Адамгершілік психология: үшінші күш және өзін-өзі дамыту
Humanistic psychology
Гуманистік психология – Фрейд пен Скиннердің теорияларына жауап ретінде пайда болған, адамның өзін-өзі дамытуына, саналылығын арттыруға бағытталған психологиялық бағыт.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Психологиялық көзқарас
Psychological perspective
Гуманистік психология – 20-ғасырдың ортасында пайда болған психологиялық көзқарас, ол Зигмунд Фрейдтің психоанализдік теориясы мен Б.Ф. Скиннердің бихевиоризміне жауап ретінде туды. Осылайша, Абрахам Маслоу психологияда "үшінші күштің" қажеттілігін қалыптастырды. Гуманистік психология мектебі гуманистік қозғалыс кезінде 1950 жылдары Абрахам Маслоудың ықпалы арқасында дамыды. 1950 жылдары адамның өзінің қабілеттерін және шығармашылығын іске асыру және білдіру процесі арқылы бұл бағыт кеңінен танымал болды. Гуманистік психологияның кейбір элементтері:
Humanistic psychology is a psychological perspective that arose in the mid 20th century in answer to two theories: Sigmund Freud's psychoanalytic theory and B. F. Skinner's behaviorism. Thus, Abraham Maslow established the need for a "third force" in psychology. The school of thought of humanistic psychology gained traction due to key figure Abraham Maslow in the 1950s during the time of the humanistic movement. It was made popular in the 1950s by the process of realizing and expressing one's own capabilities and creativity. Some elements of humanistic psychology are
Ең алдымен, бұл терапия клиенттің өзін-өзі тануына және рефлексия жасауына көмектеседі, бұл оның ой-өрісі мен мінез-құлқын дені сау жағдайға өзгертуге, өнімді өзін-өзі тану мен ойлы іс-әрекеттерге ие болуға септігін тигізеді. Адамның саналылығы мен мінез-құлық терапиясын, оң әлеуметтік қолдаумен біріктіретін тәсіл. Гуманистік психология қауымдастығының мақаласында гуманистік терапияның артықшылықтары "біздің мәдениетімізді дені сау жолға қайтарудың маңызды мүмкіндігі" ретінде сипатталған. Гуманистік экзистенциалдық терапия басқа терапияларға қарағанда демократияны үлгі етеді, клиентке сыртқы идеологияны кем ұстайды. Таңдау еркіндігі максималды деңгейде қамтамасыз етіледі. Біз клиенттеріміздің адамдық әлеуетін құрметтейміз. 20-ғасырда гуманистік психология психологиядағы "үшінші күш" ретінде танылды, ол психоанализ бен бихевиоризмнің бұрынғы, гуманистік емес тәсілдерінен ерекшеленеді. АҚШ-тағы оның негізгі кәсіби ұйымдары – Гуманистік психология қауымдастығы және Гуманистік психология қоғамы (Америкалық психологиялық қауымдастықтың 32-бөлімі). Ұлыбританияда Гуманистік психологияны жүзеге асыратын мамандар қауымдастығы бар.
Primarily, this type of therapy encourages a self awareness and reflexivity that helps the client change their state of mind and behaviour from one set of reactions to a healthier one with more productive self awareness and thoughtful actions. Essentially, this approach allows the merging of mindfulness and behavioral therapy, with positive social support. In an article from the Association for Humanistic Psychology, the benefits of humanistic therapy are described as having a "crucial opportunity to lead our troubled culture back to its own healthy path. More than any other therapy, Humanistic Existential therapy models democracy. It imposes ideologies of others upon the client less than other therapeutic practices. Freedom to choose is maximized. We validate our clients' human potential." In the 20th century, humanistic psychology was referred to as the "third force" in psychology, distinct from earlier, less humanistic approaches of psychoanalysis and behaviorism. Its principal professional organizations in the US are the Association for Humanistic Psychology and the Society for Humanistic Psychology (Division 32 of the American Psychological Association). In Britain, there is the UK Association for Humanistic Psychology Practitioners.
Шығу тегі
Гуманистік психологияның алғашқы көздерінің бірі Карл Роджерстің еңбегі болды, ол 1920-жылдардың ортасында Фрейдпен байланысын үзген Отто Ранктің ықпалында күшті болды. Роджерстің назары даму процестерінің дені салмаққа ие, тіпті шығармашылыққа бейім тұлғалық қалыптасуына бағытталған болуын қамтамасыз ету еді. "Өзін-өзі дамытуға ұмтылыс" термині де Роджерспен қолданылды және бұл ұғым ақырында Абрахам Маслоуды адамның қажеттіліктерінің бірі ретінде өзін-өзі дамытуды зерттеуге жетеледі. Роджерс және Маслоу психоанализдің тым қараңғы көзқарасына қарсылық ретінде осы оң, гуманистік психологияны ұсынды. Шабыттың басқа көздеріне экзистенциализм және феноменология философиялары кіреді.
