Тұнық теңіз: Австралияның солтүстік-шығыс жағалауындағы маржанал теңіз

Кіріспе

Австралияның солтүстік-шығыс жағалауындағы Оңтүстік Тынық мұхитының шеткі теңізі – Коралл теңізі, сонымен қатар ол Австралияның уақытша биоаймағы ретінде жіктеледі. Коралл теңізі Австралияның солтүстік-шығыс жағалауы бойымен созылады. Оның көп бөлігі Францияның Коралл теңізі табиғи паркі және Австралияның Коралл теңізі теңіз паркімен қорғалады. Бұл теңізде Коралл теңізі шайқасы болды, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон империясының, АҚШ және Австралияның әскери-теңіз күштері арасындағы маңызды шайқас еді. Теңізде көптеген аралдар мен рифтер, сондай-ақ әлемдегі ең ірі риф жүйесі – Ұлы Барьерлік Риф (GBR) орналасқан, ол 1981 жылы ЮНЕСКО-ның Бүкіләлемдік мұрасы ретінде жарияланды. 1975 жылы Ұлы Барьерлік Рифте барлық бұрынғы мұнай барлау жобалары тоқтатылды және көптеген аймақтарда балық аулау шектелген. Коралл теңізінің рифтері мен аралдары құстар мен су жануарларына өте бай және отандық және халықаралық туристер үшін танымал мақсатты орын болып табылады.

География

Ол батыста Квинслендтің шығыс жағалауымен шектеледі, осылайша Ұлы Барьерлі рифті қамтиды, шығыста Вануату (бұрынғы Жаңа Гебрид аралдары) және Жаңа Каледониямен, ал солтүстік-шығыста шамамен Соломон аралдарының оңтүстік шегімен. Солтүстік-батысында ол Шығыс Жаңа Гвинеяның оңтүстік жағалауына дейін жетеді, соның ішінде Папуа шығанағын да қамтиды. Ол оңтүстікте Тасман теңізімен, солтүстікте Сүлеймен теңізімен, ал шығыста Тынық мұхитымен бірігеді. Батысында Квинслендтің материктік жағалауымен шектеледі, ал солтүстік-батысында Торрес бұғазы арқылы Арафура теңізімен қосылады. Солтүстікте. Жаңа Гвинеяның оңтүстік жағалауы Бенсбах өзенінің кіреберісінен (141°01'E) бастап, оның оңтүстік-шығыс шетіне жақын Gadogadoa аралына дейін, одан осы меридиан бойымен 100 фатомдық сызыққа дейін және содан кейін Uluma рифінің оңтүстік жиектерімен, Тагула аралынан шығысқа қарай Лавик рифінің оңтүстік-шығыс нүктесіне дейін созылатын сызық, одан Соломон аралдарындағы Реннелл аралының оңтүстік шегіне, ал одан оның шығыс нүктесінен Сан-Кристобаль аралының [Макира] шығыс шегіндегі Сурвилл мүйісіне дейін; одан Санта-Круз аралдарының солтүстік-батысындағы Нупани аралы арқылы Дафф аралдарының ең солтүстік аралына дейін. Солтүстік-шығыста. Дафф аралдарының ең солтүстік аралынан осы аралдар арқылы олардың оңтүстік-шығыс шегіне дейін, содан кейін Вануату аралдарындағы Мера Лаваға және осы топтағы аралдардың шығыс жағалауларынан Анатом аралына дейін, осылайша осы топтардағы барлық аралдар мен оларды бөлетін бұғаздар Коралл теңізіне кіреді. Оңтүстік-шығыста. Жаңа Каледонияның оңтүстік-шығыс шегіндегі Анатам аралының оңтүстік-шығыс шегінен Ноканхуи (рифтерге) дейінгі сызық, одан Миддлтон рифінің шығыс нүктесі арқылы Элизабет рифінің шығыс шегіне және осы меридианнан оңтүстіске қарай 30° ендікке дейін. Оңтүстікте. 30° оңтүстік параллелі Австралия жағалауына дейін. (Тасман теңізінің шекарасы.) Батыста. Арафура теңізінің шығыс шегі [Бенсбах өзенінің кіреберісі (141°01'E), содан кейін Йорк түбегінің солтүстік-батыс шегіне дейінгі сызық, Австралия] және Австралияның шығыс жағалауы оңтүстікке қарай 30° оңтүстік ендікке дейін.

