Линда Барри: Американ суретшісі және комикстер авторы
Lynda Barry
Линда Барри – американ суретші, «Эрни Пук комиксі» авторы. «Жақсы уақыттар маған зиян келтіреді» романы мен балалар достастығы туралы шығармаларымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық карикатурист (туған жылы 1956)
American cartoonist (born 1956)
Линда Джин Барри (2 қаңтар 1956 жылы туған), кәсіби аты Линда Барри – американдық карикатурист. Барри ең көп танылғаны – оның апталық «Эрни Пукстің Комекі» комикстері. Ол 1988 жылы екі жас қыздың арасындағы нәсілдер аралық достық туралы «Жақсы күндер мені өлтіреді» атты суреттелген романымен назар аударды, ол пьесаға бейімделді. Оның екінші суреттелген романы «Крэдди» 1999 жылы алғаш рет жарық көрді. Үш жылдан кейін ол «Бір! Жүз! Демондар!» графикалық романын жариялады, оны өзі «автобиографиялық-шығармашылық» деп атайды. «What It Is» (2008) – бұл Бэрри оқырмандарына өздерінің шығармашылық қабілеттерін ашуға көмектесетін әдістерді үйрететін, жартылай естелік, жартылай коллаж және жартылай оқулық болып табылатын графикалық роман; ол 2009 жылы комикс индустриясының «Ең үздік шындыққа негізделген жұмыс» номинациясы бойынша «Айснер» сыйлығын жеңіп алды. Комикс өнеріне қосқан үлесі үшін ComicsAlliance Барриді өмір бойы жетістікке жеткені үшін танылуға лайық он екі әйел карикатуристтің бірі деп атады, ал ол 2013 жылы Висконсин көркем өнерінің өмір бойы жетістіктері үшін сыйлығын алды. 2016 жылдың шілдесінде ол «Айснер» Даңқ залына енгізілді. Барри 2019 жылғы MacArthur стипендиясын алды. Қазіргі уақытта Висконсин университетінде (Мэдисон) пәнаралық шығармашылық профессоры болып жұмыс істейді. 2020 жылы оның туындылары Нью-Йорктегі Иллюстраторлар қоғамында өткен «Коммикстегі әйелдер: өткенге көз тастап, болашаққа үміт артамыз» көрмесіне қосылды.
Linda Jean Barry (born January 2, 1956), known professionally as Lynda Barry, is an American cartoonist. Barry is best known for her weekly comic strip Ernie Pook's Comeek. She garnered attention with her 1988 illustrated novel The Good Times are Killing Me, about an interracial friendship between two young girls, which was adapted into a play. Her second illustrated novel, Cruddy, first appeared in 1999. Three years later she published One! Hundred! Demons!, a graphic novel she terms "autobifictionalography". What It Is (2008) is a graphic novel that is part memoir, part collage and part workbook, in which Barry instructs her readers in methods to open up their own creativity; it won the comics industry's 2009 Eisner Award for Best Reality Based Work. In recognition of her contributions to the comic art form, ComicsAlliance listed Barry as one of twelve women cartoonists deserving of lifetime achievement recognition, and she received the Wisconsin Visual Art Lifetime Achievement Award in 2013. In July 2016, she was inducted into the Eisner Hall of Fame. Barry was awarded a MacArthur Fellowship as part of the Class of 2019. She is currently an Associate Professor of Interdisciplinary Creativity at the University of Wisconsin–Madison. In 2020, her work was included in the exhibit Women in Comics: Looking Forward, Looking Back at the Society of Illustrators in New York City.
