Кіріспе
АҚШ Әскери-теңіз күштерінің адмиралы
Вице-адмирал Томас Дж. Уокер (6 тамыз 1916 – 8 мамыр 2003) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің офицері, Constellation әуе кемесінің алғашқы командирі болған.
Ерте өмір және білім
Томас Джексон Уокер III 1916 жылғы 6 тамызда Массачусетс штатының Эдгартаун қаласында (Марта Виньярд аралында) теңіз саласымен байланысы бар ұзақ тарихы бар отбасында дүниеге келді. Оның үш ұлы атасы кит аулау кемелерінің капитандығы қызметін атқарған. Массачусетс және Флоридадағы мектептерді бітірген соң, ол Алабама штатындағы Марион әскери институтына түсті. Кейіннен ол 1939 жылғы түлектер қатарында Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы АҚШ Әскери-теңіз академиясына қабылданды, онда академияның жүзу командасының жетекшісі және төрт жыл бойы сынып президентінің орынбасары болды.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылы маусымда прапорщик болып тағайындалғаннан кейін, ол "Минеаполис" крейсеріне қосылды. 1941 жылдың тамызында Флорида штатының Пенсакола әскери-әуе базасына ұшқыш дайындығына жіберілді. 1942 жылдың наурыз айында әскери-теңіз авиаторы атанған ол "Нью-Йорк" линкорына аға авиатор ретінде қосылды. Осы қызметінде Уокер Солтүстік Африкадағы Сафи, Француз Мароккосы және Касабланка шабуылы кезінде жағалауға артиллериялық оқтардың түсуін бақылады, содан кейін конвойлер үстіндегі суасты қайықтарына қарсы ұшуларға қатысты. 1942 жылдың 8 қарашасында Сафи, Француз Мароккосын бомбалау кезінде атқарған қызметі үшін "Теңіз күштерінің мақтау медалімен" марапатталды. "Қарсыласудың күшті әуе шабуылына қарамастан, ол кемесін дәл және уақтылы хабарламалармен қамтамасыз етті, оларсыз бомбалаудың тиімділігі осы деңгейде болмас еді" делінген марапатта.
1943 жылы АҚШ-қа оралғаннан кейін Аннаполистегі аспирантура мектебін бітірді, 1944 жылдың желтоқсанында авиациялық қару-жарақ курсын аяқтады. Содан кейін Аэронавтика бюросының Өртке бақылау бөліміне тағайындалып, 1945 жылдың шілдесіне дейін қызмет етті. Одан кейін Лос-Аламос ғылыми зертханасында үшінші атом бомбасының болашақ командирі болып тағайындалды. Бұл бомбаны Токио қаласының үстінде жару жоспарланған, бірақ 1945 жылдың тамызындағы жауынгерлік әрекеттердің тоқтатылуына байланысты жарылмады.
Соғыстан кейінгі мансап
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Уолкер 17, 5 B және 61-ші истребитель эскадрильяларының командирі болып қызмет етті. Осы кезеңде ол тиісті эскадрильяларымен бірге жаңадан құрылған "Вэлли Фордж" және "Корал теңізі" авиатасығыштарына кірісті. Нью-Мексико штатының Альбукерки қаласындағы Сандия базасындағы Әскери-әуе күштерінің арнайы қару-жарақ құрылысының командирі қызметін атқарғаннан кейін, 1951 жылдың шілдесінде 5-ші Әуе даму эскадрильясының қолбасшылығын қабылдады. Бұл эскадрилья Қытай көліндегі Әскери-теңіз күштерінің сынақ стансасында жеңіл ұшақтардан арнайы қару-жарақ жеткізу тактикасын әзірлеумен айналысты. 1955 жылы ол Вашингтондағы Қарулы күштердің өнеркәсіптік колледжінің студенті болды. Содан кейін Уолкер Флоттың баллистикалық зымырандар бағдарламасының сынақ бөлімінің басшысы ретінде "Поларис" зымыран бағдарламасымен байланысын бастады. Ол уақытша Әскери-теңіз операцияларының бастығының көмекшісі болып тағайындалды және 1957 жылдың маусымына дейін құпия жобада жұмыс істеді. Кейін ол бір жыл бойы Флоттың кез келген ауа-райы жағдайындағы оқу бөлімінің командирі болып қызмет етті, онда авиатасығыш ұшқыштарын жағдайға қарамастан ұшуға және Оңтүстік Калифорнияның әуе қорғанысына дайындады. 1958 жылдың шілдесінде Уолкер Вашингтонға оралып, "Поларис" бағдарламасы бойынша кемелердің жұмысын және сынақтарды басқарды, сондай-ақ жүйелерді дамыту талдауын жүргізді. "Поларис" бағдарламасындағы еңбегі үшін капитан Уокер Әскери-теңіз күштерінің мақтау медалін алды, онда былай делінген: "Капитан Уолкер өзінің міндеттерін ерекше басшылық және тапқырлықпен орындады. Оның тынбай еңбек етуі және жоғары техникалық біліктілігі Флоттың баллистикалық зымыран жүйесінің табысына үлкен үлес қосты".
