Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швед ақыны және романисі (1900–1941) Карин Мария Бойе (; 26 қазан 1900 – 24 сәуір 1941). Ол сондай-ақ Nya Idun әйелдер ұйымының мүшесі болған.
Swedish poet and novelist (1900–1941)
Karin Maria Boye (; 26 October 1900 – 24 April 1941) She was also a member of the women's organization Nya Idun.
Әдеби мансап
1931 жылы Бой Эрик Местертон мен Йозеф Риукинмен бірге «Спектрум» поэзия журналын құрды, осы арқылы швед оқырмандарына Т. С. Элиот пен сюрреалистерді таныстырды. Ол Элиоттың көптеген шығармаларын швед тіліне аударды; ол мен Местертон «Шөлді жерді» (The Waste Land) және оның өлеңдер жинақтарынан – «Ошақтар» (The Hearths), 1927 жылғы және «Ағаш үшін» (For the sake of the tree), 1935 жылғы – «Қозғалыста» (In motion) аударды. Бой 1931 жылдан 1941 жылы қайтыс болғанға дейін швед әдебиеттік ұйымы Samfundet De Nio (Тоғыз қоғам) мүшесі болды. Бойдің 1931 жылғы «Астарте» романы буржуазиялық мәдениетті сынап, солтүстік елдердің роман сыйлығын жеңіп алды. Оның «Кризис» (Kris) романы оның діни дағдарысын және лесбияндық қарым-қатынастарын бейнелейді. «Мерит оянады» (Merit awakens) және «Тым аз» (För lite) романдарында ол ер және әйел рөлдерін зерттейді.
In 1931, Boye, together with Erik Mesterton and Josef Riwkin, founded the poetry magazine Spektrum, introducing T. S. Eliot and the Surrealists to Swedish readers. She translated many of Eliot's works into Swedish; she and Mesterton translated "The Waste Land". and "In motion" (I rörelse) from her collections of poems "The Hearths" (Härdarna), 1927, and "For the sake of the tree" (För trädets skull), 1935. She was also a member of the Swedish literary institution Samfundet De Nio (The Nine Society) from 1931 until her death in 1941. Boye's 1931 novel Astarte was a criticism of the bourgeois culture, and won a Nordic novel prize. Her novel "Crisis" (Kris) depicts her religious crisis and lesbianism. In her novels "Merit awakens" (Merit vaknar) and "Too little" (För lite) she explores male and female role playing.
Кейінгі өмірі
1929-1932 жылдары Бойе «Кларте» тобының тағы бір мүшесі Лейф Бьоркке үйленді. Бұл неке, көрінері, достық одақ болған. 1932 жылы күйеуінен ажырасқаннан кейін, ол Гуннел Бергстроммен лесбияндық қарым-қатынасқа түсті, ол ақын Гуннар Экелофты Бойе үшін тастап кетті. Депрессиядан кейін ол Стокгольмнен Берлинге кетіп, психоанализден өтті және өзінің гомосексуализмін мойындады. Бойе «Спектрум» журналының редакторы қызметінен кеткен соң, аударма жасап және апталық журналдарға әңгімелер жазып ақша тапты. 1936-1938 жылдары Бойе Виггбихолм мектебінде мұғалім болып жұмыс істеді, бірақ депрессия мен өзіне қол салу әрекеттерінен қиналды. Оны (Гетеборг облыстық архивіндегі полиция есебіне сәйкес) 27 сәуірде Алингос қаласының солтүстігінде, Боллторпсвэгенге жақын төбедегі үлкен тасқа құлаған күйде шаруа тауып алды. Бұл тас қазір ескерткіш ретінде сақталған. Марго Ханел де көп ұзамай өзіне қол жұмсады.
Between 1929 and 1932, Boye was married to another Clarté member, Leif Björck. The marriage was apparently a friendship union. In 1932, after separating from her husband, she had a lesbian relationship with Gunnel Bergström, who left her husband, poet Gunnar Ekelöf, for Boye. Following a bout of depression she left Stockholm for Berlin, where she went through psycho analysis and affirmed her homosexuality. As Boye had resigned as editor of Spektrum she earned her living from translations and writing short stories for weekly magazines. From 1936 1938 Boye was employed as teacher at Viggbyholm school, but suffered from periods of depression and suicide attempts. She was found (according to the police report at the Regional Archives in Gothenburg) on 27 April, curled up at a boulder on a hill with a view just north of Alingsås, near Bolltorpsvägen, by a farmer who was going for a walk. The boulder is now a memorial stone. Margot Hanel also died by suicide shortly thereafter.
Мұра
Карин Бойеге екі өте әртүрлі епитафия жазылған. Ең танымал – Хьяльмар Гуллбергтің «Өлі Амазонка» (Död amazon) поэмасы, онда ол «өте қара және үлкен көзді» деп суреттелген. Тағы бір өлеңді оның жақын досы Эббе Линде жазған, ол «Өлі дос» (Död kamrat) деп аталады. Мұнда ол батыр Амазонка ретінде емес, қарапайым адам ретінде бейнеленген, өлімде кішкентай да сұр, шайқастар мен азаптан құтырылған. Бой сонымен қатар Гарри Мартинсонның 1956 жылғы «Аниара» поэмасындағы Исагел кейіпкерінің прототипі болды. Бой мен Мартинсон 1930 жылдары жақын дос болған. 1983 жылы оның шығармашылығына арналған әдеби бірлестік құрылды, ол оның еңбектерін жаңа оқырмандарға тарату арқылы жандандырып тұрды. 2004 жылы Уппсала университеті кітапханасының бір бөлімі оның құрметіне аталды.
Karin Boye was given two very different epitaphs. The best known is the poem "Dead Amazon" (Död amazon) by Hjalmar Gullberg, in which she is depicted as "Very dark and with large eyes". Another poem was written by her close friend Ebbe Linde and is entitled "Dead friend" (Död kamrat). Here, she is depicted not as a heroic Amazon but as an ordinary human, small and grey in death, released from battles and pain. Boye is also model to the character Isagel in Harry Martinson's 1956 poem Aniara. Boye and Martinson had a close friendship in the 1930's. A literary association dedicated to her work was created in 1983, keeping her work alive by spreading it among new readers. In 2004, one of the branches of the Uppsala University Library was named in her honour.