Кіріспе

Жыл сайын Сальцбург қаласында өтетін музыка және драма фестивалі.

Сальцбург фестивалі (Salzburger Festspiele) – 1920 жылы құрылған көрнекті музыка және драма фестивалі. Ол әр жазда, шілде айының соңында басталып, бес аптаға созылады, Австрияның Вольфганг Амадей Моцарттың туған жері – Сальцбург қаласында өтеді. Фестивальдің назар орталығында Моцарттың опералары тұрады; Хофманстальдың «Джедерман» («Әр адам») пьесасының жыл сайынғы қойылымы ерекше оқиға болып саналады. 1967 жылдан бері жеке ұйымның ұйымдастыруымен Сальцбург Пасха фестивалі де жыл сайын өткізіледі.

Тарих

1877 жылдан бастап Зальцбургте Халықаралық Моцартеум қоры музыка фестивальдарын белгілі бір аралықтармен өткізіп келді, бірақ 1910 жылы олар тоқтатылды. 1914 жылы фестиваль өткізу жоспарланған еді, алайда Бірінші дүниежүзілік соғыс басталған соң ол күшін жойды. 1917 жылы Фридрих Гехмахер мен Генрих Дамиш Salzburger Festspielhaus Gemeinde деген ұйым құрып, Моцарттың туындыларына ерекше назар аудара отырып, драма және музыка фестивалін жыл сайын өткізуді мақсат етті. 1918 жылы соғыс аяқталғаннан кейін фестивальді қайта жаңғыртуға бес адам мұрындық болды, олар қазір фестивальдің негізін қалаушылары саналады: ақын және драматург Хьюго фон Хофмансталь, композитор Рихард Штраус, сахна суретшісі Альфред Роллер, дирижер Франц Шалк және сол кезде Берлиндегі Deutsches Theater директоры болған Макс Рейнхардт, ол 1911 жылы Берлиндегі Циркус Шуман аренасында Хофманстальдің «Джедерман» пьесасының тұңғыш қойылымын сахналаған еді. Хофманстальдың саяси жазбаларына сәйкес, Зальцбург фестивалі пруссиялық Солтүстік Германияның қатал көзқарасына қарсы тұрып, этникалық топтарға, халықтарға, азшылықтарға, діндерге, мәдениеттерге және тілдерге қатысты Габсбургтердің ғасырлар бойы сақтап келген «тіршілікке мүмкіндік беру және өмір сүруге кедеріс келтірмеу» принципін көрсетуі керек. Зальцбург фестивалі 22 тамыз күні 1920 жылы ресми түрде ашылды, Рейнхардттың қойылымымен Хофманстальдің «Джедерман» пьесасы Салцбург соборының алдында, Александр Мойсидің қатысуымен сахналанды. Бұл дәстүрге айналды, қазір бұл пьеса әрдайым собор алаңында қойылады; 1921 жылдан бері оны камералық музыка мен оркестрлік туындылардың бірнеше қойылымдары сүйемелдейді. Алғашқы опералық қойылым 1922 жылы Рихард Штраус дирижерлік еткен Моцарттың «Дон Джованни» операсы болды. Әншілердің көп бөлігі Вена мемлекеттік операсынан шақырылған, соның ішінде Дон Оттавио рөлінде Рихард Таубер өнер көрсетті. Бірінші фестиваль залы 1925 жылы Клеменс Холцмейстердің жобалары негізінде Мёнксберг тауының солтүстік беткейіндегі бұрынғы архиепископтардың жылқы шаруашылығы орнында салынды; ол Карл Фоллмёльердің қоюымен Гоццидің «Турандоты» операсымен ашылды. Ол кезде фестиваль кең ауқымды бағдарламаны қалыптастырды, соның ішінде Австрияның RAVAG радиожелісі арқылы тікелей эфирлер ұйымдастырылды. Келесі жылы Мёнксберг тауына қазылған бұрынғы епископтық Фелсенрейцшюль ат академиясы театрға айналдырылды, оның ашылуы Карло Голдонидің «Екі қожайынның қызметшісі» пьесасымен өтті. ХХІ ғасырда концерттерге ғана жарамды болған алғашқы фестиваль залы толыққанды опера және концерттік қойылымдар үшін үшінші орын ретінде қайта жаңартылып, 2006 жылы Haus für Mozart (Моцарт үйі) ретінде қайта ашылды. 1934 жылдан 1937 жылға дейін Артуро Тосканини және Бруно Вальтер сияқты әйгілі дирижерлер көптеген қойылымдарды жүргізді. 1936 жылы фестивальде Трапп отбасының әншілер тобы өнер көрсетті, олардың тарихы кейіннен «Музыка дыбысы» мюзиклінде бейнеленді (Фелсенрейцшюльде ән шырқаған Трапп отбасының суреті бар, бірақ оқиға 1938 жылға қате орналастырылған). 1937 жылы Бойд Нил мен оның оркестрі Бенджамин Бриттеннің Фрэнк Бридж тақырыбындағы вариацияларын фестивальде тұңғыш рет орындады. 1938 жылы Австрияның нацистік Германияға қосылуы фестивальдің танымалдығына елеулі нұқсан келтірді. Тосканини наразылық білдіріп, отставкаға кетті, Рейнхардт және Георг Солти сияқты еврей тегінен шыққан суретшілер эмиграцияға мәжбүр болды, ал Атилла Хёрбигер соңғы рет орындаған «Джедерман» пьесасы тізімнен алынды. Дегенмен, фестиваль 1944 жылы 20 шілдедегі қастандыққа жауап ретінде рейхс министрі Йозеф Геббельстің бұйрығымен тоқтатылғанға дейін жұмысын жалғастырды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, Зальцбург фестивалі 1945 жылғы жазда, Еуропадағы одақтастардың жеңісінен кейін қайта ашылды.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі фестивальдар