Комикстер
Барри бастауыш мектебінде сыныптың карикатурисі ретінде танымал болды. Эвергрин мемлекеттік колледжінде көркем өнерді оқып жүргенде, жігіті басқа қызға кеткен соң ол комикстерді үзбей салуға кірісті: «Содан кейін мен ұйықтай алмадым, ерлер мен әйелдер туралы комикстер жасауға есімді бердім. Ерлер – кактустар, ал әйелдер – әйелдер, кактустар әйелдерді өздерімен бірге жатуға көндіруге тырысты, ал әйелдер үнемі ойланып, соңында бұл жақсы идея емес деген шешімге келді». Оның алғашқы комиксі 1977 жылы Evergreen State College газетінде жарияланды. Осы комикстер Грёнинг пен Кейстердің «Эрни Пуктың комегі» деп жариялаған туындылары болды. Барри комикстердегі бастауыш қадамдарын Эвергрин штатының профессоры Мэрилин Фраскаға еңсерді, былай деді: «Мен 19 және 20 жасымда одан алған сабақтарды әлі күнге дейін күнделікті қолданамын және оларды тоздыра алмадым». Эвергриннен бітірген соң Барри Сиэтлге көшіп келді. 23 жасында «Чикаго Ридер» журналы оның комиксін жариялап, ол тек комикстерінен ғана күнкөріс табуға мүмкіндік алды. Кейін ол Чикагоға (Иллинойс штаты) көшіп барды. 1989 жылы Барридің комикстері апта сайын 50-ден астам басылымда, көбінесе ірі қалалардағы баламалы газеттерде пайда болды. Барри былай деді:
Barry was known as the class cartoonist in her grade school. While studying fine arts at Evergreen State College, she began drawing comic strips compulsively when her boyfriend left her for another girl: "I couldn't sleep after that, and I started making comic strips about men and women. The men were cactuses and the women were women, and the cactuses were trying to convince the women to go to bed with them, and the women were constantly thinking it over but finally deciding it wouldn't be a good idea." Her first comic strip was created in 1977 and published in the Evergreen State College newspaper. These were the cartoons Groening and Keister published as Ernie Pook's Comeek. Barry also credits her start in comics to Evergreen State professor Marilyn Frasca, saying, "The lessons I learned from her when I was 19 and 20, I still use every day and have never been able to wear out." After graduating from Evergreen, Barry moved to Seattle. When she was 23, the Chicago Reader picked up her comic strip, enabling her to make a living from her comics alone. She later moved to Chicago, Illinois. In 1989 Barry's strip appeared weekly in more than 50 publications, mostly alternative newspapers in large cities. Barry said:
Үлкен де, кішкентай да жаңалықтар болды. Ең үлкені – «Крадди» романын жазғандағыдай еді. Адам санасының артында естелік оқиғалардың ретін құруға болатынын түсіну. Бұл менің тырысып істеуім немесе тым көп ойлануым керек нәрсе емес. Егер мен күнделікті белгілі бір жобамен жұмыс істесем, мен қолымды қозғалта беріп, белгілі бір күйде сақтасам, ол өзінен-өзі қалыптаса бастайды. Апталық газет клиенттерін жоғалтқаннан кейін Барри 2007 жылға қарай комикстерін негізінен онлайнға көшірді.
There were big realizations and small ones. The biggest one was the same one I had when I wrote Cruddy. The realization that the back of the mind can be relied on to create natural story order. It's not something I have to try to do, or think too hard about. If I just work every day on a particular project, it seems to begin to form itself if I keep moving my hands while maintaining a certain state of mind. Due to the loss of weekly newspaper clients, Barry moved her comics primarily online by 2007.
Басқа медиа
Барри өзінің суреттелген "Жақсы күндер мені өлтіреді" (1988) романын Бродвейден тыс қойылым ретінде бейімдеді, ол 1991 жылдың 26 наурызынан 23 маусымына дейін 2162 Бродвейдегі МакГинн Казале театрында 106 қойылым, ал 1991 жылдың 30 шілдесінен 24 қарашасына дейін Минета-Лейн театрында 136 қойылым көрсетілді. Оны Марк Брокау қойды, ал Second Stage Theatre өндірді, Minetta Lane бөлігін Concert Productions International өндірді. Анджела Гоеталс 1990–91 жылдары Эдна Аркинс рөлі үшін Оби сыйлығын жеңіп алды. Чандра Уилсон Бона Уиллис рөлінде 1991 жылғы Театр әлемінің сыйлығына ие болды. Барри 1992 жылғы Сыртқы сыншылар шеңберінің Джон Гасснер сыйлығына үміткер болды. 1991 жылдың наурыз-сәуір айларында "Матерь Джонс" журналы Барридің "Соғыс" атты эссесін жариялады, онда ол бірінші шығанақ соғысына қарсылық білдірді: "Соғыс біздің ДНК-мыздың бір бөлігіне айналады. Басқа нұсқалар бар болғанда, оны қасақана өмірімізге енгізуге кімнің құқығы бар?" Барри бұрын бұл эссесін Chicago Public Radio арнасының The Wild Room бағдарламасында оқыған, оны Айра Гласс және Гэри Ковиномен бірге жүргізген.
