Англиядағы өнер фестивалі

Кіріспе

Альдебург музыка және өнер фестивалі – негізінен классикалық музыкаға арналған ағылшын өнер фестивалі. Ол әр маусым айында Суффолк графтығының Альдебург қаласында өтіп, Snape Maltings концерт залының төңірегінде шоғырланады.

Алдебург фестивалінің тарихы

Фестиваль 1948 жылы композитор Бенджамин Бриттен, әнші Питер Пирс және либреттист/продюсер Эрик Крозиер құрды. Олардың Англия опера тобымен жұмысы (олар 1947 жылы суретші Джон Пайпермен бірге құрған) оларды жиі үйден алыстатты. Сол жылдың тамызында Альберт Херринг және Люкрецияның зорлануымен Швейцарияда гастрольде болған кезде Питер Пирс: «Неге өз фестивалімізді жасамасақ? Бірнеше концерттермен қарапайым фестиваль, достарымыз орындайтын? Алдебург фестиваліне не жетсін?» деді. Англия опера тобы опералық қойылымдардың негізгі бағдарламасын ұсынса, көрініс тез арада поэзия оқулары, әдебиет, драма, лекциялар және өнер көрмелерін қамту үшін кеңейтілді. Бірінші фестиваль 1948 жылдың 5-13 маусымында өтті және Бриттеннің Крабб-стриттегі үйінен бірнеше есік қашықтықта орналасқан Алдебург Юбилей залын басты орын ретінде пайдаланды. Басқа орындарда, мысалы, Алдебургтің XV ғасырдағы Киелі Петр және Сент-Пол шіркеуінде де қойылымдар өтті. Онда Англия опера тобының Альберт Херрингтің орындауы, Бриттеннің жаңа жазған Сент-Николас және Клиффорд Керзон мен Зорианның Струнды квартеті таныстырылды. Жылдар өте келе фестиваль өсіп, жақын маңдағы Орфорд, Блайтбург және Фрамлингхем қалаларында қосымша орындар пайда болды. Алайда, үлкен орынның болмауы фестивальдің одан әрі дамуын тежеді, сол кезде Шығыс Англиядағы XIX ғасырдың ортасындағы ең үлкен сыра зауыттарының бірі Снейпте, Алдебургтен тыс жердегі ауылда қолжетімді болды. 1930 жылдары Снейпте тұрған Бриттеннің көзқарасы бойынша, ең үлкен сыра зауытын концерт залына айналдыру қажет еді. Ғимараттың бастапқы ерекшеліктері, мысалы, сыра зауытының ерекше шаршы төбесіндегі желдеткіштері сақталды. Жаңа концерт залын 1967 жылдың 2 маусымында Королева ХХ Алдебург фестивалінің басталуымен ашты. Екі жылдан кейін, 1969 жылғы фестивальдің алғашқы түні концерт залы өртеніп кетті. Тек сыртқы қабырғалардың қабығы ғана қалды. Сол жылы фестиваль басқа жергілікті орындарға көшірілді және тек бір қойылым жоғалды. Келесі жылы зал қайта салынды және тағы бір рет 1970 жылғы фестиваль басталғанда Королеваның қатысуымен ашылды. Алдебург фестивалінің басты орталығы - Снейп Малтингс қаласындағы жаңа концерт залы болды, бірақ барлық бұрынғы орындарда қойылымдар жалғасты. Алғашқы алты жыл ішінде Альдебург фестивалінің бірлескен көркемдік директорлары Бриттен, Пирс және Крозиер болды. 1955 жылы Бриттен мен Пирс жалғыз жауапты болды, содан кейін келесі жылы оларға Имоген Холст қосылды, ол 1984 жылы қайтыс болғанға дейін көркемдік директордың мүшесі болды. 