Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргилл және Бют, Шотландиядағы бұрынғы Корольдік әуе күштері станциясы
әуежайдың азаматтық қолданылуы
Former RAF station in Argyll and Bute, Scotland
civilian use of the airport
Корольдік әуе күштері Махриханиш немесе RAF Махриханиш (бұрынғы) – Шотландиядағы Кинтайр түбегіндегі Махриханиш қаласына жақын және Кемпбелтаунның батысында орналасқан бұрынғы Корольдік әуе күштері станциясы. Махриханиш деп аталатын екі әуеайлақ болды, біріншісі Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде пайдаланылды және Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін жабылар алдында Корольдік әскери-теңіз әуе қызметі мен RAF қолданды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған екінші әуеайлақ соғыс жылдары Флоттың әуе күштерімен кеңінен пайдаланылды. 1960 жылдары ол қайта жаңартылып, RAF станциясы болды және АҚШ Әскери-теңіз флотына ядролық қару сақтау орны және АҚШ Әскери-теңіз флотының ТМК-ның 2-тобы Әскери-теңіз арнайы операциялар тобы үшін база ретінде берілді. Суық соғыс аяқталғаннан кейін Еуропадағы АҚШ әскери күштерінің қысқартылуы нәтижесінде АҚШ Әскери-теңіз флоты Махриханишты тастап, 1995 жылдың 30 маусымында өз нысандарын Қорғаныс министрлігіне (ҚҚМ) қайтарды, содан кейін станция ҚҚМ Махриханиш болып қайта аталды және күтім мен техникалық қызмет көрсету режимінде сақталды. 2012 жылдың мамыр айында станция Machrihanish Airbase Community Company (MACC) компаниясына сатып алу құқығы арқылы сатылды. MACC қазір бұл жерді бизнес-парк ретінде пайдаланады, ал әуеайлақтың бір бөлігі Кемпбелтаун әуежайын қамтиды.
Royal Air Force Machrihanish or RAF Machrihanish (formerly ) is a former Royal Air Force station located near the town of Machrihanish and west of Campbeltown, at the tip of the Kintyre peninsula, Argyll and Bute, in Scotland. Two airfields known as Machrihanish have existed, the first was operational during the First World War and was used by the Royal Naval Air Service and RAF, before closing at the end of the Second World War. A second airfield, which was constructed during the Second World War, was used extensively by the Fleet Air Arm during the war. During the 1960s, it was redeveloped and became an RAF station and was made available to the US Navy as a nuclear weapons store and base for components of the US Navy SEALs Naval Special Warfare Group 2. The draw down of US military forces in Europe after the end of the Cold War resulted in the US Navy leaving Machrihanish and returning their facilities to the Ministry of Defence (MOD) on 30 June 1995, after which the station became MOD Machrihanish and was retained on a care and maintenance basis. In May 2012, the station was sold to the Machrihanish Airbase Community Company (MACC) under community right to buy legislation. MACC now operates the site as a business park, with part of the airfield incorporating Campbeltown Airport.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында Кампбелтауннан батысқа қарай 3 км жерде Махриханиш әуеайлағы құрылды. Махриханиш әуежайы және теңізге тікелей қосылу станциясы деп аталған бұл жерде ағаштан жасалған және кенептен құралған Бессоно ангарлары мен Армстронг үйшіктері орналасқан. Ол Royal Naval Air Service (RNAS) қызметкерлерімен Странраер қаласының жанында, оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 80 км жерде орналасқан Люс-Бей әуе кемелері станциясының қосалқы станциясы ретінде пайдаланылды. Махриханиш салыстырмалы түрде ашық болғандықтан және орманнан қорғаныш болмағандықтан, әуеайлақ әуе кемелері үшін аз қолданылған деп есептеледі. 1918 жылдың 1 сәуірінде Махриханиш жаңадан құрылған Корольдік әуе күштерінің (RAF) бақылауына өтті, RNAS армияның Корольдік ұшу корпусымен біріктірілді. Әуеайлақ No. 25 (Операциялар) тобының құрамына кірді, ал No. 272 эскадрильясы 1918 жылдың 25 шілдесінде құрылды, Клайд шығанағындағы суасты қайықтарына қарсы патрульдеу үшін он сегіз Airco DH.6 ұшағын пайдаланды. 1930 жылдары ол Islay, Renfrew және Белфастқа бағытталған Midland & Scottish Air Ferries рейстерін жүзеге асыру үшін пайдаланылды.
