиріндегі жарнама уақытына қойған шектеулер осы бағдарламаларды жойды, демеушілерді екінші планға ықпал етті; алайда, бірнеше инфорекламалар, әсіресе ең танымал әндер жинақтары (жарнамалық уақыт шектеулерін айналып өту үшін, жазбалардағы әндердің үзінділеріне көп эфир уақытын бөліп, оларды жарнама ретінде есептемеді) және Shop Smith электр құралдары осы шектеулер сақталған кезде де болды. 1970 жылдары Тихуанада орналасқан, бірақ Сан-Диего нарығына қызмет көрсеткен XETVa мексикалық телеарнасы жексенбі күндері Сан-Диего аймағындағы сатылатын үйлерді көрсету үшін бір сағаттық ағылшын тіліндегі бағдарлама ұсынды. АҚШ-қа қарастырылмаған станция болғандықтан, FCC-ның сағатына арналған коммерциялық минуттардың максималды саны XETV-ге қолданылмады. Сонымен қатар, 1970 жылдары "Бірақ күте тұрыңыз! Әлі де бар!" деген сөздермен танымал "Гинсу" жарнамалары американдық түнгі теледидарында көрсетілді.
1981 жыл
Федералды байланыс комиссиясы 1981 жылы радиодағы бағдарлама ұзақтығы бойынша жарнамаларға қойылған тыйымды алып тастады.
Өнім немесе адам ойыншы ретінде
Бір салыстырмалы түрде ерте кездегі сұрақ – инфорекламаларда танымал адамдар болу керек пе, жоқ па деген болды. «Бұл қаншаға түседі?» деген мәселе де қарастырылды, бірақ «көзге түріп, анық артықшылықтары мен пайдасы бар өнім» де маңызды болды. Тіпті сарапшылар олардың беделі үшін қолданылса да, «танымал есім» жаңадан таныстыруға құндылық қосады. Инфорекламалар 1990-шы жылдардың ортасында мотивациялық және жеке даму өнімдерімен ерекше дамыды, сондай-ақ «жылдам байып кету схемаларымен» кеңінен танылды, олардың негізінде адам классификациялық жарнамалар арқылы немесе жылжымайтын мүлікті сатып-сату арқылы тез байыуы мүмкін деген болжам жатты. Мұндай өнімдерді Дон Лапре және Карлтон Х. Шитс сияқты тұлғалар насихаттады.
Қашан және қайда
Инфорекламалар алғаш пайда болған кезде, көбінесе АҚШ және Канадада түнгі және таңғы сағаттарда көрсетілетін. Станциялар оларды басқа уақытта көрсетудің тиімді екенін анықтағаннан кейін, инфорекламаға жұмсалатын қаражаттың көп бөлігі таңертеңгі, күндізгі, кешкі эфирдің басында және тіпті ең жақсы уақыт кезеңдерінде пайда болады. Сонымен қатар, оларды таситын немесе жергілікті бағдарламалардың жетіспеушілігін толтыратын кабельдік және спутниктік провайдерлерге кіріс әкелетін толыққанды инфорекламалық желілер бар (мысалы, Corner Store TV, OnTV4U, Access Television Network және GRTV кабельдік арналары). Кейбір кабельдік тарату шарттары 2006 жылы жаңартылды. CNBC апта ішінде тек екі сағат инфореклама көрсетеді, ал демалыс күндері шамамен 30 сағатқа дейін көрсетеді; 2008 жылдың қыркүйек-қазан айларындағы қаржылық дағдарыстан 2017 жылдың басына дейін CNBC барлық инфорекламалар көрсетілімінде экранның оң жоғарғы бұрышына "жарнамалық бағдарлама" белгісін қосты. Ал CNBC World желісі жарнамалық емес, халықаралық бағдарламаларды көрсетеді. Егер дәстүрлі кешкі эфирдегі екі минуттық жарнама блогында жарнама болмаса, телеарналар екі минуттық шағын инфорекламаны әлдеқайда төмен бағамен көрсетеді, "жалпы жарнама беруші төлейтін соманың 5 пайызына дейін" төлейді.
