АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Гринвилл» атомдық суасты қайығының тарихы
USS Greeneville
USS Greeneville: АҚШ Әскери-теңіз күштерінің атомдық сұңғыма қайығы. Тарихы, құрылысы, 2001 жылғы трагедиялық соқтығысу және атау тарихы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лос-Анджелес класындағы ядролық қуатпен жүретін шабуылдық атомдық суастығы, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің USS Гринвилл – ядролық қуатпен жүретін шабуылдық суастығы (SSN), және АҚШ Әскери-теңіз күштері тарихында Гринвилл, Теннесси қаласының атымен аталатын жалғыз кеме. Кеме құрылысы бойынша келісім 1988 жылдың 14 желтоқсанында Вирджиния штатының Ньюпорт Ньюс қаласындағы Кеме құрылысы және құрғақ док компаниясына берілді, ал келінің қадағалау рәсімі 1992 жылдың 28 ақпанында өтті. 1994 жылдың 17 қыркүйегінде Типпер Гордың қолдауымен суға түсірілді және 1996 жылдың 16 ақпанында қолданысқа берілді. 2001 жылдың ақпан айында Гринвилл Оаху аймағындағы жағалауда жапондық балық аулау кемесі Эхиме Марумен қақтығысып, трагедияға әкелді.
Los Angeles class nuclear powered attack submarine of the US Navy
USS Greeneville is a nuclear powered attack submarine (SSN), and the only vessel in United States Navy history to be named after Greeneville, Tennessee. The contract to build the boat was awarded to Newport News Shipbuilding and Dry Dock Company in Newport News, Virginia, on 14 December 1988, and her keel was laid down on 28 February 1992. She was launched on 17 September 1994, sponsored by Tipper Gore, and commissioned on 16 February 1996. Greeneville had a deadly collision with a Japanese fishing vessel, Ehime Maru, off the coast of Oahu in February 2001.
Есімдес
Ол Теннеси штатындағы, АҚШ-тың 17-ші президенті Эндрю Джонсонның туған жері – Гринвилл қаласының құрметіне аталды. Жергілікті тұрғындар, үкімет шенеуніктері және "Гринвилл металл өндірісі" (суасты кемелеріне қажетті бөлшектер шығаратын) сияқты компаниялар, суасты кемеге үлкен қаланың есімі берілмей, өз қалаларының атын қою үшін үгіт жүргізгеннен кейін бұл шешім қабылданды.
She was named after Greeneville, Tennessee, home of the 17th United States President Andrew Johnson, after local residents, government officials, and businesses such as Greeneville Metal Manufacturing (which builds submarine components) began a campaign for a submarine to be named after their town, rather than a large metropolitan area.
Эхиме Мару оқиғасы
2001 жылғы 9 ақпанда Оаху жағалауында басты балласт резервуарын босату кезінде, «Миссури» жауынгерлік кемесі Мемориалына донорлық көмек көрсеткен бірнеше азаматтық «құрметті қонақтарды» қабылдап тұрғанда, «Гринвилл» 191 фут (58 м) ұзындығындағы жапондық балық шаруашылығы оқу кемесі «Эхиме Мару» (えひめ丸) кемесіне соқтығысты. Соққы салдарынан балық аулау қайығы он минуттан кем уақыт ішінде батып, төрт жоғары сынып оқушысының ішінде болған тоғыз экипаж мүшесі қаза тапты. «Гринвилл» командирі Скотт Уэддл оқиғаға толық жауапкершілікті мойындады. Бірақ, тергеу сотынан кейін, толық әскери сот қажет емес деп шешілді және соттан тыс жаза таңдалды. Командир Уэддлдің зейнетке шығу туралы өтініші 2001 жылғы 1 қазанда құрметті түрде босатылумен мақұлданды.
On 9 February 2001, while conducting a main ballast tank blow off the coast of Oahu while hosting several civilian "distinguished visitors", mainly donors to the Battleship Missouri Memorial, Greeneville struck the 191 foot (58 m) Japanese fishery high school training ship Ehime Maru (えひめ丸), causing the fishing boat to sink in less than ten minutes with the death of nine crew members, including four high school students. The commander of Greeneville, Commander Scott Waddle, accepted full responsibility for the incident. However, after he faced a court of inquiry, it was decided a full court martial would be unnecessary and opted for a non judicial punishment; Commander Waddle's request to retire was approved for 1 October 2001 with an honorable discharge.
Сайпан оқиғасы
2001 жылғы 27 тамызда Гринвилл Батыс Тынық мұхитындағы кез келген аймаққа жоспарлы сапармен Саипан портына кіргенде қарасты. Кеменің түбі, рулі және күш беріліс механизмі шамалы зақымдалды; жөндеу үшін құрғақ докқа қою және сапардың қалған бөлігін маңызды түрде кешіктіру қажет болды. Кеменің командирі, командир Дэвид Богдан, лауазымынан алынды, сондай-ақ навигатор және навигатордың көмекшісі де қызметтерінен босатылды. Бұдан өзге, навигатор және субмаринаның бас офицері, лейтенант-командир Джеральд Пфиффер, 7-ші субмариналық топтың командирі, контр-адмирал Джозеф Энрайт жүргізген әскери кеңес барысында "кемеге қауіп келтіргені" үшін кінәлі деп танылды.
On 27 August 2001, Greeneville ran aground while entering port in Saipan on a routine Western Pacific deployment. The boat's underside, rudder, and propulsion train suffered minor damage; repairs required drydocking and a significant delay in the remainder of her deployment. The boat's commanding officer, Commander David Bogdan, was relieved of command, and the navigator and assistant navigator were also removed from their duties. In addition, the navigator and the sub's executive officer, Lieutenant Commander Gerald Pfieffer, were found guilty of "hazarding a vessel" during an admiral's mast, conducted by Rear Admiral Joseph Enright, Commander, Submarine Group Seven.