One of humanistic psychology's early sources was the work of Carl Rogers, who was strongly influenced by Otto Rank, who broke with Freud in the mid 1920s. Rogers' focus was to ensure that the developmental processes led to healthier, if not more creative, personality functioning. The term 'actualizing tendency' was also coined by Rogers, and was a concept that eventually led Abraham Maslow to study self actualization as one of the needs of humans. Rogers and Maslow introduced this positive, humanistic psychology in response to what they viewed as the overly pessimistic view of psychoanalysis. The other sources of inspiration include the philosophies of existentialism and phenomenology.
Тұжырымдамалық шығу тегі
Гуманистік психологияның бастаулары 1960 жылдардың басына дейін жетеді, ал гуманизмнің тамыры Қытай, Грекия және Римнің ежелгі өркениеттеріне, олардың құндылықтары Еуропалық Ренессанс кезеңінде қайта жаңарғанға дейін барады. Қазіргі заманғы гуманистік көзқарас феноменологиялық және экзистенциалистік ой-пікірлерге негізделген (Кьеркегор, Ницше, Хайдеггер, Мерло-Понти және Сартр). Шығыс философиясы мен психологиясы да гуманистік психологияда, сондай-ақ жеке тұлғаның мәніне қатысты яһуди-христиандық философияларда маңызды рөл атқарады, себебі олардың барлығы адамның өмір сүру табиғаты мен санасы туралы ұқсас мәселелерді қозғайды. Стивен Хейс және Скиннерден кейінгі басқа да зерттеушілер. Клиникалық мінез-құлықты талдау әлі де мазасыздық, көңіл-күйдің бұзылуы және тіпті тұлғаның бұзылуы сияқты ауруларды емдеуде кеңінен қолданылады. "Екінші күш" Фрейдтің психоанализінен туындады, оны Альфред Адлер, Эрик Эриксон, Карл Юнг, Эрих Фромм, Карен Хорни, Мелани Клейн, Гарри Стак Салливан және тіпті Зигмунд Фрейд сияқты психологтар қалыптастырды. Содан кейін Маслоу "үшінші күштің" қажеттілігін баса көрсетті (бірақ ол бұл терминді қолданбады), "Фрейд психологияның ауру жағын бізге ұсынғандай, енді біз оны денсаулық жағымен толықтыруымыз керек" деп, психоанализдің салқын және алыс тұрған тәсіліне, сондай-ақ адамды детерминистік тұрғысынан қарауына сын айтты. 1930 жылдардың соңында өзі, өзін-өзі іске асыру, денсаулық, үміт, махаббат, шығармашылық, табиғат, болу, даму, жекелік және мағына сияқты ерекше адамдық мәселелерге қызығушылық танытқан психологтар – яғни, адамның өмір сүруін түсінуге ұмтылған Абрахам Маслоу, Карл Роджерс және Кларк Мустакас индустриялық емес қоғамның қажеттіліктеріне сай адам капиталының осы ерекшеліктеріне бағытталған кәсіби қауымдастық құруға ниет білдірді. Гуманистік психологияның тұжырымдамасын гуманистік психологияның бес негізгі принципі немесе постулаты құрайды, бұл принциптер алғаш рет 1964 жылы Джеймс Бугенталдың мақаласында жазылып, психолог және "Гуманистік психология журналының" ұзақ жылғы редакторы Том Гриннингтің редакциялық тобымен бейімделді. Гуманистік психологияның бес негізгі принципі:
Whilst origins of humanistic psychology date back to the early 1960s, the origins of humanism date back to the classical civilizations of China, Greece, and Rome, whose values were renewed in the European Renaissance. The modern humanistic approach has its roots in phenomenological and existentialist thought (see Kierkegaard, Nietzsche, Heidegger, Merleau Ponty and Sartre). Eastern philosophy and psychology also play a central role in humanistic psychology, as well as Judeo Christian philosophies of personalism, as each shares similar concerns about the nature of human existence and consciousness. Stephen Hayes, and other post Skinnerian researchers. Clinical behavioral analysis continues to be widely employed in anxiety disorder treatments, mood disorders, and even personality disorders. The "second force" arose out of Freudian psychoanalysis, which were composed by psychologists like Alfred Adler, Erik Erikson, Carl Jung, Erich Fromm, Karen Horney, Melanie Klein, Harry Stack Sullivan, and Sigmund Freud himself. Maslow then