Француздық ұлтшыл саяси партиясы

Кіріспе

Француз ұлтшыл саяси партиясы Ұлттық республикалық қозғалысы (Mouvement national républicain немесе MNR) – Бруно Мегре, бұрынғы Club de l'Horloge мүшелері Иван Блот (сонымен қатар GRECE мүшесі) және Жан Ив Ле Галлумен бірге 1999 жылдың 24 қаңтарында Жан Мари Ле Пеннің Ұлттық фронтынан бөлініп құрылған француз ұлтшыл саяси партиясы. Мегре бұрын Ле Пеннің, әсіресе Холокостты жоққа шығару туралы, қауқырттық мәлімдемелерінен алшақтауға тырысқан. 2001 жылы екі партияның арасындағы келісімге шақыруды Роланд Гоухер қолдады.

Тарих

Бастапқыда Бруно Мегре төраға, Серж Мартинес төрағаның орынбасары, Жан Ив Ле Галлу атқарушы директор, ал Франк Тиммерманс бас хатшы болып тағайындалды. Партияның тағы бір көрнекті мүшелері – Жан Одри, Пьер Виал, Жан-Клод Барде, Ксавье Гийемо, Кристиан Буше және Максим Брунери. 2000 жылы партияда 5000-нан аз мүше болды, ал Роберт Фориссонның жүрегіндегі туысы Филипп Шлейтер басқарған жастар қозғалысы Movement National de la Jeunesse 1500 мүшеден тұрды. Студенттік одақ Renouveau Etudiant Пьер Виалдың көмегімен MNR-мен тығыз байланыста болды. Партия бастапқыда Front National Mouvement National деп аталды, бірақ 1999 жылдың 2 қазанында Ле Пен сауда белгісін бұзды деген айыптаудан кейін Mouvement National Républicain деп өзгертуге мәжбүр болды. 2000 жылы Promouvoir ұйымы арқылы MNR «Baise moi» фильмін кәмелетке толмағандарға көрсетуге тыйым салу үшін сәтті сотқа жүгінді. Пьер Виал 2001 жылдың қазан айында MNR-ден кетті, ал Бруно Мегре 2001 жылдың 11 қыркүйегінде Дүниежүзілік сауда орталығына жасалған шабуылдан кейін АҚШ-қа қолдау білдірді. 2004 жылғы аймақтық сайлау науқанында MNR «Исламизацияға жоқ» ұранымен үгіт жүргізді. 2005 жылы ол ұсынылып жатқан Еуропалық Конституцияға және Түркияның Еуропалық Одаққа қосылу мүмкіндігіне қарсы шықты. Бруно Мегрет еуропалықтардың, соның ішінде Францияның, түріктерді ЕО-ға интеграциялауға болатынына сендіріп, оларға жалған үміт беріп отырғанын айтты, ал халық пікірі Түркияның мүшелігін референдумда қабылдамайтыны анық болды. MNR-дің сайлаудағы нәтижесі нашар болғандықтан, 2005 жылы Франк Тиммерманс және бірнеше бұрынғы MNR мүшелері Parti populiste (Халықтық партия, ХП) атты жаңа партия құрды, ол Ұлттық майданға жақындады (Тиммерманс кейіннен 2008 жылдың наурыз айында Солтүстік Франциядағы басқа кандидаттар сияқты Сен-Назерде оны ұсынып, Ұлттық майданның кантондық науқанына қосылды). Ұлттық майданның президенті Жан-Мари Ле Пен 2007 жылғы француз президенттік сайлауының алдында Жанна д'Арктің есін құрметтеп, Парижде дәстүрлі 1 мамыр митингін ұйымдастырғанда, барлық патриоттардың одағына шақырды. Бруно Мегре арқылы MNR бұл ұсынысқа жағымды жауап берді, сондай-ақ Parti populiste де қолдады. Патриоттар одағы 2006 жылдың 20 желтоқсанында Ле Пеннің Монтретудағы үйінде символдық келісім арқылы ресми түрде құрылды. Онда Ле Пен мен Мегре өзара қолдастығын білдіріп, бастаманы баспасөзге таныстырды. MNR-дің басты мақсаты – Жан-Мари Ле Пеннің президенттік үміткерлігіне қажетті 500-ден 140-қа жуық үлкен сайлаушылардың қолдауын алу болды. Ақырында, MNR тек 45 қол жинауға үлкерді. Ұлттық майдан мен Ұлттық республикалық қозғалыс Жан-Мари Ле Пеннің үміткерлігін қолдау үшін өз белсенділерімен жеке науқандар ұйымдастырды, бірақ 2007 жылдың 11 наурызында Лионда өткен Ұлттық майданның ірі митингісінен басқа, онда Мегре қонақ ретінде болды, бірақ ол трибунадан сөйлемеді. Соның салдарынан Мегре бұл жағдайды жүйелі түрде сынады, мысалы, LCI және I>télé француз телеарналарында ол Ұлттық майданның бас хатшысы Луи Алиот және әсіресе Марин Ле Пеннің Union des patriotes-тің үлесі мен тиімділігін азайтуға бағытталған стратегиясын сынады. 2008 жылдың 6 наурызында Жан-Мари Ле Пен MNR-ді UIMM, Medef-тің болат өнеркәсібінің саласы заңсыз қаржыландырғанын мәлімдеді. Бруно Мегрет бұл айыптауларды жоққа шығарды және Жан-Мари Ле Пеннің мұндай мәлімдеме жасауы ақымақтық екенін айтты, өйткені ол бұрын Саддам Хусейн мен Сун Мён Мунның Біріктіру шіркеуінен қаржыландырылған деген айыптауларға ұшыраған. Сол күні France 2 телеарнасына берген сұхбатында Ле Пен Бруно Мегреттің UIMM-ден жеке қаржы алғанын айтпағанын нақтылады. Кейін 2008 жылы Бруно Мегре партия басшылығынан кетіп, саяси өмірден шықты.