Коммерциялық бағдарламалар толық бағдарламаға айналады
"Нью-Йорк таймс" газеті "Жарнамалық роликтер басымдық алып, шоудың өзіне айналды" деген пікір білдірді. 2007 жылғы телебағдарламалар тізімін 1987 жылғымен салыстырғанда, Солтүстік Американың көптеген телеарналары бұрынғыдай, көбінесе инфорекламалар көрсетілетін уақытта (мысалы, түнгі сағаттарда) көрсетілетін телесериалдар мен фильмдердің орнына инфорекламаларды эфирге шығара бастағаны анықталды. Бұрын инфорекламалар Ion Television арнасының күндізгі және түнгі кестесінде тұрақты түрде орын алған, бірақ қазір арна көптеген кабельдік желілер ұстанатын дәстүрлі 3:00–8:00 ET/PT уақыт белдеуінде ғана инфорекламалар көрсетеді. DirecTV сияқты көп арналы провайдерлер негізінен ақылы бағдарламалардан тұратын Ion арналарын көрсетуге қарсылық білдірді. Бұл, DirecTV және Dish бірнеше инфорекламалық және жалға берілген желілерді көрсеткеніне қарамастан, олардың абоненттері тарапынан сынға ұшырады.
Ұлыбритания
Басқа жарнамалар сияқты, мазмұны Жарнама стандарты органы (ASA) тарапынан бақыланады және Ofcom реттейді. Жарнама ережелерін Жарнама практикасы комитеті (CAP) жасайды және күзетеді, ол ASA және Ofcom-мен тығыз байланыста жұмыс істейді. Ұлыбританияда "admags" (жарнамалық журналдар) 1955 жылы іске қосылған ITV коммерциялық аймақтық телеарналарының ерекшелігі болды. Өте танымал болғанымен, 1963 жылы "admags" жарнамалық журналдарға тыйым салынды. "Телешопинг" терминін 1979 жылы Майкл Олдрич ойлап тапты, ол үй теледидарынан нақты уақыт режимінде транзакцияларды өңдеуді құрастырды және кейіннен 1980 жылдары Ұлыбритания бойынша көптеген жүйелерді орнатты. Бұл қазір онлайн сауда деп аталады. 1989 жылы Satellite Shop Ұлыбританиядағы алғашқы сауда арнасы ретінде іске қосылды. Содан кейін спутниктік теледидарда инфорекламалар пайда болды, олар телешопинг деп аталды. 2009 жылға дейін Ұлыбритания телеарналар арқылы ақылы инфорекламалар мен телешопингке рұқсат бермеді. Бірақ 2009 жылы Ofcom кез келген арнада күніне үш сағатқа дейін инфорекламалар көрсетуге рұқсат берді. Партиялық саяси хабарламаларға арналған эфир уақыты Парламент бекіткен формула бойынша саяси партияларға тегін беріледі және тек теледидар мен радио арналарында қол жетімді. 2003 жылғы Коммуникация туралы заң саяси жарнамаға тыйым салады. Сондай-ақ, теледидар арқылы дәріханаларда және рецепт бойынша сатылатын дәрі-дәрмектерді жарнамалауға тыйым салынады.
Телевизиялық уағыздаушылар
Кейбір АҚШ-тың телеевангелистері, мысалы Роберт Тилтон және Питер Попф, АҚШ-тағы телеарналарды және тіпті діни бағдарламаларды көрсетуге қарсы емес, кең таралған кабельдік желілерді ұсынатын жарнамалық делдалдардан теледидар эфирі уақытын сатып алады. Мұндай бағдарламалардың блогы BET арнасында "BET Inspiration" деген жалпы атаумен апта ішінде көрсетіледі (1997 жылы бұл арнадағы тікелей жауап беретін инфорекламалардың орнын толық алды). АҚШ-тағы діни бағдарламалардың басым көпшілігі ақылы инфорекламалар арқылы таратылады; телеэвангелистердің көптеген діни станцияларда көрсетілуі үшін төлейтін ақысы, олар өндіретін бағдарламалармен қатар, осы станциялар үшін маңызды кіріс көзі болып табылады.
TiVo
TiVo бұрын Discovery Channel телеарнасында әр бейсенбі күні таңертең және Ion Television телеарнасында әр сәрсенбі күні таңертең абоненттерге сызықтық дерек тарату түрінде ұсынылатын интерактивті және бейне мазмұнды жазу үшін ақы төленетін бағдарламалық уақытты пайдаланған, бұл абоненттің интернет-жеңілдігіне кедергі келтірмейді (немесе егер олар жаңарту үшін тек құрылғының диал-ап қосылымын ғана қолданса). Бағдарлама TiVo құрылған кездегі корпоративтік атауымен аталған "Teleworld Paid Program" деп аталды. Teleworld Paid Program бағдарламасы 2016–2017 телесезонының басында жасырын түрде тоқтатылды, себебі компанияның қолданушы базасы көбінесе кеңжолақты интернетке көшкен және жаңа TiVo құрылғыларында диал-ап опциясы болмайтын болды.