emphasized the necessity of a "third force" (even though he did not use the term), saying that "it is as if Freud supplied us the sick half of psychology and we must now fill it out with the healthy half", as a critical review towards the cold and distant approach of the psychoanalysis and its deterministic way of viewing the human being. In the late 1930s, psychologists, interested in the uniquely human issues, such as the self, self actualization, health, hope, love, creativity, nature, being, becoming, individuality, and meaning—that is, a concrete understanding of human existence—included Abraham Maslow, Carl Rogers, and Clark Moustakas, who were interested in founding a professional association dedicated to a psychology focused on these features of human capital demanded by post industrial society. The humanistic psychology perspective is summarized by five core principles or postulates of humanistic psychology first articulated in an article written by James Bugental in 1964 and adapted by Tom Greening, psychologist and long time editor of the Journal of Humanistic Psychology. The five basic principles of humanistic psychology are:
Адамдар, адам ретінде, өздерінің бөліктерінің жиынтысынан артық. Оларды жеке компоненттерге бөлшектеуге болмайды. Адамдар ғарыштық экологияда да, ерекше адамдық контексте де өмір сүреді. Адамдар саналы және саналы екендерін біледі, яғни олардың санасы бар. Адамның санасы әрқашан басқа адамдармен байланыста екендігін қамтиды. Адамдар таңдау жасауға қабілетті, сондықтан жауапкершілікке ие. Адамдар мақсатты, мақсатқа ұмтылады, болашақ оқиғаларға өздері себеп екенін біледі және мағына, құндылық және шығармашылықты іздейді. Гуманистік психология Америкалық Психологиялық Ассоциацияның (32-бөлім) ішіндегі ерекше бөлім болғанымен, гуманистік психология психологияның бір саласы емес, психологиялық зерттеулер мен практикаға бағыт беретін адамның жағдайына қатысты көзқарас.
Human beings, as human, supersede the sum of their parts. They cannot be reduced to components. Human beings have their existence in a uniquely human context, as well as in a cosmic ecology. Human beings are aware and are aware of being aware—i. e., they are conscious. Human consciousness always includes an awareness of oneself in the context of other people. Human beings have the ability to make choices and therefore have responsibility. Human beings are intentional, aim at goals, are aware that they cause future events, and seek meaning, value, and creativity. While humanistic psychology is a specific division within the American Psychological Association (Division 32), humanistic psychology is not so much a discipline within psychology as a perspective on the human condition that informs psychological research and practice.
Практикалық шығу тегі
Екінші дүниежүзілік соғыс әскери психологтарға зор қысым жасады, олар уақыт және ресурстар жетіспей тұрған жағдайда қарауға және күтуге тиіс пациенттердің саны артып кетті. Топтық терапияның пайда болуы осыған байланысты. Эрик Берннің кітаптарының қатары, Екінші дүниежүзілік соғыстың практикалық психологиясы деп аталатын кезеңнен оның кейінгі инновациясы – Транзакциялық талдауға, 1960-1970 жылдардағы гуманистік және танымал психологияның ең ықпалды түрлерінің біріне өтуін көрсетеді. Транзакциялық талдау ерекше әдістеме саналғанмен, Берннің қайтысынан кейін ол сынға ұшырады.
WWII created practical pressures on military psychologists, they had more patients to see and care for than time or resources permitted. The origins of group therapy are here. Eric Berne's progression of books shows this transition out of what we might call pragmatic psychology of WWII into his later innovation, Transactional Analysis, one of the most influential forms of humanistic Popular Psychology of the later 1960s 1970. Even though transactional analysis was considered a unique methodology, it was challenged after Berne's death.
