Кіріспе
Исламдағы модернистік реформа қозғалыстары
modernist reform movements in Islam
Исламдағы либерализм мен прогрессивизм – исламдық түсінік пен тәжірибе туралы прогрессивті ойдың маңызды жиынтығын жасаған мұсылмандарды қамтиды. Олардың жұмысы кейде «прогрессивті ислам» (الإسلام التقدمي ALA) деп сипатталады. Омид Сафи сияқты ғалымдар «прогрессивті мұсылмандар» (постколониалдық, антиимпериалистік және модернизмді сынға алатын) мен «исламның либералды жақтастары» (модернизмді қабылдаған ескі қозғалыс) арасында ерекшелік жасайды. Либералды ислам 18-19 ғасырлардағы исламдық қайта жандану қозғалысынан туындады. Либералды және прогрессивті исламның әдістемелері дәстүрлі исламның қасиетті кітаптарын (Құран) және басқа мәтіндерді (Хадис) қайта интерпретациялауға негізделген, бұл процесс ижтихад деп аталады (төменде қараңыз). Бұл минималдыдан ең либералдыға дейін өзгеруі мүмкін, онда тек Құранның мағынасы ғана уахи деп есептеледі, ал оның сөздік формасы белгілі бір уақыт пен жағдайда ислам пайғамбары Мұхаммедтің еңбегі ретінде қарастырылады. Либералды мұсылмандар өздерін ерте үмметтің қағидаларына оралып, Құранның этикалық және плюралистік мақсатын ілгерілететін жандар деп есептейді. Реформа қозғалысы монотеизмді (таухидті) «адам қоғамының ұйымдастырушы принципі және діни білімнің, тарихтың, метафизиканың, эстетиканың және этиканың, сондай-ақ әлеуметтік, экономикалық және әлемдік тәртіптің негізі» ретінде пайдаланады. Либералды мұсылмандар демократия, гендерлік теңдік, адам құқықтары, ЛГБТ құқықтары, әйелдер құқықтары, діни плюрализм, дінаралық неке, сөз бостандығы, ой еркіндігі және дін бостандығы сияқты прогрессивті құндылықтарды қолдайды.
Ислам философиясының тарихы
Құранның таралуы мен Мұхаммедтің өміріне негізделген исламның өрлеуі Жерорта теңізі аймағындағы билік тепе-теңдігін және биліктің бастау тегі туралы түсініктерді күрт өзгертті. Ертедегі ислам философиясы дін мен ғылым арасындағы тығыз байланысты, сондай-ақ шындықты табу жолындағы ижтихад процесін баса көрсетті – мәнінде, барлық философия "саяси" сипатқа ие болды, себебі оның басқаруға нақты ықпалы болды. Бұл көзқарасқа "рационалистік" бағыттағы мутазилит философтары қарсы шықты, олар ақиқатты уахидан жоғары қойып, себепті басымдыққа ие етті және қазіргі ғалымдар оларды исламдағы алғашқы спекулятивтік теологтар деп таниды; олар халифаттан тәуелсіз әрекет ету еркіндігін іздеген секулярлық аристократия тарапынан қолдау алды. Дегенмен, кейінгі антикалық кезеңде "дәстүрлі" ашариттік теология исламда жеңіске жетті. Ашариттердің пікірінше, ақыл Құран мен сүннетке бағынуы тиіс.
Ибн Рушд
Ибн Рушд, жиі латынша Аверроэс деп аталатын, Андалусиялық ғалым. "Батыс Еуропадағы секулярлық ой-пікірдің негізін қалаушы" деп сипатталған ол, Аристотельдің еңбектеріне жасаған құнды түсіндірмелері үшін "Түсіндіруші" деген лақап атпен белгілі болды. Оның ең маңызды еңбегі – "Философтардың қайшылықтарына қарсы қайшылықтар" кітабы, онда ол әл-Газалидің "Философтардың қайшылықтары" еңбегіндегі талаптарына қарсы философияны қорғады. Оның басқа еңбектері – "Фасл әл-Мақал" және "Китаб әл-Кашф". Ибн Рушд әйелдердің теңдігі принципін қабылдайды. Оның пікірінше, олар білім алуға және әскерде қызмет етуге мүмкіндік алған жөн; ең қабілеттілері болашақта философ немесе билеуші болуы мүмкін. Ибн Рушдтің еңбектеріне негізделген латын христиан және еврей дәстүріндегі 13 ғасырдағы философиялық ағым Аверроизм деп аталады. Ибн Рушд 20 ғасырдың соңында исламдық ой-пікірді және ислам қоғамын жаңарту туралы пікірлерде символдық тұлғаға айналды. Ислам қоғамында аверроизмдік ой-пікірді жаңартуды қолдаған белгілі ғалым – Мұхаммед Әбд әл-Жабри, ол 1982 жылы "Араб ақылына сын" атты еңбегін жариялады.
