Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Алғашқы бірнеше санының маштабында Тәуелсіздік декларациясынан "Еркіндік және бақытты іздеу" деген тіркес қолданылған. Браунлоу президент Эндрю Джексонды жек көріп, оны "осы ұлтқа келген ең зор апат" деп атады. "Уиг" партиясы, басқалармен қатар, күшті орталық үкіметті, ішкі жақсартуларға федералдық қаржыландыруды, президенттік биліктің әлсіреуін, ұлттық банк пен американдық өнімді шетелдік бәсекеден қорғау үшін тарифтерді қолдады. Браунлоудың католиктерге қарсы көзқарасы "Уигтің" ең алғашқы нөмірлерінде-ақ байқалды және жылдар өте келе күшейе берді. 1846 жылы Браунлоу Америкадағы "Рим католицизмі" тақырыбында бірнеше мақаладан тұратын серия жариялады, онда католик шіркеуі Еуропаны 1200 жыл бойы "ақылдық құлдықта" ұстап тұрғанын, сондай-ақ оның табиғатынан төзімсіз және демократияға қарсы екенін айтты. Браунлоу католиктерді "шетелдік зұлым билеушінің жалтақ, күнәлі, бағынышты қолдары" деп атап, олардың американдық үкіметке ықпал етуіне қарсы ескертті.
The masthead used for the first few issues included the phrase "Liberty, and the Pursuit of Happiness" from the Declaration of Independence, Brownlow despised President Andrew Jackson, calling him the "greatest curse that ever yet befell this nation." The Whig supported, among other things, a strong central government, federal funding for internal improvements, a weakened presidency, a national bank, and tariffs to protect American products from foreign competition. Brownlow's anti Catholic sentiment was present in the earliest editions of the Whig, and gradually intensified over the years. In 1846, Brownlow ran a multi part series on "Romanism" in America, claiming that the Catholic Church had kept Europe in "mental slavery" for 1,200 years, and was inherently intolerant and opposed to democracy. Brownlow referred to Catholics as "lousy, sinful, obedient subjects of a foreign Despot," and warned of their encroachment into American government.
Сецессионизм
1860 жылдың қаңтар айында Браунлоу виг оқырмандарын "Аболиционизмнің зұлым көшбасшыларына және Сецессионизмнің сондай-ақ дінсіз жақтастарына қарсы дұға етуге" шақырды, бұл мәлімдеме оның Азамат соғысына дейінгі екі мәселе бойынша да ұстанымын көрсетеді. Браунлоу тәуелсіз Оңтүстіктің кіші фермерлерді пайдаланатын Оңтүстік демократиялық плантация иелерімен басқарылатынына сенді. "Осы шекаралық штаттардың адал шаруалары, – деп жазды ол, – отбасыларының күнкөрісі ауыр еңбекпен қамтамасыз етіледі, олардың бес бөлігінің төрт бөлігі ешқандай негрге ие емес және оларға ие болуды күтпейді, олар "Мақта штаттарының бай аристократтары үшін" соғысуға жіберіледі". 1839 жылы үйленгеннен кейін Браунлоу Элизабеттонға қоныстанды және отбасын асырау үшін тұрақты табыс іздеуге кірісті. Сол кездегі жергілікті адвокат Т. А. Р. Нельсон Браунлоуға алдағы сайлауда вигтерді қолдау үшін газет шығаруды ұсынды. Браунлоу Эммерсонның қайтысынан кейін "Республикан" газетін басып шығарған Мейсон Р. Лайонмен серіктестік құрды. Ал Хейнс Браунлоуды "күнәнің қорқынышты туындысы" және "әйелдердің тазалығын кірлеткен" деп атады. 1842 жылы Хейнс методист шіркеуіне қабылдануға тырысты, бірақ Виг газетінде оған тағылған бірқатар айыптамаларға байланысты бас тартты. Ақырында, 1845 жылы Хейнс газет бизнесінен бас тартып, саяси мансабына назар аударды. Браунлоу Джонсонның жұмыстан босатылуын жоққа шығарып, оны "нағыз қорқақ және төмендеген кісі" деп атады, ол жай ғана фактілерден жасырынып отырды.
