Қасиетті Рим империясындағы Католик Лигасы (1609–1635)
Catholic League (German)
Католик Лигасы (1609-1635): қасиетті Рим империясындағы католик мемлекеттердің одағы. Протестант Одағына жауап ретінде құрылған, діни шиеленісті күшейтіп, Оттыз жылдық соғысқа себеп болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қасиетті Рим империясындағы коалиция (1609–1635)
Coalition in the Holy Roman Empire (1609–1635)
Католик лигасы (Liga Catholica, Katholische Liga) – 1609 жылдың 10 шілдесінде құрылған Қасиетті Рим империясының католик мемлекеттерінің коалициясы. Алғашқыда 1608 жылы құрылған Протестанттық Одаққа қатысты мәселелерді келіссөздер арқылы шешу үшін саяси құрылым ретінде құрылған. Бұл лига, 1576 жылғы француз католик лигасының қатал католиктік ұстанымына ұқсас, кейіннен "католик дінін қорғау және империядағы бейбітшілікті сақтау" мақсатымен әскери одаққа айналды. Лиганың құрылуы, Протестанттық Одақтың құрылуы сияқты, протестант реформаторлары мен католик шіркеуінің жақтастары арасындағы ұзақ жылдар бойы жиналған шиеленісті одан әрі күшейтті. Содан кейін азаматтық наразылық, қуғын-сүргін және кек алу оқиғалары көбейе бастады, бұл шамамен он жылдан кейін 1618 жылдың 23 мамырында Прагада болған үшінші талқандау (Defenestration) деп аталатын бүлік пен қасақана жасалған қорлау актісімен Оттыз жылдық соғыстың бірінші кезеңін басталды.
The Catholic League (Liga Catholica, Katholische Liga) was a coalition of Catholic states of the Holy Roman Empire formed 10 July 1609. While initially formed as a confederation to act politically to negotiate issues vis à vis the Protestant Union (formed 1608), modelled on the more intransigent ultra Catholic French Catholic League (1576), it was subsequently concluded as a military alliance "for the defence of the Catholic religion and peace within the Empire". Notwithstanding the league's founding, as had the founding of the Protestant Union, it further exacerbated long standing tensions between the Protestant reformers and the adherents of the Catholic Church which thereafter began to get worse with ever more frequent episodes of civil disobedience, repression, and retaliation that would eventually ignite into the first phase of the Thirty Years' War roughly a decade later with the act of rebellion and calculated insult known as the Third Defenestration of Prague on 23 May 1618.
Донауверт шерулері
Католик лигасының негізін қалаудың ең жақсы құжатталған себебі – Крейц унд Фахненгефехт ([[:de:Kreuz und Fahnengefecht]], Бавария аумағындағы еркін императорлық қала Донаувертте болған оқиға. 1606 жылдың 25 сәуірінде қаладағы лютерандық көпшілік қала тұрғындарының католик бөлігіне жыл сайынғы Маркус шеруін өткізуге тыйым салды, осы арқылы қалада өз дінінің үстемдігін көрсетпек болды. Бес монахтың басшылығымен католиктер қала арқылы өтіп, жақын маңдағы Аусейм ауылына дейін желектерін көтеріп, ән шырқап баруды жоспарлады. Аугсбург бейбіт шартының талаптары бойынша оларға мұндай рұқсат берілген еді. Бірақ қалалық кеңес оларға тек ән шырқамай және желексіз қалаға қайта кіруге рұқсат берді. Оқиға төбелеспен аяқталды. Аугсбург епископының наразылығына жауап ретінде, католик императоры Рудольф II Габсбург, егер католик азаматтардың құқықтары бұзылса, императорлық тыйым салумен қорқытты. Дегенмен, келесі жылы да осындай антикатоликтік наразылық оқиғалары орын алды және Маркус шеруіне қатысушылар қаладан қуылды. Император Рудольф қалаға императорлық тыйым салды және Бавария герцогы Максимилиан I-ге оны орындауды бұйырды. Әскерімен бетпе-бет келген қала қарсылық көрсетпей берілді. Императорлық заңға сәйкес, тәртіптік шараларды Баварияның католик герцогы емес, Донауверт сияқты Швабия императорлық округінің мүшесі болған Вюртемберг герцогы орындауы керек еді. Максимилиан бұрынғы еркін императорлық қаланы де-факто өзіне қосып алды, бұл императорлық заңды бұзу болды.