It is bounded in the west by the east coast of Queensland, thereby including the Great Barrier Reef, in the east by Vanuatu (formerly the New Hebrides) and by New Caledonia, and in the northeast approximately by the southern extremity of the Solomon Islands. In the northwest, it reaches to the south coast of eastern New Guinea, thereby including the Gulf of Papua. It merges with the Tasman Sea in the south, with the Solomon Sea in the north and with the Pacific Ocean in the east. On the west, it is bounded by the mainland coast of Queensland, and in the northwest, it connects with the Arafura Sea through the Torres Strait. On the North. The South coast of New Guinea from the entrance to the Bensbach River (141°01'E) to Gadogadoa Island near its Southeastern extreme , down this meridian to the 100 fathom line and thence along the Southern edges of Uluma Reef and those extending to the Eastward as far as the Southeast point of Lawik Reef off Tagula Island, thence a line to the Southern extreme of Rennell Island (Solomon Islands) and from its Eastern point to Cape Surville, the Eastern extreme of San Cristobal Island [Makira], Solomons; thence through Nupani Island, the Northwestern of the Santa Cruz Islands to the Northernmost Island of the Duff Islands
On the Northeast. From the Northernmost island of the Duff Islands, through these islands to their Southeastern extreme, thence a line to Méré Lava, Vanuatu Islands and down the Eastern coasts of the islands of this Group to Anatom Island in such a way that all the islands of these Groups, and the straits separating them, are included in the Coral Sea. On the Southeast. A line from the Southeastern extreme of Anatom Island to Nokanhoui (reefs) off the Southeast extreme of New Caledonia, thence through the East point of Middleton Reef to the Eastern extreme of Elizabeth Reef and down this meridian to Latitude 30° South. On the South. The parallel of 30° South to the Australian coast. (Bordering the Tasman Sea.) On the West. The Eastern limit of the Arafura Sea [The entrance to the Bensbach River (141°01'E), and thence a line to the Northwest extreme of York Peninsula, Australia ] and the East Coast of Australia as far south as Latitude 30° South.

Геология

Коралл теңізінің біршама терең бассейні 58 миллионнан 48 миллион жыл бұрын Квинсленд континенттік шельфінің көтеріліп, Ұлы бөлініс жотасын қалыптастыруы және сол уақытта континенттік блоктардың шөгуі нәтижесінде пайда болды. Теңіз Ұлы Барьерлік рифтің қалыптасу кезінде де, теңіз деңгейі төмендегеннен кейін де кораллдың маңызды көзі болып табылды. Геологиялық қалыптасу процестері сейсмикалық белсенділікпен дәлелденгендей, әлі де жүріп жатыр. 1866–2000 жылдар аралығында Квинсленд жағалауында және Коралл теңізінде 2 мен 6 магнитудасы аралығындағы бірнеше жүз жер сілкінісі тіркелді. Дегенмен, бұл сейсмикалық белсенділік теңіздің шығысына немесе солтүстігіне қарағанда әлдеқайда төмен, және теңіз астындағы аумақтың көп бөлігі, шөгінділерден басқа, қазіргі уақытта тектоникалық жағынан белсенді емес деп есептеледі. 2007 жылдың 2 сәуірінде Соломон аралдарында күшті жер сілкінісі болды, одан кейін бірнеше метрлік цунами туды. Бұл жер сілкінісінің эпицентрі Хониараның солтүстік-батысында, белгілі бір тереңдікте орналасқан. Одан кейін 5,0 магнитудасынан жоғары 44-тен астам серпіліс тіркелді. Цунами салдарынан кем дегенде 52 адам қаза тауып, 900-ден астам үй қирады. Теңіз көптеген коралл құрылымдарының болуына байланысты осылай аталады. Олардың ішінде Австралияның солтүстік-шығыс жағалауында орналасқан Ұлы Барьерлік риф бар, оның ұзындығы шамамен және 2900 жеке риф пен 1000 аралды қамтиды. Честерфилд аралдары мен Лихоу рифі Коралл теңізінің ең ірі атолдары болып табылады.