Сейбрук конференциясы
1964 жылдың қараша айында қозғалыстың негізгі өкілдері Олд Сейбрук (КТ) қаласында гуманистік психология бойынша алғашқы шақырылған конференцияға жиналды. Конференцияны ұйымдастыруға Гуманистік психология қауымдастығы (AHP) – конференцияның демеушісі, Хазен қоры – қаржыландыруды қамтамасыз еткен ұйым, және Веслиан университеті – кездесуді өткізген оқу орны бірлесіп атсалысты. Гуманистік психологияның негізін қалаушы тұлғалары – Абрахам Маслоу, Ролло Мэй, Джеймс Бугентал және Карл Роджерс қатысудан бөлек, гуманитарлық ғылымдардан бірнеше көрнекті ғалымдар да қатысты, олардың ішінде: Гордон Оллпорт, Джордж Келли, Кларк Мустакас, Гарднер Мерфи, Генри Мюррей, Роберт У. Уайт, Шарлотта Бюлер, Флойд Матсон, Жак Барзун және Рене Дубос. Карл Роджерс: Роджерс Маслоудың теориясын дамыта отырып, өзін-өзі іске асыру процесі өсуге қолайлы жағдайда қалыптасады деген тұжырым жасады. Мұндай жағдайдың өзін-өзі іске асыруға мүмкіндік беруі үшін екі талап орындалуы керек: адам өзінің нағыз бейнесін көрсетуге қабілетті болуы керек, және ол өзінің шынайы болғанын білдіргенде, басқалар тарапынан қабылдануы тиіс.
In November 1964 key figures in the movement gathered at Old Saybrook (CT) for the first invitational conference on Humanistic psychology. The meeting was a co operation between the Association for Humanistic Psychology (AHP), which sponsored the conference, the Hazen Foundation, which provided financing, and Wesleyan University, which hosted the meeting. In addition to the founding figures of Humanistic psychology; Abraham Maslow, Rollo May, James Bugental and Carl Rogers, the meeting attracted several academic profiles from the humanistic disciplines, including: Gordon Allport, George Kelly, Clark Moustakas, Gardner Murphy, Henry Murray, Robert W. White, Charlotte Bühler, Floyd Matson, Jacques Barzun, and René Dubos. Carl Rogers: Rogers built upon Maslow's theory and argued that the process of self actualization is nurtured in a growth promoting climate. Two conditions are required in order for a climate to be a self actualizing growth promoting climate: the individual must be able to be their genuine self, and as the individual expresses their true self, they must be accepted by others.
Кеңес беру және терапия
Гуманистік терапияның мақсаты көбінесе клиентке өзінің күштірек және салауатты сезімін дамытуға көмектесу болып табылады, бұл өзін-өзі іске асыру деп те аталады.
The aim of humanistic therapy is usually to help the client develop a stronger and healthier sense of self, also called self actualization.
Қадамдар
Гуманистік психология кеңес беру және терапияға қатысты бірнеше тәсілді қамтиды. Ең ерте пайда болған тәсілдердің қатарында Абрахам Маслоудың қажеттіліктер мен мотивациялардың иерархиясын баса назар аударатын даму теориясы; Ролло Мейдің адам таңдауын және адам өмірінің трагикалық аспектілерін мойындайтын экзистенциалдық психологиясы; және клиенттің өзін-өзі бағыттап, өз дамуын түсіну мүмкіндігіне негізделген Карл Роджерстің клиентке бағытталған терапиясы бар. Клиентке бағытталған терапияда бағытталмалылық қағидасы қолданылады; терапевт клиентті ешқандай жазғырусыз тыңдайды, клиенттің өзіндік ойға келуіне жағдай жасайды.
Humanistic psychology includes several approaches to counseling and therapy. Among the earliest approaches we find the developmental theory of Abraham Maslow, emphasizing a hierarchy of needs and motivations; the existential psychology of Rollo May acknowledging human choice and the tragic aspects of human existence; and the person centered or client centered therapy of Carl Rogers, which is centered on the client's capacity for self direction and understanding of his or her own development. Client centered therapy is non directive; the therapist listens to the client without judgement, allowing the client to come to insights by themselves.