The best documented reason of the foundation of the Catholic League was an incident called the Kreuz und Fahnengefecht ([[:de:Kreuz und Fahnengefecht in a Free Imperial City within the territory of Bavaria named Donauwörth. On 25 April 1606, the Lutheran majority of the town barred the Catholic residents of the town from holding an annual Markus procession, to show the rule of their confession over the town. The Catholics, led by five monks, wanted to pass through the town and on to the nearby village of Ausesheim, showing their flags and singing hymns. They were permitted to do so by the terms of the Peace of Augsburg. The city council would only allow them to re enter town without flags and singing. The conflict ended in a brawl. On protest of the bishop of Augsburg, Catholic Emperor Rudolf II of Habsburg threatened an Imperial ban in case of further violation of the rights of the Catholic citizens. Nevertheless, next year similar anti Catholic incidents of civil disobedience took place, and the participants of the Markus procession were thrown out of town. Emperor Rudolf then declared an Imperial ban on the town and ordered Maximilian I, Duke of Bavaria to execute the ban. Facing his army, the town surrendered. According to Imperial law, the disciplinary measures should not have been executed by the Catholic duke of Bavaria, but by the Protestant duke of Württemberg, who, like Donauwörth, was a member of the Swabian Imperial Circle. Maximilian de facto absorbed the former Free Imperial City, which was a violation of Imperial law as well.
Протестанттық Одақ құрылды
Сол жылы, 1607 жылы, Аугсбург диетасында өткен Рейхстагтың католик көпшілігі 1555 жылғы Аугсбург бейбіт шартының жаңаруы 1552 жылдан бері тартып алынған барлық шіркеу жерлерінің қайтарылуына байланысты болуы керек деп шешті. Осы оқиғаларға жауап ретінде, протестант князьдері 1608 жылдың 14 мамырында әскери одақ құрды, оның жетекшісі Виттельсбах әулетінен Фридрих IV, Пфальц курфюрсті болды.
In the same year, 1607, the Catholic majority of the Reichstag meeting in the Diet of Augsburg resolved that the renewal of the Peace of Augsburg of 1555 should be conditional on the restoration of all church land appropriated since 1552. Acting on these events, the Protestant princes formed a military alliance on 14 May 1608, the Protestant Union, whose leader was Frederick IV of Wittelsbach, the Elector Palatine.
Католик лигасының негізі
Католик мемлекеттерінің одағын протестанттық Одаққа қарсы құру мақсатымен 1608 жылдың басында Максимилиан басқа католик князьдерімен келіссөздер жүргізді. 1608 жылдың 5 шілдесінде рухани сайлаушылар Максимилиан ұсынған конфедерацияны қолдауға бейімділік танытты. Конфедерациялық әскер күшін қанша етіп құру керек екендігі туралы пікірлер де айтылды.
To create a union of Catholic states as a counterpart to this Protestant Union, early in 1608 Maximilian started negotiations with other Catholic princes. On 5 July 1608, the spiritual electors manifested a tendency in favour of the confederacy suggested by Maximilian. Opinions were even expressed as to the size of the confederate military forces to be raised.