Топография

Австралияның солтүстік жағалауының шығысында континенттік шельфтегі Ұлы тосқаналы риф орналасқан. Оның шығысында Коралл теңізі аралдарының аумағындағы Коралл теңізі платосы немесе Квинсленд платосы деп аталатын плато жатыр. Ұлы тосқаналы рифтің солтүстігінде Шығыс және Папуа платолары Жаңа Гвинеяның оңтүстік континенттік шельбін жалғастырады. Коралл теңізі бассейні теңіздің негізгі мұхиттық бассейні болғанымен, теңіздің шығысы мен оңтүстігінде орналасқан геологиялық тұрғыдан күрделі және жас бассейндермен байланысты. Ол осы жас бассейндерден шығысқа қарай Луизиада платосымен бөлінеді. Луизиада платосының шығысында Реннелл аралының оңтүстік-батысында орналасқан, бірақ ресми түрде Реннелл немесе Реннелл ойысы деп танылатын Реннелл бассейні жатыр. Реннелл бассейнінің шығысында Реннелл аралы және Indispensable рифтерін қамтитын Реннелл аралы жотасы (Реннелл аралы жотасы) орналасқан. Реннелл аралы жотасының оңтүстік-шығысында солтүстік-шығыстан оңтүстік-батысқа қарай созылатын және Мелиш көтерілісінің оңтүстік-шығыс шекарасымен жалғасатын, өте терең және сызықтық құрылымды Оңтүстік Реннелл ойысы бар. Оның оңтүстік-батысында Лоялти аралдарын қамтитын Лоялти жотасы және одан әрі оңтүстік-батыста Беллона платосы шектеседі. Теңізге құятын негізгі өзен – Бурдекин өзені, оның дельтасы Таунсвиллдің оңтүстік-шығысында орналасқан. Циклондардың маусымдық және жылдық ауытқуларына және жауын-шашынға байланысты (әдетте жылына 200-1600 мм) оның жылдық су шығыны екі жылдың арасында 10 еседен астам өзгеруі мүмкін. Атап айтқанда, 1920-1999 жылдар аралығында дельта маңындағы орташа су ағыны 1923, 1931, 1939, 1969, 1982, 1985, 1987, 1993 және 1995 жылдары 1000 м³/с-тан төмен болды; ал 1927, 1940, 1946, 1950, 1951, 1959, 1968, 1972, 1974 және 1991 жылдары 25 000 м³/с-тан жоғары болды, ал 1946 жылы шамамен 40 000 м³/с-қа жетті. Бұл тұрақсыздық өзен дельтасының жанындағы теңіз суының құрамында бір мезгілдегі өзгерістерге әкеледі. Теңіздің оңтүстігіндегі су температурасы тамызда 19°C-тан ақпанда 24°C-қа дейін өзгереді. Солтүстікте жыл бойы 27-28°C температурада жылы және тұрақты. Судың тұздылығы 34,5-35,5‰ (мыңнан бір бөлік). Жылдық жауын-шашын мөлшері әдетте аумаққа байланысты 1000-3000 мм аралығында болады. Жаңбырдың көп бөлігі желтоқсан мен наурыз айлары аралығында 30-60 күндік кезеңдерде жауады. Климаттың өзгеруі Коралл теңізінің беткі суларының 2016 жылдың наурыз айында рекордтық температураға жету ықтималдығын 175 есе арттырды, бұл модельдеу талдауы көрсетті.

