11+ емтиханы: Англия мен Солтүстік Ирландиядағы бастауыш білімнен кейінгі таңдаулы мектептерге түсуге арналған тест. Математика, ағылшын тілі, ойлау қабілетін бағалайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англия мен Солтүстік Ирландиядағы мектеп тестілеуі
School test in England and Northern Ireland
Он бір плюс (11+) – Англия мен Солтүстік Ирландияда бастауыш білім берудің соңғы жылындағы кейбір оқушыларға тапсырылатын стандартизацияланған емтихан. Ол грамматикалық мектептерге және академиялық іріктеуді қолданатын басқа орта мектептерге қабылдауды анықтайды. Атауы орта білім беруге қабылдау жасына байланысты: 11–12 жас. Он бір плюс бір кезде бүкіл Ұлыбританияда қолданылған, бірақ қазір Англиядағы таңдаулы мектептерді жалпы білім беретін мектептердің орнына ұсынатын округтері мен қалаларында ғана қолданылады. «Көшіру тесті» деп те белгілі, ол әсіресе 1944 жылдан 1976 жылға дейін Ұлыбританияның көп бөлігінде қолданылған үш бөлімді жүйемен байланысты. Емтихан оқушының проблемаларды шешу қабілетін, сөздік және сөзсіз ойлау арқылы тексереді. Көптеген емтихандарда қазір математика және ағылшын тілі пәндері де бар. Бұл емтиханның мақсаты – интеллектті (танымдық қабілетті) IQ тестіне ұқсас жалпы тест болуы еді, бірақ оқытылған оқу бағдарламасының дағдыларын тексеру арқылы бұрынғы жылдары дамыған академиялық қабілетті бағалайды, бұл үй және мектеп ортасының қаншалықты қолдау көрсеткенін көрсетеді. 1944 жылы енгізілген емтихан оқушының бастауыш білімнен кейін қандай мектепке бару керектігін анықтау үшін пайдаланылды: грамматикалық мектеп, орта мектеп немесе техникалық мектеп. Үш бөлімді жүйенің негізі – баланың білім алуы үшін қаржылық ресурстарға қарағанда дағдылар маңыздырақ деген идея болды: әртүрлі дағдылар әртүрлі білім беруді қажет етеді.
The eleven plus (11+) is a standardised examination administered to some students in England and Northern Ireland in their last year of primary education, which governs admission to grammar schools and other secondary schools which use academic selection. The name derives from the age group for secondary entry: 11–12 years. The eleven plus was once used throughout the UK, but is now only used in counties and boroughs in England that offer selective schools instead of comprehensive schools. Also known as the transfer test, it is especially associated with the Tripartite System which was in use from 1944 until it was phased out across most of the UK by 1976. The examination tests a student's ability to solve problems using a test of verbal reasoning and non verbal reasoning, with most tests now also offering papers in mathematics and English. The intention was that the eleven plus should be a general test for intelligence (cognitive ability) similar to an IQ test, but by also testing for taught curriculum skills it is evaluating academic ability developed over previous years, which implicitly indicates how supportive home and school environments have been. Introduced in 1944, the examination was used to determine which type of school the student should attend after primary education: a grammar school, a secondary modern school, or a technical school. The base of the Tripartite System was the idea that skills were more important than financial resources in determining what kind of schooling a child should receive: different skills required different schooling.
Үшжақты жүйеде
1940 жылдары академиялық, техникалық және практикалық бағыттардан тұратын үш тарапты білім беру жүйесі құрылды. Сол кездегі басым білім беру пікірі, сынақ – баланың қай бағытқа ең лайықты екенін анықтаудың тиімді жолы еді. Емтихан нәтижелері балалардың орта мектептерін олардың қабілеттеріне және болашақ кәсіби қажеттіліктеріне сәйкес тағайындау үшін пайдаланылатын болды. Жүйе іске асырылғанда, техникалық мектептер көзделгендей жеткілікті деңгейде ашылған жоқ. Оның орнына, үш тарапты жүйе беделді гимназияларға оқуға қатысты күшті бәсекелестікке ұшырады. Осылайша, "он бір плюс" емтиханы ерекше маңызға ие болды. Қажеттіліктері мен қабілеттеріне сәйкес бөлудің орнына, ол өту-өтпеу мәселесі ретінде қарастырыла бастады. Бұл кейбір адамдардың наразылығына, ал басқаларының қолдауына ие болды.
