Дональд Саттон: Бейсбол жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық бейсболшы (1945–2021)

Бейсболшы Дональд Говард Саттон (2 сәуір, 1945 – 19 қаңтар, 2021) – американдық кәсіби бейсбол ойыншысы, 23 маусым бойы Үлкен Бейсбол Лигасында (MLB) ойнаған, негізінен «Лос-Анджелес Доджерс» командасы үшін. Саттон барлығы 324 ойын жеңіп, 58 рет қарсыластарды ұпайсыз қалдырған, оның ішінде бес бір ұпайлық және он екі екі ұпайлық ойын өткізген. Сондай-ақ, ол Ұлттық лигадағы ойын ішіндегі соққылар мен доптардың саны бойынша (WHIP) төрт рет көш бастады. Саттон бейсбол тарихындағы ең көп соққы жасаған ойыншылар тізімінде 3574 соққысымен жетінші орында тұр. Саттон Алабама штатының Клио қаласында дүниеге келген. Ол кәсіби бейсболға түсуге дейін Флоридадағы орта мектепті және колледжді бітірген. Кіші лигада бір жыл ойнағаннан кейін Саттон «Доджерс» командасына қосылды. 1966 жылдан бастап ол Сэнди Куфакс, Дон Драйсдейл және Клод Остинмен бірге команданың негізгі питчерлерінің қатарында болды. Саттонның 23 MLB маусымының 16-сы «Доджерс» командасында өтті. Ол 1980-ші жылдардың көп бөлігін «Хьюстон Астрос», «Милуоки Брюэрс», «Окленд Атлетикас» және «Калифорния Энджелс» командаларында өткізді, содан кейін «Доджерс» командасына екінші рет оралды. Ол 20 жеңіске бір ғана маусымда қол жеткізді, бірақ 1983 және 1988 жылдардан басқа әр маусымда 10 немесе одан да көп жеңіске жетті. Саттон ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін телеарнада спорт комментаторы болды. Ол бірнеше командада жұмыс істеді, көбінесе «Атланта Брейвз» командасымен. Саттон 1998 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді.

Ерте өмір

Саттон 1945 жылдың 2 сәуірінде Алабама штатының Барбур округіндегі Клио қаласында, болашақ «Доджерс» командаласы Реджи Смитпен бірге дүниеге келді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталған кезде, шатырдан жасалған қарапайым үйдің ішінде туған. Саттон туған кезде әкесі 18, анасы 15 жаста болған. Саттонның әкесі Говард оған өмірі бойы сақтап келген қажырлы еңбек этикасын сіңірді. Саттонның отбасы евангелистік христиандар еді. Ол бейсбол командасын екі жыл қатарынан мектеп чемпионатының финалына жеткізіп, 1962 жылы кіші курста жеңіске жетті, ал аға курста 2–1 есебімен жеңіліске ұшырады. Сонымен қатар, ол сол екі маусымда округтың, конференцияның және штатының үздік ойыншысы атанды. 1963 жылы мектепті бітіріп, «Жетістікке жетуге ең лайықты» деп танылды. Ол Флорида университетіне түсуді қалаған, бірақ жаттықтырушы Дэйв Фуллер оған қызығушылық танытпады. 1966 жылы «Доджерс» командасында Саттон Сэнди Куфакс, Дон Драйсдейл және Клод Остинмен бірге төртінші негізгі питчер болды. Кейін ол «Драйсдейл мен Куфакс командасына қосылу мен үшін ең жақсы нәрсе болды. Олар питчер ретінде маған көмектесті» деді. Саттон 1970-ші жылдары төрт рет Бас лига бейсболының «Жұлдыздар» ойынына шақырылды. 1974 жылы «Доджерс» командасы тұрақты маусымда 102 ойын жеңіп, плей-оффқа шықты. Олар плей-оффта «Питтсбург Пайрэтс» командасын жеңіп, Саттон команданың үш жеңісінің екеуіне жауапты болды. Олар 1974 жылғы әлем чемпионатында 4–1 есебімен жеңіліске ұшырады, Саттон команданың жалғыз жеңісін қамтамасыз етті. 1976 жылы Саттон Бас лигадағы ең жақсы маусымын өткізіп, жылды 21–10 есебімен аяқтады. Сол жылы команда қайтадан плей-оффқа шықты. Саттон тұрақты маусымда 15–11 есебін көрсетті, бірақ «Доджерс» командасы «Нью-Йоркқа» қайтадан әлем чемпионатында жеңілгендіктен, постсезонда қиындыққа тап болды. Сол жылы 17 постсезондық ойында Саттон 14 ұпай жіберді. Саттон 1980 жылы еркін агенттердің қайта іріктеу драфтында он командадан таңдау алды. Оған «Янкис» және «Астрос» командалары да қызығушылық танытты, бірақ ол ақырында «Хьюстон» командасын таңдады. «Хьюстонның» пайдасына болған бір фактор – Саттонның питчерге қолайлы «Астродомда» ойнай алатыны еді. 1981 жылғы ойыншылар ереуілі маусымды тоқтатқаннан кейін, Саттон жеті жеңіс және бір жеңіліспен қайта оралды. 