To the east of the north Australian coast is the Great Barrier Reef on the continental shelf. To its east is a plateau that is host to the Coral Sea Islands Territory that is known as either the Coral Sea Plateau or the Queensland Plateau. To the north of the Great Barrier Reef the Eastern and Papuan Plateaus continue the southern continental shelf of New Guinea. The Coral Sea Basin, while being the main oceanic basin of the sea, is associated with much more geologically complex and younger basins situated to the seas's east and south. It is separated to the east from these younger basins by the Louisiade Plateau. To the east of the Louisiade Plateau is what has been named geologically as the Rennell Basin, south west of Rennell Island, but is gazetted as being known as either the Rennell or Rennel Trough. To the east of this Rennell Basin is the Rennell Island Ridge (Rennel Island Ridge) which contains both Rennell Island and the Indispensable Reefs. To the southeast of the Rennell Island Ridge is the South Rennell Trough, quite a deep spreading center linear structure extending from northeast to southwest extending along the south east border of the Mellish Rise. which is bordered on its southwest by the Loyalty Ridge that contains the Loyalty Islands. and to its south west the Bellona Plateau. The major river flowing into the sea is the Burdekin River, which has its delta southeast of Townsville. Owing to the seasonal and annual variations in occurrence of cyclones and in precipitation (typically between 200 and 1600 mm/year), its annual discharge can vary more than 10 times between the two succeeding years. In particular, in the period 1920–1999, the average flow rate near the delta was below 1000 m3/s in 1923, 1931, 1939, 1969, 1982, 1985, 1987, 1993 and 1995; it was above 25,000 m3/s in 1927, 1940, 1946, 1950, 1951, 1959, 1968, 1972, 1974 and 1991, and reached about 40,000 m3/s in 1946. This irregularity results in concomitant fluctuations of the sea water composition near the river delta. The surface water temperature varies on the south of the sea from 19 °C in August to 24 °C in February. It is rather warm and stable at 27–28 °С in the north all through the year. Water salinity is 34.5–35.5‰ (parts per thousand). Annual rainfall typically ranges between 1,000 and 3,000 mm depending on the area. Most rains fall between December and March, in bursts of 30–60 days. Climate change made it 175 times more likely that the surface waters of the Coral Sea would reach the record breaking temperatures March 2016 that bleached reefs, modelling analysis showed.

Желдер

Коралл теңізіндегі желдерді маусым, географиялық ені мен ұзындығы бойынша жіктеуге болады. Оңтүстік-шығыс пассаттары барлық теңіз аймақтарында және барлық маусымдарда басым болады, әсіресе 155°E меридианының батысында 20°S және 25°S аралығында. Дегенмен, қыркүйектен желтоқсанға дейін бұл аймақта олар солтүстік және солтүстік-батыс желдеріне ауысады, ал мамырдан тамызға дейін бағыты көбінесе оңтүстік-батысқа қарай болады. 155°E-ден батысқа қарай қаңтардан тамызға дейін дауылдар жиі кездеседі, ал қыркүйектен желтоқсанға дейін олар сирек болады.

Флора

Австралияның Коралл теңізінің жағалауы көбінесе құмнан тұрады. Ұлы Барьер рифі (GBR) маңызды коралл қорларын жеткізу үшін тым алыс орналасқан, бірақ ол жағалауды мұхит толқындарынан тиімді қорғайды. Осының нәтижесінде, құрлықтағы көптеген өсімдіктер теңізге дейін жетіп, жағалау сулары жасыл балдырлар сияқты су асты өсімдіктеріне толы. Теңіз шөптерінің ең көп таралған туыстары – Халофила және Халодула. Ұлы Барьер рифі аралдарында 2000-нан астам өсімдік түрі кездеседі, олардың үшеуі эндемик. Солтүстік аралдарда 300-350 ағаш тәрізді өсімдік түрі өседі, ал оңтүстік аралдарда 200-ге жуық шөптесін түрлер таралған; Уитсанди аймағы ең бай әртүрлілікке ие, ол 1141 түрді қамтиды. Өсімдіктердің таралуына құстар көмектеседі.