2007-2010 жылдардағы қаржы дағдарысы
2007-2010 жылдар аралығында созылған қаржы дағдарысы кезінде көптеген қиындыққа тап болған жеке телеарналар өздерінің бағдарламалық кестелерін көбірек телехабарламаларға (инфокоммерцияларға) бөлді, соның салдарынан тұрақты бағдарламалар үшін жасалған синдикациялық келісімшарттар азайды. Кейбір арналар телехабарламаларға (инфорекламаларға) эфир уақытын сатудан түсетін кірістің, дәстүрлі телереклама мен синдикациялық сату мүмкіндіктерінен жоғары екенін анықтады. Дегенмен, телехабарламалардың (инфорекламалардың) көрсетілуінен рейтингтердің төмендеуі тізбектей әсерге алып келуі және арнаның басқа бағдарламаларының рейтингтеріне зиян келтіруі мүмкін. Телехабарламаның (инфорекламаның) тарихын көрсететін толық метражды деректі фильм – Pitch People. 2008 жылы Tribune Media Services және Gemstar TV Guide/Rovi өздерінің электрондық бағдарламалық нұсқаулықтарында телехабарламаларды (инфорекламаларды) тізімдеу ережелерін жеңілдетті. Бұрын барлық телехабарламалар (инфорекламалар) "Төленген бағдарлама" деген атаумен тізімделген (төменде көрсетілген ерекшеліктерден басқа), бірақ енді телехабарлама (инфореклама) өндірушілеріне атау мен қысқаша сипаттама ұсынуға рұқсат етіледі (телефон нөмірлері мен веб-сайт мекенжайларына рұқсат жоқ).
Fox телеарнасының сенбі күні таңертеңгі бағдарламалары
2009 жылдың қаңтар айында Fox компаниясы 4Kids Entertainment компаниясымен келіспеушіліктерден кейін сенбі күнгі балалар бағдарламаларын тоқтатып, тұрақты жоспарланған ақылы бағдарламалар блогын көрсетуге алғашқы ірі телеарна болды. Fox өзінің филиалдарына үш сағаттық эфир уақытын қайтарды, ал қалған екі сағатты Weekend Marketplace деген атпен инфорекламаларға бөлді. Кейбір жергілікті телеарналар сенбі күні таңертеңгі уақытты жергілікті ақылы бағдарламаларға пайдаланды, олар көбінесе қолданылған автомобильдерді немесе жылжымайтын мүлікті сатады, сондай-ақ инфорекламаларды қабылдамайтын басқа да тәсілдерді қолданды, олар көрермендер де, Fox филиалдары да ұнатпады: түсім филиалдармен бөліспеді және бағдарламалар арасында жергілікті жарнамаларға уақыт берілмеді. Кейбір арналар сенбі таңертең білім беру/ақпараттық (E/I) бағдарламаларын көрсетті, ал инфорекламалар осы блоктан бұрын немесе кейін эфирге шығарылды. Ал кейбіреулері Weekend Marketplace-тен мүлдем бас тартты. 2014 жылдың қыркүйегінде Weekend Marketplace кейбір нарықтарда E/I бағдарламаларына бағытталған Xploration Nation бағдарламасына алмастырылды.
