Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
152 жыл өмір сүрген деген қағидасы бар ағылшын Томас "Олд Том" Парр (ағылш. Thomas "Old Tom" Parr) – 1635 жылдың 13 қарашасында қайтыс болған ағылшын. Паррдың портреті Шрусбери мұражайы мен өнер галереясында ілінген, оның үстінде "Томас Парр 152 жас 19 күндік шақта қайтыс болды" деген жазу бар. "Албербери қауымындағы Виннингтонның Джон Паррдың ұлы, король Эдуард IV билік құрған 1483 жылы дүниеге келген, 1635 жылы 152 жаста болған ескі, өте ескі адам". Портрет бір кезде Альберберидегі Лотон паркіндегі Лейтон отбасының коллекциясында сақталған.
Englishman who was said to have lived for 152 years
Thomas "Old Tom" Parr ( (reputedly) – 13 November 1635) was an Englishman who was said to have lived for 152 years. A portrait of Parr hangs at Shrewsbury Museum and Art Gallery, with an inscription which reads "Thomas Parr died at the age of 152 years 19 days" "The old very old man or Thomas Parr, son of John Parr of Winnington in the Parish of Alberbury who was born in the year 1483 in the reign of King Edward IV being 152 years old in the year 1635." The portrait was once in the collection of the Leighton family of Loton Park, which is in Alberbury.
Ерте өмір
Жазбалар әртүрлі, бірақ Парр шамамен 1482 немесе 1483 жылдың қазан айында туған деген мәлімет бар, алайда ол 1565 жылға дейін туған болуы да мүмкін.
Records vary, but Parr was allegedly born around October 1482 or 1483, although he may have been born as recently as c. 1565,
Кейінгі өмірі
Том Парр 100 жастан асқанда, некеден тыс қарым-қатынас жасаған, содан кейін шіркеудің алдында күнәсін ашық мойындаған. Бірінші әйелі шамамен 110 жасында қайтыс болғаннан кейін, ол жесір Джейн Ллойдқа, шамамен 122 жасында үйленді. Олар он екі жыл бірге өмір сүрді, Джейн оның жасының белгілерін ешқашан көрсетпегенін айтты. Граф Паррдың келінінің оңтүстікке саяхатына қатысуын ұйымдастырды, сондай-ақ Паррды жолда көңіл көтеру үшін Джек Ақымақ деп аталған ойыншыны шақырды. Көлік және қауіптік күзет Лондонға қарай жол тартқанда көптеген адамдарды қызықтырды, адамдар қартты ұстап, оның сөзін естігісі келді. Астанаға келген кезде Парр соқыр және әлсіз болған. Король I Чарльз Паррдан: «Мырза Парр, сіз басқалардан ұзақ өмір сүрдىڭіз. Сіз басқалардан немен ерекшелендіңіз?» – деп сұрады. Ол Кэтрин Милтон, ауылдық қызбен болған қарым-қатынасы үшін тәубе еткенін айтты. Король қатал болды: «Ах, ах, қарт кісі. Сіз тек өз кемшіліктеріңізді ғана еске аласыз ба?» Парр Лондонға көрікті нұсқа ретінде ұсынылды, бірақ тамақ пен орта оның бірнеше аптадан кейін, 13 қарашада 1635 жылы қайтыс болуына себеп болды. Король оны 25 қарашада 1635 жылы Вестминстер аббаттығында жерлеуді ұйымдастырды. Паррдың денесін сараптап қарады. Нәтижелері Джон Беттстің «De ortu et natura sanguinis» кітабында қосымша ретінде жарияланды. Харви Паррдың денесін тексеріп, оның барлық ішкі мүшелері жақсы күйде екенін анықтады. Өлімнің нақты себебін анықтау мүмкін болмады, ал Паррдың тым көп тамақтанғанынан, шамадан тыс әсерге тап болғаны болжалды. Паррдың тууы туралы жазбалар оның атасының тууымен шатастырылуы мүмкін. Парр 15 ғасырдағы нақты оқиғаларды еске ала алмайтынын айтқан жоқ. Паррдың портреті Лондонның Ұлттық портрет галереясында ілулі тұр. Парр Чарльз Диккенстің «Ескі қызығушылық дүкені» және «Домби мен ұлы» атты екі кітабында еске алынған. 1854 жылы Генри Дэвид Тороның «Уолден» кітабында Паррдың қарттығы туралы айтылған. 1871 жылы Марк Твен «Олд Паррдың өмірбаяны» кітабын жазуды жоспарлаған, онда ол ұзақ өмір сүру туралы мәлімдемені жоққа шығаруды көздеген. Брам Стокердің 1897 жылғы «Дракула» романында Абрахам Ван Хельсинг Паррдың жасын «түсіндірілмейтін», бірақ шын мәнінде бар құбылысқа мысал ретінде келтіреді. 