Фауна

Теңізде анемондар, губкалар, құрттар (мысалы, суретте көрсетілген Spirobranchus giganteus), гастроподтар, лобстерлер, рактер, креветкалар мен крабтардың көптеген түрлері кездеседі. Lithothamnion және Porolithon қызыл балдырлары көптеген коралл рифтерін қызғылт қызыл түске бояп, ал Halimeda жасыл балдыры теңіздің барлық бөлігінде таралған. Теңіз жағалауында өсетін өсімдіктердің түрлері шамамен 30–40-қа жуық, ал мангр бұталары теңіздің солтүстік бөлігінде өседі. Оның кең таралған жұмсақ маржандары 36 туысқа жатады. Риф жүйелерінде 1500-нан астам балық түрі тіршілік етеді, ал рифте 500 түрлі теңіз балдыры немесе су өсімдігі өседі.

Тікенді жұлдыз (Acanthaster planci) рифтердің негізгі жыртқышы болып табылады, себебі ол коралл полиптеріне өрлеп, асқазанын олардың үстіне шығарып, сұйытылған тіндерді сіңіру үшін ас қорыту ферменттерін бөліп шығарады. Бір ересек жұлдыз жылына 6 м² рифті жей алады. 2000 жылы тікенді жұлдыздың көбеюі нәтижесінде зерттелген рифтердегі тірі кораллдың 66% жоғалып кетті. Судың сапасының өзгеруі және алып тритон сияқты табиғи жыртқыштардың көптеп аулануы тікенді жұлдыздың санының артуына себеп болуы мүмкін. Теңізде кем дегенде 30 түрлі кит, дельфин және порпоиза бар, олардың ішінде жұлдызды кит, Үнді-Тынық мұхитындағы дөңгелек мүңкіл дельфин, мүңкіл кит және дугонгтар кездеседі. GBR-де 6 түрлі теңіз тасбақа көбейеді: жасыл теңіз тасбақасы, терілі теңіз тасбақасы, қазқайың теңіз тасбақасы, логгерхед теңіз тасбақасы, жалпақ теңіз тасбақасы және зәйтүнді ридли. 200-ден астам құс түрі (оның ішінде 22 теңіз құсы және 32 жағалау құсы) аралдар мен рифтерде қонақтап, ұя салады немесе демалады, соның ішінде аққұйрықты теңіз бүркіті мен розатты терн. GBR-де жылы суларда 17 түрлі теңіз жыланы, соның ішінде суретте көрсетілген Laticauda colubrina тіршілік етеді, олар оңтүстік бөлігінде солтүстік бөлігінен көбірек кездеседі; олардың ешқайсысы эндемикалық немесе жойылу қаупі төніп тұрған емес. Бұл жыландардың көптеген түрлерінің уы өте күшті, мысалы, Aipysurus duboisii әлемдегі ең улы теңіз жыланы деп есептеледі. Мұнда 1500-нан астам балық түрі бар, оның ішінде клоун балық (Amphiprioninae), қызыл бас (Lutjanus bohar), қызыл мойынды император (Lethrinus miniatus), коралл форелі (Plectropomus leopardus) және бірнеше түрлі лаке (Lutjanidae) кездеседі. Schindleria brevipinguis, GBR және Osprey Reef-ке тән, ең кішкентай белгілі балық және омыртқалы жануарлардың бірі болып табылады, оның ең ұзын денесі 0,84 см (0,33 дюйм) жетеді. Риф жүйесінде кем дегенде 330 түрлі асцидия бар, олардың диаметрі әртүрлі. Рифте 300-500 түрлі бризоан тіршілік етеді. GBR-де шамамен 5000 түрлі жұмсақ денелілерден басқа, 125 түрлі акула, шағалақай, коньки немесе химера тіршілік етеді. Соңғыларына алып моллюск, әр түрлі жасанды жәндіктер және конуслы шаяндар жатады. Сирек кездесетін Etmopterus dislineatus акуласы Коралл теңізінің орталық бөлігінде мекендейді. Ол континенттік беткейде немесе оған жақын жерде 590–700 метр тереңдікте байқалды.

