Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гербранд ван ден Ээкхоут (1621 жылдың 19 тамызы – 1674 жылдың 29 қыркүйегі) – голланд суретшісі, Голландияның Алтын ғасырының өкілі және Рембрандттың сүйікті шәкірті. Ол сонымен қатар гравер, әуесқой ақын, коллекционер және өнер саласындағы кеңесші болған.
Dutch painter (1621–1674)
Gerbrand van den Eeckhout (19 August 1621 – 29 September 1674) was a Dutch Golden Age painter and a favourite student of Rembrandt. He was also an etcher, an amateur poet, a collector and an adviser on art.
Өмірбаян
Гербранд Амстердамда дүниеге келді, 1585 жылдан кейін Антверпеннен солтүстікке қашқан меннонит зергердің ұлы. 1631 жылы анасы қайтыс болды. Әкесінің екінші әйелі – Голландиялық Шығыс Индия компаниясының Делфт бөлімшесін құрушының қызы Корнелия Дедел. Арнольд Хоубракен Ван ден Ээкхоуттың Рембрандттың шәкірті болғанын жазды. Фердинанд Бол, Николас Маэс және Говерт Флинктің де шәкірті болған, бірақ олардан шеберлік және тәжірибе жағынан кем деп есептелді; ол көп ұзамай Рембрандттың өнерін осылай табысты бейімдеді, тіпті оның картиналары ұстазының туындыларынан ажырату қиын болды. Ээкхоут тек тақырыптарды ғана емес, сонымен қатар формаларды, кейіпкерлерді, еврей киімдерін және ұстазының көркемдік әсерлерін де алды. Ээкхоуттың мансабының басында оның қасиеттерін бағалау қиын. Оның ең алғашқы туындылары, әлдебір Рембрандттың ерекшеліктерін дәлме-дәл қайталайтын шығармалары болуы мүмкін. Оның жұмыстарындағы үйлесімділікті бұзатын көлеңкедегі жасыл рең, шарықтататын жарқыраған түстер, біркелкі бет және тез, бірақ терең емес жұмыс жасау ерекше көзге түседі. Ээкхоут Амстердам гильдиясына ерте қатысты. Өсіп есейгенде Ээкхоут портреттерде ең жақсы нәтижелерге қол жеткізді, мысалы, Исаак Коммелиннің портреті (бұрын тарихшы Ольферт Даппердің портреті деп саналған (1669)), Франкфурттағы Штедель коллекциясында сақталады. Ээкхоут стилін кейде өзгертіп отырды. Ол Стаффорд Хаусындағы Джерард тер Борхтың "Ойын ойнап отырған әскерлер" және Бьют графының коллекциясындағы "Әскерлердің қуанышы" картиналарын орындады. Ээкхоуттың ең танымал туындылары – Мюнхендегі "Ғибадатханадағы Мәсіх" (1662) және Лутон Хаусындағы 1665 жылғы "Хаман мен Мордехай". Әйел алған емес Ээкхоут өнерді білуші ретінде де құрметке ие болды, сонымен қатар ақындар мен ғалымдармен байланыс жасады. Өмірінің соңында ол жесір қарындасымен бірге Herengracht каналының ең беделді бөлігінде тұрды. Ол Амстердамда қайтыс болды.
Gerbrand was born in Amsterdam, the son of a jeweller, a Mennonite who fled after 1585 from Antwerp to the north. In 1631 his mother died. His father's second wife was Cornelia Dedel, the daughter of a founder of the Delft chamber of the Dutch East India Company. Arnold Houbraken records Van den Eeckhout was a pupil of Rembrandt. A fellow pupil to Ferdinand Bol, Nicolaes Maes and Govert Flinck, but regarded as inferior to them in skill and experience; he soon assumed Rembrandt's manner with such success that his pictures were confused with those of his master. Eeckhout does not merely copy the subjects; he also takes the shapes, the figures, the Jewish dress and the pictorial effects of his master. It is difficult to form an exact judgment of Eeckhout's qualities at the outset of his career. His earliest pieces are probably those in which he more faithfully reproduced Rembrandt's peculiarities. Exclusively his is a tinge of green in shadows marring the harmony of the work, a gaudiness of jarring tints, uniform surface and a touch more quick than subtle. Eeckhout matriculated early in the Gild of Amsterdam. As he grew older Eeckhout succeeded best in portraits, for example that of Isaac Commelin (formerly identified as a portrait of the historian Olfert Dapper (1669)), in the Städel collection in Frankfurt. Eeckhout occasionally varied his style. He followed Gerard ter Borch in Gambling Soldiers, at Stafford House, and a Soldiers' Merrymaking, in the collection of the marquess of Bute. Amongst the best of Eeckhout's works are Christ in the Temple (1662), at Munich, and the Haman and Mordecai of 1665, at Luton House. Eeckhout, unmarried, was also appreciated as art connoisseur, and dealing with poets and scientists. At the end of his life he was living with his sister in law, a widow, on Herengracht, at a very prestigious part of the canal. He died in Amsterdam.