Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әнші-әндер авторы
American singer songwriter
Джеймс Корбит Моррис (20 маусым 1907 – 12 шілде 1998), кәсіби тұрғыда Джимми Дрифтвуд немесе Джимми Дрифтвуд деп танылған, американдық халық музыкасының әнші-әндер авторы және музыканты. Ол ең көп танымал әндері – "Нью-Орлеан шайқасы" және "Теннесси жылқысы". Дрифтвуд 6000-нан астам халық әнін жазған. Оның әкесі – халық әншісі Нил Моррис. Ол "Ozarks әндері" альбомында кездеседі. Дрифтвуд кішкентай кезінде әкесі жасаған аспапта гитарада ойнауды үйренген. Дрифтвуд осы ерекше гитараны өмірі бойы қолданды және оның мойны қоршаудан жасалған рельс, бүйірлері ескі өгіздің иегінен, ал басы мен асты әжесінің кереуетінің басынан жасалған екенін айтты. Ол өзі оқытқан сынып оқушыларын оқиғаға қызықтыру үшін осы шараны қолданды.
James Corbitt Morris (June 20, 1907 – July 12, 1998), known professionally as Jimmy Driftwood or Jimmie Driftwood, was an American folk music songwriter and musician, most famous for his songs "The Battle of New Orleans" and "Tennessee Stud". Driftwood wrote more than 6,000 folk songs, His father was folk singer Neal Morris. He is on the album Songs of the Ozarks. Driftwood learned to play the guitar at a young age on his grandfather's homemade instrument. Driftwood used that unique guitar throughout his career and noted that its neck was made from a fence rail, its sides from an old ox yoke, and the head and bottom from the headboard of his grandmother's bed. to help a high school class he was teaching become interested in the event.
1950 жылдар
1950 жылдары ол өзінің атын Джимми Дрифтвудқа ресми түрде өзгертті. 1957 жылы Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы ән жазушы компания Дрифтвуд туралы естіп, оны тыңдап, алғашқы жазба шартына қол қойды. Дрифтвуд бір күні шамамен 100 әнін орындағанын еске алады, соның ішінде 20-сы жазуға таңдалды. Дрифтвудтың алғашқы альбомы – «Newly Discovered Early American Folk Songs» жақсы пікірлер алды, бірақ аса жақсы сатылмады. Дрифтвудтың мансабының ең жоғары нүктесі 1959 жылы болды, ол сол жылы халық және кантри музыка тізімдерінде кемінде алты әні болды, оның ішінде Джонни Хортонның орындаған «Нью-Орлеан шайқасы» әні кантри музыкасының жеке әндер тізімінде он апта бойы бірінші орында тұрды, ал танымал музыка тізімінде алты апта бойы көшбасшы болды. Бұл ән 1959 жылғы «Жыл әні» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Хортонның табысынан кейін Дрифтвуд Карнеги залында және ірі американдық халық музыкасы фестивальдерінде өнер көрсетті, содан кейін 1962 жылы Арканзас штатының Тимбо қаласына оралды. Мансабында Дрифтвуд «Wilderness Road», «Songs of Billy Yank and Johnny Reb» және «Tennessee Stud» әндері үшін де «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды. Дрифтвудтың әндерін Эдди Арнольд, Джонни Кэш, Хокшо Хокинс, Гомер және Джетро («Кукамонга шайқасы» пародисы), Одетта, Док Уотсон және тағы басқалар жазды. 1959 жылы Дрифтвуд «To Tell The Truth» телешоуында қонақ ретінде пайда болды.
In the 1950s, he changed his name to Jimmy Driftwood, both publicly and legally. In 1957, a Nashville, Tennessee song publisher learned of Driftwood, auditioned him, and signed him to his first record deal. Driftwood recalled playing some 100 of his songs in one day, of which 20 were chosen to be recorded. Driftwood's first album, Newly Discovered Early American Folk Songs, received good reviews but did not sell particularly well. The popular peak of Driftwood's career came in 1959, when he had no fewer than six songs on the popular and country music charts, including Johnny Horton's recording of his "The Battle of New Orleans", which remained in first place on the country music singles chart for ten weeks, and atop the popular music chart for six weeks that year. The song won the 1959 Grammy Award for Song of the Year. After Horton's success, Driftwood performed at Carnegie Hall and at major American folk music festivals before returning home to Timbo, Arkansas in 1962. During his recording career Driftwood also won Grammy Awards for Wilderness Road, Songs of Billy Yank and Johnny Reb and Tennessee Stud. Driftwood songs were recorded by Eddy Arnold, Johnny Cash, Hawkshaw Hawkins, Homer and Jethro (the parody "The Battle of Kookamonga"), Odetta, Doc Watson and others. In 1959, Driftwood appeared as a guest on the television game show, To Tell The Truth.