Crown of thorns starfish (Acanthaster planci) is the major predator of the reefs, as it preys upon coral polyps by climbing onto them, extruding its stomach over them, and releasing digestive enzymes to absorb the liquefied tissue. An individual adult can eat up to 6 m2 of reef per year. In 2000, an outbreak of crown of thorns starfish contributed to a loss of 66% of live coral cover on sampled reefs. Changes in water quality and overfishing of natural predators, such as the giant Triton, may have contributed to an increase in the number of crown of thorns starfish. There are at least 30 species of whales, dolphins, and porpoises, including the dwarf minke whale, Indo Pacific humpback dolphin, humpback whale and dugongs. Six species of sea turtles breed on the GBR – the green sea turtle, leatherback sea turtle, hawksbill turtle, loggerhead sea turtle, flatback turtle and the olive ridley. More than 200 species of birds (including 22 species of seabirds and 32 species of shorebirds) visit, nest or roost on the islands and reefs, including the white bellied sea eagle and roseate tern. Seventeen species of sea snake, including Laticauda colubrina (pictured), live on the GBR in warm waters up to deep and are more common in the southern than in the northern section; none of them are endemic or endangered. The venom of many of these snakes is highly toxic; for example, Aipysurus duboisii is regarded as the world's most venomous sea snake. There are more than 1,500 fish species, including the clownfish (Amphiprioninae), red bass (Lutjanus bohar), red throat emperor (Lethrinus miniatus), coral trout (Plectropomus leopardus) and several species of snapper (Lutjanidae). With a maximum total length of 0.84 cm (0.33 in), Schindleria brevipinguis, which is native to the GBR and Osprey Reef, is one of the smallest known fish and vertebrate. There are at least 330 species of ascidians on the reef system with the diameter of Between 300 and 500 species of bryozoans live on the reef. Around 125 species of shark, stingray, skates or chimaera live on the GBR, in addition to about 5,000 species of mollusc. The latter include the giant clam and various nudibranchs and cone snails. The rare Etmopterus dislineatus shark species is endemic to the central part of the Coral Sea. It has been observed at depths of 590–700 m on or near the continental slope.