In January 1860, Brownlow asked Whig readers to "pray against the wicked leaders of Abolitionism and the equally ungodly advocates of Secessionism," a statement which sums up his pre Civil War stance on both issues. Brownlow believed an independent South would continue to be run by the elite Southern Democratic plantation owners, who would exploit small farmers. "The honest yeomanry of these border States," he wrote, "whose families live by their hard licks, four fifths of whom own no negroes and never expect to own any, are to be drafted" to fight for the "purse proud aristocrats of the Cotton States." After his marriage in 1839, Brownlow settled in Elizabethton, and began looking for steady income to support his family. T. A. R. Nelson, then a local attorney, suggested Brownlow publish a newspaper to support the Whigs in the upcoming elections. Brownlow formed a partnership with Mason R. Lyon, who had assumed publication of the Republican after Emmerson's death. while Haynes dubbed Brownlow a "wretched abortion of sin" and a "tarnisher of female innocence." In 1842, Haynes attempted to join the Methodist ministry, but was denied due in part to a series of charges levied against him in the Whig. Haynes finally quit the newspaper business in 1845 to focus on his political career. Brownlow refuted Johnson's dismissal, calling him a "base coward and low bred scullion" who was simply hiding from the facts.
Ноксвилл
1849 жылы мамыр айында «Уиг» газетін Ноксвиллге көшірген кезде Браунлоу қалада бұрыннан танымал болды. Браунлоу бұрын «Демократиялық Ноксвилл стандартымен» қарым-қатынаста болған, оны ол «намыссыз, жалған парақ» деп атаған. Гей-стриттегі жаңа баспа кеңсесіне орналасқанға дейін Браунлоу Ноксвилл газетінің редакторы Джон Миллер Маккимен сөз соғысына тартылып, Макки 1855 жылы кеткенге дейін дау жалғасты. Эндрю Джонсонның 1850-ші жылдардың ортасындағы саяси өрлеуі Браунлоу үшін үнемі ашу-ызаның себебі болды. «Уиг» газеті Джонсонның туыстарының қылмыскер екендігі туралы мәлімдемелерді қайта жариялап, Джонсонды дінсіз деп айыптады (Джонсон ешқашан шіркеуге мүше болған емес, бірақ өзінің христиан екенін әрқашан айтып келді). Джонсон 1855 жылы қайтадан губернатор болып сайланғаннан кейін Браунлоу «Уиг» газетінде Теннесси штатын «құдайсыз губернаторды» сайлағаны үшін Құдайдан кешірім тілейтін дұға жариялады.
By the time he relocated the Whig to Knoxville in May 1849, Brownlow was already well known in the city. Brownlow had previously clashed with the Democratic Knoxville Standard, which he called a "filthy lying sheet," Before he had settled into his new printing office on Gay Street, Brownlow had become embroiled in a war of words with Knoxville Register editor John Miller McKee that lasted until McKee's departure in 1855. Andrew Johnson's political ascent in the mid 1850s was a constant source of frustration for Brownlow. The Whig rehashed claims that Johnson's relatives were criminals, and accused Johnson of being an atheist (Johnson never joined a church, but always insisted he was a Christian). After Johnson was reelected governor in 1855, Brownlow published a prayer in the Whig that begged God to forgive Tennessee for electing an "ungodly Governor."
Азамат соғысы
Теннесси 1861 жылғы маусымда Одақтан шыққаннан кейін, Конфедерация армиясы Шығыс Теннессиді басып алып, бірнеше танымал Одақ жақтастарын қамауға алды. Сол жылдың жазы бойында Браунлоу «Уиг» газетінің көп бөлігін осы Одақшылдарды қорғауға арнады.
After Tennessee withdrew from the Union in June 1861, the Confederate Army occupied East Tennessee and arrested several noted Union supporters. Throughout the summer of that year, Brownlow dedicated much of the Whig to defending these Unionists.
Кейінгі жылдар
1865 жылы Браунлоу Теннесси штатының губернаторы болып сайланғаннан кейін, «Уиг» газетінің жариялануы оның ұлы Джон Белл Браунлоуға тапсырылды, бірақ ересек Браунлоу газетке материалдар жазуын жалғастырды. Губернатор ретінде Браунлоу штаттық қаулыларды жариялау үшін «Уиг» газетін пайдаланды, Теннесси штатының мемлекеттік хатшысының қолы қойылған болуын талап ететін заңды елемеді. 2013 жылғы мәліметтер бойынша, журнал апта сайын қағаз және онлайн нұсқаларымен шығарылады.
After Brownlow was elected Governor of Tennessee in 1865, publication of the Whig was turned over to his son, John Bell Brownlow, although the elder Brownlow continued to write for the paper. As governor, Brownlow used the Whig to issue state proclamations, ignoring a Tennessee law requiring the Secretary of State's signature. As of 2013, the Journal is a weekly paper with both print and online editions.