Мюнхен диетасы
1609 жылдың шілдесінде Аугсбург, Констанц, Пасау, Регенсбург және Вюрцбург князь-епископтарының өкілдері Мюнхенде бас қосты. Салцбург архиепископы наразылық білдіргендіктен шақырылмады, ал Эйхштедт князь-епископы тартынды. 1609 жылдың 10 шілдесінде қатысушы мемлекеттер «католик дінін қорғау және империя ішіндегі бейбітшілікті сақтау» үшін одақ құрды. Лиганың ең маңызды қағидасы – бір-біріне шабуыл жасауға тыйым салу еді. Соғысқа барудың орнына, даулар империя заңдарымен немесе егер олар дауды шеше алмаса, Лига ішіндегі төрелік арқылы шешілуі керек еді. Егер Лиганың бір мүшесіне шабуыл жасалса, оған әскери немесе құқықтық көмек көрсету қажет болды. Герцог Максимилиан президенттікке сайланды, ал Аугсбург, Пасау және Вюрцбург князь-епископтары оның кеңесшілері болды. Лига тоғыз жылға дейін жалғасты. Мюнхендегі сейм жаңа құрылған Лига үшін маңызды құрылымды қалыптастыра алмады. 1609 жылдың 18 маусымында Майнц, Кельн және Трир сайлаушылары 20 000 саяқты әскер ұсынды. Олар Максимилианды одақтың президенті етіп тағайындауды да қарастырды және 30 тамызда Максимилиан Майнц сайлаушысын, империяның архиканцлерін президенттікке қабылдаса, Мюнхен келісіміне қосылатынын жариялады.
In July 1609, the representatives of the Prince Bishops of Augsburg, Constance, Passau, Regensburg, and Würzburg assembled at Munich. The Prince Archbishop of Salzburg, having shown disapproval, was not invited, and the Prince Bishop of Eichstädt hesitated. On 10 July 1609, the participating states concluded an alliance "for the defence of the Catholic religion and peace within the Empire." The most important regulation of the League was the prohibition of attacks on one another. Instead of fighting, conflicts had to be decided by the laws of the Empire or, if these failed to solve the conflict, by arbitration within the League. Should one member be attacked, it had to be helped with military or alternatively legal support. Duke Maximilian was to be the president, and the Prince Bishops of Augsburg, Passau, and Würzburg his councillors. The League was to continue for nine years. The Munich Diet failed to erect a substantial structure for the newly formed League. On 18 June 1609, the Electors of Mainz, Cologne, and Trier had proposed an army of 20,000 men. They had also considered making Maximilian president of the alliance, and on August 30 they announced their adhesion to the Munich agreement, provided that Maximilian accepted the Elector of Mainz, arch chancellor of the Empire, as co president.
Вюрцбургте өткен кездесу
Құрылым құру үшін мүшелердің бірнеше жалпы жиналысы өткізілді. 1610 жылдың 10 ақпанында Австрия және Зальцбургті қоспағанда, барлық маңызды католик мемлекеттерінің өкілдері, сондай-ақ көптеген кіші мемлекеттер Вюрцбургте Лиганың ұйымдастырылуы, қаржыландырылуы және қарулануы мәселесін шешу үшін жиналды. Осымен Католик лигасының нақты бастауы болды. Максимилиан хабарлаған Папа, Император және Испания королі бұл жобаға жақсы қатысты. Лиганың басты мәселесі – мүшелерінің дайын болмауы еді. 1610 жылдың сәуір айында мүшелерінің барлығының жарналары төленбеген еді; Максимилиан отставкаға кететінін мәлімдеді. Оны тоқтату үшін Испания, Австрияның Лигаға қосылуын субсидия беруге байланысты шарт еткен болатын, аталған шарттан бас тарды, ал Папа қосымша қаржылай көмек беруге уәде берді.
To create a structure, several general meetings of the members were arranged. On 10 February 1610, the representatives of all the important Catholic states, except for Austria and Salzburg — and a great number of the smaller ones — met at Würzburg to decide the organization, funding and arming of the League. This was the real beginning of the Catholic League. The Pope, the Emperor and the King of Spain, who had been informed by Maximilian, were all favorably disposed towards the undertaking. The main problem of the League was the unreadiness of its members. In April 1610, the contributions of all its members were not yet paid; Maximilian threatened to resign. To prevent him from doing so, Spain, which had made the giving of a subsidy dependent on Austria's enrollment in the League, waived this condition, and the pope promised a further contribution.