Соғыстан кейінгі фестиваль жазғы опера фестивалі ретінде бірте-бірте маңыздылығын арттырды, әсіресе Моцарттың шығармалары үшін, ал 1956 жылы дирижер Герберт фон Караян көркемдік жетекші болып тағайындалды. 1960 жылы Ұлы фестиваль залы (Großes Festspielhaus) опера театры есігін ашты. Бұл жазғы фестиваль опера, драма және классикалық концерттерді ұйымдастыру орны ретінде даңққа ие болғандықтан, музыкалық репертуары негізінен Моцарт пен Штраустың шығармаларынан тұрды, бірақ Вердидің «Фальстаф» және Бетховеннің «Фиделио» сияқты туындылары да қойылды. 1989 жылы Караянның қазасынан кейін фестивальді режиссер Жерар Мортье күрт жаңартып, кеңейтті, ал 2001 жылы оның орнына Питер Рузичка келді.

21 ғасыр

2006 жылы фестивальді интендант Юрген Флимм және концерт директоры Маркус Хинтерхаузер басқарды. Сол жылы Зальцбург Моцарттың туғанына 250 жыл толуын атап өтіп, оның барлық 22 опералық шығармасын, оның ішінде аяқталмаған екі операсын сахнаға қойды. Барлық 22 опера фильмге түсіріліп, 2006 жылдың қараша айында DVD форматында жарық көрді. 2006 жылы фестиваль аясында Моцарт үйінің ашылуы да болды. 2010 жылы Вольфганг Рихмнің «Дионис» операсының премьерасы өтті, ол Ницшенің «Дионистік дифирамбаларынан» мәтіндерді өзі жинастырып, либреттосын жасаған еді. 2011 жылы Александр Перера, Берлин мемлекеттік операсының директоры болып кеткен Флиммнің орнына интендант қызметін атқарды. Перейраның фестивальдегі мақсаты – тек жаңа қойылымдарды ұсыну болды. 2014 жылғы фестиваль маусымының соңында Ла Скаланың бас директоры лауазымын қабылдау үшін отставкаға кеткенде, 2012 жылдан бері Зальцбург фестивалінің драмалық директоры болып қызмет еткен Свен Эрик Бехтольф уақытша бас менеджер болып тағайындалды. 2015 жылғы фестиваль Бехтольфтің көркемдік бағдарламаны жоспарлауға жауапты болған алғашқы фестивалі болды. Бюджеттің қысқартылуы Перейраның «тек жаңа өндірістер» мақсатынан бас тартуға себепкер болды. 2015 жылғы опера бағдарламасында тек үш жаңа қойылым көрсетілді: Бехтольфтің режиссерлігіндегі «Le nozze di Figaro», Клаус Гуттың режиссерлігіндегі «Fidelio» және Вольфганг Рихмнің сирек қойылатын «Die Eroberung von Mexico» (Мексиканы жаулау), режиссері Питер Конвицкий. Қалған төрт опералық қойылым – «Норма», «Иль-Троваторе», «Ифигения Эн Тауриде» және «Дер Розенкавалье» – қайта қойылған өндірістер болды. 2018 жылы Лидия Штайер «Die Zauberflöte» операсын сахнаға қойған алғашқы әйел режиссер атанды. Маркус Хинтерхаузер 2016 жылы фестивальдің интенданты болды. 2024 жылдың сәуір айында фестиваль Хинтерхаузердің интендант ретіндегі келісім-шартының 2031 жылға дейін ұзартылғанын жариялады.