The Tripartite System of education, with an academic, a technical and a functional strand, was established in the 1940s. Prevailing educational thought at the time was that testing was an effective way to discover the strand to which a child was most suited. The results of the exam would be used to match children's secondary schools to their abilities and future career needs. When the system was implemented, technical schools were not available on the scale envisaged. Instead, the Tripartite System came to be characterised by fierce competition for places at the prestigious grammar schools. As such, the eleven plus took on a particular significance. Rather than allocating according to need or ability, it became seen as a question of passing or failing. This led to the exam becoming widely resented by some although strongly supported by others.
Солтүстік Ирландия
Солтүстік Ирландиядағы жүйе Англиядағыдан ерекше болды. Соңғы "он бірлік" емтиханы 2008 жылдың қараша айында өтті. 1997 жылғы Білім беру туралы жарлықта "Министрлік оқушыларды мемлекеттік-жеке меншікті мектептерге қабылдау бойынша қажет деп санайтын нұсқауларды шығаруға және қайта қарауға құқылы" делінген. Осыған сүйене отырып, Солтүстік Ирландияның білім министрі Кайтриона Руан 2008 жылдың 21 қаңтарында орта білімге көшуге қатысты жаңа нұсқауларды заң ретінде емес, реттеуші акт ретінде бекітті. Бұл ұсыныстарды Солтүстік Ирландия Парламенті бекіту қажеттігін жойды, себебі онда бұл өзгерістерге көппартиялық қолдау болған жоқ. Кейбір мектептер, ата-аналар мен саяси партиялар жаңа заңдық аяға қарсы шығып отыр. Осының салдарынан көптеген орта білім беретін мектептер өздерінің қабылдау емтихандарын өткізуде.
The system in Northern Ireland differed from that in England. The last eleven plus was held in November 2008. A provision in the Education Order (NI) 1997 states that "the Department may issue and revise guidance as it thinks appropriate for admission of pupils to grant aided schools". Citing this on 21 January 2008, Northern Ireland's Education Minister Caitríona Ruane passed new guidelines regarding post primary progression as regulation rather than as legislation. This avoided the need for the proposals to be passed by the Northern Ireland Assembly, where cross party support for the changes did not exist. Some schools, parents and political parties object to the new legal framework. As a result, many post primary schools are setting their own entrance examinations.
Дау
11 плюс 1944 жылға дейінгі жылдары Англия мен Уэльсте білім беру жүйесінде болған маңызды өзгерістердің нәтижесі болды. Атап айтқанда, 1926 жылғы Хадоу есебінде бастауыш және орта білім беруді 11 немесе 12 жастағы жасөспірім кезеңінде бөлу қажеттігі айтылды. Бұл бөлістің іске асырылуы Батлер заңы арқылы оқушыларды топтастыруға мүмкіндік берді, себебі барлық балалар бәрібір мектеп ауыстыратын еді. Осылайша, 11 жастағы тестілеу, көбінесе, тарихи жағдайдың нәтижесі болды, бұл жаста тестілеуге ерекше себептер болған жоқ. Математика, ағылшын тілі және сөздік ойлау қабілетін бағалайтын тестті 10 жастағы, тестке дайындықтан өтпеген балалар тапсыра алмады. Манчестер грамматикалық мектебінің бұрынғы директоры BBC Radio 4-тегі "Ахлақтық лабиринт" бағдарламасында, 11 плюс тестісінің негізін құрайтын сөздік ойлау сынақтарын көрмеген баланың оны тапсыруға "ешқандай мүмкіндігі болмайтынын" айтты және осы тестті "құндысыз" деп санап, жеке сұхбаттасуға көшті. Мектептегі балалар 11 плюсқа осылайша дайындалды, тіпті "құлақтарынан шығып" кететіндей болды. Отбасылар жүйеге бейімделуге тырысты, жергілікті газет дүкендерінен емтиханды қалай тапсыруға болатынын көрсететін кішкентай нұсқаулықтарды алуға болады, оларда барлық жауаптары бар көптеген өткен емтихан сұрақтары келтірілген, оларды балалар жаттап алды. Кейбір аймақтарда, әйелдерге арналған жеке мектептердің сақталуына байланысты, қыздарға қарағанда ұлдарға орын көп болды. Ал кейбір аймақтардағы білім беру жүйесі әр жынысқа тең мүмкіндік берді. 11 плюс тестісінің қарсыластары емтиханның әлеуметтік теңсіздікке бейім екенін айтты. 1957 жылы осы мәселені зерттеген Дж.У.