Сын-пикирлер мен құқықтық мәселелер
АҚШ-та Федералды сауда комиссиясы (FTC) 15 минут немесе одан ұзаққа созылған кез келген инфорекламаны көрермендерге ақылы жарнама екенін міндетті түрде хабарлауды талап етеді. Инфореклама жарнаманың басында («келесі бағдарлама») және соңында («алдыңғы бағдарлама»), сондай-ақ тапсырыс беру туралы нұсқаулар көрсетілмес бұрын «[белгілі бір өнім немесе қызмет] үшін [демеуші] демеушілігімен төленген жарнама» деп «ашық және нақты» көрсетілуі керек. Тұтынушылардың құқығын қорғаушылар сатып алушыларға: сатып алуға кіріспес бұрын өнімді және талаптарды мұқият зерттеуді ұсынады. Көптеген телеарналар мен желілер әдетте инфорекламалардан бұрын, оның ішінде немесе кейін өз жауапкершілігінен бас тарту туралы мәлімдеме жасайды. Кейбіреулері Better Business Bureau немесе мемлекеттік/жергілікті тұтынушыларды қорғау агенттігін еске алады. Әсіресе қаржылық өнімдерге арналған инфорекламалар кезінде экранның бір бұрышындағы «ақы төленген бағдарлама» деген белгі, «көрінгендей» деген мақұлдау туралы қате пайдаланудан сақтану үшін қойылады. Кейбір, әсіресе кіші желілер, тек бірнеше сенімді жарнама берушілермен ғана жұмыс істейді. FTC нәтижелер туралы мәлімдемелерді және куәліктерді де мұқият тексеріп отырады. Тұтынушылардың құқығын арттыру және заңдағы кемшіліктерді жою мақсатында жарнаманы реттеу ережелері үнемі жаңартылып тұрады. Инфореклама маркетологтарын білдіретін Электрондық сауда қауымдастығы сияқты салалық ұйымдар көбінесе осы ережелердің өзгеруіне ықпал етуді азайтуға тырысады. FTC-нің күшін салуы инфорекламаларда жарияланған «әдеттен тыс» және «толығымен жасалған» тұтынушылардың куәліктеріне бағытталды. 2006 жылы үшінші тарап куәліктерін тексеру компаниясы құрылды, ол қазір көптеген куәліктерді алдын ала растайды. 1990 жылдардан бері федералды және мемлекеттік тұтынушыларды қорғау агенттіктері бірнеше танымал инфореклама сатушыларын, соның ішінде Кевин Трюдо, Дональд Баррет және шамалы дәрежеде Мэтью Леско, сондай-ақ тез байыту схемаларымен танымал Дон Лапре сынға алды. Кейбіреулері сотқа тартылды. Сыйлықтарды жинау немесе арнайы тарифтік телефон нөмірі (900 нөмірі) арқылы сату жүзеге асырылатын бағдарламаларға қосымша ақпарат беру талаптары қойылады.
Жақсылықсыз
1992 жылы Newsweek журналы асүй кітабын сипаттау үшін "инфомерсиал" терминін қолданды, онда автор "Нью-Йорк Таймс" бестселлер тізімінде бірінші орынға шыққан" деп айтылды. "Лос-Анджелес Таймс" жариялады. Басқа да мүмкін болатын сындырылар тізіміне "инфомерсиал сияқты" және "инфомерсиал үлгісіндегі" жарнамалар кіреді.
Саяси инфорекламалар
АҚШ-та ірі телеарналардың прайм-тайм эфирінде бағдарлама орнын сатып алу стратегиясын президенттік және штаттық лауазымдарға үміткерлер кандидаттің артықшылықтарын халыққа таныстыру үшін, жарнамалық бағдарламалар сияқты форматта пайдаланды. 1980 жылдары президенттікке кандидат Линдон Ларуш CBS және жергілікті станцияларда үнемі эфир уақытын сатып алып тұрды. 1990 жылдары Росс Перо да 1992 және 1996 жылдары телеарналардың эфир уақытын сатып алып, өз президенттік бағдарламаларын халыққа ұсынды. Ұлттық мылтық қауымдастығы да қару-жарақ бақылау және басқа да мәселелер бойынша өз пікірлерін жеткізу үшін, сондай-ақ халықты өз ұйымына қосылуға шақыру үшін ақылы эфир уақыты арқылы бағдарламалар көрсетті.
