Клэпхем сектасы: Англиялық реформаторлардың 1780-1840 жылдардағы тобы. Құлдыққа қарсы күрес, әлеуметтік реформалар, сот жүйесін жақсарту мақсадында жұмыс істеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Англия шіркеуінің әлеуметтік реформаторлары тобы. Клэфэм сектасы немесе Клэфэм қасиеттілері – 1780-1840 жылдар аралығында Клэфэмдегі Қасиетті Үштікпен байланысты әлеуметтік реформаторлардың тобы. "Секта" деген атауға қарамастан, мүшелерінің көпшілігі орналасқан (және үстем) Англия шіркеуінде қалып жатты, ол мемлекеттік органдармен тығыз байланыста болды. Дегенмен, олардың ізбасарларының көпшілігі орналасқан Англикан шіркеуінен тыс қалды.
Group of Church of England social reformers
The Clapham Sect, or Clapham Saints, were a group of social reformers associated with Holy Trinity Clapham in the period from the 1780s to the 1840s. Despite the label "sect", most members remained in the established (and dominant) Church of England, which was highly interwoven with offices of state. However, its successors were in many cases outside of the established Anglican Church.
Қорытынды және мәнмәтін
Бұл реформаторлар мен құлдықты жоюшылар болатын, «секта» 1844 жылға дейін аталмай тұрған кезеңде бұл терминдер қолданыста болды. Олар құлдарды босатуға, құл саудасын жоюға және қылмыстық жүйені реформалауға шақырған, сондай-ақ негізгі азаматтық-саяси және әлеуметтік-экономикалық құқықтарды мойындаған және қолдаған көрнекті және бай евангелистік англикандардың оқуларын, уағыздарын және сабақтарын тыңдады. Еңбекшілерді пайдаланудың қалыптасқан жағдайына қарсы тұру және заң шығарушы органдардағы мүдделі тараптармен күресу қиын болды, бұл олардың христиандық сенімімен және барлық адамдар үшін әлеуметтік әділдік пен теңдікке деген ұмтылысымен шақырылды. Олардың ең танымал өкілі – Уильям Уилберфорс, ол ескерткіштерде кеңінен еске алынып, құл саудасын тоқтатуға үлкен үлес қосты. Сайлау және басқа да саяси құқықтар сол кездегі радикалдардың басты мақсаты болды, ал кейіннен олардың ізбасарлары – чартистер, олардың бірінші үлкен жетістігі – 1832 жылғы Ұлы реформа заңы. Көптеген басқа да маңызды құқықтар Ағарту дәуірі мен Революция дәуірінің трактаттарында көрініс тапты. 1789 жылғы Францияның Адам және азамат құқықтары туралы декларациясы, 1689 жылғы Англияның Құқықтар биллі, 1776 жылғы АҚШ Тәуелсіздік декларациясы және 1789 жылғы АҚШ Құқықтар биллі 1948 жылғы Біріккен Ұлттар Ұйымының Адам құқықтарының жалпыға бірдей декларациясын жасауға үлкен ықпал етті.
These were reformists and abolitionists, being contemporary terms as the 'Sect' was – until 1844 – unnamed. They figured and heard readings, sermons and lessons from prominent and wealthy Evangelical Anglicans who called for the liberation of slaves, abolition of the slave trade and the reform of the penal system, and recognised and advocated other cornerstone civil political rights and socio economic rights. Defying the status quo of labour exploitation and consequent vested interests in the legislature was laborious and was motivated by their Christian faith and concern for social justice and fairness for all human beings. Their most famous member was William Wilberforce, widely commemorated in monuments and credited with hastening the end of the slave trade. Electoral and other political rights were a main cause of all Radicals then their Northern successors the Chartists, their shared earliest success being the Great Reform Act 1832. Many of the other key rights saw a comparative context in treatises of the Age of Enlightenment, and Age of Revolutions. France's 1789 Declaration of the Rights of Man and of the Citizen, together with the 1689 English Bill of Rights, the 1776 United States Declaration of Independence, and the 1789 United States Bill of Rights, inspired, in large part, the 1948 United Nations Universal Declaration of Human Rights.