Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
USS Вашингтон – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің желілік кемесі болған. АҚШ-тың құрылтайшысы және бірінші президенті Джордж Вашингтонның құрметіне аталған бұл кемеге 1813 жылғы 2 қаңтарда АҚШ Конгресі рұқсат берді. Сол жылдың мамыр айында кеме жасаушылар Харт және Баджермен жасалған келісімшарт бойынша Портсмут теңіз кемежайында құрылысы басталды. Кеме 1814 жылғы 1 қазанда суға түсіріліп, 1815 жылғы 26 тамызда капитан Джон Орд Крейттон басқаруымен Портсмутте қолданысқа берілді.
USS Washington was a ship of the line of the United States Navy. The ship, named for Founding Father and first president of the United States, George Washington, was authorized by the United States Congress on 2 January 1813 and was laid down in May of that year at the Portsmouth Navy Yard under a contract with the shipbuilders, Hart and Badger. The ship was launched on 1 October 1814 and was commissioned at Portsmouth on 26 August 1815, Captain John Orde Creighton in command.
Қызмет тарихы
Қаптамасы дайын болғаннан кейін Вашингтон 1815 жылғы 3 желтоқсанда Бостонға аттанды. Келесі жылдың көктемінде, кеме Мэриленд штатының Аннаполис қаласына көшіріліп, 1816 жылғы 15 мамырда жетті. Одан кейін күндері, сол кездегі ең қуатты американдық кемелердің бірін тексеру үшін келген бірқатар көрнекті қонақтарды қарсы алды. Қонақтардың арасында коммодор Джон Роджерс, капитан Дэвид Портер, полковник Франклин Уортон, Теңіз корпусының командирі, президент және ханым Джеймс Мэдисон болды. Басшы және оның жұбайы «кемеге бару үшін сағаттың жартысынан кейін келді, осы кезде кемедегі жатақтар жиналды және олар 19 зеңбірекпен және үш шулы қол соғумен құттықталды». Вашингтон содан кейін Чесапик шығанағынан төменге жүзіп, 5 маусымда Уильям Пинкни және оның сүйегін қабылдады. 8 маусымда, жеңіл кеме Жерорта теңізіне шықты, коммодор Исаак Чонсидің Жерорта эскадрильясының басқарушысының кең туын көтеріп. Вашингтон 2 шілдеде Гибралтарға жетті, содан кейін соңғы мақсатына – Неапольге бет алды. Вашингтон 25 шілдеде Неаполь портына кірді, ал Пинкни америкалық саудагерлердің неаполитан билігіне қарсы талаптарын реттеу үшін арнайы миссиясын бастады. Келіссөздер тамыз айының соңына дейін жалғасты. Айдың соңында дипломатиялық талаптар қанағаттандырылғандай болды, Вашингтон теңізге шықты. Келесі екі жыл бойы кеме Жерорта теңізінде американдық эскадрильяның флагманы ретінде қызмет етті, Барбария мемлекеттерін американдық сауданы құрметтеуге ынталандыру үшін күш көрсетті. Бұл Жерорта теңізі саяхаты кезінде американдық әскери кемеге келген көрнекті тұлғалардың арасында Австрия әскерлерінің бас қолбасшысы генерал Нюгент (1817 жылғы 5 тамызда) және Пруссияның ханзадасы Генрих (1781-1846) (1817 жылғы 12 тамызда) болды. 1818 жылғы 1 ақпанда коммодор Чарльз Стюарт Сиракуза портында коммодор Чонсиді американдық Жерорта теңізі эскадрильясының басқарушысы лауазымынан босатып, одан кейін Вашингтон Мессинаға және Барбария жағалауына барды. Ол 1818 жылғы 23 мамырда 40 американдық сауда кемесімен бірге Нью-Йоркке аттанды және 1818 жылғы 6 шілдеде Нью-Йоркке жетті. Келесі күні АҚШ вице-президенті Дэниел Томпкинс кемеге келді, ал әскери кеме 8-і күні генерал Ричард Монтгомеридің сүйегін жерлеу құрметіне туын жартылай түсірді, ол 1775 жылы Квебекке қарсы континенттік шабуылға жетекшілік ету кезінде қаза тапқан болатын. АҚШ-қа оралғаннан кейін Вашингтонды 1819 жылға дейін капитан Артур Синклер басқарды. Вашингтон одан кейін аз ғана саяхат жасады, 1820 жылға дейін Нью-Йоркте коммодор Чонсидің флагманы ретінде қалды. Сол жылы «қызметтен шығарылып», 1843 жылы бұзылғанға дейін белсенді емес күйде қалды. (Кеменің өлшемдері белгісіз, өйткені ешқандай жоспар сақталмаған, және кеме жасаушының жоспары теңіз күштеріне ешқашан жіберілмегендігіне дәлелдер бар.)
After fitting out, Washington sailed for Boston on 3 December 1815. In the spring of the following year, the ship of the line shifted to Annapolis, Maryland, and arrived there on 15 May 1816. Over the ensuing days, the man of war welcomed a number of distinguished visitors who came on board to inspect what was, in those days, one of the more powerful American ships afloat. The guests included Commodore John Rodgers and Capt. David Porter, Col. Franklin Wharton, the Commandant of the Marine Corps, and President and Mrs. James Madison. The Chief Executive and his lady came on board "at half past meridian, to visit the ship, on which occasion yards were manned and they were saluted with 19 guns and three cheers." Washington then sailed down Chesapeake Bay and embarked William Pinkney and his suite on 5 June. On 8 June, the ship of the line set sail for the Mediterranean flying the broad pennant of Commodore Isaac Chauncey, the commander of the Navy's fledgling Mediterranean Squadron. Washington reached Gibraltar on 2 July, en route to her ultimate destination, Naples. Washington made port at Naples on 25 July, and Pickney debarked to commence his special mission—to adjust the claims of American merchants against the Neapolitan authorities. The talks ensued well into August. At the end of the month, the demands of diplomacy apparently satisfied, Washington set sail. For the next two years, the ship of the line operated in the Mediterranean as flagship of the American squadron, providing a display of force to encourage the Barbary states to respect American commerce. Dignitaries that visited the American man of war during this Mediterranean cruise included General Nugent, the commander in chief of Austrian forces (on 5 August 1817) and Prince Henry of Prussia (1781–1846) (on 12 August 1817). On 1 February 1818, Commodore Charles Stewart relieved Commodore Chauncey as commander of the American Mediterranean Squadron, at Syracuse harbor, after which time Washington cruised to Messina and the Barbary Coast. She set sail for home on 23 May 1818—convoying 40 American merchantmen—and reached New York on 6 July 1818. The next day, the Vice President of the United States, Daniel D. Tompkins, visited the ship; and the warship blocked her colors at half mast on the 8th, in honor of the interment of the remains of General Richard Montgomery, who had been killed leading the Continental assault against Quebec in 1775. Following her return to the United States, Washington was commanded by Captain Arthur Sinclair until 1819. Washington did little cruising thereafter, remaining at New York as Commodore Chauncey's flagship until 1820. Placed "in ordinary" that year, the ship of the line remained inactive until broken up in 1843. (The dimensions of the ship are uncertain, since no plan has survived, and there is evidence that the shipbuilder's plan was never sent to the Navy.)