Кіріспе

The Bulletin – 1880 жылы алғаш рет жарық көрген, Сиднейде орналасқан австралиялық апталық журнал. Онда саясат, бизнес, поэзия, көркем әдебиет және әзіл-қалжың, сондай-ақ карикатуралар мен басқа да суреттер жарияланды. The Bulletin Австралия мәдениеті мен саясатына зор әсер етіп, 1880-ші жылдардың соңында «Австралияның ең танымал журналы» атанып, кең танылды. Жингоистік, ксенофобиялық, империализмге қарсы және республикалық көзқарастары бар журнал, британдық отаршылдықтан ерекшеленетін австралиялық ұлттық сананы қалыптастыруға ықпал етті. «Шалғайдағы адамның Киелі кітабы» деп аталатын The Bulletin австралиялық шалғайдың мифологиясын дамытуға көмектесті, Генри Лоусон және Банжо Патерсон сияқты шалғай ақындары өздерінің ең белгілі туындыларын осы журналға жариялады. 1901 жылы федерация құрылғаннан кейін The Bulletin бірнеше рет қожайындары ауысып, «австралиялықтардың үні» ретінде сақталғанда, көзқарастары бірте-бірте консервативтеніп кетті. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін танымалдылығы төмендесе де, жаңа австралиялық әдебиеттің маңызды платформасы болып қала берді. 1960 жылдары заманауи жаңалықтар журналы ретінде қайта жаңғыртылып, 1984 жылы Newsweek журналының австралиялық басылымымен бірігіп, The Bulletin with Newsweek деп атала бастады. Оның соңғы саны 2008 жылдың қаңтарында жарық көрді, осылайша The Bulletin Австралияның ең ұзақ жарық көрген журналы болып тарихта қалды.

Ерте тарих

The Bulletin газетін Дж. Ф. Арчибальд пен Джон Хейнс Сидней қаласында, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатында құрды. Алғашқы саны 1880 жылдың 31 қаңтарында жарық көрді. The Bulletin басылымының бастапқы мазмұны саяси пікірлер, сенсациялық жаңалықтар мен австралиялық әдебиеттен тұрды. 1880 жылы қысқа мерзімге олардың алғашқы суретшісі Уильям Маклиод та серіктес болды. Басылымның форматы фолио болды және бастапқыда сегіз беттен тұратын, 1880 жылдың шілдесінде 12 бетке, ал 1899 жылға қарай 48 бетке дейін артты. Алғашқы саны төрт пенске сатылды, кейін үш пенге төмендетілді, содан кейін 1883 жылы алты пенге көтерілді. 1880-1897 жылдар аралығында журнал жарық көрген Сиднейдегі Булетень алаңы осы газеттің атымен аталады, сол жылы ол Джордж көшесіндегі жаңа және кеңірек кеңселерге көшірілді. Алғашқы онжылдықтарында The Bulletin Австралияда ұлтшылдық сезімдерді дамытуда маңызды рөл атқарды. Оның саясаты империализмге қарсы, протекционистік, аралдық, нәсілшілдік, республикалық, дін қызметкерлеріне қарсы, еркектерге басымдық беретін, бірақ социалистік емес болды. Ол отарлық губернаторларды, капиталистерді, қатыгез мінезділерді және әлеуметтік өрлеушілерді, дін қызметкерлерін, пуритандық моралистерді (wowsers), феминистерді және тыйым салушыларды аяусыз сынайтын. Ол кәсіподақтарды, Австралияның тәуелсіздігін, прогрессивті демократияны және «Ақ Австралияны» қолдады. Британдықтарды, қытайлықтарды, жапондықтарды, үндістерді, еврейлерді және Австралияның аборигендерін мазақтайтын карикатуралар жариялады. The Bulletin аборигендерге жасалған қатыгездікті айыптады және Майолл-Крик қырғынының кінәлілерінен басқа, қылмыскер отаршылардың жазадан қашуына өкініш білдірді. Дегенмен, The Bulletin олардың «қара туыстарының» бәрібір жойылатынын болжады, оларды «цивилизацияның сынағына» лайықсыз, төмен раса деп қарады және олардың жағдайын жақсартуға жасалған әрекеттердің нәтижесіз болатынын түсінді. 20 ғасырдың басында редактор Джеймс Эдмонд The Bulletin газетінің ұлтшылдық лозунгін «Австралия австралиялықтар үшін» дегеннен «Австралия ақ адамдар үшін» деп өзгертті. 1887 жылғы редакциялық мақала мұндай лозунгтарды таңдау себептерін түсіндірді:

Мәдени әсері

Лондонның "Таймс" газеті "Австралияны федерацияға дейін тәрбиелеген – "Бюллетень" болды" деп жазды. Оңтүстік Африкада Сесил Родс "Бюллетеньді" "қасиетті қорқынышпен" және өзінің империалистік амбицияларына қауіп ретінде қарады. Родс туралы мақаласында У. Т. Стейд былай деп жазды: "Ол осылай қорқынышпен құрметтеген "Бюллетень" шын мәнінде әлемдегі ең танымал журналдардың бірі": "Ол керемет, заңсыз, батыл, қызықтаушы, күмәнді, еңкеймейтін, өршіл, өзіне сенімді". Ағылшын жазушысы Д. Х. Лоуренс "Бюллетеньді" "дүниеде оны шынымен көңіл көтерткен жалғыз журнал" деп санады және 1923 жылғы "Кенгуру" романын жазғанда оған жиі жүгінетін. Лоуренс сияқты, романның ағылшын тіліндегі баяндаушысы оны "континенттің сәттегі өмірі" деп есептейді және оның тікелейлігі мен жазуындағы "қуатты күшті" бағалайды: "Ол салтанатты барабандарды соқпады. Онда өлімге әкелетін шыншылдық болған жоқ. Ол жай ғана қайсар және әжуалықпен күлкілі болды". Сидни Бейкер "Австралия тілі" (1946) еңбегінде былай деп жазды: "Мүмкін, бір елдің нағыз мәнісі ешқашан да бір журналдың беттерінде осылай жазылмаған болар". "Бюллетень мектебі" жазушылары Генри Лоусон, Мэри Гилмор және Банжо Патерсон – Австралияның он долларлық банкнотасында бейнеленген төрт тарихи тұлғаның қатарында.

Кейінгі дәуір

The Bulletin 20 ғасырда ерекше австралиялық әдебиеттің қалыптасуына қолдау көрсетуді жалғастырды, әсіресе алғашқы романдық сайысты ұйымдастырған Сэмюэл Приордың (1915–1933) редакторы болған кезінде. 1974 жылы Австралия қауіпсіздік және барлау ұйымының вице-премьер Джим Кернс туралы құпия құжаты жарияланғаннан кейін Уитлэм үкіметі Ақпарат және қауіпсіздік жөніндегі арнайы комиссия құрды. 1980-ші және 1990-шы жылдары The Bulletin журналының "ескірген оқырмандары жаңаларымен алмастырылмады және оның газет стендтеріндегі көрінуі азайды". Бұрынғы премьер-министр Пол Китинг Линнеллге журналды сынап, оны "керемет емес" деп атаған хат жібергенде, Линнелл осы хатты журналда жариялады, "Пол Китинг біз үшін жазады" деп жарнамалады және Китингке "Аптаның хаты" атағын берді, оның сыйлығы журналға бір жылдық жазылу болды. 2005 жылы Линнелл жойылып кеткен тасманиялық жолбарысын тапқан адамға 1,25 миллион доллар сыйлық ұсынды.