Юлих мұрагерлік соғысы
Одақтың Юлих дауындағы әрекеттері және Одақ әскерінің Эльзастағы әскери қимылдары Лига мен Одақ арасындағы шайқас сөзсіз болатын көрінеді.
The conduct of the Union in the Jülich dispute and the warlike operations of the Union army in Alsace seemed to make a battle between League and Union inevitable.
Габсбургтер әулеті қосылды
1613 жылы Регенсбургте (Ратисбон) австриялық Габсбургтар Лигаға қосылды. Жиналыс енді үш әскери директорді тағайындады: герцог Максимилиан, және Австрияның эрцгерцогтары Альберт пен Максимилиан. Лиганың мақсаты енді «христиандық құқықтық қорғаныс» деп жарияланды. Габсбург монархиясының Лигаға кіргені, Лиганы император мен оның Богемия және Төменгі Австриядағы протестант вассалдары арасындағы күрестің бір бөлігіне айналдырды, бұл Отыз жылдық соғыстың бастауына себеп болды. Соғыстың алғашқы жартысында император өзінің императорлық армиясының ең маңызды бөлігі ретінде Католик лигасының күштерін пайдаланды.
In the year 1613 at Regensburg (Ratisbon), the Austrian Habsburgs joined the League. The assembly now appointed no less than three war directors: Duke Maximilian, and Archdukes Albert and Maximilian of Austria. The object of the League was now declared "a Christian legal defense". The membership of the Habsburg monarchy made the League part of the struggles between the emperor and his Protestant vassals in Bohemia and Lower Austria, that would lead to the beginning of the Thirty Years' War. The first half of the war would see the emperor using the Catholic League forces as the most important part of his Imperial army.
Бавария наразылық білдіріп кетеді
Герцог Максимилиан Ретисбон қаулыларын қабылдаудан бас тартты, тіпті Австрияның архигерцогы Максимилиан III, Майнц және Трирдің сайлаушы князьдары Аугсбург епискобы мен Эльванген провостын Бавария директориясына қосылуына қарсылық білдірген кезде президенттік лауазымынан қанағаттанды. 1617 жылдың 27 мамырында Бавария Бамберг, Эйхштедт, Вюрцбург епископтары және Эльванген князь-провостымен бірге тоғыз жылға жеке одақ құрды.
Duke Maximilian refused to accept the resolutions of Ratisbon and even resigned the post as president, when Archduke Maximilian III of Austria, the Prince Elector of Mainz and the Prince Elector of Trier, protested the inclusion of the Bishop of Augsburg, and the Provost of Ellwangen in the Bavarian Directory. On 27 May 1617, with the Prince Bishops of Bamberg, Eichstädt, Würzburg, and the Prince Provost of Ellwangen, Bavaria formed a separate league for nine years.
Богемиялық көтеріліс
1617 жылы Богемия королі болып тажына отырғызылған Фердинанд II және оның католик губернаторлары 1618 жылы Прагадағы екінші терезеден лақтыру оқиғасы кезінде көтерілісшіл протестант чех ақсүйектері тарапынан тақтан түсірілді. Богемиялық мәжілістер 1619 жылғы 26 және 27 тамызда Фредерик V-ті өздерінің королі ретінде сайлады. 28 тамызда Германия императоры болып сайланғаннан кейін Фердинанд Франкфурттағы рухани сайлаушылармен кеңесіп, Лигадан қолдау сұрады.
Already having been crowned King of Bohemia in 1617, Ferdinand II and his Catholic governors were deposed by rebelling Protestant Czech nobles in the second defenestration of Prague in 1618. The Bohemian estates went on to elect Frederick V, Elector Palatine as their king, on 26 and 27 August 1619. After his election as German Emperor on August 28, Ferdinand conferred with the spiritual electors at Frankfurt, asking for the support of the League.