Walker then began his association with the Polaris missile program as head of the Test Branch of the Fleet Ballistic Missile Program. He was temporarily assigned as Assistant to the Chief of Naval Operations, working on a classified project until June 1957. He then spent a year as Commanding Officer of the Fleet All Weather Training Unit where he was concerned with training of carrier pilots for all weather flying and in the air defense of southern California. In July 1958 Walker was back in Washington working with the Polaris as head of Ship Operations and Test Branch and Systems Development Analysis Chief. For his work with Polaris Captain Walker received the Navy Commendation Medal with Citation, which reads in part, "Captain Walker carried out his responsibilities with outstanding leadership and resourcefulness. Through his untiring efforts and high level of technical skill, he made a major contribution to the success of the Fleet Ballistic Missile System "
In April 1960 Walker assumed his first ship command, the ammunition ship Nitro. Six months later he was ordered detached from Nitro as Prospective Commanding Officer of Constellation, which was under construction at the New York Naval Shipyard, Brooklyn, New York. Walker assumed command of Constellation on October 27, 1961. On November 9, 1963, Walker was promoted to Rear Admiral (lower half) and was relieved of command of Constellation by Captain Stanley W. "Swede" Vejesta. From 1969 to 1971 Walker commanded the Naval Air Systems Command. Walker retired from the Navy as a Vice Admiral, after serving as Commander of Naval Air of the Pacific Fleet (COMNAVAIRPAC). Admiral Walker died on May 8, 2003 at the age of 86 from pneumonia.
1960 жылдың сәуір айында Уолкер өзінің алғашқы кемесі – оқ-дәрі тасымалдайтын "Нитро" кемесінің командирі болды. Алты айдан кейін, Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Нью-Йорк Әскери кеме құрылысы шебінде салынып жатқан "Констелляция" кемесінің болашақ командирі ретінде "Нитро" кемесінен босатылды. Уолкер 1961 жылдың 27 қазанында "Констелляция" кемесінің командасын қабылдады. 1963 жылдың 9 қарашасында Уолкер контр-адмирал (кіші жартысы) шеніне көтеріліп, капитан Стэнли В. "Свед" Веджеста "Констелляция" кемесінің командалық қызметінен босатылды. 1969 жылдан 1971 жылға дейін Уолкер Әскери-теңіз күштерінің әуе жүйелері басқармасын басқарды. Уолкер Тынық мұхиты флотының әскери-әуе күштерінің командирі (COMNAVAIRPAC) қызметін атқарғаннан кейін вице-адмирал шенімен Әскери-теңіз күштерінен зейнеткерлікке шықты. Адмирал Уолкер 2003 жылдың 8 мамырында 86 жасында пневмониядан қайтыс болды.
Walker then began his association with the Polaris missile program as head of the Test Branch of the Fleet Ballistic Missile Program. He was temporarily assigned as Assistant to the Chief of Naval Operations, working on a classified project until June 1957. He then spent a year as Commanding Officer of the Fleet All Weather Training Unit where he was concerned with training of carrier pilots for all weather flying and in the air defense of southern California. In July 1958 Walker was back in Washington working with the Polaris as head of Ship Operations and Test Branch and Systems Development Analysis Chief. For his work with Polaris Captain Walker received the Navy Commendation Medal with Citation, which reads in part, "Captain Walker carried out his responsibilities with outstanding leadership and resourcefulness. Through his untiring efforts and high level of technical skill, he made a major contribution to the success of the Fleet Ballistic Missile System "
In April 1960 Walker assumed his first ship command, the ammunition ship Nitro. Six months later he was ordered detached from Nitro as Prospective Commanding Officer of Constellation, which was under construction at the New York Naval Shipyard, Brooklyn, New York. Walker assumed command of Constellation on October 27, 1961. On November 9, 1963, Walker was promoted to Rear Admiral (lower half) and was relieved of command of Constellation by Captain Stanley W. "Swede" Vejesta. From 1969 to 1971 Walker commanded the Naval Air Systems Command. Walker retired from the Navy as a Vice Admiral, after serving as Commander of Naval Air of the Pacific Fleet (COMNAVAIRPAC). Admiral Walker died on May 8, 2003 at the age of 86 from pneumonia.