Эмпатия және өзін-өзі қолдау
Эмпатия – гуманистік терапияның ең маңызды қасиеттерінің бірі. Бұл идея терапевттің клиенттің көзімен әлемді қабылдау қабілетіне негізделген. Бұл қабілетсіз, терапевт клиенттің іс-әрекеттері мен ойларын клиенттің өзінің түсінігімен емес, тек терапевт ретінде бағалауға мәжбүр болады, бұл гуманистік терапияның мақсатына қайшы келеді. Эмпатиямен қатар, шартсыз қабылдау гуманистік психологияның кілтті элементтерінің бірі болып табылады. Шартсыз қабылдау – терапевттің клиентке деген қамқорлық танытуын білдіреді. Бұл терапевттің қарым-қатынаста үстемдік тануына жол бермейді, ақпараттың еркін алмасуына және екеуі арасындағы қарым-қатынастың мейірімді болуына мүмкіндік береді. Гуманистік терапияны қолданушы терапевт, тыңдауға дайындығын көрсетуі және пациенттің жайлы болуын қамтамасыз етуі керек, онда шынайы сезімдер ортаға салынуы мүмкін, бірақ ешкімге міндеттей бермейді. Гуманистік психология өзін-өзі жетілдіруге қолданылады, себебі ол адамның ойлау жолын өзгертуге бағытталған. Адам өзін қабылдауын өзгертуді және өзіне көмектесуді шешкенде ғана жақсара алады. Өзін-өзі қолдауға негізделген тәсіл – ко-консультация да гуманистік психологиядан туындаған деп есептеледі. Гуманистік теория басқа да танымал терапия түрлеріне, соның ішінде Харви Джекинстің қайта бағалау кеңесіне, Карл Роджерстің жұмысына, оның шәкірті Юджин Гендлиннің (Фокусировка) еңбектеріне, сондай-ақ 80-ші жылдардан бері Ханс Вернер Гессманның Гуманистік Психодрамасын дамытуға зор ықпал етті.
Empathy is one of the most important features of humanistic therapy. This idea focuses on the therapist's ability to see the world through the eyes of the client. Without this, therapists can be forced to apply an external frame of reference where the therapist is no longer understanding the actions and thoughts of the client as the client would, but strictly as a therapist which defeats the purpose of humanistic therapy. Included in empathizing, unconditional positive regard is one of the key elements of humanistic psychology. Unconditional positive regard refers to the care that the therapist needs to have for the client. This ensures that the therapist does not become the authority figure in the relationship allowing for a more open flow of information as well as a kinder relationship between the two. A therapist practicing humanistic therapy needs to show a willingness to listen and ensure the comfort of the patient where genuine feelings may be shared but are not forced upon someone. Humanistic Psychology is applicable to self help because it is oriented towards changing the way a person thinks. One can only improve once they decide to change their ways of thinking about themselves, once they decide to help themselves. Co counselling, which is an approach based purely on self help, is regarded as coming from humanistic psychology as well. Humanistic theory has had a strong influence on other forms of popular therapy, including Harvey Jackins' Re evaluation Counselling and the work of Carl Rogers, including his student Eugene Gendlin; (see Focusing) as well as on the development of the Humanistic Psychodrama by Hans Werner Gessmann since the 80s.
Идеалдық және нақты жандар
Идеалдық және нақты өзіңізді түсіну – адамның қандай болуды қалап, оның нақты кім екені арасындағы қарама-қайшылықтан туындайтын мәселелерді ұғыну. Идеалдық өзіңіз – адамның не істеу керектігіне сенетін нәрсесі, сондай-ақ оның негізгі құндылықтары. Нақты өзіңіз – өмірде жүзеге асырылатын нәрсе. Гуманистік терапия арқылы қазіргі жағдайды түсіну клиенттерге өздерінің нақты өзіңіз туралы түсінігіне оң тәжірибелерді қосуға мүмкіндік береді. Мақсат – екі түсінік арасында үйлесімділікке қол жеткізу. Роджерс терапевттің өзінің ішкі сезімімен сәйкес келуі ғана терапияда шынайы қарым-қатынас тудырады деп сенді. Сезімдерін ашық білдіруге дайын адамға сену оңайырақ, тіпті бұл клиенттің қалағанынан өзгеше болса да; бұл терапевтке мықты қарым-қатынас құруға көмектеседі. 