Initially, Bruno Mégret was the chairman, with Serge Martinez vice chairman, Jean Yves Le Gallou, executive director and Franck Timmermans secretary general. Other notable members of the party included Jean Haudry, Pierre Vial, Jean Claude Bardet, Xavier Guillemot, Christian Bouchet and Maxime Brunerie. In 2000, the party had fewer than 5000 members, while its youth movement, the Movement National de la Jeunesse, headed by Philippe Schleiter, nephew of Robert Faurisson, had 1500 members. The student union Renouveau Etudiant had close ties with the MNR thanks to Pierre Vial. The party was initially known as the Front National Mouvement National, but was forced to change its name to Mouvement National Républicain on 2 October 1999 after being sued by Le Pen for trademark infringement. In 2000, via the organisation Promouvoir, the MNR sued successfully for the ban of the film Baise moi to minors. Pierre Vial left the MNR in October 2001, Bruno Mégret having expressed solidarity with the US after the 11 September 2001 attack on the World Trade Center. During the 2004 campaign for the regional elections, the MNR campaigned under the "No to Islamisation" slogan. In 2005, it campaigned against the proposed European Constitution and the possible accession of Turkey to the European Union; Bruno Mégret said that the Europeans, including France, were lying to the Turks by having them believe they could integrate within the EU, whereas public opinion would surely reject Turkey's membership in a referendum. As a result of MNR's poor electoral results, Franck Timmermans and a few other former MNR members formed a new party in 2005, called the Parti populiste (Populist Party, PP) which gravitated back towards the Front national (Timmermans will later join Front national's cantonal campaign by representing it in Saint Nazaire, as other candidates in Northern France in March 2008). As the Front national organised its traditional 1 May rally in Paris, to honour the memory of Joan of Arc, its president Jean Marie Le Pen explicitly called for a union of all patriots, in the context of the approaching French presidential election of 2007. MNR, via Bruno Mégret, responded positively to this proposition, as did the Parti populiste. The Union des patriotes (Union of Patriots) was officially launched on 20 December 2006 by a symbolic reconciliation in Le Pen Montretout's mansion in Saint Cloud, where both Le Pen and Mégret presented the initiative to the press, alongside their respective wives. The fundamental target for the MNR was to secure the support of some 140 signatures from great electors for Jean Marie Le Pen's presidential candidacy, of the total of 500 required. In the end, the MNR could only collect 45 signatures. Front national and Mouvement national républicain organised separate campaigns with their respective activists in favour of Jean Marie Le Pen's candidacy, with the exception of a major Front national rally in Lyon on 11 March 2007 where Mégret made an appearance among the guests, although he did not speak from the platform). As a result, Mégret regularly criticised this situation, like during appearances on French television channels LCI and I>télé, where he criticises what he considered to be a strategy pursued by Front national general secretary Louis Aliot, and especially Marine Le Pen, intended to downplay the contribution and the efficiency of the Union des patriotes. On 6 March 2008, Jean Marie Le Pen claimed that the MNR was funded illegally by the UIMM, the steel industry branch of the Medef. Bruno Mégret denied these accusations, and counter claimed that it was foolish for Jean Marie Le Pen to make such claims, as he has been already alleged to be funded by Saddam Hussein and the Unification Church of Sun Myung Moon. In an interview to France 2 on the same day, Le Pen clarified that he had not claimed Bruno Mégret was personally receiving funds from UIMM. Later in 2008, Bruno Mégret stepped down from party leadership and retired from political life.