Католик лигасы қайта құрылды
1618 жылдың соңында Богемиядағы және Төменгі және Жоғарғы Австриядағы императордың жағдайы біртіндеп қиынға түсті. Көмек іздеп, император Лиганы қайта жандандыруға тырысты. Бірнеше діни княздардың кеңесі Лиганы оның бастапқы негізінде қайта құруға келісті. Ол екі топтан тұрады: Майнц президенттігімен Рейн аймағы және Бавария төрағалығымен Оберланд аймағы; қазына және әскери басшылық бөлек қарастырылуға тиіс еді. Максимилиан Рейн аймағына келген жағдайда ғана әскердің барлық күштерін басқара алатын болды. 31 мамырда Оберландтың екі тобы құрылып, алты жылға өзара көмек көрсетуге міндеттенді.
At the end of 1618, the position of the Emperor in Bohemia as in Lower and Upper Austria gradually became critical. Searching for help, the Emperor tried to restore the League. A meeting of several of the ecclesiastical Princes decided to reconstruct the League on its original basis. It would consist of two groups: the Rhenish district under the presidency of Mainz, and the Oberland district, presided by Bavaria; the treasury and the military command were to be considered separate. Maximilian could only lead the whole of the troops when he had to appear in the Rhenish district. On 31 May, the Oberland both groups were established and bound themselves to render mutual help for six years.
Мюнхен шарты
Мюнхен келісім-шартына император Фердинанд II мен Бавария герцогы Максимилиан 1619 жылғы 8 қазанда қол қойды. Испан елшісі Оната Фердинандты Максимилианға сайлау Пфальцінің кез келген бөлігін басып алуға рұхсат беруге, сондай-ақ Фридрих V-нің сайлау тағын беруге көндірді. Бұдан әрі, Оната өкілеттігін асыра басып, Фердинандқа Богемия көтерілісшілеріне қарсы күресте испандық қолдауды кепілдеді. Келісім шарттарына сәйкес, Католик лигасының жетекшісі Максимилиан бавариялық әскерлерін император Фердинандқа берді. Осылайша, біріккен әскерді құру басталды. 7000 әскермен Бавария армияға ең көп үлес қосты, оның құрамы 1619 жылғы желтоқсанда Вюрцбургте 21000 жаяу әскер және 4000 атты әскер деп бекітілді. Бас қолбасшы – Иоганн Церклас, Тилли графы, католик Брабант әулетінің ұрпағы.
The Treaty of Munich was signed on 8 October 1619 between Emperor Ferdinand II and Duke Maximilian of Bavaria. Spanish ambassador Oñate persuaded Ferdinand to grant Maximilian any part of the Electoral Palatinate to occupy, as well as the electoral seat of Frederick V. Moreover, Oñate exceeded his duties by guaranteeing Ferdinand Spanish support in dealing with the Bohemian rebels. Based on the terms of the treaty, Maximilian, leader of the Catholic League, made his Bavarian forces available to Emperor Ferdinand. Now the formation of a confederate army began. With 7,000 men, Bavaria supplied the largest contribution to the army, whose strength was fixed at Würzburg in December 1619, as 21,000 infantry and 4000 cavalry. Commander in chief was Johann Tserclaes, Count of Tilly, a descendant of a Catholic Brabantine family.
Протестанттық Одақтың құлдырауы мен аяқталуы
30 мың сарбаздық Лига армиясының қарсаңында, 1620 жылдың 3 шілдесінде, 10 мың сарбаздық Протестант Одағы армиясымен бетпе-бет келген Одақ, Аустрия мен Богемиядағы соғыста екі тарап арасындағы барлық әрекеттерді тоқтатуға келісті және келесі жылы таратылды.