2008 жылғы президенттік науқан кезінде пайдалану
Хиллари Клинтон 2008 жылы Супер сейсенбідегі алғашқы сайлаулардан бұрын Hallmark Channel телеарнасында бір сағаттық прайм-тайм бағдарламасын сатып алды, ал Техас штатындағы FSN Southwest аймақтық спорт арнасында сол штаттың алғашқы сайлауларына дейін қалалық жиынға ұқсас бағдарлама ұсынды. Барак Обаманың 2008 жылғы президенттік үгіт-насихат кампаниясы кеңінен инфорекламаларды пайдаланды, оның ішінде Dish Network желісінде 24 сағаттық арна іске қосылды. 2008 жылғы жалпы сайлауға бір апта қалғанда Обама жеті ірі телеарнада (NBC, CBS, MSNBC, Fox, BET, TV One және Univision (испан тілінде субтитрлермен)) кешкі сағат 20:00-де (Шығыс және Тынық мұхиты уақытымен) 30 минуттық эфир уақытын сатып алып, өзінің үгіт-насихатының "қорытынды сөзін" ұсынды. Бұл арналардың біріктірілген аудиториясы шамамен 33 миллионнан астам көрерменді құрады, бұл АҚШ телеарналары тарихындағы ең көп көрілген инфорекламалық бағдарлама рекордын орнатты. Көрермендердің таңдауын шектеуден басқа, бағдарламаға сын да болды: NBC шолушысы Обаманың "тәжірибесі аз" екенін айтты. Обаманың қарсыласы Джон Маккейн: "Мен президент болғанда ешкім әлем сериясын инфорекламамен кешіктірмейді" деді.
Балалар бағдарламалары
Инфореклама деп аталғанмен, 1980 және 1990 жылдардың басындағы балаларға арналған анимациялық бағдарламалар, оның ішінде "Хе-Мэн және Әлемнің иелері", "Менің кішкентай пониім" және "Трансформерлер" сияқты франшизалардың жарты сағаттық анимациялық сериалдары, көбінесе жарнамалық үзілістерде көрсетілетін ойыншықтар мен қосымша өнімдерді сату үшін жасалған маркетингтік құралдар ретінде сипатталды. АҚШ-та 1990 жылғы Балалар теледидары заңы балаларға бағытталған телебағдарламалар кезінде көрсетілетін жарнамалардың мөлшерін шектеді, сондай-ақ телерадиокомпаниялардың қазіргі бағдарламамен байланысты өнімдерді (мұны "бағдарлама ұзындығындағы жарнама" деп санайды) немесе қазіргі бағдарламаның кейіпкерлері сияқты танымал элементтерді қолданып ("жетекші сату") балалар бағдарламалары кезінде жарнама көрсетуі FCC ережелерін бұзу болып есептелді.
Күндізгі бағдарлама
1970 жылдардан 1990 жылдардың басына дейін жергілікті таңертеңгі және күндізгі бағдарламаларда, көбінесе үйде отыратын әйелдерге арналған, жеңіл әңгімелерден кейін жергілікті кәсіпорындардың түрлі өнімдері мен қызметтері ұсынылатын. Көбінесе шақырылған сарапшы да қатысатын. Бұл инфореклама емес: жауап дүкенде берілуі керек еді, бірақ сарапшының телефон нөмірі көрсетілуі мүмкін. Мұндай форматта дәстүрлі 30 секундтық жазылған жарнамада мүмкін емес егжей-тегжейлі ақпарат беруге болатын. Мүдделердің қақтығысын болдырмау үшін бағдарлама жүргізушісі стансаның жаңалықтар қызметімен ешқандай байланыста болмаған. 2000 жылдардың ортасына қарай бұл бағдарламалар жергілікті өндірістен «жарнамалық материал» деп аталатын форматқа көшті. Кейбір бағдарламаларда 120 секундтық бір немесе бірнеше бөлімдер болды, бірақ барлық бағдарламалар ақылы болды. Бұл бағдарламаларды инфореклама деп санауға болады, бірақ олар анықтаманың барлық талаптарына сәйкес келмейді. Алдыңғы модельдегідей, жарнамалық материал жүргізушілеріне жаңалықтар қызметіне қатысуға тыйым салынған, көбінесе тікелей эфирде жаңалықтар келгенде көрермендерді хабардар ету үшін IFB (in-ear monitor) хабарламасы болмайтын.
Инфокоммерциялық компаниялар
Дәстүрлі инфомерциалдық маркетологтар (мысалы, Гути Ренкер, Бичбоди және Телебрендс) өнімдерді іздейді, инфомерциалдарды жасауға төлейді, медиаға төлейді және өнімнің барлық сатылымын қамтамасыз етеді. Кейде олар өнертапқыштардан алған өнімдерді сатады. Телебрендстің өнімді эфирге шығару және нарыққа енгізу процесі 2009 жылғы Discovery Channel арнасының PitchMen сериалында көрсетілді, онда Билли Мейс пен Энтони Салливан, сондай-ақ Телебрендстің жоғары лауазымды басшылары баяндалды. Сондай-ақ, инфомерциалдық индустрияға тауар жеткізушілердің жақсы дамыған желісі бар. Бұл жеткізушілер көбінесе дәстүрлі инфомерциалдарға (күшпен сату әдістері) немесе брендтік компаниялар үшін жарнамалық/сату арнасы ретінде инфомерциалдарды пайдалануға (брендтік әдістер) баса назар аударады. Дәстүрлі бизнесте қызметтерді әдетте инфомерциал өндірушілер немесе медиа сатып алу компаниялары ұсынады. Брендтік инфомерциалдық бизнесте қызметтерді көбінесе стратегия, креатив, өндіріс, медиа және науқан қызметтерін ұсынатын толық қызмет көрсететін агенттіктер ұсынады.
