Кіріспе

Ньютон Н. Миноудың 1961 жылғы «Телевизия және қоғамдық мүдде» деген сөзі 1961 жылдың 9 мамырында Ұлттық хабар таратушылар қауымдастығының съезінде Федералдық коммуникациялар комиссиясының (FCC) төрағасы Ньютон Н. Миноу тарапынан жасалған. Бұл сөз Миноудың сол кездегі президент Джон Ф. Кеннеди оны FCC төрағасы етіп тағайындағаннан кейінгі алғашқы маңызды сөйлеген сөзі болды.

Қорытынды

Сөзінде Миноу америкалық коммерциялық теледидар бағдарламаларын "ұлы дала" деп атады және қоғамдық мүддеге арналған бағдарламаларды жақтады. Кері көріп қарағанда, бұл сөз 1950 жылдардағы Теледидардың алтын ғасырының аяқталуына қатысты, сол онжылдықтың жоғары деңгейдегі бағдарламаларымен (Миноу "көп сағынылған жақсы ескі күндер" мысалы ретінде бұрынғы бірнеше жылда аяқталған Westinghouse Studio One және Playhouse 90 бағдарламаларын атады) салыстырды. Миноу, егер теледидар таңдаулары кеңейтілсе, көрермендер жоғары мәдениетті бағдарламаларға бет бұратынына сенім білдіріп, бағдарламалаудағы өзгерістерге қоғамдық талпыныс себеп болды деген пікірді жоққа шығарды. Ол, жақсы уақытты теледидар эфирінің басым көпшілігі – 73 сағаттың 59 сағаты – жағымсыз жанрлардан тұратынын атап өтті: викториналар, фильмдер, эстрадалық бағдарламалар, ситкомдар және әрекет-қимыл сериалдары, соңғысы тыңшылық триллерлер мен сол кезде кең таралған вестерн фильмдерін қамтыды. Ол "қазіргі кездегі көптеген балалар мектепте оқыған уақытына тең уақытты теледидар көруге жұмсайды" деді және сол дәуірдегі балалар теледидарына тән мультфильмдер мен зорлық-зомбылықтың толығымен қабылдауға болмайтындығын, оны балаға тек "мұзжұмсақ, мектептен демалыс және жексенбілік мектепсіздік" бергенмен теңеді. Сондай-ақ, ол газеттерді салыстыру үшін пайдаланды, газеттердің ең танымал бөлімдері – комикстер мен кеңес бағандары болғанымен, олар бірінші беттерде жарияланбайтынын, себебі (Миноудың сөзіне қарағанда) газеттер FCC-нің қарамағына кірмесе де, қоғамдық мүддеге ерікті түрде адал болды, ал теледидар Нильсен рейтингтеріне тым тәуелді болғандықтан бұл міндеттен бас тартты.

Қабылдау

"Даласыз кеңістік" деген тіркес Миноуға оның досы, репортер және тәуелсіз жазушы Джон Бартлоу Мартин ұсынған. Мартин журналдық мақаласы үшін зерттеу мақсатында жиырма сағат бойы теледидар көріп, оны "мақұлсыздықтардың даласыз кеңістігі" деп қорытындылады. Редакциялау кезінде Миноу "мақұлсыздықтар" деген сөздерді алып тастады. Миноу жиі айтатын, сөйлеген сөзінен ең жақсы есте қалған екі сөздің "даласыз кеңістік" екенін, бірақ оның есте қалуын тілейтін екі сөздің "қоғамдық мүдде" екенін айтты. Телевизия тарихшылары Кастлман мен Подразік (1982) мәлімдегендей, желілер Миноу сөйлеген кезде 1961 жылғы күзгі бағдарламаларын сатып алып, 1961–62 жылдардың кестесін бекіткен, сондықтан Миноу үміттене жатқан түзетулерді енгізе алмады. "Желілердің ең жақсысы – бірнеше қоғамдық істер шоуларын қосып, 1962–63 жылдарға үміттерді көрсету және жаңа маусымды күтіп алатын сынға дайын болу еді". Кастлман мен Подразік 1962–63 жылдар маусымында деректі фильмдерді көбейтуге жасалған әрекетті атап өтті, бірақ "олардың саны көрермендерді селдетіп, әр апта сайын сапалы өндіріс жасауға жеткіліксіз ресурстарды тартып алды", нәтижесінде кесте "әдеттегідей жұмыс" сияқты болды. 1962 жылы Миноу жек көретін кейбір форматтардың саны одан да артты, сюжеттер күннен-күнге абсурдтырақ бола берді: екі прайм-тайм мультфильмі ("Бини мен Сесил" және "Джетсонс") және абсурдты сюжеттері бар ситкомдар (мысалы, "Беверли Хиллбиллис" сериалында дөңгелектер байып, Беверли Хиллзге көшіп кетеді немесе "Мені Чарли деп атама!" сериалында ветеринар қателікпен әскерге шақырылып, Париже жіберіледі) жаңа ұсыныстардың бірі болды. Бұл сөзді сынға алғандар да болды, себебі АҚШ теледидар бағдарламаларын сынауы Шервуд Шварцты өзінің "Гиллиган аралы" телешоуындағы кемені Ньютон Миноу атымен S. S. Minnow деп атауға итермеледі. Ойын-шоу жүргізушісі Деннис Джеймс 1972 жылы Миноудың көрермендер табиғи түрде жоғары мәдениетті бағдарламаларға тартылады деген пікірінің жалған екенін айтты, "сынаушылар әрқашан мұрын шығарса да", ойын-шоулар сияқты төмен мәдениетті ойын-сауық түрлері "орташа американдықтарға қатты ұнайды" деді. Ол сұхбатта Миноу туралы тікелей айтпаса да, "олар даласыз кеңістік және басқа да нәрселер туралы сөйлей береді – егер кітап оқығыңыз келсе, кітап оқыңыз" деп әзілдеді. 2011 жылы Миноу сөйлеген күнінің 50 жылдығына арналған сұхбатында 1980 жылдардағы көп арналы жүйеге көшудің нәтижесінде пайда болған тұтынушылардың таңдау мүмкіндігі теледидардың соңғы онжылдықтарындағы ең маңызды жақсару болғанын айтты. Ол бұл таңдаудың көбеюі ортаның ортақ тәжірибесін жойғанын айтып өкінді. Wired Magazine журналына жазған Мэтью Ласар: Көптеген медиа реформаторлары сияқты, Миноу да 1961 және 2011 жылдар арасындағы айқын айырмашылықты мойындауға құлықсыз көрінеді. Теледидар енді даласыз кеңістік емес. Ол – ессіз, арамшөппен толы, керемет, бақылаудан шығып кеткен бақ.