Б. Дуглас, шекті көрсеткіштерге ие балалардың орта тапқа жататын отбасылардан шыққан жағдайда, гимназияға түсуге көбірек мүмкіндік алатынын анықтады. Мысалы, үй шаруашылығындағы қызметкерлердің рөлі немесе классикалық композиторлар туралы сұрақтарға орта таптағы балалардың жауап беруі, одан кем бай немесе білімі аз отбасылардан шыққан балаларға қарағанда оңай болды. Осыған жауап ретінде, 11 плюс тестісі 1960 жылдары интеллектуалды қабілетті бағалайтын тестке жақындатылды. Алайда, осы өзгерістерден кейін де гимназияларға көбінесе орта тапқа жататын балалар қабылданды, ал жалпы білім беретін мектептерге жұмысшы тапқа жататын балалар қабылданды. Когнитивтік дағдыларды тексеру баланың туа біткен қабілетін болашақ академиялық жетістіктерін болжау үшін бағалайды және бұл факторлар орта мен қолдаудан тәуелсіз. Проблема академиялық пәндерді, мысалы, математика мен ағылшын тілін тексеруде жатыр, онда жұмысшы сыныптан шыққан, жеткілікті қолдау көрсетілмейтін мектепте оқып, білімі аз ата-анасы бар баланың оқу ортасы оның потенциалынан гөрі бағаланады. 11 плюс тестісін тапсыру – немесе тапсырмау – көптеген өмірлерде "шешуші сәт" болды, ал білім беру "әлеуметтік мобильділікті арттырудың күміс озық қаруы" ретінде қарастырылды. Ричард Хоггарт 1961 жылы "мыңдаған үйлерде 11 плюс емтиханы ата-аналардың ойларында "біздің Джимми - ақылды бала және ол өзінің талантын дамытады" деп емес, "біздің Джимми басқа сыныпқа ауысады, ол кеңседе жұмыс істейтін болады" немесе осыған ұқсас ойлармен байланыстырылады" деді.
The 11 plus was a result of major changes which took place in English and Welsh education in the years up to 1944. In particular, the Hadow Report of 1926 called for the division of primary and secondary education to take place on the cusp of adolescence at 11 or 12. The implementation of this break by the Butler Act seemed to offer an ideal opportunity to implement streaming, since all children would be changing school anyway. Thus testing at 11 emerged largely as a historical accident, without other specific reasons for testing at that age. The test, composed of Maths, English and Verbal Reasoning could not be passed by 10 year olds who had not been trained for the test. A former highmaster of Manchester Grammar School asserted on BBC Radio 4's The Moral Maze that no child who had not seen the verbal reasoning tests that formed the basis of the 11 plus before attempting them would have a "hope in hell" of passing them, and he had dispensed with the 11 plus as "worthless". Instead he used personal interviews. Children in school were drilled in the 11 plus until it was "coming out of their ears". Families had to play the system, little booklets were available from local newsagents that showed how to pass the exam and contained many past papers with all the answers provided, which the children then learned by rote. In some areas, because of the continuance of single sex schooling in those areas, there were sometimes fewer places for girls than for boys. Some areas were coeducational and had equal number of places for each sex. Critics of the 11 plus also claimed that there was a strong class bias in the exam. JWB Douglas, studying the question in 1957, found that children on the borderline of passing were more likely to get grammar school places if they came from middle class families. For example, questions about the role of household servants or classical composers were far easier for middle class children to answer than for those from less wealthy or less educated backgrounds. In response, the 11 plus was redesigned during the 1960s to be more like an IQ test. However, even after this modification, grammar schools were largely attended by middle class children while secondary modern schools were attended by mostly working class children. By testing cognitive skills the child's innate ability is evaluated as a predictor to future academic performance and is largely independent of background and support The problem lies with the testing of academic subjects, such as Maths and English, where a child from a working class background with a less supportive school and less educated parents is being measured on their learning environment instead of potential to succeed
Passing – or not passing – the 11 plus was a "defining moment in many lives", with education viewed as "the silver bullet for enhanced social mobility." Richard Hoggart claimed in 1961 that "what happens in thousands of homes is that the 11 plus examination is identified in the minds of parents, not with 'our Jimmy is a clever lad and he's going to have his talents trained', but 'our Jimmy is going to move into another class, he's going to get a white collar job' or something like that."