Француз саяхатшысы Мишель Рено де Сен-Жан-д’Анжели
Michel-Louis-Étienne Regnaud de Saint-Jean d'Angély
Мишель Рено, француз саяхатшысы, 1789 жылғы революция кезіндегі Estates General депутаты. Вольтердің күлі дауын шешті, монархшылдыққа қатысты көзқарастарымен белгілі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз саясаткері Мишель Луи Этьен Регна, кейін 1-ші граф Регна де Сент-Жан д'Анжели (3 желтоқсан 1761, Сент-Фаржо – 11 наурыз 1819, Париж) – француз саясаткері.
French politician
Michel Louis Etienne Regnaud, later 1st Count Regnaud de Saint Jean d'Angély (3 December 1761, Saint Fargeau – 11 March 1819, Paris) was a French politician.
Алғашқы іс-әрекеттері
Ол Парижде заңгер және Рошфорт теңіз провинті лейтенанты болды. 1789 жылы Франция революциясы басталғанда, ол Сен-Жан-д'Анжелидің сенешоссéсіндегі үшінші қабаттан генерал штатына депутат болып сайланды. Оның шешендігі оны Ұлттық құрылтай жиналысында белгілі бір тұлғаға айналдырды, онда ол Хонере Мирабоға батыл шабуыл жасады және Вольтердің күлі ұлтқа тиесілі екенін жарлық арқылы шешті.
He was a lawyer in Paris and lieutenant of the maritime provostship of Rochefort. With the outbreak of the French Revolution in 1789, he was elected deputy to the Estates General by the Third Estate in the sénéchaussée of Saint Jean d'Angély. His eloquence made him a prominent figure in the National Constituent Assembly, where he boldly attacked Honoré Mirabeau, and settled the dispute about the ashes of Voltaire by decreeing that they belonged to the nation.
Радикалдармен қақтығыс
Патша Людовик XVI-ның Варенске қашуы кезінде ұсынған шараларының ұстамдылығы, патшаны өлімге жіберу туралы талаптарды қабылдамауы және Journal de Paris және Ami des Patriotes газеттерінде жариялаған мақалалары оны радикалдық партиялардың қарсылығына ұшыратты. Ол 10 тамыздағы төңкерістен кейін тұтқындалды, бірақ қашып құтылды. Максимилиан Робеспьердің құлауынан кейін болған Термидор реакциясы кезінде Регна де Сент-Жан д'Анжели Париждегі әскери госпитальдардың басқарушысы болып тағайындалды. Оның ұйымдастыру қабілеті Наполеонның назарына ілікті. 1798 жылдың маусымында Мальтаға жасалған француз басқынына қатысты, бірақ ауырып қалғандықтан Мысырдағы келесі әскери науқанға қатыса алмады. 1798 жылдың қарашасында Францияға оралды. Келесі жылы 18 Брумер төңкерісіне (9 қараша 1799 жыл) қатысты.
The moderation shown by the measures he proposed at the time of King Louis XVI's flight to Varennes, by his refusal to accede to the demands for the king's execution, and by the articles he published in the Journal de Paris and the Ami des Patriotes, marked him out for the hostility of the radical parties. He was arrested after the revolution of 10 August, but succeeded in escaping, and during the Thermidorian Reaction which followed the fall of Maximilien Robespierre, Regnaud de Saint Jean d'Angély was appointed administrator of the military hospitals in Paris. His powers of organization brought him to Napoleon's notice. He accompanied Napoleon during the French invasion of Malta in June 1798, but he became sick and did not participate in the subsequent campaign in Egypt. before returning to France in November 1798. The following year, he took part in the 18 Brumaire Coup (9 November 1799).
Империя және кейінгі өмір
Империя кезінде ол Наполеон Бонапарттың сеніміне ие болып, мемлекеттік кеңесші, Conseil d'État сайлауының төрағасы, Académie française мүшесі, жоғары соттың бас прокуроры болды және 1808 жылы Регна де Сент-Жан д'Анжели графы атағын алды. Ол бірінші Бурбон монархиясы қайта орнатылғанда қызметтен алынды, бірақ "Жүз күн" кезеңінде лауазымдарына оралды. Ватерлоо шайқасынан кейін император Наполеонды тақтан түсуге көндірді. Екінші реставрация үкіметі оны жер аударып жіберді, бірақ кейін Францияға оралуға рұқсат алды. Ол Парижге қайтып келген күні дүние салды. Оның "Конте Регнальдің естеліктері" (Париж, 1817) деген мемуарларының жалған екені анықталды.
Under the Empire, he enjoyed the confidence of Napoleon Bonaparte, and was made councillor of state, president of election in the Conseil d'État, member of the Académie française, procureur général of the high court, and was created Count Regnaud de Saint Jean d'Angély in 1808. He was dismissed on the first Bourbon Restoration, but resumed his posts during the Hundred Days, and, after the battle of Waterloo, persuaded the Emperor Napoleon to abdicate. He was exiled by the government of the Second Restoration, but subsequently obtained leave to return to France. He died on the day of his return to Paris. His supposed memoirs, Les Souvenirs du Comte Regnault de St Jean d'Angély (Paris, 1817), are spurious.
Отбасы
Регну 1795 жылы Артуа графының бұрынғы үй шаруашылығын басқарушысының қызы Лоур Геснон де Боннельге үйленді. Олардың балалары болмады, бірақ оның заңды емес ұлы Аугуст Регна де Сент-Жан-д’Анжели Франция маршалы болды.
Regnaud had married in 1795 Laure Guesnon de Bonneuil, the daughter of a former Maître d'Hôtel of the Count of Artois. They had no children, but his natural son Auguste Regnaud de Saint Jean d'Angély became Marshal of France.