1976 жылы Бриттен қайтыс болғаннан кейін фестивальдің көркемдік бағыты бөлісті. Көркемдік топқа қосылған музыканттар Филипп Леджер, Колин Грэм, Стюарт Бедфорд, Мстислав Ростропович, Мюррей Перхая, Саймон Ратл, Джон Ширли Квирк және Оливер Кнуссен болды. Бастапқыда фестиваль классикалық музыкадан бастап, Бах, Гайдн, Моцарт сияқты заманауи шығармаларға дейін, әсіресе жас композиторларға тапсырыспен, эклектикалық музыкамен сипатталды. 1982 жылы Britten–Pears мұрағатшысы Розамунд Строд фестиваль 75 композитордың жаңа шығармаларын ұсынды, ал он бес операның әлемдік премьерасы болды деп есептеді. Келесі жылдары концерттік қонақтар Бриттеннің ғана емес, Леннокс Беркли, Ричард Родни Беннетт, Эллиотт Картер, Ханс Вернер Хензе, Альфред Шнитке, Тору Такемицу, Майкл Типпет, Марк Энтони Тернадж және Малкольм Уильямсон сияқты композиторлардың жаңа шығармаларын көрді. Имоген Холст ертедегі хор музыкасын енгізді, көп ұзамай репертуарда сол кезде Англияда сирек естілетін еуропалық композиторлардың шығармалары болды, мысалы Берг, Малер, Шенберг, Пуленк, Булез және Веберн. Кейіннен фестивальге Копланд, Дютильё, Лутославский және Кодалы келді. Керісінше, Джон Данкуорт және Клео Лэйн, Джойс Гренфелл, Пегги Эшкрофт және Корольдік Шекспир компаниясының актерлері үнемі қатысқан. Монаконың Грейс ханшайымы поэзия оқуына қатысты. Свиатослав Рихтер Елизавета Королеваның анасы үшін орындады. Концерт залының көлемі мен сыйымдылығы фестивальге алғаш рет толық көлемді оркестрлерді ұсынуға мүмкіндік берді, ал көптеген жылдар бойы Саймон Ратл өзінің Бирмингем қаласының симфониялық оркестрін Снейпке әкелді. Орыс музыкасымен тығыз байланыс болды: Ростропович пен Рихтер жиі қонақ болды, ал 1970 жылы Шостаковичтің Бриттенге арналған 14-симфониясы алғаш рет КСРО-дан тыс жерде Концерт залында орындалды. Питер Пирс, бірлескен көркемдік директор рөлінен басқа, тұрақты орындаушы болды, көбінесе Бриттенмен бірге, және фестиваль кезінде онға дейін концертте қатысты. Жанет Бейкер, Джулиан Брем, Осиан Эллис, Дитрих Фишер-Дискау, Джон Ширли Квирк және Роберт Тир ерте күндердегі тұрақты орындаушылардың арасында болды, кейіннен Альфред Брендель, Иан Бостридж, Томас Аллен, Филипп Лэнгридж және Энн Мюррей қосылды. Концерт залы опера сахнасына айналуға өте қабілетті болды. Корольдік опера алғашқы маусымда «Жайтүндегі түс» операсын ұсынды, ал 1973 жылдың 16 маусымында Бриттеннің соңғы операсы «Венециядағы өлім» концерт залында, Пирс Ашенбах рөлінде орындалды. 1976 жылы, Бриттеннің соңғы фестивалінде, Жанет Бейкер оның драмалық кантатасы «Фаэдраның» премьерасын орындады, фестивальде Андре Превин, Элизабет Сёдерстрём, Свиатослав Рихтер және Ростроповичтің бүкіл отбасының қойылымдары болды. 1979 жылы Ростропович Бриттен–Пирс мектебін Евгений Онегин операсында жетекшілік етті (Пирс М. Трике рөлінде, ал Эрик Крозиер Гилло қызметкері ретінде қатысты). Кейінгі жылдары мектеп фестиваль кезінде үнемі опера қойды. 2020 жылғы фестиваль Covid 19 пандемиясы салдарынан жойылды және оның орнына виртуалды фестиваль өтті.

