Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тұтынушы деңгейіндегі аналогты бейнежазу және кассеталық формат стандарты
Consumer level analog video tape recording and cassette form factor standard
Video 2000 (сондай-ақ V2000, бейне компакт-кассетасы немесе VCC деп белгілі) – Philips және Grundig компаниялары JVC-нің VHS және Sony-дің Betamax бейне технологияларымен бәсекелесу үшін әзірлеген тұтынушы бейнекассеталық жүйе және аналогты жазу стандарты. Ол PAL түсті теледидар стандартына арналған, бірақ кейбір модельдер SECAM стандартын да қолдады. Video 2000 өнімдерінің таратылуы 1979 жылы Еуропа, Оңтүстік Африка және Аргентинада ғана басталды және 1988 жылы тоқтатылды. Кейбір алғашқы модельдер мен жарнамаларда Philips-тің бұрынғы Бейнекассеталық жазу (VCR) жүйесінің логотипіне негізделген кері бейнеленген "VCR" белгісі болғанмен, Video 2000 – көптеген техникалық инновацияларды қамтитын мүлдем жаңа (және үйлесімсіз) формат болды. Осыған қарамастан, формат үлкен сәттілікке жете алмады және соңында видеотаспа форматтары үшін болған бәсекелестікте VHS жүйесіне ұтылып, қолданудан шығарылды.
Video 2000 (also known as V2000, with the tape standard Video Compact Cassette, or VCC) is a consumer videocassette system and analogue recording standard developed by Philips and Grundig to compete with JVC's VHS and Sony's Betamax video technologies. It was designed for the PAL color television standard, but some models additionally handled SECAM. Distribution of Video 2000 products began in 1979 exclusively in Europe, South Africa and Argentina and ended in 1988. Although some initial models and advertising featured a mirror image "VCR" badge based on the logo of Philips's earlier Video Cassette Recording (VCR) system, Video 2000 was an entirely new (and incompatible) format, which incorporated many technical innovations. Despite this, the format was not a major success and was eventually discontinued, having lost out to the rival VHS system in the videotape format war.
Видео-кассета
Philips видеотаспа стандартын Video Compact Cassette (VCC) деп атады, бұл 1963 жылы ұсынылған оның аудио компакт-кассета форматын толықтыру үшін жасалған, бірақ форматтың өзі Video 2000 тауарлық белгісімен сатылды. Аталымына қарамастан, VCC кассеталары VHS кассеталарынан сәл үлкен – қысқарақ, бірақ қалыңдағырақ және тереңдеу. Оларда жарты дюйм (12,5 мм) ені бар хром диоксиді магниттік таспасы бар екі бір жазықтықтағы макаралар бар. Формат берілген "жағында" жарты дюймдік таспаның жартысын ғана (6,25 мм) пайдаланды, сондықтан физикалық таспа еніне қарамастан, кейде қате түрде ширек дюймдік таспа форматы деп аталады. Кассетаны кері бұрып, таспаның екінші жағын пайдалануға болады, осылайша ойнату уақыты екі есеге артады.
Philips named the videotape standard Video Compact Cassette (VCC) to complement its landmark audio Compact Cassette format introduced in 1963, but the format itself was marketed under the trademark Video 2000. Despite the name, VCCs are marginally larger than VHS cassettes—shorter, but thicker and deeper. They have two co planar reels containing half inch (12.5 mm) wide chromium dioxide magnetic tape. The format used only half (6.25 mm) of the half inch tape on a given "side", and so it is occasionally referred to erroneously as a quarter inch tape format, despite its physical tape width. The cassette can then be flipped over to use the other half of the tape, thus doubling playing time.
Формат және ерекшеліктері
Динамикалық жолға ілесу (DTF) жеке басқару жолының қажеттілігін жойды және бейнебасқарушыларға ойнату кезінде таспадағы жазылған жолдарды дәл қадағалауға мүмкіндік берді. Сондықтан V2000 машиналары конструкциясы бойынша бейне жолға түзетуді қажет етпейді.
Dynamic Track Following (DTF) eliminated the need for a separate control track and enabled the video heads to accurately follow the recorded tracks on the tape during playback. Therefore, by design V2000 machines do not require a video tracking control.
Іске қосу
V2000 форматының басты ниеті, DTF арқасында, таспалардың үйлесімділігі болды. Кез келген аппараттағы таспа кез келген басқа аппаратта мінсіз ойнауы тиіс еді. Алайда, VR2020 дүкендерге жеткен соң, оның дыбыс басы Grundig-тің Video 2×4-іне қарағанда 2,5 мм қате орналасқандығы анықталды. Бұл басқа аппаратта ойнатылғанда дыбыс пен сурет арасында үйлесімсіздік тудыратынын білдірді. Екі өндіруші де дыбыс басын 1,25 мм-ге ортақ позицияға жылжытты, бірақ бірінші буын аппараттарда жасалған жазбалар үшін үйлесімділік мәселелері шешілмей қалды.
A key intention of the V2000 format, thanks to DTF, was tape compatibility. A tape from any machine should play perfectly on any other machine. However, when the VR2020 reached the shops it was discovered that its audio head was 2.5 mm out of position compared to that on Grundig's Video 2×4. This meant that the sound would be out of sync with the picture when played back on the other type of machine. Both manufacturers' hastily moved the audio head 1.25 mm to a common position, but compatibility issues remained for recordings made on the first generation of machines.