Экономика

2017 жылы Зальцбург фестивалі билет сатудан шамамен 27 миллион евро табыс тапты және жылына Зальцбург қаласында тікелей және жанама түрде 183 миллион евро сомасындағы құндылықты құрады. Фестиваль осы арқылы Зальцбургте (жыл бойы жұмыс істейтін қызметкерлерді және фестивальдің толық жұмыс уақытына шаққандағы маусымдық жұмыскерлерді қоса алғанда) 2800 толық жұмыс орнын қамтамасыз етеді (Австрия бойынша 3400). Басқа салаларға тигізетін әсері арқылы олар мемлекеттік бюджетке тікелей және жанама түрде шамамен 77 миллион евро салық және алым түрінде түсім әкеледі.

Зальцбургтің "Ситсон" фестивалі

Салцбургтің Whitsun фестивалі (Salzburger Pfingstfestspiele) 1973 жылы Герберт фон Караянның тапсырмасымен Pfingstkonzerte деген қысқа концерттік серия ретінде құрылды. Бүгінгі таңда оның кестесі төрт күнге созылып, әр күні бірнеше шаралар өтеді; және ол негізгі (жазғы) Зальцбург фестивалінің басшылығында жүзеге асырылады. (Pfingst – Ұлыбританиядағы Уитсан және АҚШ-тағы Елуінші күн деп аталады; фестиваль басшылығы британдық терминді қолданады.) Бірінші Whitsun концерттері Брукнердің үш симфониясына арналды, олардың барлығын Караян дирижерлік етті және үш күн бойы Гроссес Фестшпильхауста Берлин филармониясы орындады. Кейіннен опера да шаралардың бір бөлігіне айналды, ал «Концерттер» ресми түрде «Фестиваль» деп аталды. 1990 жылдары барокко репертуарынан шығармаларға көбірек назар аударыла бастады. Мысалы, 2005 жылы Сальцбургте өткен Whitsun фестивалінде Гендельдің «Acis and Galatea» және оның «Solomon» ораториясы қойылды. 2007 жылы Риккардо Мути фестивальдің көркемдік директоры болып тағайындалды. Ол бес жылдық келісімшарт бойынша 18-ші және 19-шы ғасырлардағы Неаполитан опера мектебінің сирек қойылатын операларын Haus für Mozart сахнасында ұсынды. Оның орнын меццо-сопрано Сесилия Бартоли басты, ол да бес жылға тағайындалды. Фестиваль тарихында алғаш рет концерттер мен би қойылымдары (Киров балеті) қатар өтті. Бартоли жыл сайын толық сахналанған операда ойнайды, ол шілде және тамыздағы Жазғы фестивальде қайта қойылады. 2012 жылы ол Гендельдің «Джулио Чезаре» операсында Клеопатра рөлін, 2013 жылы Винченцо Беллинидің «Норма» операсында атақты рөлді, ал 2014 жылы Россинидің «Ла Ченерентола» операсында басты рөлді орындады. 2015 жылы Кристоф Виллибальд Глюктің «Ифигения в Тавриде» операсында басты рөлді сомдады, ал 2016 жылы Леонард Бернштейннің «Вестсайдтік тарих» операсында Мария рөлін орындады.