Адамның қызметі

Коралл теңізінің жағалау аймақтары кем дегенде 40 мың жыл бұрын солтүстік аралдардан келген ежелгі адамдармен мекенделген. Бұл абориген тайпалары таралып кеткен, қазіргі уақытта Ұлы Барьерлік риф маңында 70-ке жуық топ қына өмір сүреді. Теңізде Коралл теңізі шайқасы болды, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон империясының, АҚШ-тың және Австралияның теңіз күштері арасындағы маңызды қақтығыс болды. Мысалы, 2018 жылы табылған USS Lexington кемесінің құлау қалдықтары. Коралл теңізінде кеме қатынасы ұзақ жылдар бойы дәстүрлі адам қызметі болып келді және Квинсленд жағалауында ғана 10 ірі порт бар. 2007 жылы осы аймақта 3500-ден астам кеме жүзіп, 9700-нен астам сапар жасады, көмір, қант, темір кені, ағаш, мұнай, химиялық заттар, мал және басқа да тауарларды тасымалдады. Коралл рифтерінің көптігі кеме қатынасына кедергі келтіреді, ал 1990-2007 жылдар аралығында Ұлы Барьерлік рифте ғана жылына 50-60 апат тіркелді. Теңіздегі басқа экономикалық қызметтерге Папуа шығанағында балық аулау және мұнай кен орындарын іздеу кіреді. Туризм көбінесе шетелден немесе Австралияның шалғай аймақтарынан келеді, жергілікті үлес шамамен 153 миллион австралиялық долларды құрайды. 2008 жылы Квинсленд тұрғындары 12 ай ішінде Коралл теңізінің рифтерін шамамен 14,6 миллион рет аралады. Туризмнің қоршаған ортаға тигізетін әсеріне байланысты алаңдаушылық 1975 жылы Ұлы Барьерлік риф теңіз паркін құруға әкелді. Сондай-ақ, кішкентай мемлекеттік және ұлттық парктер де бар. 1981 жылы Ұлы Барьерлік риф ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді. 1923 жылы Ұлы Барьерлік рифте мұнайдың ірі қоры бар деген болжам айтылды. 1957 жылғы мұнай іздеу субсидиясы туралы заңнан кейін Квинслендте көмірсутектерді іздеу күшейді, соның ішінде 1959 жылы Оңтүстік Ұлы Барьерлік рифтегі Wreck Island-те бұрғыланған ұңғыма. 1960 жылдары мұнай мен газды іздеу Ұлы Барьерлік рифте, Торрес бұғазында, «Кейп-Йорктің шығыс жағалауынан Принцесса Шарлотта шығанағына» және Куктаундан Фрейзер аралына дейінгі жағалау бойында жүргізілді. 1960 жылдардың соңында Каприкорн арнасындағы Урек аралы мен Торрес бұғазындағы Дарнли аралының жанында барлау мақсатында мұнай ұңғымалары бұрғыланды, бірақ нәтиже болмады. Дегенмен, 1987-2002 жылдар аралығында кеме апаттарынан туындаған мұнай төгілуі қоршаған ортаға қауіп тудырып, барлығы 282 жағдай тіркелді. Квинслендте Кэрнс, Таунсвилл, Маккей, Рокхемптон, Бундаберг, Саншайн-Кост және Гладстоун сияқты бірнеше ірі қалалық орталықтар орналасқан, олар теңізді ластайды. Отыздан астам өзен мен жүздеген шағын арна континенттік суды қосып, шөгінділер, пестицидтер және өнеркәсіптік қалдықтар бар. Ағынды сулар әсіресе Кэрнстің оңтүстік аймағында алаңдатады, себебі онда жылына 4200 мм-ге дейін жаңбыр жауады. Бұл аймақ үнемі қалаға айналып келеді, сондықтан 2026 жылға қарай халық саны 40%-ға артады деп күтілуде. Соңғы онжылдықта жағалаудағы сулы-сазды жерлердің 70-90%-ы жоғалып, көптеген флора түрлері жойылу қаупіне ұшырады. 2010 жылдың 3 сәуірінде 950 тонна мұнай тасымалдаған қытай кемесі «Шен Нэнь 1» Австралияның Орталық Квинсленд штатындағы Рокхемптонның шығысында жағаға шығып, 2010 жылғы Ұлы Барьерлік рифтегі мұнай төгілуіне себепші болды және осы уақытқа дейін Ұлы Барьерлік риф пен Коралл теңізіне ең үлкен зиян келтірді. Зақымдалған аймақ шамамен ұзын және ені, ал кейбір бөліктері теңіз тіршілігінен толығымен бос қалды. Бұл ұзақ мерзімді зақымдануға әкелуі мүмкін және рифтің қалпына келуіне 10-20 жыл қажет болуы мүмкін деген қауіп бар. 2010 жылдың 13 сәуірінде мұнайлы-көкөрт шаштары Солтүстік-Батыс аралының жағажайларына шашылып, құстар мен теңіз тасбақаларының ұялайтын маңызды жеріне жетті. 10 экологиялық үкіметтік емес ұйым «Біздің Коралл теңізін қорғайық» атты коалиция құрып, үкіметтен Коралл теңізінің үлкен, жоғары қорғалған теңіз паркін құруды талап етті. 2011 жылдың қарашасында Австралия үкіметі қорғалатын аймақ жоспарланып, мақұлдануға дайын екенін жариялады. Коралл теңізі Комонвелл теңіз қорығы 2017 жылдың қазан айында Коралл теңізі теңіз паркі деп қайта аталды. Оның ауданы және IUCN IV санатына жатады, сондай-ақ IUCN VI және II санаттарына жататын кейбір аумақтар бар. Бұл Австралияның ең үлкен теңіз паркі және әлемдегі ең үлкен қорғалған аумақтардың бірі. 2018 жылғы басқару жоспарында қорғау деңгейі 50%-ға төмендетілді, бұл сол кездегі Комонвелл үкіметінің сарапшылар тобының ұсыныстарына қайшы келді.