2 қазан күні «Доджерс» командасына ұтылып, Саттон ойыннан жарақат алып, маусымын аяқтады, өйткені «Астрос» командасы NL плей-оффқа шығуға жақын еді. 1982 жылғы маусым алдында Саттон Оңтүстік Калифорнияға оралып ойнағысы келетінін білдірді, ол сол жерде тұруын жалғастырды. Команда оның өтінішін қабылдамады және тамыз айында «Астрос» Саттонды Кевин Басс, Фрэнк Ди Пино және Майк Мэдден үшін «Милвоки Брюэрс» командасына жіберді. «Астрос» командасының ойыншысы Рэй Найт саудаға сын көңілмен қарады, «Менің бұл саудаға деген алғашқы реакциям – сенбеушілік. Бізге кімдер келетінін білмеймін, бірақ Дон Саттон үлкен атақ әкеледі деп ойлаймын, шынымен де үлкен атақ. Міне, жыл сайын 15–20 ойын жеңіп, ешқашан бастамадан қалмайтын жігіт. Ол «Брюэрс» командасына көмектесе алады» деді. Саттон 1982 жылы «Энджелс» командасына қарсы плей-офф ойында жеңіске жетті, содан кейін 1982 жылы «Сент-Луис Кардиналс» командасына қарсы әлем чемпионатында екі ойынға қатысты. Ол серияда 10 ойын өткізіп, 9 ұпай жіберді және бір жеңіліске ұшырады. Маусымды 13–8 есебімен бастағаннан кейін Саттон қыркүйек айында «Калифорния Энджелс» командасына ауыстырылды. Ал «Энджелс» кейін Оклендке екі кіші лигалық ойыншыны, Роберт Шарпнак пен Джером Нельсонды жіберді. Ол 1986 жылы «Бостон Ред Сокс» командасына қарсы өткен АЛСС-те екі ойында ойнады, 1.86 ERA көрсетті, бірақ екі шешім қабылдамады. 1988 жылдың тамызында Саттон «Астрос» командасының басшылығымен команданың бас менеджерінің орынбасары лауазымы туралы сөйлесті. «Доджерс» атқарушы вице-президенті Фред Клэр Саттонның командамен келісімшарт кезінде осындай позицияны талқылау арқылы лига ережелерін бұзғанын айтты, бірақ Саттон «Астрос» бас менеджері Билл Вудпен ойын кезінде кездескенін және кейінірек позицияны талқылауға дайын екенін айтты. 10 тамызда команда оны босатты. Клэр Саттонның шыдамдылығы бұл қадамның басты себебі екенін айтты, өйткені команда әр бастама үшін бес немесе алты реттен артық тұра алатын питчерлерді іздеді. Саттон үйге ұшырамай ең көп шайба салған рекордты ұстайды (1354). Саттон тағы бір рекордты сақтап қалды: жеті рет тоғыз голсыз ойынды өткізді, бірақ шешім қабылданбады. Сондай-ақ, ол бір командаға бір командаға (13 командаға) бірінен кейін бірін жеңілгені үшін бас лигалық рекордты ұстайды. Саттон сонымен қатар «Доджерс» командасының жеңімпаздықтары бойынша рекордты ұстайды (233) және 42 жыл бойы соққылар бойынша рекордты (2696) сақтап келді, 2022 жылы Клейтон Кершоу оны басып өтті. Ойыншы ретінде Саттон питчерлерге қарағанда орташа еді, .144 соққы көрсеткішімен (1354 ойынға 195 соққы), 64 ұпай және 60 серуендеу. Қорғаныс бойынша ол орташадан жоғары болды, .968 қорғаныс көрсеткішімен, бұл оның позициясы бойынша лигалық орташа көрсеткіштен 15 ұпайға жоғары еді. Келесі жылы ол «Брейвс» командасы үшін толық уақыт комментатор болды. 2002 жылы Саттонға бүйрек рагы диагнозы қойылды, нәтижесінде оның сол бүйрегі алынып тасталды. Сонымен қатар, 2003 жылы оның өкпесінің бір бөлігі алынып тасталды. Раққа қарсы ем алу кезінде ол хабар тарату мансабын жалғастырды. Саттон 2007 және 2008 жылдары «Вашингтон Нэшнлс» командасы үшін MASN желісінде түс комментаторы болды. 2008 жылғы маусым аяқталғаннан кейін Саттонның «Нэшнлс» командасымен екі жылдық келісімшарты қалды, бірақ «Атланта Брейвс» радиолық жұмысы ашылғанда, ол 2009 жылдың 27 қаңтарында «Атлантаға» оралу үшін келісімшартынан бас тартты, өйткені ол көптеген байланыстары бар жерде болды. Оның соңғы хабар тарату серігі Джим Пауэлл болды, ол 2009 жылы «Брейвс» радио желісіне қосылды. Саттон 2019 жылғы маусымды сынған сан жағынан өткізді. Ол қайтыс болғанға дейін хабар тарату мансабына орала алмады. Оның қызы кейін жазылып алды. 1998 жылғы дауыс беруде Саттон енгізілген жалғыз ойыншы болды, дауыс берушілердің 81.6 пайызы дауыс берді. Саттон 2015 жылдың шілде айында хабар таратушы ретіндегі жұмысы үшін «Брейвс» командасының құрмет залына енгізілді. Ол бұл жолмен құрметтелген төртінші «Брейвс» хабар таратушысы болды, оның наставниктары Эрние Джонсон, Скип Карай және Пит Ван Виренге қосылды. АҚШ 29 тас жолының бір бөлігі, Пенсаколадан Алабамаға солтүстікке қарай кететін басты маршрут «Дон Саттон тас жолы» деп аталды, ал оның балалық шағының туған жеріне жақын Флорида штатының Молино қаласындағы жас бейсбол кешені де оның атымен аталды.

