Кіріспе

Англосаксондық "Беовульф" поэмасындағы орын Герот (Ескі ағылшын тілінде "hart, stag" – бұл "көңіл, бұғы") – мед залы және "Беовульф" поэмасындағы маңызды орын. Бұл зал Данияның аңыздық патшасы Хротгардың билік құрғысы болып табылады. Грендел монстр залдағы адамдарды өлтіргеннен кейін, геаттық батыр Беовульф патшалық залды қорғайды және одан кейін оны жеңіп шығады. Кейін Гренделдің анасы залға шабуыл жасайды, ол да Беовульфпен күресіп жеңіледі.

Сипаттама

Бейоулфтың анонимді авторы Хеоротты Хротгардың Беоулфқа сегіз ат сыйлауға жететіндей кең деп мақтайды, әрқайсысы алтын жалатылған бас киіммен. Ол үкімет орталығы ретінде де, патшаның жауынгерлерінің (таналарының) тұрағы ретінде де қызмет етеді. Хеорот адамзат өркениеті мен мәдениетінің, сондай-ақ Дания патшаларының күшінің – тіпті, Беовульф әлеміндегі барлық жақсылықтың символы. Оның жарқырағы, жылуы мен қуанышы Гренделдің мекендейтін батпақ суларының қараңғылығына қайшы келеді.

Харти, Кент

Хеорот әдеби құрылыс деп есептелсе де, 1998 жылы археолог Пол Уилкинсон ұсынған теория бойынша, ол Шеппи аралындағы Хартидегі залдың негізінде жасалған болуы мүмкін, бұл атаусыз ағылшын-саксон авторына таныс болған. Шындығында, Харти саксон дәуірінде Хеорот деп аталған. Ол Беовульф поэмасындағы жарқыраған теңіз жартастарының Шиернесс аралындағы ақ жартастарға ұқсас екенін айтады, ал арал атауының мағынасы – "жарық мүйіс". Хартиге жақын шығанақ "Жер соңы" деп аталады, бұл Беовульфтің Хеоротқа жолындағы қонған жерімен сәйкес келеді. Рейннен Кентке теңіз саяхаты поэмада айтылғандай, бір жарым күнге созылуы мүмкін. Хеоротқа апаратын жол – "страет", римдік жол, ондайлар Скандинавияда жоқ, бірақ Харти аралы арқылы римдік қонысқа, мүмкін виллаға дейін барады. Топонимист Маргарет Геллинг Беовульфте Хеороттың "fagne flor", жарқыраған немесе түрлі-түсті едені бар екенін айтқанда, бұл "римдік ғимараттың тас төселген немесе мозаикалық еденін білдіруі мүмкін" деген пікірді келтіреді. Соңында, айналасы орта ғасырларда Шравингоп деп аталған, онда "шрава" сөзі "шайтанды", ал "хоп" сөзі "батпақты жермен қоршалған жерді" білдіреді, бұл поэмадағы Гренделдің жалғыз батпақтарын еске түсіреді. Археолог Пол Бадден Кенттік ретінде бұл оқиғаның өзіне қызықты екенін мойындады, бірақ (Уилкинсон мойындағандай) тақырыптың "мифология екенін, археология немесе ғылым емес" деп санайды.

Лейре, Зеландия

Басқа бір теория бойынша, Хеорот Роскильдеге жақын Лейре ауылындағы тарихи залдың нақты, бірақ ағылшын тіліне бейімделген нұсқасы ретінде қарастырылады. Хеорот скандинавиялық дереккөздерде кездеспесе де, король Хродульфтің (Хрольф Краки) залы Хрольф Краки сагасында Хлейдаргардр деп аталып, Лейреде орналасқан. Орта ғасырлық жазбагерлер Саксо Грамматикус және Свен Аггсен бұрыннан-ақ Лейренің Скьёльдунг руының (ақындықта "Скильдинг" деп аталады) басты резиденциясы болғанын айтқан. 1986–1988 жылдары Роскильде мұражайының Том Кристенсені Лейренің оңтүстік-батысында викингтер залының қиратылған қалдықтарын тапқан. Негіздемедегі ағаш радиокөміртектік талдау бойынша шамамен 880 жылға жатқызылды. Кейіннен бұл зал 680 жылы салынған ескі залдың үстіне салынғаны анықталды. 2004–2005 жылдары Кристенсен осы екі залдың солтүстігінде үшінші залды қазып шығарды. Бұл зал VI ғасырдың ортасында салынған, ал барлық үш залдың ұзындығы шамамен 50 метрді құрады. Джон Найлс және Марижан Осборн 2007 жылы жарық көрген "Беовульф және Лейре" еңбегінде "Беовульф" поэмасындағы Лейренің рөлін талқылайды.

Қазіргі заманғы халықтық мәдениет

Дж. Р. Р. Толкин, Хёротты аңыз бен тарихи байланыстардың үйлесімі үшін Камелотпен салыстырып, оны Рохан жеріндегі король Теоденнің Алтын залы – Медусельдтің негізі ретінде пайдаланды. "Хёрот мұрасы" (The Legacy of Heorot) – американдық жазушылар Ларри Нивен, Джерри Пурнелл және Стивен Барнстың 1987 жылы тұңғыш рет жарық көрген ғылыми-фантастикалық романы. "Хеорот" – "Дрезден файлдары" әңгімелер жинағындағы шағын әңгіме. Зак Вайнерсмиттің 2023 жылғы "Би Вольф" кітабында Хёрот ағаш үйі Treeheart-пен салыстырылады.