2018 жылғы академиялық жинақта британдық психолог Ричард Хаус және оның әріптестері: «Басынан бастап, гуманистік психология әлеуметтік, мәдени және саяси мәселелермен толыққанды және қорқынышсыз айналысты, ал көптеген негізгі ғылыми, 'позитивистік' психология осыдан қашуға тырысты» деп жазды. Психологиялық гуманизммен байланысты және одан шабыт алған алғашқы авторлар әлеуметтік-саяси тақырыптарды зерттеді. Медар Босс денсаулықты әлемге ашық болу деп, ал денсаулықтың нашарлауын психикада немесе қоғамда осы ашықтықтың кедергісін тудыратын нәрсе деп анықтады. Р.Д.Лейнг «қалыпты» күнделікті өмірдің саяси мәнін талдады. Ролло Мэй адамдар қазіргі әлемде құндылықтарын жоғалтқанын, ал олардың денсаулығы мен адамгершілігі қазіргі заманның қиындықтарына сай жаңа құндылықтарды қалыптастырудағы батылдыққа байланысты екенін айтты. Вильгельм Райх психологиялық проблемалардың көбінесе сексуалдық репрессиядан туындайтынын, ал соңғысының әлеуметтік және саяси жағдайларға тәуелді екенін, оларды өзгертуге болады және өзгерту керек екенін мәлімдеді. Карл Роджерс саяси өмірдің жеңімпаздың барлық шайқастарды жеңіп алуынан тұруы керек емес, керісінше, барлық тараптар арасындағы үнемі диалогтан тұруы керек деп сенді. Егер бұл диалог тараптардың бір-біріне құрметпен қарауымен және әр тараптың шыншылдығымен сипатталса, онда мейірімді түсіністікке және, соңында, өзара қанағаттандыратын шешімдерге жетуге болады. Вирджиния Сатир отбасылық терапияға қатысты көзқарасы адамдардың санасын кеңейтуге, қорқуларын азайтуға және қауымдастықтарды, мәдениеттерді және ұлттарды біріктіруге мүмкіндік береді деп сенді. Бұл жұмыс тек осы пионер-ойшылдардың еңбегімен шектелмеді. 1978 жылы Гуманистік психология қауымдастығының мүшелері гуманистік психология қағидаларын қолдану арқылы оң әлеуметтік және саяси өзгерістерді қалай ілгерілетуге болатынын зерттеу үшін үш жылдық жобаны бастады. Жобаға 1980 жылы Сан-Францискода өткен «12 сағаттық саяси партия» кірді, онда 1400-ге жуық қатысушы Экотопия авторы Эрнест Калленбах, Аквариандық қастандық авторы Мэрилин Фергюсон, Адам/Планета авторы Теодор Розак және Жаңа дәуір саясаты авторы Марк Сатин сияқты дәстүрлі емес әлеуметтік ойшылдардың баяндамаларын талқылады. Жаңа перспектива АХП президенті Джордж Леонардтың манифестінде жинақталды. Ол экономиканы баяу өсуге немесе өсуден тоқтатуға көшу, қоғамды орталықсыздандыру және «кәсібиліктен шығару», сондай-ақ гуманистік мемлекеттік саясат пен салауатты мәдениеттің негізін қалау үшін әлеуметтік және эмоционалдық құзыреттілікті оқыту сияқты идеяларды ұсынды. Әлеуметтік өзгерістерге гуманистік психологияға бағытталған тәсілдерді айтуға тағы да көптеген әрекеттер жасалды. Мысалы, 1979 жылы психолог Кеннет Лакс және экономист Марк А. Латц гуманистік психологияға негізделген жаңа экономиканы құруға шақырды. Сондай-ақ 1979 жылы Калифорния штатының заң шығарушысы Джон Васкончеллос либералды саясат пен гуманистік психологиялық түсініктің интеграциясын талап ететін кітап жариялады. 1979-1983 жылдары Вашингтон қаласында орналасқан АҚШ саяси ұйымы «Жаңа әлем альянсы» гуманистік психология идеяларын саяси ойлау мен процестерге енгізуге тырысты; оның бюллетенін таратуды қолдағандар Васкончеллос пен Карл Роджерс болды. 1989 жылы Карл Роджерс пен Пауло Фрейре екеуімен де жұмыс істеген Морин О'Хара екі ойшылдың арасындағы ұқсастықтарды көрсетті. О'Хараның айтуынша, екеуі де қысымшылық пен адамгершіліктен айыратын жағдайларға қатысты сыншыл сананы дамытуға бағытталған. 1980 және 1990 жылдары Ноэтика ғылымдары институтының президенті Уиллис Харман маңызды әлеуметтік өзгерістер маңызды сананың өзгеруісіз жүзеге аспайды деп мәлімдеді. ХХІ ғасырда гуманистік психологияның ықпалымен Эдмунд Борн, Джоанна Мейси және Маршалл Розенберг сияқты адамдар психологиялық түсініктерін әлеуметтік және саяси мәселелерге қолдануды жалғастырды. Гуманистік психологияның әлеуметтік өзгерістер туралы ойлаудағы қолданысына қоса, ол гуманистік әлеуметтік жұмыстың негізгі теориялық және методологиялық көзі болып саналады.