An airfield was first established at Machrihanish towards the end of the First World War, 2 mile (3 km) west of Campbeltown. The site, known as Machrihanish Aerodrome and Mooring Out Station, extended to and comprised timber and canvas Bessonneau hangars and Armstrong huts. It was operated by the Royal Naval Air Service (RNAS) as a secondary station of the Luce Bay Airship Station, located near Stranraer, approximately 50 mile (80 km) to the south east. Due to Machrihanish being relatively open and without the benefit of shelter from woodland, it is thought that the airfield saw little use by airships. On 1 April 1918, Machrihanish came under the control of the newly formed Royal Air Force (RAF), when the RNAS was merged with the army's Royal Flying Corps. The airfield became part of No. 25 (Operations) Group, with No. 272 Squadron forming on 25 July 1918, operating eighteen Airco DH.6s on anti submarine patrols in the Firth of Clyde. In the 1930s, it was used for scheduled flights to Islay, Renfrew and Belfast by Midland & Scottish Air Ferries.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Әуеайлақ 1940 жылы Флот Әуе Армиясы (FAA) реквизициялады және 1941 жылдың сәуірінде ол Корольдік Әуе Теңіз Станицасы (RNAS) Махриханиш немесе HMS Landrail деп аталды. Осы кезеңде, Бернард Санли & Sons компаниясы FAA үшін қазіргі әуеайлақтың солтүстік-батысында жаңа әуеайлақ салды. Жаңа әуеайлақ 1941 жылдың 15 маусымында ашылды және 1941 жылдың жазына дейін RNAS Strabane деп аталды, содан кейін RNAS Machrihanish және HMS Landrail атауларын алды. Бастапқы әуеайлақ жаңа әуеайлақтың серік станциясы болып, HMS Landrail II деп аталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Махриханиш FAA және RAF ұшақтарының кең ауқымында оқу-жаттығулар үшін және ұшақ тасымалдаушылардан түскен эскадрильялар үшін база ретінде кеңінен пайдаланылды. Әуеайлақ сонымен қатар суасты қайықтарына қарсы патрульдеу және конвойды сүйемелдеу міндеттері үшін де қолданылды, ол Ұлыбританиядағы ең жұқтырылған үш станцияның бірі болды. Соғыс аяқталғаннан кейін, станция 1946 жылдың 16 сәуірінде жабылды. Сол уақытта HMS Landrail II жабылып, жері ауыл шаруашылығына қайтарылды. НАТО қаржысымен 1960 жылдардың басында станция кең ауқымды қайта құрылымдаудан өтті, онда жеті шаруашылық және алты шағын шаруашылыққа тиесілі жерлер алынды. 1963 жылдың 27 мамырында Махрихаништің басқаруы Әскери-әуе министрлігіне берілді. Операциялық станса болмаса да және онда ұшатын эскадрильялар болмаса да, ол НАТО-ның Еуропадағы Бас Одақтас Қолбасшысына, Кеңес Одағымен соғыс жағдайында алдыңғы операциялық база ретінде пайдалану үшін берілді.
The airfield was requisitioned by the Fleet Air Arm (FAA) in 1940 and in April 1941 it became known as Royal Naval Air Station (RNAS) Machrihanish or HMS Landrail. During the same period, a new airfield was constructed by Bernard Sunley & Sons for the FAA to the north west of the existing airfield. The new airfield was opened on 15 June 1941 and was known as RNAS Strabane until the summer of 1941, when it took on the names RNAS Machrihanish and HMS Landrail. The original airfield became a satellite station of the new airfield and became known as HMS Landrail II. Throughout the Second World War, Machrihanish was heavily used for training by a wide range of FAA and RAF aircraft and as a base for squadrons disembarked from aircraft carriers. The airfield was also used for operational anti submarine patrols and convoy escort duties, becoming one of the top three busiest stations in the UK. At the end of the war activity decreased, with the station closing on 16 April 1946. At the same time, HMS Landrail II closed, with the land returned to agricultural use. Paid for by NATO, the station underwent extensive redevelopment in the early 1960s, with land belonging to seven farms and six small holdings being acquired for the purpose. Control of Machrihanish was transferred from the Admiralty to the Air Ministry on 27 May 1963. Although not an operational station and with no flying squadrons based there, it was assigned to NATO's Supreme Allied Commander Europe, for use as a forward operating base in the event of war with the Soviet Union.
