Кіріспе

Құс түрлері

Мүйізді торғай (Eremophila alpestris) – Солтүстік жарты шарда таралған торғайлар тұқымдасына (Alaudidae) жататын құс түрі. Солтүстік Америкада "мүйізді торғай", ал Еуропада "жағалық торғай" деп аталады.

Таксономия, эволюция және жүйелік

Алпистрис деген латын тіліндегі атау "биік таулар" дегенді білдіреді, Альпі тауларынан (Alpes) шыққан. Мүйізді шырға бастапқыда Alauda туысына жатқызылған. Геномдық айырмашылықтарға сүйенсек, мүйізді шырға Темминк шыршасынан (E. bilopha) ерте орта плейстоцен дәуірінде бөлініп шыққан деп саналады. Мүйізді шырға Италия, Ресей, Ұлыбритания және АҚШ сияқты елдердегі соңғы плейстоцен дәуіріне жататын онға жуық жерден белгілі. Ең көне қазба қалдығы Испанияның Калабрия аймағынан табылған, оның жасы шамамен 1–0.8 миллион жыл. 2020 жылы Ресейдің Солтүстік-Шығысынан 46 000 жылға жуық мұздап сақталған үлгі табылды. Жүзеге асырылған генетикалық талдаулардың нәтижесінде, түрдің алты клададан тұратыны және болашақта оларды жеке түрлер ретінде тануға мүмкіндік болатыны анықталды. 2020 жылғы зерттеуде түрді бөлу ұсынылды, бірақ оның орнына 4 түрге: Гималай мүйізді шыршасы (E. longirostris), тау мүйізді шыршасы (E. penicillata), қарапайым мүйізді шырша (E. alpestris (sensu stricto)) және Темминк шыршасы. Сары мүйізді шырша (E. a. arcticola) – (Oberholser, 1902): Солтүстік Аляскадан Британдық Колумбияға дейін (Канаданың батыс бөлігі) табылған. Хойт мүйізді шыршасы (E. a. hoyti) – (Bishop, 1896): Солтүстік Канадада табылған. Солтүстік Америка мүйізді шыршасы (E. a. alpestris) – (Linnaeus, 1758): Шығыс Канадада табылған. Қараңғы мүйізді шырша (E. a. merrilli) – (Dwight, 1890): Канаданың батыс жағалауында және АҚШ-та табылған. Шілденген мүйізді шырша (E. a. strigata) – (Henshaw, 1884): Британдық Колумбияның оңтүстік жағалауында (Канаданың батыс бөлігі) Орегонның (АҚШ-тың батыс бөлігі) жағалауында табылған. Сент-Хеленс мүйізді шыршасы (E. a. alpina) – (Jewett, 1943): АҚШ-тың солтүстік-батысындағы Вашингтон штатының тауларында табылған. Орегон мүйізді шыршасы (E. a. lamprochroma) – (Oberholser, 1932): АҚШ-тың батысындағы тауларда табылған. Шөл мүйізді шыршасы (E. a. leucolaema) – Coues, 1874: Сонымен қатар сары мүйізді шырша деп те белгілі. Канаданың оңтүстік-батысындағы Альбертадан АҚШ-тың солтүстік-орталық және орталық бөлігі арқылы табылған. Саскачеван мүйізді шыршасы (E. a. enthymia) – (Oberholser, 1902): Канаданың оңтүстік-орталық бөлігінен Оклахома мен Техасқа (АҚШ-тың орталық бөлігі) дейін табылған. Дала мүйізді шыршасы (E. a. praticola) – (Henshaw, 1884): Канаданың оңтүстік-шығысында, АҚШ-тың солтүстік-шығысында және шығыс-орталық бөлігінде кездеседі. Сиерра мүйізді шыршасы (E. a. sierrae) – (Oberholser, 1920): Сонымен қатар Сиерра-Невада мүйізді шыршасы деп те белгілі. АҚШ-тың батысындағы Калифорния штатының солтүстік-шығыс тауларында табылған. Қызыл мүйізді шырша (E. a. rubea) – (Henshaw, 1884): АҚШ-тың батысындағы Калифорния штатының орталық бөлігінде табылған. Юта мүйізді шыршасы (E. a. utahensis) – (Behle, 1938): АҚШ-тың батыс-орталық тауларында табылған. Арал мүйізді шыршасы (E. a. insularis) – (Dwight, 1890): АҚШ-тың батысындағы Калифорния штатының оңтүстігіндегі аралдарда табылған. Калифорния мүйізді шыршасы (E. a. actia) – (Oberholser, 1902): АҚШ-тың батысындағы Калифорния штатының оңтүстік тауларында және Мексиканың солтүстік-батысындағы Бая-Калифорнияда табылған. Мохаве мүйізді шыршасы (E. a. ammophila) – (Oberholser, 1902): АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы Калифорния штатының оңтүстігі мен Невада штатының оңтүстік-батысында табылған. Сонора мүйізді шыршасы (E. a. leucansiptila) – (Oberholser, 1902): АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы Невада штатының оңтүстігі, Аризона штатының батысы және Мексиканың солтүстік-батысында табылған. Монтесума мүйізді шыршасы (E. a. occidentalis) – (McCall, 1851): Бастапқыда жеке түр ретінде сипатталған. АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы Аризона штатының солтүстігінен Нью-Мексико штатының орталық бөлігіне дейін табылған. Күйген мүйізді шырша (E. a. adusta) – (Dwight, 1890): АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы Аризона штатының оңтүстігі мен Нью-Мексико штатының оңтүстігінде табылған, мүмкін Мексиканың солтүстік-орталық бөлігінде де кездеседі. Магдалена мүйізді шыршасы (E. a. enertera) – (Oberholser, 1907): Мексиканың солтүстік-батысындағы Бая-Калифорния штатының орталық бөлігінде табылған. Техас мүйізді шыршасы (E. a. giraudi) – (Henshaw, 1884): АҚШ-тың