Кіріспе

Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерацияның шпионы. Үкімет ақпараттың сыртқа таралып жатқанын анықтады және іздер Роза Гринхоудың үйіне жеткізді. Гринхоу үй қамауына алынды; 1862 жылы өткен тыңдаудан кейін оның қызметін жалғастырғаны анықталды, ол және оның қызы "Кішкентай Роза" Вашингтон қаласында бес айға жуық түрмеге қамалды. Конфедерацияға қуылған ол Вирджиния штатының Ричмонд қаласына барып, жаңа тапсырмаларға кірісті. Блокаданы бұзып, 1863-1864 жылдары Франция мен Ұлыбританияға Конфедерацияның дипломатиялық миссиясымен Еуропаға аттанды. 1863 жылы ол Лондонда өзінің естеліктерін жазып, басылымға шығарды, ол Ұлыбританияда кең танымал болды. 1864 жылы Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласының жағалауында кемесі қағылып, одан кейін Одақ кемесінен қашуға тырысқанда қайығы құлап, ол суға батып қайтыс болды. Оған Конфедерацияның әскери қорымдағы салтанатты жерлеу рәсімі өткізілді. 1993 жылы Конфедерация ардагерлерінің ұлдарының әйелдер қоғамдары бұрынғы телефильмде оның ерліктері жайлы кеңінен танымал болғаннан кейін, өзінің атын Конфедерация Розасының ордені деп өзгертті.

Ерте өмір

Ол 1813 жылы Мэриленд штатының Монтгомери округіне қарасты шағын плантацияда Мария Розетта О'Нил ретінде дүниеге келді. Вашингтон қаласынан солтүстік-батысқа қарай орналасқан. (Ескертпе: Ұлттық архивтер мен жазбалар басқармасындағы Гринхоу туралы биографиялық жазбада оның қағаздарының жинағы бар. О'Нил 1817 жылы Мэриленд штатының Порт Тобако қаласында дүниеге келген делінген, бірақ бұл мәліметті растайтын құжаттар қандай екені белгісіз.) Олардың әкесі 1817 жылы қайтыс болды.

1830 жылдары ол белгілі дәрігер, заңгер және тіл білгісі Роберт Гринхоу-младшиймен танысты.

Неке және отбасы

1835 жылы Роуз Долидің құптауымен доктор Роберт Гринхоуға тұрмысқа шықты және 1850-ші жылдарға қарай астанадағы әлеуметтік өмірдің белгілі бір өкіліне айналды. Гринхоулардың Флоренс, Гертруд, Лейла және Роза деген төрт қызы болды. Олар екі баланың ата-анасы болды: ұлы Уильям (1874 жылы қайтыс болды) және қызы Ли, кейін Мэри деп аталды, ол Луи Юджин Маридің әйелі болды. Дуваллдар 1899 жылы ажырасты. Роберттің Мемлекеттік департаменттегі жұмысы отбасын 1850 жылы онымен бірге Мехико қаласына, содан кейін Калифорния штатының Сан-Франциско қаласына көшуге мәжбүр етті. 1852 жылы Гринхоу балаларымен бірге шығысқа қайтып келді, бұл сапар бірнеше айға созылды және 1853 жылы ол соңғы қызын дүниеге әкелді. Оның күйеуі 1854 жылы Сан-Францискода болған апатта қаза тапты. Жесір болғанына қарамастан, Гринхоудың астанадағы танымалдылығы төмендемеді.

Конфедерацияның тыңшысы

Күйеуін жоғалтқаннан кейін Гринхоу Конфедерация ісіне көбірек бейімделді. Гринхоу бөлінуді және, құлдықты қоса алғанда, "Оңтүстік тіршілік салтын сақтауды" қолдады. Гринхоуға шпиондық желіні басқаруды тапсырғаннан кейін, Джордан АҚШ армиясынан кетіп, Оңтүстікке барып, Конфедерация армиясында капитан болып қызметке кірді. 1861 жылдың 9 және 16 шілде күндері Гринхоу Конфедерация генералы П. Г. Т. Борегардқа Бірінші Буль-Ран шайқасына қатысты маңызды ақпаратты, оның ішінде генерал Ирвин Макдауэллдың жоспарларын қамтитын құпия хабарламалар жіберді. Оның бұл ісіне Конфедерация тарапындағы Конгресс мүшелері, Одақ офицерлері, курьер Бетти Дювалл, оның тіс дәрігері Аарон Ван Камп, сондай-ақ оның ұлы, Конфедерация солдаты Юджин Б. Ван Камп көмектесті. Оңтүстік үшін жасаған қызметі үшін ол "Тәулікші Роза" деп танылды.

