Кіріспе
М107 – көптеген елдер қолданатын 155 мм-лік жоғары жарылғыш артиллериялық снаряд. Ол сынықтар мен жарылыс толқынымен әсер ететін, жарылыс арқылы құрылымды бұзуға арналған снаряд. Бұрын АҚШ армиясы мен АҚШ теңіз жаяу әскерлерінің гаубицалары үшін стандартты 155 мм-лік жоғары жарылғыш снаряд болған, бірақ қазір АҚШ әскерінде M795 снарядымен алмастырылуда.
The M107 is a 155 mm high explosive projectile used by many countries. It is a bursting round with fragmentation and blast effects. It used to be the standard 155 mm high explosive projectile for howitzers of the US Army and US Marine Corps, but is being superseded in the US military by the M795.
Даму
M107 – 1930 жылдары француздық Шнайдердің 155 мм артиллериялық снарядынан және 1917 жылғы үлгідегі гаубица үшін жасалған M102 155 мм снарядының жетілдірілген түрі.
Сипаттама
Құрамында жоғары жарылғыш зат (ТНТ немесе B құрамы) бар, зәйтүн түсімен боялған, сары белгілермен көрсетілген қуыс болат қабықтан тұрады. Отын қосқышы корпусқа бұралып, дәнекерленеді. Көліктеу үшін, октагонға арналған көзді тіреуіш пробкасы корпусқа бұралады. Пробка алынып, оқ ату үшін отынмен ауыстырылады. Толық снарядтың салмағы , ұзындығы және салмағының 15,8% жарылғыш заттан тұрады. Бұл жекеленген зарядтау снаряды – отын қаптары немесе модульдік артиллериялық зарядтау жүйесі (MACS) зарядтары бөлек салынады. M107 10 мильден (16 км) астам қашықтыққа атылуы мүмкін, жарылғанда шамамен 1950 сынық бөлігін шығарады. M107 1958 жылы қолдануға бекітіліп, 1959 жылдан бастап әскерге берілді. Оның ізбасары – M795, оның өндірісі 1999 жылы басталды. M198 гаубицасы M4A2 "Ақ қап" отынын пайдаланып M107 снарядын дейін атуға болады. Базалық қан кетуі және жаңа аэродинамикалық қасиеттері бар модификацияланған M107 снарядтары осы қашықтықты шамамен дейін ұлғайтуы мүмкін. Қазіргі заманғы жарылғыш снарядтармен салыстырғанда, оның өнімділігі шамалы (Jane's оны "салмаққа қатынасы нашар заряд", "қалыптаспаған аэродинамикалық пішін", "жайсыз сынықтар") болғанына қарамастан, оны көптеген елдер, әсіресе оқу жаттығуларында, төмен құны, жоғары қолжетімділігі және қазіргі заманғы үлгілерге қарағанда кішірек қауіпті аймақ болғандықтан пайдаланады. Оның шектеулі тиімділігі оны бейбітшілік сақтау операцияларында да пайдалы етеді. M107 бірнеше елде өндіріледі, кейде толтыру және/немесе толтыру әдісінде, немесе басқа да егжей-тегжейлі мәселелерде өзгерістер болады және ұлттық белгі беріледі. Мысалы, Ұлыбритания талаптарына сәйкес жасалғандары L21 деп белгіленеді, M107 емес; неміс үлгілері DM21 деп белгіленді. 1970 жылдарға қарай M107 ескірген дизайнға айналды, және кейбір еуропалық армиялар өздерінің соғыс резервтерін L15 сияқты заманауи үлгілермен алмастыра бастады. Алайда, M107 оқу мақсатында сақталды, себебі ол арзан болды және одан аз зиян келтіретін болғандықтан, бейбіт уақыттағы қауіпсіздік аймағы кішкентай болды, бұл Еуропаның кішкентай оқу алаңдарын ескере отырып, маңызды фактор болды.
Despite relatively lackluster performance (Jane's describes it as having "an indifferent charge to weight ratio", "unsophisticated aerodynamic shape", "erratic fragmentation") compared to more modern high explosive rounds, it continues to be used by many countries, in particular in training exercises because of its low cost, high availability and smaller danger area than more modern designs. Its limited effectiveness also make it a useful option in peace support operations. The M107 is manufactured by several nations, sometimes with variations in the fill and or filling method, or other details, and is given a national designation. For example, those produced to UK requirements are designated L21, not M107; German examples were designated DM21. By the 1970s, the M107 was an out of date design, and some European armies started replacing their war stocks with modern designs such as L15. However, the M107 was retained for training purposes, because it was cheap and, being less lethal, had a smaller peacetime safety area, an important consideration given the small European training areas.