1960 жылдар
1960 жылдары Дрифтвуд АҚШ және Еуропаны Preservation Hall New Orleans джаз тобымен бірге, бірақ жеке өнер орындаушы ретінде гастрольдеді. Отанына оралған соң, ол фольклоршы болып, жергілікті халық әншілері мен музыканттарының қоғамы – Ракенсак фольклорлық қоғамын құрды және Маунтин-Вьюдегі округтік жәрмеңкеде өнер көрсете бастады. Бұл фестиваль жылдар бойы дамып, 100 000-нан астам адамды тартатын Арканзас халық фестиваліне айналды. Дрифтвуд Озарк таулы мәдениетін сақтау мақсатында Озарк халық орталығын құруға көмектесті. Кейіннен бұл орталық Арканзас штатының мемлекеттік саябақтар жүйесіне енгізіліп, бүгінгі күнге дейін танымал туристік орын болып табылады.
For a time during the 1960s, Driftwood toured the United States and Europe with the Preservation Hall New Orleans jazz band, although as a separate act. Back home, he became a folklorist, establishing the Rackensack Folklore Society, an association of local folk singers and musicians, and began performing at the local county fair in Mountain View. this festival grew over the years, and transformed into the annual Arkansas Folk Festival which would attract more than 100,000 people. Driftwood helped establish the Ozark Folk Center to preserve Ozark Mountain culture. The Folk Center was later absorbed into the Arkansas State Park system and remains a popular tourist destination.
Қоршаған ортаны қорғаушы
Дрифтуд экологиялық мәселелерге Америка Құрама Штаттарының Армиялық инженерлер корпусы Буффало өзенін бөгеуді жоспарлаған кезде қатысты. Ол жоспарға қарсы күресіп, нәтижесінде Буффало Ұлттық өзені құрылды. Дрифтуд Бланшард Спрингс үңгірлерін сақтауда маңызды рөл атқарды, кейіннен олар АҚШ Орман шаруашылығы қызметінің басқаруына өтті. Ол келушілер орталығындағы бағдарламалық фильмде әлі күнге дейін естілетін әнді жазды. Дрифтуд Арканзас парктері мен туризм комиссиясын басқаруға тағайындалды. Ол сондай-ақ Вашингтондағы Кеннеди атындағы өнер орталығының кеңесші комитетіне енгізілді. Халықтық музыка саласындағы терең білімі үшін ол National Geographic Society-дің музыкатанушысы болып тағайындалды.
Driftwood became involved with environmental issues when the United States Army Corps of Engineers planned to dam the Buffalo River. He worked to defeat the plan, which ultimately resulted in the establishment of Buffalo National River. Driftwood had a major role in preserving Blanchard Springs Caverns which later came under management of the United States Forest Service. He recorded the song still heard in the orientation film in the visitor center. Driftwood was appointed to direct the Arkansas Parks and Tourism Commission for his environmental efforts. He was also named to the Advisory Committee of the Kennedy Center for the Performing Arts in Washington, D. C Due to his extensive knowledge of folk music he was appointed as a musicologist for the National Geographic Society.
Кейінгі жылдар
Өмірінің соңғы жылдары Дрифтвуд орта және жоғары мектеп, сондай-ақ колледж студенттері үшін тегін концерттер бергенді ұнататын. Ол 1998 жылдың 12 шілдесінде Арканзас штатының Файетвилл қаласында 91 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
During his later life Driftwood enjoyed performing free concerts for high school and college students. He died of a heart attack on July 12, 1998, in Fayetteville, Arkansas, at age 91.