The ideal self and real self involve understanding the issues that arise from having an idea of what you wish you were as a person, and having that not match with who you actually are as a person (incongruence). The ideal self is what a person believes should be done, as well as what their core values are. The real self is what is actually played out in life. Through humanistic therapy, an understanding of the present allows clients to add positive experiences to their real self concept. The goal is to have the two concepts of self become congruent. Rogers believed that only when a therapist was able to be congruent, a real relationship occurs in therapy. It is much easier to trust someone who is willing to share feelings openly, even if it may not be what the client always wants; this allows the therapist to foster a strong relationship. In an academic anthology from 2018, British psychologist Richard House and his co editors wrote, "From its very outset, Humanistic Psychology has engaged fulsomely and fearlessly with the social, cultural and political, in a way that much of mainstream scientific, 'positivistic' psychology has sought to avoid". Some of the earliest writers who were associated with and inspired by psychological humanism explored socio political topics. Medard Boss defined health as an openness to the world, and unhealth as anything in the psyche or society that blocked or constricted that openness. R. D. Laing analyzed the political nature of "normal", everyday experience. Rollo May said that people have lost their values in the modern world, and that their health and humanity depends on having the courage to forge new values appropriate to the challenges of the present. Wilhelm Reich argued that psychological problems are often caused by sexual repression, and that the latter is influenced by social and political conditions – which can and should be changed. Carl Rogers came to believe that political life did not have to consist of an endless series of winner take all battles, that it could and should consist of an ongoing dialogue among all parties. If such dialogue were characterized by respect among the parties and authentic speaking by each party, compassionate understanding and – ultimately – mutually acceptable solutions could be reached. Virginia Satir was convinced that her approach to family therapy would enable individuals to expand their consciousness, become less fearful, and bring communities, cultures, and nations together. Relevant work was not confined to these pioneer thinkers. In 1978, members of the Association for Humanistic Psychology (AHP) embarked on a three year effort to explore how the principles of humanistic psychology could be used to further the process of positive social and political change. The effort included a "12 Hour Political Party", held in San Francisco in 1980, where nearly 1,400 attendees discussed presentations by such non traditional social thinkers as Ecotopia author Ernest Callenbach, Aquarian Conspiracy author Marilyn Ferguson, Person/Planet author Theodore Roszak, and New Age Politics author Mark Satin. The emergent perspective was summarized in a manifesto by AHP President George Leonard. It proffered such ideas as moving to a slow growth or no growth economy, decentralizing and "deprofessionalizing" society, and teaching social and emotional competencies in order to provide a foundation for more humane public policies and a healthier culture. There have been many other attempts to articulate humanistic psychology oriented approaches to social change. For example, in 1979 psychologist Kenneth Lux and economist Mark A. Lutz called for a new economics based on humanistic psychology rather than utilitarianism. Also in 1979, California state legislator John Vasconcellos published a book calling for the integration of liberal politics and humanistic psychological insight. From 1979 to 1983 the New World Alliance, a U. S. political organization based in Washington, D. C., attempted to inject humanistic psychology ideas into political thinking and processes; sponsors of its newsletter included Vasconcellos and Carl Rogers. In 1989 Maureen O'Hara, who had worked with both Carl Rogers and Paulo Freire, pointed to a convergence between the two thinkers. According to O'Hara, both focus on developing critical consciousness of situations which oppress and dehumanize. Throughout the 1980s and 1990s, Institute of Noetic Sciences president Willis Harman argued that significant social change cannot occur without significant consciousness change. In the 21st century, influenced by humanistic psychology, people such as Edmund Bourne, Joanna Macy, and Marshall Rosenberg continued to apply psychological insights to social and political issues. In addition to its uses in thinking about social change, humanistic psychology is considered to be the main theoretical and methodological source of humanistic social work.