АҚШ әскери-теңіз флотының пайдалануы
1960 жылдардың ортасында әуежай АҚШ Әскери-теңіз күштерінің қолданысына берілді. Кейіннен оларға АҚШ Атлантикалық флотының құрамындағы жарылғыш заттарды залалсыздандыру (EOD) тобының бөлімшесі қосылды. 1974 жылы АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің бір бөлімшесі келді, олардың міндеті – ядролық қарудың қауіпсіздігін қамтамасыз ету болды, бұл жұмысқа дейін АҚШ ТЖК қызметкерлері жауапты болған. Әуежайдың оңтүстік-батыс бөлігінде SEAL-дердің пайдалануы үшін жаңа ғимараттар салынды. Басты ғимаратта кеңселер, брифингтер өткізілетін бөлмелер, қару-жарақ қоймасы, дыбыс өткізбейтін бөлме, ішкі 25 метрлік атыс полигоны және гараж орналасқан. Жеке ғимаратта парашюттерді кептіру мұнарасы және ірі көліктердің тікелей көлік ұшағынан ғимаратқа кіруіне мүмкіндік беретін үлкен зал болды. Сондай-ақ, Гейдон типіндегі ангар салынды. 1981 жылдан бастап RAF Machrihanish ғарыш кемесінің трансокеандық апат жағдайындағы қону алаңы ретінде сертификатталды. 1990 мен 1995 жылдар аралығында Қорғаныс министрлігі және НАТО осы станцияның құрылысына тиісінше 16 миллион және 39,9 миллион фунт стерлинг жұмсады.
The mid 1960s saw the airfield being made available for use to the US Navy. They were later joined by an Explosives Ordnance Disposal (EOD) Group detachment, part of the US Atlantic Fleet. A detachment of the US Marine Corps arrived in 1974, with the role of providing nuclear weapons security, which until then had been provided by USN personnel. New buildings for the SEAL's use were constructed in the south west part of the airfield. The main building featured offices, debriefing areas, armoury, sound proof room, internal 25m firing range and garage. A separate building contained a parachute drying tower and a large hall which allowed large vehicles to access the building directly from transport aircraft. A Gaydon type hangar was also constructed. From 1981, RAF Machrihanish was certified as a potential emergency landing site for the Space Shuttle, to be used in the case of a transoceanic abort. Between 1990 and 1995, £16 million and £39.9 million was spent on building works at the station by the Ministry of Defence and NATO respectively.
Әскери күштерді азайту
Суық соғыс аяқталғаннан кейін АҚШ әскери күштерінің Еуропадан шығарылуы нәтижесінде, АҚШ Әскери-теңіз күштері 1995 жылғы 30 маусымда Махриханишты тастап, өз нысандарын Қорғаныс министрлігіне (ҚМ) қайтарды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кетуінен кейін станция Қорғаныс министрлігінің (ҚМ) Махриханиш бөлімшесі болып қайта аталды және күтімге алу және техникалық қызмет көрсету режиміне қойылды, яғни ол енді белсенді қолданыста болмаса да, оны оңтайлы уақыт ішінде қайта іске қосуға болатын жағдайда сақтау қаралды. Әуе алаңы әскери жаттығулар мен әуе шараларын жүргізу үшін уақыт-уақыт пайдаланыла берді. 1996 жылғы наурыз айында Азаматтық авиация басқармасы Highlands and Islands Airports Ltd. (HIAL) компаниясына әуежай лицензиясын берді, бұл әуе алаңынан коммерциялық рейстерді орындауға мүмкіндік берді. Осылайша ол Кемпбелтаун әуежайы деп аталды. 2005 жылы Қорғаныс министрлігі әлі де әуе алаңын қайта іске қосуды қарастырып жатқаны туралы хабарланды.
The draw down of US military forces in Europe after the end of the Cold War resulted in the US Navy leaving Machrihanish and returning their facilities to the Ministry of Defence on 30 June 1995. After the departure of the US Navy, the station became known as Ministry of Defence (MOD) Machrihanish and was placed under a care and maintenance regime, meaning that although no longer in active use, it would be kept in a condition whereby it could be reactivated within a reasonable time scale. The airfield continued to be used for occasional military ground and air exercises. In March 1996, the Civil Aviation Authority granted Highlands and Islands Airports Ltd. (HIAL) an aerodrome licence which allowed commercial flights to operate from the airfield. In this capacity it became known as Campbeltown Airport. In 2005, the MOD were still reported to be considering reactivating the airfield.