Рифа әл-Тахтави
Мысырлық египтолог және қайта өрлеу дәуірінің зиялысы Рифа'а әл Тахтави (1801-1873) исламдық модернизмге ертерек бейімделгендердің бірі саналады. Исламдық модернистер ислам принциптерін еуропалық әлеуметтік теориялармен үйлестіруге тырысты. 1831 жылы Рифа'а әл Тахтави Египет инфрақұрылымын және білім беру жүйесін жаңғыртуға бағытталған жалпыұлттық күш-жігерге қатысты. Ол египеттік тыңдармандарына секулярлық билік, саяси құқықтар мен бостандық сияқты ағартушылық идеяларын таныстырды; қазіргі заманғы өркениетті қоғамның қандай болуы керек екені және оның негізінде өркениетті немесе «жақсы египеттік» дегеніміз не екені туралы ойларын; сондай-ақ қоғамдық мүдде мен жалпыға ортақ игілік туралы көзқарастарын ұсынды. Тахтавидің еңбегі 1860-1940 жылдар аралығында гүлденген египеттік қайта жаңғырудың (нахда) бастауы болды. 1826 жылы Мехмет Әли әл Тахтавиді Париждегі білім беру миссиясына жіберді. Ол бес жыл бойы оқып, 1831 жылы елге оралды. Тахтави Тілдер мектебінің директоры болып тағайындалды. Онда ол еуропалық кітаптарды араб тіліне аударумен шұғылданды. Тахтави әскери оқулықтарды, географияны және еуропалық тарихты аударуда маңызды рөл атқарды. Барлығында, әл Тахтави араб тіліне 2000-нан астам шетелдік еңбектің аударылуын қадағалады. Ол тіпті кейбір кітаптарында француз қоғамына қатысты жағымды пікірлер білдірді. Тахтави Ислам принциптерінің еуропалық модернизммен үйлесімді екенін баса көрсетті. «Алтынды іздеу немесе Парижге шолу» атты еңбегінде Тахтави азаматтықтың патриоттық жауапкершілігін талқылайды. Ол исламдық өркениеттердің болашағын көрсету үшін римдік өркениетті мысал ретінде келтіреді; бір кезде барлық римдіктер бір Цезарьдың билігінде бірікті, бірақ кейін Шығыс пен Батысқа бөлінді. Бөлінгеннен кейін екі мемлекеттің барлық соғыстары жеңіліспен аяқталып, «кемелдікке жеткеннен кейін жоқ болуға ұшырады». Тахтави Египет біртұтас болмаса, сыртқы жаулап алушылардың құрбаны болуы мүмкін екенін түсінеді. Ол азаматтардың өз елінің патриоттық міндетін қорғауының маңыздылығын атап өтті. Тахтавидің пікірінше, елді қорғаудың бір жолы – қазіргі заманғы қоғаммен бірге келетін өзгерістерді қабылдау.
Әли Шәрияти
Әли Шариати Мазинани (парсы тілінде: علی شریعتی مزینانی, 23 қараша 1933 – 18 маусым 1977) – дін социологиясына ден қойған ирандық революционер және социолог. Ол социализмнің Исламмен үйлесімді екенін, тіпті бастапқыда осылай болғанын айтқан. Оның социализмді зерттеуге деген ынтасы мысырлық ойшыл Абдул Хамид Жоудат әл-Сахардың «Абу Зарр: Аллаға құлшылық ететін социалист» кітабын аударудан бастау алған сияқты. Бұл кітапта Абу Заррдің алғашқы социалист болғаны жазылған. Содан кейін Шариатидің әкесі оның ұлы Абу Заррдың принциптерін негізгі деп санайтынын мәлімдеді. Тіпті кейбір ойшылдар Шариатиді қазіргі Иранның Абу Зарры деп сипаттаған. Оның барлық ойларының арасында революциялық әрекеттің қажеттілігіне ерекше мән берген. Шариати марксизмнің Үшінші әлемді өзінің бостандығына жету үшін идеологиялық құралдармен қамтамасыз ете алмайтынына сенген. Оның бір тұжырымы – Исламның табиғатынан революциялық идеология екендігі. Сондықтан, Ислам қазіргі әлемге идеология ретінде қатысуы мүмкін. Шариатидің айтуынша, адамзат проблемаларының тарихи және бастапқы себебі жеке меншіктің пайда болуы болған. Ол қазіргі заманда машинаның пайда болуын адам өміріндегі екінші маңызды өзгеріс деп есептеді. Шын мәнінде, жеке меншік және машинаның пайда болуы, тарихтың екі қисығы ретінде қарастырылса, тарихтың екінші кезеңіне жатады. Алғашқы кезең – ұжымдық меншік. Дегенмен, Шариати діннің тарихи дамуын, сондай-ақ қазіргі философиялық және идеологиялық қозғалыстарды, олардың жеке меншік пен машинаның пайда болуына қатысты