Barry adapted her illustrated novel The Good Times are Killing Me (1988) as an off Broadway play that had 106 performances from March 26 to June 23, 1991, at the McGinn Cazale Theatre at 2162 Broadway, and 136 performances from July 30 to November 24, 1991, at the Minetta Lane Theatre. It was directed by Mark Brokaw and produced by Second Stage Theatre, with the Minetta Lane portion produced by Concert Productions International. Angela Goethals won a 1990–91 Obie Award for her lead role as Edna Arkins. Chandra Wilson as Bonna Willis won a 1991 Theatre World Award. Barry was nominated for the 1992 Outer Critics Circle's John Gassner Award. In its March–April 1991 issue, Mother Jones published Barry's essay "War", which protested the first Gulf War: "War becomes part of our DNA How dare anyone purposefully bring it into our lives when other options remain?" Barry had previously read the essay on Chicago Public Radio's program The Wild Room, which she co hosted with Ira Glass and Gary Covino.
Семинарлар мен оқыту
Барри Нью-Йорктің Райнбек қаласындағы Омега институты және Техастың Остин қаласындағы Кроссингс арқылы «Ойға келмейтін жазу» атты семинар ұсынады, онда ол өзінің барлық туындыларын жасау үшін қолданатын процесті үйретеді. Барри жыл сайын ел бойынша шамамен 15 жазу семинарын өткізеді. Ол өзінің ұстазы Мэрилин Фраскаға Evergreen State College-де осы шығармашылық пен жазу техникаларын үйреткені үшін алғыс айтады. Осы техникалардың көптегені оның «Бұл не?» кітабында келтірілген. New York Times газетінде оның жазу семинарлары туралы жарияланған мақала оның әдісін былай сипаттады: «Барри жазушының шеберлігіне ерекше қызығушылық танытпайды. Ол идеялардың қайдан туындайтынымен көбірек айналысады және оның мақсаты – адамдарға оның ішкі туа біткен шығармашылығын ашуға көмектесу». Ол «Бұл не: бейнені қолмен өзгерту» сабағын өткізді. 2013 жылы Барри Висконсин университетінің Мэдисон қаласындағы факультетіне өнер кафедрасы және Висконсин ашу институты арқылы ассистент-профессор ретінде қабылданды. 2012 жылдың 24-28 қыркүйегінде Барри Британдық Колумбияның Солтүстік Ванкувердегі Капилано университетінде тұрақты суретші болып жұмыс істеді.
Barry offers a workshop titled "Writing the Unthinkable" through the Omega Institute in Rhinebeck, New York, and The Crossings in Austin, Texas, in which she teaches the process she uses to create all of her work. Barry conducts approximately 15 writing workshops around the country each year. She credits her teacher, Marilyn Frasca at The Evergreen State College, with teaching her these creativity and writing techniques. Many of these techniques appear in her book What It Is. A New York Times article about her writing workshops summed up her technique: "Barry isn't particularly interested in the writer's craft. She's more interested in where ideas come from—and her goal is to help people tap into what she considers to be an innate creativity." She taught a class, What It Is: Manually Shifting the Image. She joined the faculty of University of Wisconsin–Madison in 2013 as an assistant professor in the art department and through the Wisconsin Institute for Discovery. During September 24–28, 2012, Barry was the artist in residence at Capilano University in North Vancouver, British Columbia.
Басқа серіктестер
2013 жылы әнші және досы Келли Хоган Барриге көмекші болып жұмыс істеді, оның оқыту кестесін ұйымдастыруға көмектесті. Барридің "Эрни Пук комедиясы" сериалының бір эпизодында балалар Чикагодағы "Hideout" түнгі клубының терезесінен Хоганның "The Wooden Leg" тобының музыкасын тыңдап тұр.
As of 2013, singer and friend Kelly Hogan was working as an assistant for Barry, helping her arrange her teaching schedule. In one episode of Barry's Ernie Pook's Comeek, children are peering in a window of the Hideout nightclub in Chicago, listening to Hogan's band The Wooden Leg.