Әлемде қолдану
Инфореклама индустриясы АҚШ-та басталды, және осының нәтижесінде инфореклама нақты анықтамаға ие болды – бұл белгілі бір ұзақтықтағы (30, 60 немесе 120 секунд; бес минут; 28 жарты минут немесе 58 минут 30 секунд) тікелей жауап беретін теледидар жарнамалары. Инфореклама АҚШ-тан басқа елдерге тарады. Дегенмен, "инфореклама" терминін барлық елдерде қолданылуын талқылау үшін әмбебап түрде анықтау қажет. Жалпы алғанда, әлемдік практикада бұл термин веб, телефон немесе пошта арқылы жауап беру арқылы тікелей сату мақсатында өнім ұсынатын теледидар жарнамасын (ақылы хабарламалар) білдіреді. Халықаралық инфореклама бизнесінде барлық елдерде қолданылатын біртұтас құрылымдар аз. Әр елдің заңнамалық ортасы, сондай-ақ оның теледидар дәстүрлері ұзақ форматтағы жарнамалардың форматында, ұзақтығында және тікелей тұтынушыларға сатылатын теледидар жарнамаларының ережелерінде өзгерістерге әкелді. Мысалы, 1990-шы жылдардың басында Канадада ұзақ форматтағы ақылы хабарламалар тек қозғалмайтын суреттерден тұруы керек еді (бұл шектеу қазір жойылды). Көптеген өнімдер, АҚШ-та басталып, халықаралық теледидар арқылы таратылды. Сонымен қатар, әр елде жергілікті кәсіпкерлер мен маркетологтар осы ортаны жергілікті бизнес үшін пайдаланады. Инфореклама деп аталатын жарнамалар ең көп Солтүстік және Оңтүстік Америкада, Еуропада, Жапонияда және Оңтүстік-Шығыс Азияда кездеседі. Көптеген елдерде тікелей жауап беретін теледидар дистрибьюторларының, телемаркетинг компанияларының және өнімді жеткізу компанияларының (жөнелту, клиенттерге қызмет көрсету) инфрақұрылымы жетілмеген, және осы кемшіліктер инфорекламаның таралуын шектеді. АҚШ-тан тыс осы салаға алғашқы қадам жасаған «Канадалық Солтүстік жауап» компаниясы 1984 жылдан бері «3000-нан астам инфорекламаны таратқандығын» мәлімдейді. 1996 жылға қарай телемагазиндері бар елдер қатарына Франция, Германия, Ұлыбритания, Жапония және Мексика кірді.
Тиімділік зерттеулері
Жалпы жұртшылықтың инфорекламаға деген көзқарасы зерттелді. "Инфореклама арқылы назарды емес, жауап беруді сатып аласыз" деген тұжырым жасалды. Мартин, Бхими және Аги (2002) жарнамалық мазмұнның, мысалы, куәліктер мен тұтынушылардың ерекшеліктерін пайдалануын зерттеді. Инфорекламаны көргеннен кейін өнім сатып алған 878 адамды қамтитын сауалнама нәтижесінде, сарапшы пікірлері, куәліктер, өнім демонстрациялары және басқа да тәсілдер қолданылғанда инфорекламалардың тиімділігі артатыны анықталды. Тұтынушының жасы және өнім түрі де тиімділікке әсер етеді.
Уақыт аралығындағы тиімділік
Алғашқы зерттеулер көрсеткендей, ең жақсы уақытты таңдағанда, көрермендердің назарына ие болу үшін күшті бәсекелестік болатын ең пік сағаттан қашу керек.
Табыстылық
Инфорекламалар өндіруден түскен пайда, "өнімге ие болудан" қарағанда "шын пайда" емес деп айтылды.