Кіріспе
Жан Салмон Макрин (1490 – 20 қазан 1557) – француз ұлтының неолатин ақыны. Оның өлеңдері көптеп сатылып, өмірінде зор ықпалға ие болды деп есептелді; алайда оның даңқы кейінгі ұрпаққа жетпеді және өлеңдері 16 ғасырдан кейін қайта басылған жоқ.
Jean Salmon Macrin (1490 – 20 October 1557) was a Neo Latin poet of French nationality. His poetry sold massively well, and was thought of as quite influential during his lifetime; however his fame did not live on, and his poetry was never republished after the 16th century.
Өмір жолы және шығармашылығы
Салмон Макрин Лодун қаласында дүниеге келді және өмірінің соңына дейін бала кезінің ауылына деген құрметін сақтады. Оның поэзиясында патриотизм және "отанына" деген сағыныш маңызды тақырыптар болып келеді. Әкесі оның ақындық жолына қолдау көрсетті, ал ол жас кезінде Жак Лефевр д'Этаплдан сабақ алу үшін Парижге жіберілді. Ол грек және латын тілдерін меңгеріп, Квинтиан Стоамен бірге поэзия өнерін жетілдірді. Оқуын аяқтағаннан кейін Антуан Бойердің хатшысы болды, кейін Рене де Савойдың ұлдарына ұстаздық етіп, сарай өміріне қатысты. Рене де Савой қайтыс болғаннан кейін Салмон Макрин оның ұлы Онораттың қызметінде қалды. Ақын сарай өмірінің оның темпераментіне қолайлы емес екенін сезінді, сондықтан ол осы кезеңде аз шығарма жазды. Гиллон Бурсоға ("Гелонис") үйленуі поэзияға деген құштарлығын қайта оятып, оның ең танымал екі еңбегі ("Epithalamiorum liber", 1528–1531 жж. және "Carminum libri quattuor", 1530 ж.) оған арналған көптеген өлеңдерді қамтыды. Салмон Макриннің поэзиясының соңғы жылдары зор табысқа ие болды және ол король Франциск I-нің құрметіне бөенді. Салмон Макрин Катулл мен Горацийді француз поэзиясына алғаш енгізгенін мақтан тұтты. Оның негізгі нео-латын үлгілері итальяндық Понтано, Марулл, Полициано және Санназаро болды. Ол "француз Горацийі" ретінде кеңінен танылды, ал оның шығармалары халық поэзиясына, әсіресе Плеядаға үлкен әсер етті. Дю Белл өзінің "Amores Faustinae" еңбегінде Макринді Понтано, Санназаро, Марулл, Петрарка, Безе, Тиар және Баифпен бірге қазіргі заманғы махаббат ақындарының тізімінде атады.
Salmon Macrin boasted of having been the first to introduce Catullus and Horace into French poetry. His principal Neo Latin models were the Italians Pontano, Marullus, Poliziano and Sannazaro. He was widely known as the French Horace, and his works had a great influence on vernacular poetry, especially the Pléiade. Du Bellay, in his 'Amores Faustinae', mentions Macrin in his list of great contemporary love poets, alongside Pontano, Sannazaro, Marullus, Petrarch, Bèze, Tyard and Baïf.