Facing the superiority of the League army of 30,000 men confronting the Protestant Union's army of 10,000, on 3 July 1620, the Union agreed to cease all hostilities between both parties during the war in Austria and Bohemia in the Treaty of Ulm and dissolved the following year.
Богемиялық науқан
Шабуыл қаупі болмағанда, Лига императорды қолдау үшін барлық әскери күштерін пайдалана алатын еді. Сол айда әскер Жоғарғы Австрияға қайта орналастырылды. Тилли 1620 жылғы 8 қарашада Праганың солтүстігіндегі Ақ тау шайқасында жеңіске жетті, онда жау әскерінің жартысы қаза тапты немесе тұтқынға алынды, ал оның жағынан бар болғаны 700 адам қаза болды. Император Богемияны қайта бақылауға алды және Отыз жылдық соғыста Лиганың қызметінің бірінші кезеңі аяқталды.
Without the risk of an attack the League could use all its military forces to support the emperor. The same month, the army was relocated to Upper Austria. Tilly won the Battle of White Mountain north of Prague on 8 November 1620, in which half of the enemy forces were killed or captured, losing only 700 men. The Emperor regained control over Bohemia and the first stage of the League's activity during the Thirty Years' War ended.
1622 жылғы науқан
1622 жылдың көктемінде генерал Тилли Лига әскерін Пфальц сайлау округіне басып кіру үшін аттандырды. Олар 1622 жылдың 27 сәуірінде Мингольсхайм шайқасында генерал Мансфельд әскерлерінен жеңіліске ұшырады. Шығысқа қарай шегіне отырып, генерал Кордова басқаратын испан әскерімен бірікті. 6 мамырда Георг Фридрих, Баден маркграфы басқаратын тағы бір протестант әскері шабуыл жасағанда, Тилли Лигасының күштері қарсыластарын таратып, Уимпфен шайқасында үлкен жеңіске жетті. 20 маусымдағы Хохст шайқасы 1622 жылғы шешуші жеңіс болды. Осы шайқастан кейін Фридрих V Пфальц патшасы үшін әлі де күресіп жатқан протестант әскерлері Рейн арқылы шегініп, Католик Лигасының әскеріне еркін қимылдауға мүмкіндік берді. Осының салдарынан Тилли 19 қыркүйекте он бір апталық қоршаудан кейін Фридриктің басты қаласы Гейдельбергті басып алды. 2 қарашада он күндік қоршаудан кейін Мангейм де түсті. Бұл соғыстың аяқталуына әкелуі мүмкін еді. Френкенталь бекінісінен басқа, Пфальц аймағы Лига әскерлерімен басылып алынды, ал граф Фредерик Голландияда жер аударылған еді.
In the spring of 1622 General Tilly moved the League's army to invade the Electoral Palatinate. They were defeated by General Mansfeld's troops at the Battle of Mingolsheim on 27 April 1622. Retreating eastwards they were joined by a Spanish army under General Córdoba. When another Protestant army under Georg Friedrich, Margrave of Baden attacked on May 6, Tilly's League force convincingly won the Battle of Wimpfen, scattering the enemy. The Battle of Höchst on June 20 proved to be the decisive victory for 1622. After that battle the Protestant forces still fighting for Frederick V of the Palatinate withdrew over the Rhine and allowed the Catholic League army freedom of action. Consequently, Tilly captured the city of Heidelberg, Frederick's main city, following an eleven week siege on September 19. Mannheim followed on November 2, after a ten day siege. This could have meant the end of the war. With the exception of the still besieged fortress of Frankenthal, the Electoral Palatinate was occupied by League forces while Count Frederick was in Dutch exile.