сынға алды. Социализмге қоса, ол әйелдер құқығын да қолдаған, бұл туралы «Фатима – Фатима» кітабында айтылған. Онда ол Фатима Захраны, Ислам пайғамбары Мұхаммедтің қызын, мұсылман әйелдері үшін үлгі ретінде, еркін әйел ретінде көрсеткен. Ол «өз заманы мен қоғамының тағдырына қарсы тұрып, жауапкершілікке тартылған әйелдің символы» деп сипатталған. Сонымен қатар, ол Батыс либералды демократиясын үшінші әлем елдерін тонаумен тікелей байланысты деп сынап, оның орнына міндеттеме демократиясын ұсынды. Шариатидің пікірінше, міндеттеме демократиясы – имам Әлидің үкіметі. Міндеттеме демократиясын жақсырақ түсіндіру үшін ол екі ұғымға бөледі: «сиясат» және «саясат». «Сиясат» – қоғамды өзгерту және дамыту жауапкершілігін мойнына алуды қалайтын үкіметтің философиясы, оның болмысын емес. Шындығында, «сиясат» прогрессивті және динамикалық нәрсе. «Сиясат» философиясындағы үкіметтің мақсаты – әлеуметтік негіздерді, институттарды, тіпті қоғамның барлық нормаларын, мәдениет, мораль және құштарлықтарды өзгерту. Қысқасы, «сиясат» адамдарды жасауға бағытталған. Керісінше, «саясатта» жаңару жоқ. Басқаша айтқанда, «саясат» – адамдарды жасамай, оларды қалай болса солай қабылдау. Әрине, Шариати «сиясатты» «саясаттан» артық көреді, өйткені ол прогрессивті. Ол адамды (Энсан Сази) жасауды мақсат етеді. Шын мәнінде, оның утопиясы білім, теңдік және бостандық тұжырымдарымен құрылған. Міндеттеме демократиясы Хосейния Эршадтағы лекциясынан пайда болды, бұл «Умма және имамат» деген атақты лекция болды. Оның айтуынша, имам – адамдарды саяси, әлеуметтік және экономикалық өлшемдерде ғана емес, барлық экзистенциалдық өлшемдерде басшылыққа алуды қалайтын адам. Ол имамның барлық жерде және әр уақытта тірі екеніне сенеді. Бір жағынан, имамат – метафизикалық сенім емес, революциялық басшылық философиясы. Ол имамның адамдарды өзінің қалауынша емес, Ислам идеологиясы мен нағыз құндылықтарға сүйене отырып басшылыққа алуы керек екенін айтты.
Ижтихад
Ижтихад (әдеби мағынасы – “белгілі бір іс-әрекетке жұмсалған физикалық немесе зихи күш”) – тәуелсіз ойлауды немесе заңгердің заңдық мәселені шешу үшін саналы күшін толыққанды қолдануын білдіретін ислам құқығының термині. Классикалық сунниттік теория бойынша, ижтихад араб тілін, теологияны, уахидан келген мәтіндерді және ислам құқық ілімінің (усул әл-фиқһ) қағидаларын білуді талап етеді. Ислам феминистері өздерінің аргументтерін ислам мен оның үйретулеріне негіздейді, жеке және қоғамдық салаларда әйелдер мен ерлердің толыққанды теңдігін қамтамасыз етуді көздейді және мұсылман емес адамдарды да пікір-таластарға қатыстыруға болады. Ислам феминизмі ислам ғалымдарымен секулярлық феминизмге қарағанда радикалдырақ деп анықталады және Құранды басты мәтін ретінде исламдық дискурсқа бекітілген. Соңғы кезде ислам феминизмінің концепциясы, қоғамның көптеген салаларынан қолдау іздейтін исламдық топтардың арқасында одан әрі дамыды. Сонымен қатар, білімді мұсылман әйелдері қоғамдағы өздерінің рөлін анықтауға ұмтылып жатыр. Ислам феминистік топтардың мысалдары: Мина Кешвар Камал құрған Ауғанстан әйелдерінің революциялық қауымдастығы, Үндістаннан шыққан Мұсылман әйелдерінің теңдікке ұмтылысы және Зайна Анвар мен Әмина Вадуд бастаған, тағы бес әйелдің қатысуымен құрылған Малайзияның «Исламдағы әйел бауырлар» тобы. 2014 жылы Селангор ислам діни кеңесі (MAIS) «Исламдағы әйел бауырлар» және діни либерализм мен плюрализмді насихаттайтын кез келген ұйым исламның үйретулерінен бұрғысынан шығатынын жариялаған фетва шығарды. Бұл жарлыққа сәйкес, либералдық және плюралистік діни ойлауды насихаттайтын жариялымдар заңсыз деп танылып, тәркіленеді, ал әлеуметтік желілер де бақыланып, шектеледі. Фетвалар Малайзияда заңды күшіне енген.