The Festival was founded in 1948 by the composer Benjamin Britten, the singer Peter Pears and the librettist/producer Eric Crozier. Their work with the English Opera Group (which they had founded with designer John Piper in 1947) frequently took them away from home, and it was while they were on tour in Switzerland with Albert Herring and The Rape of Lucretia in August of that year, that Peter Pears said "Why not make our own Festival? A modest Festival with a few concerts given by friends? Why not have an Aldeburgh Festival?" The English Opera Group would provide a core programme of opera productions, but the vision was soon widened to include readings of poetry, literature, drama, lectures and exhibitions of art. The first festival was held from 5–13 June 1948 and used the Aldeburgh Jubilee Hall, a few doors away from Britten's house in Crabbe Street, as its main venue, with performances in other venues such as Aldeburgh's fifteenth century Church of Saint Peter and Saint Paul. It featured a performance of Albert Herring by the English Opera Group; Britten's newly written Saint Nicolas; and performances by Clifford Curzon and the Zorian String Quartet. Over the years the festival grew and took in additional venues in nearby Orford, Blythburgh and Framlingham. However, the lack of a large venue was holding back the further development of the festival until one of the largest mid nineteenth century maltings in East Anglia, at Snape, a village just outside Aldeburgh, became available. Britten, who had lived in Snape in the 1930s, had the vision that the largest of the malthouses could be converted into a Concert Hall. Most of the building's original character, such as the distinctive square malthouse roof vents, was retained. The new concert hall was opened by the Queen on 2 June 1967, at the start of the twentieth Aldeburgh Festival. Two years later, on the first night of the 1969 Festival, the concert hall was destroyed by fire. Only the shell of the outer walls remained. For that year the Festival was moved to other local venues and only one performance was lost. By the following year the hall had been rebuilt and once again it was opened in the presence of the Queen, this time at the start of the 1970 Festival. The new Concert Hall at Snape Maltings became the main focus for the Aldeburgh Festival, although performances continued to be held at all the former venues. For the first six years of the Aldeburgh Festival, the joint Artistic Directors remained Britten, Pears and Crozier; in 1955, Britten and Pears were in sole charge, then the following year they were joined by Imogen Holst, who remained a member of the Artistic Directorate until her death in 1984. After Britten's own death in 1976, the artistic direction of the festival was shared; musicians who joined the artistic team included Philip Ledger, Colin Graham, Steuart Bedford, Mstislav Rostropovich, Murray Perahia, Simon Rattle, John Shirley Quirk and Oliver Knussen. From the beginning, the Festivals were characterised by an eclectic range of music, from the classics – Bach, Haydn, Mozart – to contemporary work, with young composers in particular being commissioned. By 1982, Britten–Pears archivist Rosamund Strode calculated that the Festival had to that date presented new works by over 75 composers, with world premieres of fifteen operas. Concert goers were over the ensuing years to see new works not only by Britten himself, but by composers such as Lennox Berkeley, Richard Rodney Bennett, Elliott Carter, Hans Werner Henze, Alfred Schnittke, Toru Takemitsu, Michael Tippett, Mark Anthony Turnage and Malcolm Williamson, many of whom came to the Festival as composer in residence. Imogen Holst introduced early choral music, and soon works by European composers rarely heard at that time in England were in the repertoire, such as Berg, Mahler, Schoenberg, Poulenc, Boulez, and Webern. Later, Copland, Dutilleux, Lutoslawski and Kodály were to come to the Festival. In contrast, John Dankworth and Cleo Laine, Joyce Grenfell, Peggy Ashcroft and actors from the Royal Shakespeare Company made regular appearances; Princess Grace of Monaco came to take part in a poetry recital. Sviatoslav Richter played for Queen Elizabeth The Queen Mother. The size and capacity of the Concert Hall enabled the Festival to present full scale orchestras for the first time, and for many years Simon Rattle brought his City of Birmingham Symphony Orchestra to Snape. There was a strong connection with Russian music: Rostropovich and Richter became frequent visitors, and in 1970 Shostakovich's 14th Symphony, dedicated to Britten, had its first performance outside the USSR at the Concert Hall. Peter Pears, in addition to his role as joint Artistic Director, was a regular performer, often accompanied by Britten, and often appearing in up to ten concerts during the Festival. Janet Baker, Julian Bream, Osian Ellis, Dietrich Fischer Dieskau, John Shirley Quirk and Robert Tear were among the regular performers in the early days, followed later by Alfred Brendel, Ian Bostridge, Thomas Allen, Philip Langridge and Ann Murray. The Concert Hall proved very capable of being turned into an opera stage. The Royal Opera presented A Midsummer Night's Dream in the first season, and on 16 June 1973, the first performance of Britten's final opera, Death in Venice, was given at the Concert Hall, with Pears in the role of Aschenbach. In 1976, in what was to be Britten's last Festival, Janet Baker sang the premiere of his dramatic cantata Phaedra in a festival that included performances by André Previn, Elisabeth Söderström, Sviatoslav Richter and the entire Rostropovich family. In 1979, Rostropovich conducted the Britten–Pears School in a performance of Eugene Onegin (with Pears as guest in the role of M. Triquet, and Eric Crozier as the valet Guillot). In subsequent years, the school regularly performed an opera during the festival. The 2020 festival was cancelled due to the Covid 19 pandemic and a virtual one was held in its place.