Қалалық еңбек акциясы
1623 жылы Фредерик Брансвиктік Кристианға соғысты жалғастыру үшін тағы бір әскер жинауды тапсырды. Бірақ Кристианның қысқа науқанында онша жетістік болмады және оған ешқандай одақтас табылған жоқ. Тилли Лига әскерімен жақындағанда, протестанттар Голландия шекарасына қашып кетті. Тилли 6 тамызда Штудтлон шайқасында оларды шекараға жетпей 5 мильдей жерде қоршап алып, тағы бір протестант әскерін талқандады. Осы жеңіс соғыстың Богемия-Пфальц кезеңінің аяқталуын білдірді. Императорға және оның протестанттарға қарсы бағытталған саясатына қарсы қарулы қарсылық тоқтатылды.
Alas, in 1623, Frederick had Christian of Brunswick, raise another army to continue the fight. However, Christian found little success and no allies on his short campaign. When Tilly approached with the League army, the Protestants made for the Dutch border. Tilly cut them off five miles short of it in the Battle of Stadtlohn on August 6, destroying another Protestant army. This victory marked the end of the Bohemian Palatinate phase of the war. Armed opposition against the Emperor and his anti Protestant policies had ceased.
Дания соғысы
Бұл Дания королі Кристиан IV-ті 1625 жылы протестантизмді қорғау және Солтүстік Еуропаның жетекшісі болу ниетімен Отыз жылдық соғысқа қатысуға итермеледі. Лига әскері 1626 жылғы 26-27 тамыздағы Люттер шайқасында даниялықтарды жеңіп, қашқан даниялық әскердің жартысынан астамын жойды. Валленштейннің осы және басқа да жеңістері салдарынан Дания Любек шарты арқылы бейбітшілік сұрауға мәжбүр болды.
This caused Denmark's king Christian IV to enter the Thirty Years' War in 1625 to protect Protestantism and also in a bid to make himself the primary leader of Northern Europe. The league's army fought and defeated the Danish on 26–27 August 1626 at the Battle of Lutter, destroying more than half the fleeing Danish army. Because this and other victories by Wallenstein, Denmark was forced to sue for peace at the Treaty of Lübeck.
Қайтару туралы жарлық
Католик князьдары мен олардың жеңісті Лига армиясының қолдауымен император Солтүстік Германияның көптеген аймақтарында протестантизмді заңсыз деп жариялады. 1629 жылдың наурыз айында император Фердинанд II Қайтару жарлығын қабылдады. Бұл жарлық, ең алдымен, 1555 жылғы Аугсбург бейбіт шартының жағдайын қалпына келтіруге бағытталған, содан бері ондаған жылдар бойы "заңды" католик діні мен билігінен тайып кеткен шіркеулік жерлерге қатысты. Бремен мен Магдебург – қайтаруға тиіс аймақтардың ең ірі мысалдары еді. Егер қарсылық көрсетілсе, Католик Лигасының армиясы осы жаңа заңды күштеңдіру үшін жіберіледі деп қорқып, протестант билігі тағы да өздерін қорғау үшін одақтастар іздеді.
Supported by the Catholic princes and their victorious League army, the emperor now moved to denounce Protestantism as illegal in many territories of Northern Germany. In March 1629, emperor Ferdinand II passed the Edict of Restitution. It was specifically aimed at restoring the situation of the 1555 Peace of Augsburg in ecclesiastical territories that had strayed from "legal" Catholic faith and rule, in the decades since then. Bremen and Magdeburg were the biggest examples of territories to be restituted. Afraid that the Catholic League's army would be sent to enforce this new law, if challenged, their protestant authorities again looked abroad for allies to protect them.
Магдебургті жаулап алу
Швед королі Густав Адольф әскерін Померанияға түсіріп, Солтүстік Германия басшыларымен одақ құруға тырысқанда, Лига әскері Магдебург қаласын 1631 жылдың 20 наурызынан бастап екі ай бойы қоршауға алды, себебі қала Швецияны қолдауға уәде берген болатын. 20 мамырда 40 мың сарбаз Магдебургке сәтті шабуыл жасады. Одан кейін халыққа қарсы қырғын жасалды, нәтижесінде қаланың 30 мың тұрғынының 25 мыңы қаза тауып, өрт қаланың көп бөлігін қиратты.