Sutton was born in Clio, Alabama, a small town in Barbour County, on April 2, 1945, the same day as future Dodger teammate Reggie Smith. He was born to sharecroppers at the end of World War II, in a tarpaper shack. At the time Sutton was born, his father was 18 and his mother was 15. Sutton's father, Howard, gave him the strong work ethic which he carried throughout his career. Sutton and his family were Evangelical Christians. He led his baseball team to the small school state finals two years in row, winning his junior year, 1962, and losing 2–1 in his senior year, and was named all county, all conference, and all state for both of those seasons. He graduated in 1963 and was voted "Most Likely to Succeed". He wanted to attend the University of Florida, but coach Dave Fuller was not interested. On the 1966 Dodgers, Sutton was the fourth starting pitcher in a rotation that included Sandy Koufax, Don Drysdale, and Claude Osteen. He later said that the "best thing that could have happened to me was to join a team with Drysdale and Koufax. They were obviously helpful to me as a pitcher." Sutton was selected to the Major League Baseball All Star Game four times in the 1970s. The 1974 Dodgers made the postseason after winning 102 games during the regular season. They defeated the Pittsburgh Pirates in the playoffs and Sutton accounted for two of the team's three wins. They lost the 1974 World Series four games to one, with Sutton earning the only win for the team. In 1976, Sutton had his best major league season, finishing the year with a 21–10 win–loss record. The team returned to the postseason that year. Sutton had a 15–11 record during the regular season, but he struggled in the postseason as the Dodgers lost the World Series to New York again. In 17 postseason innings that year, Sutton gave up 14 earned runs. Sutton was selected by ten teams in the 1980 free agent re entry draft. He was courted by both the Yankees and Astros but ultimately selected Houston. One factor in Houston's favor was that Sutton would be able to play in the pitcher friendly Astrodome. After the 1981 player strike interrupted the season, Sutton returned with seven wins and one loss. In an October 2 loss to the Dodgers, Sutton left the game with a patellar fracture, ending his season just as the Astros were about to clinch a berth in the NL postseason. Prior to the 1982 season, Sutton expressed a desire to return to play in Southern California, where he continued to live. The team did not grant his request and, in August, the Astros sent Sutton to the Milwaukee Brewers for Kevin Bass, Frank DiPino, and Mike Madden. Astros player Ray Knight was critical of the trade, saying, "My first reaction to this trade is disbelief. I don't know who are the prospects we are getting, but I would think Don Sutton would bring a big name, a real big name. Here's a guy who is going to win you 15–20 games every year, and he never misses a start He should really help the Brewers." Sutton earned a win in a 1982 playoff game against the Angels, then started two games in the 1982 World Series against the St. Louis Cardinals. He pitched 10 innings in the series, gave up nine earned runs and was charged with one loss. After starting the season with a 13–8 record, Sutton was traded to the California Angels in September. In return, the Angels would send two minor league players to be named later to Oakland, Robert Sharpnack and Jerome Nelson. He appeared in two games in the 1986 ALCS against the Boston Red Sox, earning a 1.86 ERA but