Бүгінгі мереке

Алдебург фестивалін өткізуге жауапты ұйым 2006 жылы өзінің атын Алдебург Музыкасына өзгертті. 2009 жылы Томас Адестен кейін Пьер Лоран Амар фестивальдің көркемдік директоры болды. 2009 жылы Snape Maltings-те, Хоффманн ғимаратындағы Бриттен студиясы мен Джервуд Килн студиясын қоса алғанда, жаңа кеңістіктер ашылды және Харрисон Биртвистлдің "Коридор" операсының премьерасы өтті. 2012 жылғы фестивальде Оливер Кнуссен резидент-артист атанды, ал әдеттегідей алуан түрлі бағдарламаға Кнуссеннің "Жабайы нәрселер қайда?" және "Higglety Pigglety Pop!" атты жаңа қойылымдары, Хельмут Лахенманның шығармаларын зерттейтін концерттік цикл, Менахем Пресслер, Иан Бостридж, Питер Серкин, Миклош Переньи, Дезо Ранки, Ардитти және Келлер квартеттері, Бирмингем қаласының симфониялық оркестрі Эллиотт Картердің туындысының Ұлыбританиядағы тұсаукесері, Лонг Листон дүкен-мұражайында фильмдермен қойылымдар, Бриттеннің 1930 жылдардағы фильмдеріне тікелей музыкалық сүйемелдеумен толық көрсетілім, Джон Кейдждің "Ән кітаптарын" Хоффманн ғимаратында #Faster than Sound атты ұранмен орындау, сондай-ақ Алдебург жағажайында ашық ауадағы қоғамдық шаралар кірді. Бриттеннің туғанына 100 жыл толуы 2012 жылдың қарашасынан 2013 жылдың қарашасына дейін аталып өтті, ал 66-шы фестивальде (2013) Тим Альберридің қоюымен Бриттеннің "Питер Граймс" операсы, Орфорд шіркеуіндегі толық шіркеу драмалары, Харрисон Биртвистл, Вольфганг Рихм, Джудит Вейр, Магнус Линдберг және Ричард Родни Беннетттің жаңа шығармалары көрсетілді. Алдебург фестивалі өзінің бірегей сипатын сақтап келеді, бұл негізінен оның Саффолк ауылдық жерінде орналасуымен байланысты. Фестиваль жаңа музыканы, жаңа интерпретацияларды және ұмытылған музыканы қайта ашуға баса назар аударуда. Бриттеннің бірнеше шығармаларының премьерасы осында өтті ("Жазғы түнгі арман" 1960 ж.; "Венециядағы өлім" 1973 ж.), сондай-ақ Харрисон Биртвистлдің "Панч және Джуди" (1968 ж.), "Ио құмарлығы" (2004 ж.), "Коридор" (2009 ж.) және "Ем" (2015 ж.). Алдебург фестивалі музыкамен қатар бейнелеу өнерін де қамтиды, және музыкалық бағдарламаға сүйемелдеу үшін жыл сайын бірнеше көрмелер ұйымдастырылады. 2011 жылдан бастап қазіргі заманғы өнердің басты көрмесі Абигейл Лейн ұйымдастырған SNAP деген атпен Snape Maltings кешенінің әртүрлі жерлерінде өтіп келеді. 2012 жылы көрнекті суретшілер қатарында Глен Браун, Брайан Ино, Райан Гандер, Магги Хэмблинг және Гэвин Турк болды.

The organisation responsible for running the Aldeburgh Festival changed its name to Aldeburgh Music in 2006. Thomas Adès was succeeded as Artistic Director of the Festival by Pierre Laurent Aimard in 2009. In 2009, a suite of new spaces at Snape Maltings, including the Hoffmann Building's Britten Studio and the Jerwood Kiln Studio, was opened with the premiere performance of Harrison Birtwistle's opera The Corridor. The 2012 Festival had Oliver Knussen as Artist in Residence, and the typically eclectic programme included new productions of Knussen's Where the Wild Things Are and Higglety Pigglety Pop!, a concert series exploring the work of Helmut Lachenmann, recitals by Menahem Pressler, Ian Bostridge, Peter Serkin, Miklós Perényi, Dezső Ránki and the Arditti and Keller Quartets, the City of Birmingham Symphony Orchestra with the UK premiere of a work by Elliott Carter, as well as dramatised performances with film at the Leiston Long Shop Museum, the complete screening with live accompaniment of Britten's 1930s film scores, a promenade performance of John Cage's Song Books in the Hoffmann Building under the banner of #Faster than Sound, and open air community events on Aldeburgh Beach. The centenary of Britten's birth was held between November 2012 and November 2013, and the 2013 Festival, the 66th, featured a new production by Tim Albery of Britten's opera, Peter Grimes, the complete church parables in Orford Church, and new works by Harrison Birtwistle, Wolfgang Rihm, Judith Weir, Magnus Lindberg and Richard Rodney Bennett. The Aldeburgh Festival retains a unique character, largely due to its location in rural Suffolk. It also continues to emphasise the presentation of new music, new interpretations and the rediscovery of forgotten music. It has seen the premieres of several works by Britten (A Midsummer Night's Dream in 1960; Death in Venice in 1973) and also Harrison Birtwistle's Punch and Judy in 1968, The Io Passion in 2004, The Corridor in 2009 and The Cure in 2015. The Aldeburgh Festival has always included the visual arts as well as music, and a number of exhibitions are curated each year to accompany the music programme. From 2011, the main exhibition of contemporary art has been promoted under the title SNAP, at various locations around the Snape Maltings site, organised by Abigail Lane. In 2012, featured artists included Glenn Brown, Brian Eno, Ryan Gander, Maggi Hambling and Gavin Turk.