оңтүстік-орталық жағалауында және Мексиканың солтүстік-шығысында табылған. E. a. aphrasta – (Oberholser, 1902): Мексиканың солтүстік-батысындағы Чиуауа және Дуранго штаттарында табылған. E. a. lactea – Phillips, AR, 1970: Мексиканың орталық бөлігінің батысынан шығысына дейін таралған. E. a. diaphora – (Oberholser, 1902): Мексиканың солтүстік-шығысындағы Коауила штатының оңтүстігінен Пуэбла штатының солтүстік-шығысына дейін таралған. Мексика мүйізді шыршасы (E. a. chrysolaema) – (Wagler, 1831): Бастапқыда Alauda туысына жататын жеке түр ретінде сипатталған. Мексиканың орталық-батысынан орталық-шығысына дейін таралған. E. a. oaxacae – (Nelson, 1897): Мексиканың оңтүстігінде таралған. Колумбия мүйізді шыршасы (E. a. peregrina) – (Sclater, PL, 1855): Бастапқыда жеке түр ретінде сипатталған. Колумбияда таралған. Жағалау мүйізді шыршасы (E. a. flava) – (Gmelin, JF, 1789): Бастапқыда Alauda туысына жататын жеке түр ретінде сипатталған. Солтүстік Еуропа мен Солтүстік Азияда таралған. Дала мүйізді шыршасы (E. a. brandti) – (Dresser, 1874): Сонымен қатар Брандт мүйізді шыршасы деп те аталады. Бастапқыда жеке түр ретінде сипатталған. Оңтүстік-шығыс Еуропалық Ресейден батыс Моңғолияға және Солтүстік Қытайға дейін таралған. Марокко мүйізді шыршасы (E. a. atlas) – (Whitaker, 1898): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Бастапқыда жеке түр ретінде сипатталған. Мароккода таралған. Балқан мүйізді шыршасы (E. a. balcanica) – (Reichenow, 1895): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Оңтүстік Балқан мен Грецияда таралған. E. a. kumerloevei – Roselaar, 1995: Кіші Азияның батыс және орталық бөлігінде таралған. Оңтүстік мүйізді шырша (E. a. penicillata) – (Gould, 1838): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Бастапқыда Alauda туысына жататын жеке түр ретінде сипатталған. Шығыс Түркия мен Кавказдан Иранға дейін таралған. Ливан мүйізді шыршасы (E. a. bicornis) – (Brehm, CL, 1842): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Бастапқыда жеке түр ретінде сипатталған. Ливаннан Израиль/Сирия шекарасына дейін таралған. Памир мүйізді шыршасы (E. a. albigula) – (Bonaparte, 1850): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Бастапқыда жеке түр ретінде сипатталған. Иранның солтүстік-шығысы мен Түрікменстаннан Батыс Пәкістанға дейін таралған. E. a. argalea – (Oberholser, 1902): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Қытайдың батыс бөлігінде таралған. Пржевальский мүйізді шыршасы (E. a. teleschowi) – (Przewalski, 1887): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Бастапқыда жеке түр ретінде сипатталған. Қытайдың батыс және орталық бөлігінде таралған. E. a. przewalskii – (Bianchi, 1904): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Қытайдың солтүстік-батысындағы Цинхай провинциясында таралған. E. a. nigrifrons – (Przewalski, 1876): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Бастапқыда жеке түр ретінде сипатталған. Қытайдың солтүстік-батысындағы Цинхай провинциясының солтүстік-шығысында таралған. Ұзын мүйізді шырша (E. a. longirostris) – (Moore, F, 1856): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Бастапқыда жеке түр ретінде сипатталған. Солтүстік-шығыс Пәкістан мен Батыс Гималайда таралған. E. a. elwesi – (Blanford, 1872): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Бастапқыда жеке түр ретінде сипатталған. Тибет платосының оңтүстік және шығыс бөлігінде таралған. E. a. khamensis – (Bianchi, 1904): Бұл түрді "жағалау шыршасы" деп те атайды. Қытайдың оңтүстік-батыс және орталық бөлігінде таралған.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Бұл құс Солтүстік Американың көп бөлігінде, солтүстік Арктикадан Техуантепек тасқын тоғанына дейін, Еуропа мен Азияның солтүстік бөлігінде және Оңтүстік-Шығыс Еуропа тауларында көбейеді. Колумбиядағы бір жазықта оқшауланған популяциясы да бар. Ол көбінесе өмір сүретін аймағының оңтүстігінде қыстайды, бірақ осы сайрақ құстың солтүстік популяциялары көшпенді, қыс айларында оңтүстікке қарай жылжып тұрады. Бұл құс ашық кеңістіктерде мекендейді. Еуразияда ол тауларда және Солтүстік аймақтарда, ағаштар жоқ жерлерде көбейеді. Еуропаның көп бөлігінде қыс айларында теңіз жағалауындағы жазықтарда көбінесе кездеседі, содан оның еуропалық атауы шыққан. Ұлыбританияда ол жағалау бойында және Шығыс Англияда қысқы тоқтау орны ретінде табалады. Солтүстік Америкада, басқа сайрақтардың бәсекесі болмағандықтан, оны егістік жерлерде, далаларда, шөлдерде, гольф алаңдарында және әуежайларда да кездестіруге болады.

