Кіріспе

Острицаларды заңсыз аулаумен айналысатын адамдар. Острица пираты – острицаларды заңсыз аулайтын адам. Бұл термин 19 ғасырда АҚШ-тың батыс және шығыс жағалауларында кеңінен танымал болды.

Сан-Франциско шығанағындағы қымыз пираттары және Джек Лондонның шығармалары

"Ойстер пираты" термині Джек Лондонның бірнеше әдеби шығармаларында кездеседі. Лондон көбінесе бұл терминді түсіндірмей қолданады ("Мен қаһармандық желдер соққан жерде болғым келді. Ал қаһармандық желдер Сан-Франциско шығанағында ойстер пираттарының кемелерін желкендететін"). Лондон туралы жазған авторлар да осы терминді түсіндірмей қолданады ("ол теңізші, итбалық аулаушы, саяхатшы, балық сақшысы, ойстер пираты, консерві зауытының жұмысшысы, түрмеде отырған, боксшы және алтын іздеуші болды"), әркімнің осы терминнің мағынасын білгендей. Джек Лондонның өміріне қатысты, бұл 1880 жылдардағы Сан-Франциско шығанағындағы ойстер индустриясына тән ерекше жағдайлар жиынтығын білдіреді. Сан-Франциско шығанағында жергілікті ойстер болғанымен (Тынық мұхитының басқа да аймақтарында кездесетін сол түр), олардың саны көп болған жоқ. 1850 жылдардың басында кәсіпкерлер Вашингтон штатындағы Шоалвотер шығанағынан (қазіргі Виллапа шығанағы) ойстер әкеле бастады. Батыс жағалауындағы ойстерлер шығыс жағалауындағылардан әлдеқайда кішкентай және дәмділігі басқаша болды. Трансконтиненталдық теміржол аяқталғаннан кейін, шығыстағы ірі балық шаруашылық компаниялары Сан-Францискодағы кәсіпкерлерге жас ойстерлерді сатты, олар Калифорния штатынан су астындағы жерлерді сатып алып, шығыстан әкелінген ойстерлерді өсірді. 1880 жылдары бірнеше бәсекелес ойстер компаниялары бірігіп, монополия құруға кірісті. Олардың Сан-Франциско шығанағы сияқты қоғамдық кеңістіктен жеке меншік тауарды жинауы, ойстер пираттарына мүмкіндік берді. Пираттар түнде ойстер орындарына шабуыл жасап, таңертең Окленд нарықтарында өнімдерін сатты. Халық Оңтүстік Тынық мұхитын және ойстер өсірушілерді ұнатпады, бірақ арзан ойстерді жақсы көретін. Осының салдарынан, ойстер пираттарына халық тарапынан үлкен қолдау болды және полиция оларға қарсы әрекет етуге кедергі келтірді. Джек Лондон ойстер пираттығын өзінің автобиографиялық "Алкогольдік естеліктерінде" – "Джон Барликорн" романында, "The Cruise of the Dazzler" романында романтикалық жасөспірімдер әдебиеті түрінде, ал "Балық патрулінің әңгімелерінен" – "Ойстер пираттарына шабуыл" әңгімесінде Калифорниялық балық патрулінің көзқарасынан сипаттады. Ойстер пираттығы Лондонның алғашқы жұмыстарының бірі ретінде, он бес жасында консерві зауытынан кеткеннен кейін, Абрахам Ротбергтің "Джек Лондонның ұлы оқиғаларына кіріспесінде" (1967) және Эрик Хансонның "Ерлердің кітабында" (2008) тізімделген. Лондон ойстер пираты ретінде пайдаланған қайығы болды, оның сатып алуына қара нәрестесі Вирджиния Прентистен алынған қарыз қаржыландырды.

Шығыс жағалау мен Чесапик шығанағындағы устрицалық пираттар

18 ғасырдан бастап Америка Құрама Штаттарының шығыс жағалауында да ұлу пираттары қызмет етті. Бұл даулар көбінесе бұрынғы қоғамдық құқықтардың жекешелендірілуіне байланысты болды, бұл кейінірек Батыс жағалауындағы іс-әрекеттерге нақты түрткіс берді. Ұлу пираттары Чесапик шығанағында да пайда болды, әсіресе 19 ғасырдың екінші жартысынан бастап 20 ғасырға дейінгі Ұлу соғыстары кезінде.