Джордж Корнуолл Льюис: Британ саяхатшысы және мемлекеттік қайраткері
George Cornewall Lewis
Джордж Корнуолл Льюис (1806-1863) – британдық саяхатшы, АҚШ Азамат соғысына қатысу мәселесінде бейтараптық сақтап, тарихқа енген тұлға. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер (1806–1863)
British politician (1806–1863)
Джордж Корнуолл Льюис, 2-ші баронет (21 сәуір 1806 – 13 сәуір 1863) – британдық мемлекет қайраткері және әдебиетке қатысы бар тұлға. Ол 1862 жылы британдық кабинет Америка Азамат соғысына араласу мәселесін талқылаған кезде бейтараптық саясатын ұстап, оны сақтағанымен әйгілі.
Sir George Cornewall Lewis, 2nd Baronet, (21 April 180613 April 1863) was a British statesman and man of letters. He is best known for preserving neutrality in 1862 when the British cabinet debated intervention in the American Civil War.
Ерте өмір
Ол Лондонда, Харптон Корт, Раднорширдегі Томас Франкланд Льюистің және оның әйелі Харриет Корнуоллдың ұлы болып дүниеге келді. Харриет Корнуолл – банкир және плантация иесі сэр Джордж Корнуоллдың қызы, 2-ші баронет, және оның әйелі Кэтрин Корнуоллдың, Велтерс Корнуоллдың қызы. Льюис Итон колледжінде білім алып, 1824 жылы Оксфордтың Крайст-Черч колледжіне оқуға түсті. 1828 жылы ол классикадан бірінші дәрежеде, ал математикадан екінші дәрежеде диплом алды. Одан кейін Барнс Пикоктың басшылығымен Орталық ғибадатханаға қабылданды. 1831 жылы ол адвокаттық практикаға қабылданды және қараша айынан бастап қысқа мерзімге Оксфорд аймағында жұмыс істеді. Алайда, денсаулығына байланысты ол заңгерлік мансабынан бас тартты. Ол Конноп Тирлволл мен Джулиус Чарльз Хейрге 1831-1833 жылдары жарық көрген "Филологиялық музей" журналын құруға көмектесті. Оның жалғасы – "Классикалық музей" болды, оны да ол қолдады.
He was born in London, the son of Thomas Frankland Lewis of Harpton Court, Radnorshire and his wife Harriet Cornewall, daughter of the banker and plantation owner Sir George Cornewall, 2nd Baronet and his wife Catherine Cornewall, daughter of Velters Cornewall. Lewis was educated at Eton College and matriculated in 1824 at Christ Church, Oxford, where in 1828 he earned a first class in classics and a second class in mathematics. He then entered the Middle Temple, studying under Barnes Peacock. He was called to the bar in 1831, and briefly from November 1831 went the Oxford circuit. But he shortly gave up on a career in the law, for health reasons. He assisted Connop Thirlwall and Julius Charles Hare in starting The Philological Museum, a journal published from 1831 to 1833. Its successor was The Classical Museum, which he also supported.
Комиссар
1832 жылы Нассау Сениор Льюисті Генри Брогамға сол кезде талқыланып жатқан Кедейлер заң комиссиясына үміткер ретінде ұсынды. Бірақ сол кезде ешқандай нәтиже болмады. 1836 жылы Чарльз Грант, 1-ші барон Гленелгтің өтінішімен Льюис Джон мен Сара Остиндермен бірге Мальтаға сапарлады. Олар аралдың жағдайын зерттеп, екі жылға жуық уақыт бойы жаңа заң кодексін әзірледі. Екі комиссардың басты мақсаты – Мальта халқын аралдың басқаруына белсенді қатыстыру еді. Британияға оралған соң Льюис әкесінен кейін Басты кедейлер заңдары комиссары лауазымын иеленді.
Nassau Senior in 1832 recommended Lewis to Henry Brougham as a candidate for the Poor Law Commission then under consideration. At the time there was no outcome. In 1836, at the request of Charles Grant, 1st Baron Glenelg, Lewis accompanied John and Sarah Austin to Malta. They spent nearly two years reporting on the condition of the island and framing a new code of laws. One main object of both commissioners was to associate the Maltese in the responsible government of the island. On his return to Britain, Lewis succeeded his father as one of the principal poor law commissioners.
Бас редактор
Парламент таратылып, 1852 жылы Лорд Джон Расселл министрлігінің отставкаға кеткенінен кейін, Льюис 1852 жылғы Ұлыбританиядағы жалпы сайлауда қайта сайлануға тырысты. Ол Херефордширден сайлауда жеңіліске ұшырады, содан кейін «Эдинбург ревью» журналының редакторы қызметін қабылдады және 1855 жылға дейін осы қызметте болды. Осы кезеңде ол Оксфорд комиссиясының және Лондон үкіметін зерттеу комиссиясының құрамында жұмыс істеді.
On the dissolution of parliament which followed the resignation of Lord John Russell's ministry in 1852, Lewis sought re election in the 1852 United Kingdom general election. He was defeated for Herefordshire and then for He accepted the editorship of the Edinburgh Review, and remained in the post until 1855. During this period he served on the Oxford commission, and on the commission to inquire into the government of London.
Өлім
Льюис ауырып, көп ұзамай 1863 жылдың 13 сәуірінде Харптон-кортта қайтыс болды. Ол 17-сі күні Олд Раднор шіркеуіне жерленді. Д. А. Смит, «Оксфорд ұлттық биографиялық сөздігінде» жазғанда, оның рөлі болғанын айтса да, бұл пікірмен келіспейді. «Тәуелділіктерді басқару туралы эссе» (1841) – колониялардың ана елімен қарым-қатынасы туралы жүйелі тұжырымдама және талқылау. Шамамен 1850 жылы оның «Пікір мәселелеріндегі биліктің ықпалы туралы эссесі» жарияланды.
Lewis fell ill and shortly died, on 13 April 1863, at Harpton Court. He was buried in Old Radnor church on the 17th. D. A. Smith, writing in the Oxford Dictionary of National Biography, does not accept that, though saying he would have had a role to play. The Essay on the Government of Dependencies (1841) was a systematic statement and discussion of the relations in which colonies may stand towards the mother country. About 1850, his Essay on the Influence of Authority in Matters of Opinion was published.
Мұра
Генри Уикстің жасаған Льюис ескерткіші Вестминстер аббаттығында орналасқан. Оның құрметіне Поуис округінің Нью-Раднор шағын ауылында үлкен монумент салынды және ол бүгінге дейін сақталып тұр, сондай-ақ Ширехоллдың алдындағы мүсіні де тұр.
A marble bust of Lewis, by Henry Weekes, stands in Westminster Abbey. A large monument was built in his memory in the small village of New Radnor, Powys and still stands today, as does a statue in front of the Shirehall, Hereford.