Тұтқынға алу және түрмеге қамау

Гринхоудың Конфедерация үшін тыңшылық жасағаны күдікті екенін білгендіктен, ол қалған қыздарының қауіпсіздігі үшін қорқыды. Лейла аға әпкесі Флоренс Гринхоу Мурға Огайо штатына қосылу үшін жіберілді, оның күйеуі Сеймур Тредуэлл Мур Одақ армиясының капитаны болған еді. (Ол 1865 жылғы мамыр айында қызметтері үшін бригадир-генерал шеніне ие болды және соғыстан кейін армиядағы мансабында подполковник шеніне жетті.) Тек кішкентай Роза ғана Гринхоумен бірге Вашингтонда қалды. Аллан Пинкертон жаңа құрылған Құпия қызметтің басшысы болып тағайындалды және оның бірінші тапсырмаларының бірі – Гринхоуды бақылау болды, себебі оның секциялық дағдарыстың екі жағында да кең байланыстары бар еді. Келушілердің әрекеттеріне байланысты, ол Гринхоуды тұтқындап, 1861 жылғы 23 тамызда 16-шы көшедегі үйіне, оның курьері Лили Макколлмен бірге үй қамауына алды. Тәркіленген материалдардың ішінде АҚШ-тың жойғыш республикалық сенаторы Генри Уилсоннан (Массачусетс штаты) деген көптеген махаббат хаттары болды. Ол оны өзінің бағалы көзі деп санады және ол оған «Вашингтон қорғанысындағы ауыр артиллерия мен басқа да артиллерияның саны» туралы ақпарат бергенін айтты, бірақ ол әскери істер комитетіндегі жұмысынан гөрі одан да көп білгені мүмкін. Тәркіленген Гринхоу қағаздары қазір Ұлттық мұрағаттар және құжаттар басқармасында сақталады, олардың бір бөлігі онлайн режимінде қолжетімді. Уилсонның замандас биографтары хаттардың Уилсоннан келмегенін, өйткені оның қолтаңбасы мен қолы хаттардағыдан өзгеше екенін мәлімдеді. Пинкертон Гринхоудың үйіне келушілерді қадағалап, басқа күдікті оңтүстікке жақын тұрғандарды сол үйге орналастырды, осылайша «Форт Гринхоу» деген лақап аты пайда болды. Ол келушілер мен хабарларды бақылауға риза болды, себебі бұл оған оңтүстік ақпарат ағынын жақсырақ бақылауға мүмкіндік берді. Иорданияға хабарлар жіберіле бергенмен, Пинкертон бақылауды күшейткеннен кейін, ол оларды ескермеді. Гринхоудан Сьюардқа жазылған хат, оның өзіне қараған қарым-қатынасына шағымданып, жарияланғанда, солтүстікте шпионға тым жұмсақ қарағаны үшін сынға ұшырады. Пинкертон 1862 жылғы 18 қаңтарда Гринхоуды Ескі Капитолий түрмесіне ауыстырып, «Форт Гринхоуды» жапты. Тұтқындалған саяси тұтқындар соншалықты көп болды, олардың ісін қарау үшін екі адамнан тұратын комиссия құрылды, бұл «тыңшылық отырыстары» деп аталды. Гринхоу ешқашан сотқа тартылмады. Бірде Гринхоу түрме терезесінен Конфедерация туын көтеріп шықты.

Халықаралық танымалдық

1862 жылы 31 мамырда Гринхоу сотталмай босатылды (қызымен бірге), Конфедерация шегінде қалу шартымен. Олар Хэмптон-Роудтағы Монро бекінісіне сүйемелдеп жеткізілгеннен кейін, ол қызымен Вирджиния штатының Ричмонд қаласына барып, онда оңтүстіктер Гринхоуды қаһарман ретінде құрметпен қарсы алды. Президент Джефферсон Дэвис оның оралуын қуанышпен қабылдап, оны Еуропаға хабаршы ретінде жұмысқа алды. Гринхоу блокаданы бұзып өтіп, 1863 жылдан 1864 жылға дейін Франция мен Ұлыбританияға дипломатиялық миссиямен сапар шекті, аристократия арасында Конфедерацияға қолдау жинады.

Өлім

1864 жылдың 19 тамызында Гринхоу Еуропадан Конфедерацияға қайтып, хабарламалар алып кетті. Ол британдық блокаданы бұзушы "Кондор" кемесімен саяхаттады. 1864 жылдың 1 қазанында "Кондор" Солтүстік Каролина штатындағы Уилмингтон қаласының жанындағы Кейп-Ферр өзенінің сағасында қалды, сол кезде оны USS Niphon атты Одақтың артиллериялық кемесі қуып жетеді. Тұтқындалып, қайта түрмеге қамалудан қорқып, Гринхоу қайықпен жағадан қашып кетті. Толқын қайықты құлатты, және Гринхоу суға батып қайтыс болды. Оның іш киімдеріне тігілген және мойнына ілген 2000 долларлық алтын, оның естеліктерінен түскен гонорары оны батырып жіберді. Гринхоудың денесі Уилмингтон маңындағы судан табылды, іздеушілер оның жанынан кішкентай дәптер мен "Тұтқындық" кітабының көшірмесін тапты. Кітаптың ішінде оның қызы Кішкентай Розаға арналған хат болды. Гринхоуға Солтүстік Каролина штатындағы Уилмингтон қаласындағы Әулие Томас Апостол католик шіркеуінде әскери желісімен қоштасты.

Гринхоу 1961 жылғы NBC телесериалының "Американдықтар, бүлікшіл Роза" эпизодында Нина Фоч ойнаған кейіпкер болды. Гринхоудың ерліктері 1990 жылғы "Роза мен Шакал" телефильмінде бейнеленді, онда оны Мадолин Смит ойнады. Гринхоу 1993 жылғы "61-ші сынып" теледрамасында Сью Энн Лидс ойнаған кейіпкер. 1993 жылы Конфедерация ардагерлерінің ұлдарының әйелдер бөлімі оның құрметіне Конфедерация Розасының ордені деп өз атауын өзгертті. "The Pinkertons" эпизодының "Жандарымыздың жақсырақ періштелері" атты бөлімінде Гринхоудың қызы (эпизодта Лейла деп аталған) қайтыс болған анасы туралы сенсациялық өмірбаянын жариялауға дайын тұр. Кітаптың баспашысы қолжазбаны ұрлау үшін өлтіріледі.