registering two no decisions. In August 1988, Sutton spoke with Astros team leadership about a vacant assistant general manager position with the team. Dodgers executive vice president Fred Claire said that Sutton violated league rules by discussing such a position while under contract with a team, but Sutton said that he ran into Astros general manager Bill Wood at a game and simply mentioned his willingness to discuss the position later. The team released him on August 10. Claire said that Sutton's stamina was a major consideration in the move, as the team was looking for pitchers who could last more than five or six innings per start. Sutton holds the record for most at bats without a home run (1,354). Sutton retains another record: seven times he pitched nine scoreless innings but got a no decision. He also holds the major league record for most consecutive losses to one team (13 to the Chicago Cubs). Sutton also holds the Dodger franchise record for wins (233) and held the strikeouts record (2,696) for 42 years until he was passed by Clayton Kershaw in 2022. As a hitter, Sutton was about average as pitchers go, posting a .144 batting average (195 for 1354) with 64 runs batted in and 60 walks. Defensively, he was above average, recording a .968 fielding percentage which was 15 points higher than the league average at his position. The following year, he became a full time commentator for the Braves. In 2002, Sutton was diagnosed with kidney cancer resulting in the removal of his left kidney. In addition, part of his lung was removed in 2003. While undergoing cancer treatment, he continued his broadcasting career. Sutton was a color commentator for the Washington Nationals on the MASN network during the 2007 and 2008 seasons. After the end of the 2008 season, Sutton still had two years left on his contract with the Nationals, but when an Atlanta Braves radio job opened up, he negotiated his release on January 27, 2009, in order to return to Atlanta, where he had many ties. His most recent broadcast partner was Jim Powell, who joined the Braves Radio Network in 2009. Sutton missed the 2019 season due to a broken femur. He was unable to return to his broadcast career before his death. His daughter later recovered. On the 1998 ballot, Sutton became the only player selected for induction, receiving votes on 81.6% of ballots. Sutton was inducted into the Braves Hall of Fame in July 2015 for his work as a broadcaster. He became the fourth Braves broadcaster to be honored in this fashion, joining his mentors Ernie Johnson, Skip Caray, and Pete Van Wieren. A section of U. S. Highway 29, the main route for drivers leaving Pensacola north into Alabama, is named "Don Sutton Highway", and a youth baseball complex in Molino, FL (near his childhood home of Cantonment, FL) also bears his name.

Жеке өмір

Саттон екі рет үйленген: бірінші әйелі Пэттиден екі баласы болды – ұлы Дарон (1969 ж.т.) және қызы Стаси (1973 ж.т.). Екінші әйелі Мэриден Жакелин (1996 ж.т.) дүниеге келді. Ұлы Дарон да тележүргізуші болды және бес түрлі Бейсбол лигасының ұйымдары үшін тележүргізуші немесе ойын комментаторы болып жұмыс істеді: «Атланта Брейвс», «Милвоки Брюэрс», «Аризона Даймондбэкс», «Лос-Анджелес Энджелс» және «Лос-Анджелес Доджерс». Саттон гольф ойнауды және шарап ішуді ұнатты, хабар тарату кезінде осы хоббилері туралы жиі айтатын. Саттон сонымен қатар гольф жайлы хабарлар таратты және NBC телеарнасының 1983 және 1987 жылдарғы Американдық лига чемпионаты сериясын көрсету үшін ойын алдындағы және ойыннан кейінгі талдаушы болып жұмыс істеді. Бұрын Саттон 1979 жылғы Ұлттық лига чемпионатында NBC арнасының түрлі-түсті комментаторы болған. Ол сондай-ақ «Match Game» ойын шоуының жанкүйері болды, тіпті 1976 жылдан 1980 жылға дейін кейде әділқазы ретінде қатысты. Саттон 2021 жылдың 19 қаңтарында 75 жасында Калифорния штатының Ранчо Мирадж қаласындағы үйінде рактан қайтыс болды.