Кіріспе
19 ғасырдағы неміс ақыны Эдуард Фридрих Мёрике (8 қыркүйек 1804 – 4 маусым 1875) Онда ол нашар баға алды және Урах семинариясына түсу емтиханын өтпеді, бірақ оған қарамастан қабылданды. Семинарияда ол классикалық әдебиеттерді оқыды, бұл оның шығармашылығына зор әсер етті, сондай-ақ Вильгельм Хартлауб пен Вильгельм Вайблингермен танысты. Кейін ол Тюбинген семинариясында теологияны оқыды, онда Людвиг Бауэр, Давид Фридрих Штраус және Фридрих Теодор Вишермен танысты. Олардың көптеген достықтары ұзақ жылдарға созылды. Тюбингенде Бауэрмен бірге ол Орплид ертегі елін ойлап тапты – 1831 жылғы «Вейла әні» (Сен – Орплид) өлеңін қараңыз. Мёрике лютеран пасторы болды және 1834 жылы Вайнсбергке жақын Клеверсулцбахтың викарийі болып тағайындалды. 1843 жылдың күзінде ол жарты жылдан астам досы пастор Вильгельм Хартлаубпен (1804–1885) бірге Германияның оңтүстігіндегі Баден-Вюртемберг штатында орналасқан де ауылында болды. Осы уақытта ол 1800 жылдардың басына жататын Вермушаузен Петрускеркінің суретін жасады. Бұл сурет перспективаға байланысты қала шетіндегі жергілікті сырахана, дистилляциялық завод және қонақ үйдің жоғарғы қабатындағы бөлмеден салынған деген болжам бар, ол бүгінде Gasthaus und Manufaktur Krone Wermutshausen атымен жұмыс істейді. Қалада осы сапарды еске түсіретін мұражай да бар, онда қонақтар Мёрике тұрған бөлмені көре алады. Денсаулығының нашарлауына байланысты Мёрике ерте зейнетке шықты және 1851 жылы Штутгарттағы Катариненстифтте неміс әдебиетінен профессор болды. Ол 1866 жылы зейнетке шыққанға дейін осы лауазымды атқарды. Ол сондай-ақ біршама фантастикалық «Боден көлінен идиллия, немесе балықшы Мартин және қоңырау ұрлары» (1846), «Штутгарттағы Хуцельмэннхен» (1855) ертегісін жазды және гректер мен римдіктердің гимндері, одалары, элегиялары және идиллияларының жинағын «Классикалық гүлдер таңдауы» (1840) деген атпен жариялады. Оның шығармаларын философ Людвиг Витгенштейн жоғары бағалады, ол оны Бертран Расселге шынымен ұлы ақын ретінде ұсынды және оның өлеңдері біздің қолымыздағы ең жақсы туындылардың бірі. Мёрике шығармаларының сұлулығы Гёте шығармаларымен тығыз байланысты.
Eduard Friedrich Mörike (; 8 September 18044 June 1875) There, he scored low grades and failed the admission test to Urach Seminary, yet was accepted anyhow. At the Seminary he went on to study the classics, something that was to become a major influence on his writing, and he made the acquaintance of Wilhelm Hartlaub and Wilhelm Waiblinger. Afterwards he studied theology at the Seminary of Tübingen where he met Ludwig Bauer, David Friedrich Strauss and Friedrich Theodor Vischer. Many of these friendships were long lasting. In Tübingen, with Bauer, he invented the fairyland Orplid – see the poem Song Weylas (You are Orplid) dating from 1831. Mörike became a Lutheran pastor and, in 1834, he was appointed vicar of Cleversulzbach near Weinsberg. In the Autumn of 1843 he stayed for over half a year with his friend Pastor Wilhelm Hartlaub (1804–1885) in the village of de, situated in the state of Baden Württemberg in southern Germany. During this time he produced a drawing of the Wermutshausen Petruskirche, dating from the early 1800s. This drawing is speculated, due to the perspective, to be from a top floor room of a local brewery, distillery, and guesthouse at the edge of town, which remains in operation today as Gasthaus und Manufaktur Krone Wermutshausen. In town there is also a Museum commemorating this visit, in which guests can see the room in which Mörike lived. For reasons of health, Mörike retired quite early, and in 1851 became professor of German literature at the Katharinenstift in Stuttgart. This office he held until he retired in 1866. He also wrote a somewhat fantastic Idylle vom Bodensee, oder Fischer Martin und die Glockendiebe (1846), the fairy tale Das Stuttgarter Hutzelmännlein (1855), and published a collection of hymns, odes, elegies, and idylls of the Greeks and Romans, entitled Klassische Blumenlese (1840). His work was greatly praised by the philosopher Ludwig Wittgenstein who recommended him to Bertrand Russell as really a great poet and his poems are among the best things we have the beauty of Mörike's work is very closely related to Goethe's.
Музыкалық күйлер
Оның көптеген өлеңдеріне Hugo Wolf, Ludwig Hetsch, Didia Saint Georges, Elise Schmezer, Julie Waldburg Wurzach, Pauline Volkstein және Fritz Kauffmann музыка жазды. Игнац Лахнер оның "Регенбрюдер" операсын музыкаға қойды. Хьюго Дистлер "Mörike Chorliederbuch" атты жинағында Mörike өлеңдерінің 48-ін музыкаға бөлді. Оның көптеген өлеңдері халыққа кең тараған әндерге айналды.
Суретші ретінде
Мёрке өз заманында суреттер салумен де белгілі болған, бірақ бұл туралы көп сөз болмайды. 1843 жылдың күзінде Вермутхаузен қаласында болғанда Мёрке 1800 жылдардың басында салынған Персускирхе шіркеуінің суретін жасады.