Жабылу және әскери қызметтен кейінгі пайдалану
Станцияның әскери болашағы болмағандықтан, 2008 жылдың наурыз айында жергілікті қоғамдастықтың мүшелері Махриханиш әуе базасының қоғамдық компаниясын (MACC) құрды. Олар бұл жерді сол аймақта тұратын және жұмыс істейтін адамдардың мүддесі үшін пайдалануды қалады. 2008 жылдың 6 қазанында Махрихаништің қорғанысқа қажеттіліктен артық екені және сатылатындығы туралы ресми түрде жарияланды. 2009 жылдың 14 мамырында сайт сатуға шығарылды, сонда МО әлеуетті жеке сектор инвесторларын анықтау үшін қызығушылық білдіру туралы өтініштерді қабылдады. Бұл қадам сынға ұшырады, жергілікті қоғамдастықтың өкілдері олармен кеңеспегендеріне және қоғамдық сатып алу мүмкіндігі ескерілмегеніне алаңдаушылық білдірді. Қоғамдық сатып алу құқығы арқылы жүзеге асырылатын сатып алу жоспарлары 2010 жылдың тамызында Шотландия үкіметінің ұсыныстардың тиімділігіне қатысты алаңдаушылықтарына байланысты жергілікті қоғамдастықтың дауыс беру нәтижесі қабылданбауынан кешікті. Алайда, қосымша дауыс беруден кейін, MACC 2012 жылдың 11 мамырында МОД-дан 1 фунт стерлингке сайтты сәтті сатып алды. Highlands & Island Enterprise, Шотландия үкіметі және Аргилл және Бьют кеңесінің қолдауымен MACC Кампбелтаун аймағының тұрақты болашағын құру мақсатында сайттың бір бөлігін коммерциялық пайдалануға берді. Campbeltown әуежайы, оның жер учаскесінің ұзақ мерзімге жалға алынған бөлігі HIAL компаниясымен жұмыс істеуін жалғастыруда. Глазго әуежайына жоспарлы рейстерді Loganair компаниясы орындайды.
With no apparent military future for the station, the Machrihanish Airbase Community Company (MACC) was established in March 2008 by members of the local community who wished to see the site used for the benefit of those living and working in the area. On 6 October 2008, it was finally announced that Machrihanish was surplus to defence requirements and would be disposed of. On 14 May 2009, the site was advertised for sale with the MOD looking for expressions of interest to identify potential private sector investors. The move was criticised, with members of the local community expressing concern that they had not been consulted and that the potential for a community buy out of the site was being ignored. Plans for the buy out, to be undertaken through community right to buy legislation, were hindered in August 2010 when the results of a local community ballot on the plans was rejected by the Scottish Government, due to concerns over the viability of the proposals. However, following a further ballot, MACC successfully purchased the site from the MOD for £1 on 11 May 2012. Supported by Highlands & Island Enterprise, the Scottish Government and Argyll & Bute Council, MACC have made available parts of the site for commercial use with the aim of creating a sustainable future for the Campbeltown area. Campbeltown Airport, which has a long lease of their part of the site, continues to be operated by HIAL. Scheduled flights are operated to Glasgow Airport by Loganair.
Мұралық
1975 жылы табыс етілген Махриханиш станциясының нышанында Клеймор деп аталатын күміс шотландтық қылышы бейнеленген. Қылышы төрт толқынның фонында көрсетілген, ол теңізді символдайды. Нышан станцияның теңіз операцияларына қатысты алдыңғы база ретінде қолданылуын көрсетеді. Станцияның ұраны (Airm a dhìonadh na fairgeachan) шотланд гаэль тілінде жазылған және «теңізді қорғауға қару» деп аударылады, бұл станцияның теңіздегі маңызды рөлін тағы да растайды.
Machrihanish's station badge, awarded in 1975, features a silver Scottish sword known as a claymore, with the blade displayed against the backdrop of four waves representing the sea. The badge portrays the station's use as forward operating base for maritime related operations. The station's motto (Airm a dhìonadh na fairgeachan) is in Scottish Gaelic and translates as 'Arms to defend the sea', again acknowledging the station's maritime role.