Сайлау нәтижесі

1999 жылғы Еуропалық парламент сайлауы: Бруно Мегренің тізімі 578 774 дауыс (3,28%) алады, бірақ Еуропалық одақ парламентіне орын ала алмайды. 2002 жылғы Франция президенттік сайлауы: Бруно Мегре жалпы дауыс берудің 2,33% жинады. 2002 жылғы Франция заң шығарушы сайлауы: MNR бүкіл Франция бойынша 572 кандидатты тіркеді, 276 376 дауыс және жалпы дауыс берудің 1,09% алды. Бұл сайлауда MNR кандидаттарының ешқайсысы сайланбады. 2004 жылғы аймақтық сайлау: MNR Францияның 22 метрополиялық аймағының 13-інде кандидаттарды ұсынады. Партияның ең жақсы нәтижесі – Ален Ваузельдің Прованс-Альп-Кот-д’Азур аймағындағы 2,95% көрсеткіші. 2004 жылғы Еуропалық парламент сайлауы: MNR өте төмен нәтижелерді көрсетті, орташа көрсеткіші 0,31% құрады. 2007 жылғы Франция президенттік сайлауы: Бруно Мегре және MNR Ұлттық фронт (FN) кандидатты Жан-Мари Ле Пенді қолдады. 2007 жылғы Франция заң шығарушы сайлауы: Бруно Мегре барлық оңшыл партияларды біріктіретін «патриоттық одақ» құруға шақырды. Алайда, оның идеясына FN де, «Франция үшін қозғалыс» (MPF) та жағымды жауап бермеді. Соңында, MNR бүкіл Францияда 379 кандидатты тіркеді және MNR кандидаттары жоқ аймақтарда партия Лионның шығыс жақ сыртқы аймағындағы Бруно Голлиш сияқты FN кандидаттарын қолдады. «Иммиграцияға, исламизацияға және қауіпсіздіксіздікке қарсы» ұранымен бағытталған MNR кандидаттары жалпы дауыс берудің 0,39% ғана жинап, барлығы жеңіліске ұшырады. Мегре өзі Прованс-Альп-Кот-д’Азурдың (Витроль-Мариньяне) 12-ші сайлау округінде Ұлттық фронттың кандидаты Джеральд Жеринмен бәсекелесті, ол Жан-Мари Ле Пеннің сенімді адамы болды: Мегре дауыс берудің 2,25% алды, ал Жерин 7,50% жинады.