Әлеуметтік жұмыс
Психотерапиядан кейін әлеуметтік жұмыс гуманистік психологияның теориясы мен әдістемесінің ең маңызды иегері болып табылады. Бұл теориялар қазіргі заманғы әлеуметтік жұмыс практикасы мен теориясында терең реформа жасады, соның ішінде белгілі бір теория мен әдістеменің пайда болуына әкелді: Гуманистік әлеуметтік жұмыс. Малькольм Пэйн өзінің "Гуманистік әлеуметтік жұмыс: тәжірибедегі негізгі принциптер" кітабында сипаттаған гуманистік әлеуметтік жұмыс практикасының көптеген құндылықтары мен принциптері тікелей гуманистік психологиялық теориядан және гуманистік психотерапия практикасынан, атап айтқанда, адам өміріндегі шығармашылық пен тәжірибеден, өзін-өзі дамыту және руханилық, қауіпсіздік пен төзімділікті дамыту, жауапкершілік, икемділік және адам өміріндегі және тәжірибедегі күрделілік туындайды. Сондай-ақ, әлеуметтік жұмыста клиентті (адам ретінде) және әлеуметтік мәселені (адамдық мәселе ретінде) бейнелеу және оларға қатысу гуманистік психология тұрғысынан жүзеге асырылады. Петру Стефаройдың сөзіне сәйкес, клиенттің және оның тұлғасының гуманистік бейнесі мен тәсілінің іске асырылуы, шындығында, гуманистік әлеуметтік жұмыстың теориялық, аксиологиялық және әдістемелік негізі болып табылады. Мақсаттарды қоюда және араласу шараларында, әлеуметтік/адамдық проблемаларды шешу үшін гуманистік психология мен психотерапияның маңызды терминдері мен санаттары басым болады, мысалы: өзін-өзі іске асыру, адамның әлеуеті, холистикалық тәсіл, адам, еркін таңдау, субъективтілік, адамдық тәжірибе, өзін-өзі анықтау/дамыту, руханилық, шығармашылық, позитивті ойлау, клиентке және контекстке бағытталған тәсіл/араласу, эмпатия, жеке өсу, мүмкіндік беру. Гуманистік психология әлеуметтік жұмыс практикасында африкалық философияның Убунтуын теориялық тұрғыдан түсіндіру үшін негіз ретінде пайдаланылды. Бұдан өзге, гуманистік әлеуметтік жұмыс әлеуметтік әділдікті, толыққанды қызмет көрсетуді, технологиялық инновациялар мен басқаруды, диалог пен ынтымақтастықты, сондай-ақ COVID-19 пандемиясы кезінде кәсіби күтім мен әріптестік қолдауды қажет етеді.
After psychotherapy, social work is the most important beneficiary of the humanistic psychology's theory and methodology. These theories have produced a deep reform of the modern social work practice and theory, leading, among others, to the occurrence of a particular theory and methodology: Humanistic Social Work. Most values and principles of the humanistic social work practice, described by Malcolm Payne in his book Humanistic Social Work: Core Principles in Practice, directly originate from the humanistic psychological theory and humanistic psychotherapy practice, namely creativity in human life and practice, developing self and spirituality, developing security and resilience, accountability, flexibility and complexity in human life and practice. Also, the representation and approach of the client (as human being) and social issue (as human issue) in social work is made from the humanistic psychology position. According to Petru Stefaroi, the way humanistic representation and approach of the client and their personality is realized is, in fact, the theoretical axiological and methodological foundation of humanistic social work. In setting goals and the intervention activities, in order to solve social/human problems, there prevail critical terms and categories of the humanistic psychology and psychotherapy, such as: self actualization, human potential, holistic approach, human being, free will, subjectivity, human experience, self determination/development, spirituality, creativity, positive thinking, client centered and context centered approach/intervention, empathy, personal growth, empowerment. Humanistic psychology has been utilised as a framework for theorizing the African philosophy of Ubuntu in social work practice. In addition, humanistic social work calls for the pursuit of social justice, holistic service provision, technological innovation and stewardship, dialogue and cooperation as well as professional care and peer support during the COVID 19 pandemic.
Корпорацияларда шығармашылық
Гуманистік психологияның шығармашылыққа және толықтыққа баса назар аударуы, жұмыс орнындағы адам капиталына жаңа көзқарас қалыптастыруға негіз болды, бұл шығармашылықты және эмоционалдық қарым-қатынастардың маңыздылығын күшейтті. Бұрын "шығармашылық" ұғымы негізінен суретшілермен байланыстырылып, оларға ғана тән деп есептелген. 1980-ші жылдары танымдық-мәдени экономикада жұмыс істейтін адамдардың саны артуымен, шығармашылық халықаралық брендтер үшін пайдалы актив және бәсекелестік артықшылығы ретінде қарастырыла бастады. Бұл 1970-ші жылдардың соңында G.E. компаниясында Нед Херрман басшылығымен қызметкерлерге арналған сервистік оқытулар аясында корпоративтік шығармашылықты дамытуға бағытталған тренингтерге әкелді.
Humanistic psychology's emphasis on creativity and wholeness created a foundation for new approaches towards human capital in the workplace stressing creativity and the relevance of emotional interactions. Previously the connotations of "creativity" were reserved for and primarily restricted to, working artists. In the 1980s, with increasing numbers of people working in the cognitive cultural economy, creativity came to be seen as a useful commodity and competitive edge for international brands. This led to corporate creativity training in service trainings for employees, led pre eminently by Ned Herrmann at G. E. in the late 1970s.