Кіріспе

Күндізгі геконның түрі

Phelsuma grandis – күндізгі геконның ағаш өсіп тіршілік ететін түрі. Бұл гекондар 70-тен астам түр мен түршеден тұратын Phelsuma тобының бір бөлігі болып табылады. Оларды көбінесе үлкен мөлшеріне байланысты Мадагаскардың алып күндізгі геконы деп атайды. Олар Мадагаскардың солтүстігіндегі тропикалық және субтропикалық орман аймақтарында табиғи түрде өседі, бірақ олардың табиғи ареалынан тыс, бірнеше басқа субтропикалық аймақтарға әкелінген. P. grandis түрлі омыртқасыздармен, өте кішкентай омыртқалы жануарлармен және гүл шырынымен қоректенеді. Ол экзотикалық үй жануары ретінде өсіріліп, сатылады.

Таксономия

Оның жалпы атауы – голланд дәрігері Мюрк ван Фелсумның тегінің латыншаланған түрі. Оның түрлік атауы grandis латын тілінде "үлкен" деген мағынаны білдіреді. Грейдің 1870 жылы сипаттаған Phelsuma grandis түрі, 2007 жылы Raxworthy және авторлар тобы экологиялық нишалық модельдеу нәтижесінде оның және P. madagascariensis кладының басқа өкілдері арасындағы маңызды және сенімді айырмашылықтар анықталғаннан кейін, ішкі түр мәртебесінен (P. madagascariensis grandis) көтерілді. Бұл көтерілуге кейіннен молекулалық зерттеулер де қолдау көрсетті. P. grandis сонымен қатар Phelsuma madagascariensis venusta Mertens, 1964 және Phelsuma madagascariensis notissima Mertens, 1970 (Meier, 1982 бойынша) кіші атауларына да ие. Қазіргі таңда қабылданған атауына қосылатын жалпы атауы – Мадагаскар алып күндізгі геккосы немесе оның Гигант күндізгі гекко сияқты басқа да түрлері.

Сипаттама

Бұл кесіртке 9-11 дюйм (23-28 см) жалпы ұзындыққа жетеді, әйелдері әдетте еркектерге қарағанда кішірек болады. Денесінің түсі жарық жасыл немесе сирек кездесетін көгілдір жасыл. Мұрыннан көзге дейін қызыл жолақ созылады. Арқасында әдетте қызыл түсті нүктелер немесе жолақтар кездеседі. Бұл қызыл белгілер өте өзгергіш, кейде тіпті толыққандай жоқ болуы мүмкін, бірақ мұрыннан көзге созылатын жолақ әрқашан сақталады. Кейбір жекелеген мысалдарда кішкентай көк дақтар болуы мүмкін. Ересек кесірткелердің мойнында үлкен қаптар пайда болады. Бұл кальций жиналатын қаптар. Жастардың түсі ата-аналарына қарағанда әлдеқайда қызыл болатын, бірақ уақыт өте көптеген белгілер солғып, кесірткенің өмірінің соңына дейін сақталатын белгілерге айналады. Бұл жануарлардың ішкі жағы кремовый ақтан жұмыртқа сарысына дейін өзгереді. Стресске ұшырағанда түсі қараңғы болып, бүкіл дене қара-жасыл түске енеді, ал бет және арқадағы қызыл белгілер қызғылт-сары түс алады.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Бұл түр Мадагаскардың солтүстігі мен солтүстік-батысында кеңінен таралған. Флорида мен Гавайиде осы түрдің тіркелген бірнеше популяциялары бар. 1990 жылдардың ортасында Реюньон аралына әкелінген, ал Маврикийде бастапқыда аралдың солтүстік бөлігінде, кейін Флореалда және Жоғарғы Плен Вильхемде кездеседі. Одан бері ол кеңінен таралып, жергілікті биоәртүрлілікке қауіп төндіретін түр деп есептеледі.

Мінез-құлық

Фелсуманың көптеген түрлері сияқты, аталықтары да өте жағажайлы және аумақтық болып келеді, және өз маңында басқа аталықтарды қабылдамайды. Олар тек ұрғашыларды ғана өз аумағына кіргізеді. Тұтқында, егер ұрғашылар қашып кете алмайтын болса, аталықтар кейде ұрғашыларды ауыр түрде жарақаттауы мүмкін. Мұндай жағдайда аталық пен ұрғашыны бөліп ұстау қажет. Көбейту мінез-құлқына құйрықты немесе денесін дірілдету, дауыс шығару және егер ұрғашы аталықты қабылдамаса, түсі қою жасылға өзгеруі жатады. Күндізгі геккондар баяу қозғалуы мүмкін, бірақ оларды қорқытқанда өте жылдам қозғалады. Олар қоршаудан қашуға өте шебер екенімен белгілі. Үлкен күндізгі гекконның қабақтары жоқ, сондықтан көздерін таза ұстау үшін олар оларды жиі жалайды.

Диета

Бұл күндізгі гекколар әртүрлі жәндіктермен және басқа омыртқасыз жануарлармен қоректенеді, ал кейде кішкентай омыртқалы жануарларды жегендері де тіркелген. Олар сондай-ақ жұмсақ, тәтті жемістерді, гүл тозаңын және нектарды жалап жеуді ұнатады.

Көбею

Көбейту маусымы желтоқсан мен маусым аралығында болады. Осы кезеңде аналықтар бірнеше жұп жұмыртқа туады. Балалар температураға қарай шамамен 48-80 күннен кейін жарылады.