The coastal areas of the Coral Sea were populated at least 40,000 years ago by prehistoric people descending through the northern islands. Those Aboriginal tribes have been dispersed and nowadays only about 70 groups live in the area around the GBR. The sea was the location for the Battle of the Coral Sea, a major confrontation during World War II between the navies of the Empire of Japan, and the United States and Australia. An example is the wreckage of the USS Lexington found in 2018. Navigation has long been a traditional human activity on the Coral Sea and there are 10 major ports on the Queensland coast alone. More than 3,500 ships operated in this area in 2007, making over 9,700 voyages that transported coal, sugar, iron ore, timber, oil, chemicals, cattle and other goods. The abundance of coral reefs hinders shipping traffic, and about 50–60 accidents per year were reported between 1990 and 2007 in the GBR alone. Other economic activities in the sea include fishing and exploration of petroleum deposits in the Gulf of Papua. The tourism is mostly foreign or from remote parts of Australia, with a local contribution of about A$153 million. In particular, about 14.6 million visits were made to the Coral Sea reefs by the Queensland residents over 12 months in 2008. Growing concerns over the environmental effects of tourism resulted in establishment in 1975 of the Great Barrier Reef Marine Park. There are also smaller state and national parks. In 1981, the Great Barrier Reef was declared a World Heritage Site by UNESCO. It was suggested in 1923 that the Great Barrier Reef contains a major oil reservoir. After the Commonwealth Petroleum Search Subsidies Act of 1957, hydrocarbon exploration increased in Queensland, including a well drilled at Wreck Island in the southern Great Barrier Reef in 1959. In the 1960s, drilling for oil and gas was investigated throughout the Great Barrier Reef, in the Torres Strait, along "the eastern seaboard of Cape York to Princess Charlotte Bay" and along the coast from Cooktown to Fraser Island. In the late 1960s, more exploratory oil wells were drilled near Wreck Island in the Capricorn Channel, and near Darnley Island in the Torres Strait, but with no results. Yet oil spills due to shipping accidents are still a threat to environment, with a total of 282 spills between 1987 and 2002. Queensland has several major urban centres on the coast including Cairns, Townsville, Mackay, Rockhampton, Bundaberg, Sunshine Coast and the industrial city of Gladstone, which inevitably contaminate the sea. About thirty rivers and hundreds of small streams add continental water, which contains sediments, pesticides and industrial waste. Runoff is especially concerning in the region south of Cairns, as it may receive up to 4200 mm of rain per year. The area is continuously urbanising, so that the population is expected to increase by 40% by 2026. As a result, 70–90% of the coastal wetlands has been lost over the past decades, and many remaining flora species are endangered. On 3 April 2010, the Chinese ship Shen Neng 1 carrying 950 tonnes of oil, ran aground east of Rockhampton in Central Queensland, Australia, causing the 2010 Great Barrier Reef oil spill and inflicting the largest damage to the GBR and the Coral Sea so far. The scarred area was roughly long and wide, and some parts of it have become completely devoid of marine life. There are concerns that there could be considerable long term damage and it will take 10 to 20 years for the reef to recover. By 13 April 2010, oil tar balls were washing up on the beaches of North West Island, a significant bird rookery and turtle nesting colony. A group of 10 environmental NGOs came together as a coalition called the Protect our Coral Sea campaign, asking the government to create a very large highly protected Coral Sea Marine Park. In November 2011 the Australian government announced that a protected area was planned and pending approval. The Coral Sea Commonwealth Marine Reserve was renamed as the Coral Sea Marine Park in October 2017. It covers an area of and is assigned IUCN category IV, with some area assigned IUCN categories VI, and II. It is Australia's largest single marine park and is one of the world's largest protected areas. in the 2018 management plan. This 50% reduction in protection was enacted contrary to the recommendations of then Commonwealth Government's expert review panel.