While the Swedish King Gustavus Adolphus landed his army in Pomerania and tried to make alliances with the leaders of Northern Germany, the League's army laid siege to the city of Magdeburg for two months from 20 March 1631, as the city had promised to support Sweden. On May 20, 40,000 successfully attacked Magdeburg. A massacre of the populace ensued in which 25,000 of the 30,000 inhabitants of the city perished while fires destroyed much of the city.
Католик лигасы жеңіліске ұшырады
1630 жылы Фердинанд II өзінің генерал-сиссимусы Валенштейнді қызметтен босатты. Енді Католик лигасы барлық католик қарулы күштерін бақылап отырды. Брайтенфельдтің бірінші шайқасында генерал Тилли бастаған Католик лигасы швед әскерлерінен жеңілді. Бір жыл өткен соң (1632 жылы) олар Рейн шайқасында қайта кездесті, бұл жолы генерал Тилли қаза тапты. Үстемдік енді Лигадан Швеция мен оның одақтастарына көшті, олар Католик лигасының аумақтарына шабуыл жасап, жаулап алып немесе жоя алатын болды. Тіпті ең күшті мүше мемлекет – Баварияның сайлаулы князьдығының астанасы Мюнхен де басып алынды.
In 1630, Ferdinand II dismissed his Generalissimus Wallenstein. Now, the Catholic League was in control of all the Catholic armed forces. At the First Battle of Breitenfeld, the Catholic League led by General Tilly was defeated by the Swedish forces. A year later (1632), they met again in the Battle of Rain, and this time General Tilly was killed. The upper hand had now switched from the league to Sweden and her allies, who were able to attack and capture or destroy the territories of the Catholic League. Even Munich, the capital of the most powerful member state, Electoral Bavaria, was conquered.
Маңыздылығының төмендеуі және таратылуы
Содан кейін Германия католик лигасы кейінгі оқиғаларда маңызды рөл атқармады. 1635 жылғы 30 мамырдағы Прага бейбіт шарты – Киелі Рим императоры Фердинанд II және Империяның көптеген протестант мемлекеттері арасындағы келісім болды. Ол Оттыз жылдық соғыстың азаматтық соғыс сипатын тиімді түрде аяқтады. 1629 жылғы Реституция жарлығы күшін жойылып, 1555 жылғы Аугсбург бейбіт шартының шарттары қайта орнатылды. Ең маңызды регламенттердің бірі – Империя мемлекеттері арасындағы ресми одақтарға тыйым салынды. Әртүрлі мемлекеттердің әскерлері Император әскерімен біріктіріліп, Империяның жалпы әскері құрылуға тиіс болды. Осы шарттың нәтижесінде бұрынғыда тыйым салынған мемлекеттер арасындағы одақ – Католик лигасы таратылды. Бұл келісім түрлі мемлекеттер арасындағы қақтығыстарды тоқтатумен қатар, дін ұлттық дау-жанжалдың себебі ретінде де тоқтатылды; Империя шегінде "cuius regio, eius religio" принципі берік орнатылды.
Thereafter, the German Catholic League did not play a major role in later events. The Peace of Prague of 30 May 1635, was a treaty between the Holy Roman Emperor, Ferdinand II, and most of the Protestant states of the Empire. It effectively ended the civil war aspect of the Thirty Years' War. The Edict of Restitution of 1629, was effectively revoked, with the terms of the Peace of Augsburg of 1555 being reestablished. One of the most important regulations was that formal alliances between states of the Empire were prohibited. The armies of the various states were to be unified with those of the Emperor as an army for the Empire as a whole. The result of this clause was the end of the Catholic League, a now prohibited alliance between states of the Empire. As well as ending the fighting between the various states, the treaty also ended religion as a source of national conflict; the principle of cuius regio, eius religio was established for good within the Empire.