Адам құқықтары
Ортақ исламдық саяси ой мұсылмандық жеке басын қалыптастыру мен демократия және адам құқықтары сияқты құндылықтарды тарату өзара қарама-қайшы емес, керісінше, бірге қолдау көрсету керек деп санайды. Көптеген либералды мұсылмандар ислам барлық адамзатқа абсолютті теңдік принципін жақтайды және бұл оның орталық ұғымдарының бірі деп есептейді. Сондықтан, адам құқықтарының бұзылуы көптеген либералды мұсылмандар үшін үлкен алаңдаушылық тудырады. Либералды мұсылмандар мәдени тұрғыдан консервативті достарынан өзгешелігі – олардың барлық адамзат адам құқықтарының қамқорлығында екендігіне сенулерінде. Көптеген мұсылман көпшілікті құрайтын елдер халықаралық адам құқықтары туралы келісімдерге қол қойған, бірақ олардың жергілікті заң жүйелеріне тигізер әсері көбінесе күдіс тудырады. Мұсылман либералдары ислам заңдарының дәстүрлі түсіндірмелерін жиі қабылдамайды, олар "ма малакат айманұкум" және құлдыққа рұқсат береді. Олардың пікірінше, құлдық ислам принциптеріне – әділеттілік пен теңдікке қайшы келеді. Кейбіреулері құлдыққа қатысты аяттар немесе "ма малакат айманұкум" әлем өзгергендіктен қазіргі уақытта қолданылмайды десе, ал басқалары осы аяттар құлдықты заңдастыру үшін қасақана бұрмаланып, дұрыс түсіндірілмегенін айтады. 20 ғасырда Оңтүстік Азия ғалымдары Ғұлам Ахмет Первез және Әмір Әли "ма малакат айманұкум" сөзін өткен шақта түсіну керек екенін айтты. Пәкістан британдық отаршылдықтан тәуелсіздік алған кезде құлдықты қайта жаңғырту туралы шақырулар жасалғанда, Первез бұл сөздің өткен шақта қолданылуы Құранның құлдыққа толыққанды тыйым салғанын білдіреді деп дәлелдеді. Либералды мұсылмандар Құрандағы "Дінде зорлық жоқ" деген аятқа сүйене отырып, діннен бас тартқандарға өлім жазасын қолдануға қарсы тұрады.
ЛГБТ құқықтары
2013 жылдың қаңтар айында Сексуалдық және гендерлік әртүрлілік үшін мұсылман альянсы (MASGD) құрылды. Ұйым Квир мұсылман жұмыс тобының мүшелерімен, Ұлттық гейлер мен лесбияндық жұмыс тобының қолдауымен құрылды. MASGD-нің бірнеше алғашқы мүшелері бұрын Аль Фатиха қорымен, оның ішінде Фейсал Алам және Имам Даайи Абдулламен байланыста болған. Сафра жобасы әйелдерге бағытталған және Ұлыбританияда орналасқан. Ол ЛГБТҚ мұсылман әйелдеріне қатысты мәселелерді қолдайды және олар бойынша жұмыс істейді. Ол 2001 жылдың қазан айында мұсылман ЛГБТ әйелдерімен құрылды. Сафра жобасының "негізгі қағидасы – кіріктіру және әртүрлілік". Австралияда Нұр Уарсадж ЛГБТИ мұсылмандарының жақтасы болды және Австралияның Мельбурн қаласында квир мұсылмандарды қолдау тобы "Мархабаны" құрды. 2016 жылдың мамыр айында Уарсадж SBS2 телеарнасының The Feed бағдарламасында сұхбат беру кезінде өзінің гомосексуал екенін айтты және Австралиядағы алғашқы ашық гей имам екенін мәлімдеді. Канадада "Салам" Канададағы алғашқы гей мұсылман ұйымы және әлемдегі екінші ұйым ретінде құрылды. "Саламды" 1993 жылы Эль-Фарук Хаки құрды, ол 2003 жылы Салам / Әл-Фатеха халықаралық конференциясын ұйымдастырған. 2009 жылдың мамыр айында Торонтодағы Бірлік мешіті / әл Таухид Джума шеңбері (ETJC) Торонто университетінің дінтану ғылымының профессоры Лори Сильверс, мұсылман гей құқықтарын қорғаушылар Эль Фарук Хаки және Трой Джексонмен бірлесіп құрылды. Бірлік мешіті / ETJC гендерлік теңдікті және ЛГБТ+ құндылықтарын қолдайды. 