1909 жылы құрылған шотланд вискиінің бренді Grand Old Parr Паррдың құрметіне аталған. Парр Джеймс Джойстің 1939 жылғы «Финнегендердің оянуы» романының басында еске алынған. Парр кейбір табиғи емдік заттардың, соның ішінде шөптік ішек тазалаудың денсаулыққа пайдалы екендігінің мысалы ретінде қолданылды. Эдит Ситвелл Парр туралы 1958 жылы жарық көрген «Англиялық эксцентриктер: ерекше және керемет ерлер мен әйелдердің галереясы» еңбегінде айтады. Парр Роберт А. Хайнлайндың 1973 жылғы «Махаббатқа уақыт жеткілікті» романында еске алынған. 1979 жылы түсірілген «Чемпион» фильмінде Паррдың кішкентай мүсіні ұл мен оның әкесі арасындағы әңгімені бастайды. Парр Роберт Грейвстің «Ауылдық сарай» поэмасында айтылған. Патрик О'Брайанның 1980 жылғы «Хирургтің серігі» кітабында басты кейіпкер Стивен Матурин үйленуді ойлап отырған қарт досын ынталандыру үшін Паррды үлгі ретінде пайдаланады. Маргарет Джорджның «Елизабет I» романында Парр мен королеваның кездесуі суреттеледі.
Tom Parr purportedly had an affair when he was more than 100 years old, and fathered a child born out of wedlock, for which he had to do public penance in the church porch. After the death of his first wife at the alleged age of 110, he married Jane Lloyd, a widow, at the alleged age of 122. They lived together for twelve years, with Jane commenting that he never showed any signs of age or infirmity. The Earl arranged for Parr's daughter in law to accompany him on the southward trip, as well as an entertainer known as Jack the Fool, to amuse Parr on the journey. The carriage and escort attracted large crowds as it travelled towards London, with people stifling the old man in an attempt to touch him and hear him speak. By the time he finally arrived in the capital, Parr was reportedly blind and feeble. King Charles I was reported to have asked Parr: "Master Parr, you have lived longer than other men. What have you done more than other men?" He replied that he had performed penance for an affair with Catherine Milton, a village maiden. The King was stern, stating: "Fie, fie old man. Can you remember nothing but your vices?" Parr was treated as a spectacle in London, but the food and environment caused him to die within only a few weeks, on 13 November 1635. The King arranged for him to be buried in Westminster Abbey on 25 November 1635 [O. S. 15 November 1635]. performed an autopsy on Parr's body. The results were published in the book De ortu et natura sanguinis by John Betts as an attachment. Harvey examined Parr's body and found all his internal organs to be in a perfect state. No apparent cause of death could be determined, and it was assumed that Parr had simply died of overexposure because he had been too well fed. It is possible that Parr's birth records were confused with those of his grandfather. Parr did not claim to be able to remember specific events from the 15th century. A portrait of Parr hangs in the National Portrait Gallery, London. Parr is mentioned in two books by Charles Dickens, The Old Curiosity Shop and Dombey and Son. Parr's old age is mentioned in the 1854 book Walden by Henry David Thoreau. In 1871, Mark Twain considered writing An Autobiography of Old Parr where he would debunk the longevity claim. In Bram Stoker's 1897 novel Dracula Abraham Van Helsing cites Parr's age as an example of "inexplicable" phenomena that are nevertheless real. A Scotch whisky brand, Grand Old Parr, launched 1909, is named after Parr. Parr is mentioned at the beginning of James Joyce's 1939 novel Finnegans Wake. Parr has been used as an example of the supposed health benefits of some natural medicines, including herbal colon cleansing. Edith Sitwell mentions Parr in 1958's English Eccentrics: A Gallery Of Weird And Wonderful Men And Women. Parr is named in the 1973 novel Time Enough for Love by Robert A. Heinlein. In the 1979 film The Champ, a small statue of Parr instigates a conversation between a boy and his stepfather. Parr is mentioned in Robert Graves's poem A Country Mansion. In Patrick O'Brian's 1980 book The Surgeon's Mate, lead character Stephen Maturin uses Parr as an example to encourage an aged friend contemplating marriage. Margaret George's novel Elizabeth I imagines a meeting between Parr and the Queen.