Кіріспе

Акулалар отряды Lamniformes (/'//l//ae//m//n//ᵻ//f//ɔr//m//iː//z/, грек тілінен "lamna" – "тоңқу балық") – көбінесе макрель акулалары деп аталатын акулалар отряды (бұл атау Lamnidae тұқымын да білдіруі мүмкін). Оған ең танымал акула түрлері, мысалы, үлкен ақ акула, сондай-ақ, гоблин акуласы және мегамут акуласы сияқты ерекше өкілдері кіреді. Бұл отрядқа жататын акулаларды екі арқа қанаты, анальдық қанаты, бес жаңқа тесігі, қабатты қабақтары жоқ көздері және аузы көздерінен артық созылатын сипаттарымен таниды. Lamniformes отрядының Lamnidae және Alopiidae тұқымдарына жататын түрлер, қоршаған судан жоғары дене температурасын сақтау қабілетімен ерекшеленеді. Топтың мүшелеріне әдетте орташа және ірі денелі макрохищниктер кіреді, соның ішінде ең ірі макрохищник акула – жойылған Otodus megalodon, сондай-ақ ірі планктофагтар да бар. Ламниформдар креда кезеңінде маңызды бейімделу радиациясына ұшырады және мұхиттық экожүйелердің маңызды элементтеріне айналды. Олардың ең жоғары түрлік әртүрлілігі соңғы креда кезеңінде байқалды, бірақ K-Pg жойылу кезінде күрт төмендеп, палеогенде қайта жаңғырды, бірақ бұрынғыдан төмен деңгейде. Соңғы 20 миллион жыл ішінде ламниформдардың саны қатты азайды, қазіргі таңда тек 15 түрі ғана тірі, ал осыдан басқа, Кархариниформдар отрядында 290-нан астам түр тіршілік етеді, олар сол уақыт аралығында орташа және ірі денелі түрлерге эволюциялады. Бұл құлдыраудың себептері әлі анықталмаған, бірақ бәсекелестік сияқты тірі факторлар мен температура және теңіз деңгейі сияқты бейтірі факторлардың әсері болуы мүмкін.

Филогения

Төменде Ламниформдар ішіндегі туыстық байланыстарды көрсететін кладограмма келтірілген. Қазіргі кездегі отбасылардың топологиясы Vella & Vella (2020) жұмысына, ал Cretoxyrhinidae және Otodontidae отбасыларының орналасуы Ferrón (2017), Cooper (2020) және Greenfield (2022) зерттеулеріне сүйенеді.