Өсімдіктер мен ұялар

Аталықтары көбейту маусымында басқа аталықтардан аумағын қорғайды, ал аналықтары кейде келген аналықтарды қуады. Ұсыну кезінде еркек құс аналықтың үстінен айнала ұшып, оған ән салады. Содан кейін ол қанаттарын жиып, аналыққа қарай сүңкіп түседі, жерге жеткенге дейін қанаттарын жазады. Ұя орнын ерте көктемде тек аналық таңдайды, ол жалаңаш жердегі табиғи ойыс немесе ол мүсілігі мен аяқтарымен ойық қазады. Ұя салуға дайындыққа ол 2–4 күн жұмсайды. Ол ұсақ шөптер, жүгері сабақтары, кішкентай тамырлар және басқа өсімдік материалдарын тоқып, оларды қауырсын, жүн, қауырсын және кейде мақтамен жабады. Ұяның диаметрі шамамен 7,6–10 см, ішкі диаметрі шамамен 6,4 см, ал тереңдігі 3,8 см. Ол ұяның бір жағына шақыл, жүгері дәні немесе түйіннен жасалған «басқыш» қоюы мүмкін екені байқалды. Бұл қазылған топырақты жабу және ұясын жасыру үшін қолданылады деп есептеледі. Аналықтары 2–5 сұр жұмыртқа туады, олардың әрқайсысы шамамен 2,5 см ұзындығында және 1,3 см енінде, қоңыр дақтары бар. Жұмыртқадан шығу 10–12 күнге созылады, ал балапан кезеңі 8–10 күнге созылады. Балапан кезеңінде екі ата-ана да балапанды тамақтандырып, қорғайды. Оңтүстіктегі аналықтар жылына 2–3 рет жұмыртқалай алады, ал солтүстікте жылына 1 рет жұмыртқалау жиі кездеседі. Мүйізді торғайдың ұя құрылысы микроклиматқа, ауа райына және жыртқыштар қаупіне байланысты өзгеруі мүмкін, бұл ұяның тіршілігін сақтау және балапанның өсуын дамыту үшін өзгеріп отыратын қоршаған орта жағдайларына бейімделуге ұя салу мінез-құлқының икемділігін көрсетеді.

Қалыптануы мен сақталуы

Солтүстік Америкадағы көшіп-қоныс жасайтын құстарды зерттеу бойынша алынған мәліметтерге сәйкес, мүйізді торғайдың саны азайып барады. 2016 жылы «Партнерлер ұшудағы құстарды қорғау жоспары» мүйізді торғайды «көптеп кездесетін, бірақ қарқынды түрде азайып бара жатқан құс» деп сипаттады, алайда 2016 жылы мүйізді торғай Солтүстік Америка құстарының бақылау тізіміне енбеді. 2013 жылы АҚШ-тың Балық және жабайы табиғат қызметі жолақты мүйізді торғайдың тұқымын Құрлыстарды қорғау туралы заңға сәйкес, жойылуға жақын тұрған түрлердің тізіміне қосты.