2012 жылдың қараша айында Парижде гомосексуал ислам ғалымы және Францияның гомосексуал мұсылмандары тобының негізін қалаушы Людовик Мохамед Захедтің бастамасымен намаз бөлмесі ашылды. Бұл Еуропадағы алғашқы гейге бейім мешіт ретінде танылды. Франциядағы мұсылман қауымының реакциясы әр түрлі болды, ал Париждегі үлкен мешіт бұл қадамды айыптады. Мұсылман ЛГБТ медиа жұмыстарының мысалдары: 2006 жылғы Channel 4 телеарнасының "Гей мұсылмандар" деректі фильмі, Unity Productions Foundation киностудиясы, 2007 және 2015 жылдарғы "Меккедегі махаббат үшін жихад" және "Меккедегі күнәкар" деректі фильмдері (екеуі де Парвез Шарманың туындылары) және Иорданияның ЛГБТ басылымы My. Kali.
Секуляризм
Секуляризмнің анықтамасы және қолданылуы, әсіресе діннің қоғамдағы орны, мұсылман елдерінде де, мұсылман емес елдерде де әртүрлі. Мұсылман әлеміндегі секуляризм түсінігі секуляристер арасында әр түрлі болғандықтан, мұсылман зиялыларының секуляризация қысымына реакциясы да сан алуан. Бір жағынан, кейбір мұсылман зиялылары діни ықпалды қоғамдық өмірден жою қажет емес деп санайды. Екінші жағынан, кейбіреулер секуляризмді исламмен үйлесімді деп есептейді. Мысалы, секуляризмді іздеуге шақыру кейбір мұсылман ғалымдарын шариғатты сақтаудың ең тиімді жолы – зайырлы үкімет деп ойландырды; «Мемлекеттік биліктің мәжбүрлеу шаралары арқылы [шариғатты] қолдану оның діни мәнін жоққа шығарады, себебі мұсылмандар мемлекеттік заңға бағынады, ал мұсылман ретінде өздерінің діни міндеттерін еркін орындамайды» дейді Эмори университетінің заң профессоры және «Ислам және зайырлы мемлекет: шариғат болашағын келісу» кітабының авторы Абдуллахи Ахмед Ан Наим. Бұдан өзге, кейбір ғалымдар орта ғасырлардан бері мұсылман әлемінде зайырлы мемлекеттердің бар болғанын мәлімдейді.
Толу-е-Ислам
Бұл қозғалысты Мұхаммед Иқбал бастады, кейін оны Ғұлам Ахмед Первез жетекке алды. Ғұлам Ахмет Первез барлық хадистерді қабылдаған жоқ, бірақ тек "Құранға сай келетін немесе Пайғамбар мен оның сахабаларының абыройын жоймайтын" хадистерді ғана қабылдады. Ұйым Первездің үйретіктерін кітаптар, жаңғылар және жазбалар түрінде басып шығарып, таратуда. Саид Нашид былай деп жазады: "Құран – Құдайдың сөзі емес, дәл сол сияқты нан да шаруаның еңбегінің нәтижесі емес. Құдай рухты, ал шаруа – бидайды өндіреді. Бірақ нан пісіруші бидай немесе ұнды өзінің ерекше шеберлігі мен шығармашылық қабілетімен нанға айналдырады. Осылайша, Пайғамбардың міндеті – рухты түсіндіріп, оны өзінің бірегей көзқарасына сәйкес нақты сөздерге айналдыру болды."
"The Qur’an is not the speech of God, just as the loaf of bread is not the work of the farmer. God produced the raw material, which was inspiration, just as the farmer produces the raw material, which is wheat. But it is the baker who turns the wheat or flour into bread according to his own unique way, artistic expertise and creative ability. Thus it is the Prophet who was responsible for interpreting the inspiration and turning it into actual phrases and words according to his own unique view."