Кіріспе
Француз зерттеушісі Бино Паульмиер, сийр де Гоннвилл, 16 ғасырдың басындағы француз теңізшісі, 17 және 18 ғасырлардағы Францияда Terra Australis-ті ашқан деп кеңінен есептелді. Кейбір тарих кітаптарында де Гоннвилл 1504 жылы қазіргі Оңтүстік Бразилияға келгендігі айтылады. 1503 жылы де Гоннвилл португалдардың "mare clausum" саясатына қарсы тұрып, Нормандиядағы Хонфлерден экипажымен және екі португалдық навигаторының көмегімен шығыс Үндістанға сапарлады. Жақсы Үміт мүйісіне жеткенде, оның "Л'Эспойр" (Үміт) кемесі дауылдан ауысып, белгісіз жерге қарай бұрылды. 1505 жылы ол "Ұлы Оңтүстік құрлығын" ашқанын мәлімдеп, оны "Оңтүстік Индия" деп те атады. Де Гоннвиллдің сөзіне қарағанда, ол осы жаннатты жерде алты ай болды, онда тұрғындар байлықтың арқасында еңбек етуге қажеті болмады. Де Гоннвилл бұл жердің Жақсы Үміт мүйісінен шығысқа қарай алты апталық сапарда екенін айтты. Де Гоннвиллдің әңгімесі алғаш рет оқиға болғаннан кейін 160 жыл өткен соң, 1663 жылы Лизиодағы Сен-Пьер шіркеуінің каноны, де Гоннвиллдің туысы Жан Полмиер де Куртонн "Оңтүстік құрлығында христиандық миссияны құру туралы естеліктер" атты кітабында айтылды. Онда ол 1505 жылы де Гоннвилл Францияға әкелген "үндістің" шөбересі екенін мәлімдеді. Де Куртонның бұл сөздері француз патриотизмі Голландия мен Англияның Тынық мұхитының оңтүстігінде жаңа аймақтар ашуына наразы болған кезде жақсы қабылдады. Де Гоннвиллдің әңгімелері осы жаңа жерлерге француздық талап етудің негізі ретінде пайдаланылды. Бұл сенім 18 ғасырда өсіп, Буве, Бугенвиль және Кергелен сияқты француз экспедицияларына әкелді. Тарихшылар Гонневиллдің ашқан жерінің орнын және ол аңызға айналған Terra Australis (немесе Мадагаскар) болуы мүмкін деген көптеген нұсқаларды ұсынды. Кейбіреулер оның Бразилияның оңтүстік жағалауында болған деп санайды. Д'Авезактың әлсіз және ешқашан дәлелденбеген теориясына сүйене отырып, басқалары Санта-Катарина штатындағы Сан-Франциско-ду-Сулды ұсынды. Ол қай жерге келсе де және қандай тұрғындармен кездессе де, Гонневилл бір туа біткен баланы Францияға алып келді (француздар оның есімін Эссомерик деп атады), ол Гонневиллдің қызына үйленді. Осы тақырыпта кітап жазған тарихшы Лейла Перроне Моисес оның келген жері белгісіз екенін айтады. Содан бері Бино Паульмиер де Гоннвиллдің Оңтүстік Бразилияға келген алғашқы еуропалық ретіндегі жетістігі жыл сайын оның туған қаласы Нормандиядағы Хонфлерде және Бразилиядағы Сан-Франциско-ду-Сул аралында тойланады, онда француз зерттеушісінің 1504 жылғы келгеніне арналған ескерткіш тақта орнатылған, бірақ бұл оқиға шындықтан гөрі көбінесе әңгімеге жатады. Дегенмен, кейбіреулер бұл пікірге келіспейді.
Binot Paulmier, sieur de Gonneville, French navigator of the early 16th century, was widely believed in 17th and 18th century France to have been the discoverer of the Terra Australis. Some history books from the French region of Normandy have taught that de Gonneville arrived in what is now Southern Brazil in 1504. According to his published memories, in 1503 de Gonneville, challenging the Portuguese policy of mare clausum, sailed from Honfleur in Normandy with his crew and the help of two Portuguese pilots, heading for the East Indies. When he reached the Cape of Good Hope his ship L'Espoir (The Hope) was diverted to an unknown land by a storm. In 1505 he returned claiming to have discovered the "great Austral land," which he also called the "Indes Meridionales". According to de Gonneville, he had stayed six months in this idyllic place, where the inhabitants didn't have to work because of the riches. De Gonneville stated that this land was six weeks' sail east of the Cape of Good Hope. De Gonneville's tale was first mentioned only 160 years after it allegedly took place, in 1663, when Jean Paulmier de Courtonne, Canon of the Church of Saint Pierre at Lisieux, a relative of de Gonneville's, published a book called Memoirs Concerning the Establishment of a Christian Mission in the Austral Land, in which he claimed to be the great grandson of an "Indian" brought back to France by de Gonneville in 1505. De Courtonne's claims struck a chord at a time when French patriotism was offended at the success of the Dutch and the English in making new discoveries in the South Pacific. De Gonneville's tales were fomented as the basis of a French claim over these new lands. This belief grew in the 18th century and led to French expeditions such as those of Bouvet, Bougainville, and Kerguelen. Historians have proposed many places for the land that Gonneville discovered and that were presumed to be the legendary Terra Australis (or as had also been proposed, Madagascar). Some believe it was somewhere on the south coast of Brazil. Based on D'Avezac weak and never proved theory, others proposed São Francisco do Sul, in the state of Santa Catarina. Wherever the place of his arrival, and the inhabitants he encountered, Gonneville brought one Indigenous boy back to France (whose name the French rendered as Essomericq), who married Gonneville's daughter. Historian Leyla Perrone Moises, who wrote a book on the subject, says the place of his arrival is unknown Since then, Binot Paulmier de Gonneville's purported feat as the first European to arrive in Southern Brazil, is celebrated annually both in his hometown of Honfleur, in Normandy, and curiously in the island of São Francisco do Sul in Brazil, where a memorial plate has been erected commemorating the French explorer's arrival in 1504, notwithstanding the affair is more of a tale than a proven fact. though others are uncertain of this argument.
Роман
Аркан Симан, Un marin en Terre des perroquets («Бабалар жеріндегі теңізші»), Ancre de marine éditions. Бұл 1504 жылы Бразилияға алғашқы «француздардың» және Францияға алғашқы «бразилиялықтардың» келгені туралы Бино Паульмиер де Гонневильдің әңгімесіне негізделген көркем әдебиет. Автор Биноның Руан әміршілігіндегі тарихының белгісіз эпизодтарын толтыру үшін қиялын пайдаланады. Онда біз теңіз саяхаты, дауылдар, еуропалықтар мен жергілікті халықтар арасындағы мәдениеттердің қақтығысы, каннибализм, қақпақшылық, теңіз шайқасы және кеме апаттарын көреміз.