Кіріспе

Американдық химик Ллойд Август Холл (20 маусым 1894 – 2 қаңтар 1971) – америкалық химик, ол тағамды сақтау ғылымына үлес қосты. Өмірінің соңына қарай Холл 59 АҚШ патентін алды, және оның көптеген өнертабыстары басқа елдерде де патенттелген.

Өмірбаян

Ллойд Холл 1894 жылғы 20 маусымда Иллинойс штатының Эльгин қаласында дүниеге келген. Мектепті бітіргеннен кейін ол Норт-Уэстерн университетінде фармацевтикалық химияны оқыды, Чикаго университетінде ғылым бакалавры және магистр дәрежесін алды. Норт-Уэстерн университетінде Холл Карролл Л. Гриффитпен танысты, ол әкесі Енох Л. Гриффитпен бірге Гриффит зертханаларын құрды. Гриффиттер кейіннен Холлды бас химик ретінде жұмысқа алды. Университетті бітіргеннен кейін Холл телефон арқылы сұхбаттан кейін «Батыс электр» компаниясына жұмысқа қабылданды. Бірақ компания оның қара нәсілді екенін білген соң, Холлды жұмысқа алудан бас тартты. Содан кейін Холл Чикаго қаласы Денсаулық сақтау департаментінде химик болып жұмыс істеді, одан кейін Джон Моррелл компаниясында бас химик болып жұмыс істеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Холл АҚШ-тың қару-жарақ департаментінде қызмет етті, онда ол ұнтақ және жарылғыш заттардың бас инспекторы болып тағайындалды. 2004 жылы ол өзінің еңбегі үшін Ұлттық өнертапқыштар даңқы залына енгізілді. Соғыстан кейін Холл Мюррхен Ньюсомаға үйленді және олар Чикагоға көшіп барды, ол Бойер химиялық зертханасында бас химик болып жұмыс істеуі үшін. Осыдан кейін Холл «Химиялық өнімдер корпорациясының» консалтингтік зертханасының президенті және химиялық директоры болды. 1925 жылы Холл Гриффит зертханасында 34 жыл жұмыс істеді.

Негізгі үлестері

Ллойд Холл өмірінің көп бөлігін және күш-жігерін тағам ғылымына, әсіресе етті консервілеуге арнады, соның ішінде Гриффит зертханаларында өндірілген [консервілеу тұзы] құрамын жақсартуға. Бұл өнімді неміс химигі Карл Макс Зайферт жасады, ол натрий хлориді мен бір немесе бірнеше қосымша тұздардың ерітінділерін ыстық металл бетіне шашыратып, жылдам кептіретін процесті ұсынды. Нәтижесінде натрий хлориді қабығына енген қосымша тұздардың кристалдары пайда болды. Зайферт 1934 жылы бұл процеске патент алды және құқықтарды Гриффит зертханаларына сатты. Компания иесі Энох Л. Гриффит етті консервілеу үшін Зайферттің процесін бейімдеуге патент алды, ол нитраттар мен нитриттерді, белгілі консервілеуші заттарды қосымша тұздар ретінде ұсынды. Ллойд Холл жиі Зайферттің процесін алғаш рет ойлап тапқан деп қате айтылады. Дегенмен, Холл Гриффит зертханаларына сатылғаннан кейін патентті жетілдіруде маңызды рөл атқарды, ұнтақтың қатаюын болдырмау үшін жүгері қанты және глицерин сияқты гигроскопиялық заттар қосты. Оның ет консервілеуге қатысты көптеген патенттері консервілеу құрамының қатаюын болдырмауға немесе қатаюға қарсы заттардың күтілмеген әсерлерін жоюға бағытталған. Холл сондай-ақ дәмдеуіштердің тағамды сақтаудағы рөлін зерттеді. Белгілі бір дәмдеуіштердің микробқа қарсы қасиеттері бар екені мәлім болғанмен, Холл және оның әріптесі Кэрролл Л. Гриффит кейбір дәмдеуіштерде көптеген бактериялар, сондай-ақ ашытқылар мен саңырауқұлақ споралары бар екенін анықтады. Бұл мәселені шешу үшін олар 1938 жылы дәмдеуіштерді этилен тотығы газымен стерильдеу әдісіне патент алды. Бірақ этилен тотығының қатерлі ісік тудыратын улы зат екені анықталғаннан кейін бұл әдіс тоқтатылды. Кейін Холл мен Гриффит этилен тотығын медициналық құралдарды стерильдеу үшін қолдануды қолдады, бұл идея бұрыннан бар болатын. Холл сондай-ақ тағамның бұзылуын, әсіресе майлар мен майлардың тоңуын болдырмау үшін антиоксиданттардың жаңа қолданылуын ойлап тапты. Өңделмеген өсімдік майларында лецитин сияқты табиғи антиоксиданттар бар екенін білген ол, осы қосылыстарды тұздармен және басқа да материалдармен біріктірудің әдістерін жасады, осылайша оларды басқа тағамдарға оңай қосуға болады. 1959 жылы Гриффиттен зейнеткерлікке шыққаннан кейін Холл Біріккен Ұлттар Ұйымының Азық-түлік және ауыл шаруашылығы ұйымына консультант ретінде қызмет етті. 1962-1964 жылдары ол Американдық Азық-түлік бейбітшілік кеңесінің құрамына кірді. Ол 1971 жылы Калифорния штатының Пасадена қаласында қайтыс болды. Өмірінде ол бірнеше марапаттарға ие болды, оның ішінде Вирджиния мемлекеттік университеті, Говард университеті және Таскеги институтының құрметті дипломдары. 2004 жылы ол өзінің жұмысы, футбол және жеңіл атлетикадағы жетістіктері үшін Ұлттық өнертапқыштар даңқ залына енгізілді. Ол төрт колледждің бірін таңдауға мүмкіндік алды және Солтүстік-Батыс университетін таңдады.