USS Огденді соқтығысу
2002 жылдың 27 қаңтарында, «Эхиме Мару» кемесімен соқтығысқаннан кейін бір жылға жетпейтін уақыт өткен соң және құрлыққа отырғаннан кейін бес айдан кейін «Гринвилл» Оман жағалауында персонал алмасу кезінде «Огденмен» соқтығысты, нәтижесінде «Огденнің» отын бактарының бірінде 130х460 мм (5х18 дюйм) өлшемді тесік пайда болып, бірнеше мың галлон отын төгілді. Соқтығысқаннан кейін екі кеме де өз күшімен аймақтан кетіп қалды.
On 27 January 2002, less than a year after colliding with Ehime Maru and five months after running aground, Greeneville collided with Ogden during a personnel transfer off the coast of Oman, opening a 5 by 18 inch (130 by 460 mm) hole in one of Ogdens fuel tanks and spilling several thousand gallons of fuel. After the collision, both vessels left the area under their own power.
2002 жылдан кейінгі қызмет
Огденмен болған соқтығысуды тергеуден кейін командир Линдсей Р. Хэнкинске «Гринвилл» командалық құрамында қалуға рұқсат берілді. «Огденнің» командирі қызметтен босатылғанына қарамастан, Хэнкинс өзінің штаб-офицері, LCDR Марк Д. Пайлмен бірге табысты командалық турне өткізді. Капитан Хэнкинс «Ынталандыратын көшбасшылық» үшін вице-адмирал Джеймс Бонд Стокдейл сыйлығымен марапатталды. LCDR Пайл да үздік көшбасшылықты таныған Джон Пол Джонс сыйлығына ие болды. 2004 жылдың 9 шілдесінде командир Лорин Селби Хэнкинсті «Гринвиллдің» командирі лауазымынан босатып, Капитан Сесил Хейни, Комодор, Суасты кемелері эскадрильясы-1, былай деді: «Капитан Хэнкинстің қызметі кезінде USS «Гринвиллдің» көрсеткен нәтижесі таңғажайып болды. Ол тактикалық және инженерлік дайындық бойынша жоғары бағалармен ерекшеленді. Ли Хэнкинсті біздің жетекшілік құрамымыз «Гринвиллдің» командирі лауазымына таңдады. Олар дұрыс шешім қабылдады». Хэнкинс 2005 жылы капитандық шеніне ие болды және Перл-Харбордағы Гавайиде орналасқан Суасты кемелері эскадрильясының коммодоры болды. Кейіннен капитан Хэнкинс Тынық мұхиты флотының қолбасшысының штаб бастығы қызметін атқарды. 2006 жылдың 25-27 наурызы аралығында Гавайи суларында «Гринвилл», Carrier Strike Group Nine, ядролық қуатпен жүретін шабуылдық суасты кемелері «Seawolf», «Cheyenne», «Tucson» және «Pasadena», сондай-ақ VP 4, VP 9 және VP 47 патрульдік эскадрильяларынан P-3 Orion ұшақтарымен суастына қарсы жаттығулар өтті. 2007 жылдың қазан айында «Гринвилл» өзінің үй порты Перл-Харбордан Киттеридегі Портсмут кеме құрылыс зауытында Депо жөндеу кезеңін өткізу үшін кетті. 2009 жылдың шілдесінде ол Перл-Харборға оралды. 2011 жылдың басында «Гринвилл» CDR Carullo басшылығымен Батыс Тынық мұхитындағы міндетін орындап оралды.
Following the investigation regarding the collision with Ogden, Commander Lindsay R. Hankins was permitted to remain in command of the Greeneville. Despite the fact the Ogdens commanding officer was fired, Hankins went on to have a successful command tour with his XO LCDR Mark D. Pyle. Capt. Hankins went on to be awarded the coveted Vice Admiral James Bond Stockdale Award for Inspirational Leadership. LCDR Pyle also went on to have the honor of being bestowed with the John Paul Jones award, which recognizes outstanding leadership. On 9 July 2004, when Commander Lorin Selby relieved Hankins as commanding officer of Greeneville, Captain Cecil Haney, Commodore, Submarine Squadron One, stated that "The performance of USS Greeneville during Captain Hankins' tour has been nothing but remarkable. It has been marked by top grades in both tactical and engineering readiness. Lee Hankins was handpicked by our leadership for the job as CO of Greeneville. They got it right." Hankins was selected for promotion to Captain in 2005 and served as Commodore of Submarine Squadron One (COMSUBRON 1) based in Pearl Harbor, Hawaii. Captain Hankins later served as the Chief of Staff for the Commander, Submarine Forces Pacific. Between 25 and 27 March 2006, a series of anti submarine warfare exercises were held in Hawaiian waters that included Greeneville; Carrier Strike Group Nine; the nuclear powered attack submarines Seawolf, Cheyenne, Tucson, and Pasadena, as well as land based P 3 Orion aircraft from patrol squadrons VP 4, VP 9, and VP 47. In October 2007, Greeneville left her home port of Pearl Harbor to conduct a Depot Modernization Period at Portsmouth Naval Shipyard in Kittery, ME. She returned to Pearl Harbor, HI in July 2009. In early 2011, Greeneville returned from a Western Pacific deployment under the command of CDR Carullo.
Марапаттар
2016 жылы Батыс Тынық мұхитындағы табысты орындалған міндеттерден кейін 1-ші суасты кемелер эскадрильясының "Е" соғысы сыйлығымен марапатталды.
Awarded the 2016 "Battle E" award from Submarine Squadron One after a successful western Pacific deployment.