Элейн Браун: Қара пантераның бұрынғы төрайымының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Американдық саясаткер, салық төлеуге қарсы шығушы Элейн Браун (2 наурыз 1943 жылы туған) – американдық түрме белсендісі, жазушы, әнші және бұрынғы «Қара пантера» партиясының төрағасы, Калифорния штатының Окленд қаласында тұрады. Браун 2008 жылы Жасыл партияның президенттік тізіміне бір қысқа уақытқа кандидат болды. Қазіргі таңда ол 2014 жылы құрған «Окленд және Әлем» кәсіпорнының бас директоры (COO) қызметін атқарады.

Ерте өмір

Элейн Браун Солтүстік Филадельфияның ішкі қаласында анасы Дороти Кларкпен және әкесіз өсті. Браунның анасы өте кедей болса да, Элейнге жақсы өмір беру үшін тырысты. Ол жеке мектепте оқыды, музыка сабақтарына қатысты, әдемі киім киді. Бала кезінде ол көп жыл бойы классикалық фортепиано мен балетті ақ нәсілді балалар көп оқитын эксперименталды бастауыш мектепте оқыды. Жас қара терілі әйел болғандықтан, Элейннің афроамерикалық достары азаз болды және ол уақытының көп бөлігін ақ адамдармен өткізді. Филадельфия қыздар орта мектебін бітіргеннен кейін, ол Темпл университетінде бір семестрден де аз оқыды. Музыка индустриясында жұмыс істеуге деген құштарлығынан ол Темпл университетінен шығып кетті. Браун кәсіби ән жазушы болу үшін Лос-Анджелеске көшті. Лос-Анджелесте Браун Калифорния университетіне түсті. Кейін ол Миллс колледжінде және Оңтүстік-Батыс университетінің құқық мектебінде аз ғана уақыт оқыды. Калифорнияға аз ақшасымен және таныстары жоқ күйі келгеннен кейін, Браун "The Pink Pussycat" стриптиз клубында коктейль әкелуші болып жұмысқа орналасты. "Pink Pussycat"-та жұмыс істеген кезде ол Jay Richard Kennedy-мен танысты, ол музыка индустриясының өкілі болатын және Элейнге әлеуметтік әділеттің қыр-сырын үйретті. Олар ғашық болды. Браун Кеннедимен қарым-қатынаста болғанда саяси радикализм туралы алғашқы білім алды. Кеннеди оған Азаматтық құқықтар қозғалысы, капитализм және коммунизм туралы жан-жақты білім бергендіктен, Браун кейіннен Қара азат ету қозғалысына қатысты. Бір қысқа уақыт Голливуд-Хиллс қонақүйінде бірге тұрғаннан кейін, олар жолдарынан айырылды. Осы шешуші қарым-қатынастан кейін Браунның саясатқа қатысуы артып, ол радикалды "Харамби" газетінде жұмыс істеуге кірісті. Одан кейін Браун Калифорниядағы Қара конгресінде Қара студенттер альянсының алғашқы өкілі болды. 1968 жылдың сәуір айында Мартин Лютер Кингтің қазасынан кейін ол Лос-Анджелес бөлімінде Қара пантералар партиясының алғашқы отырысына қатысты.

Elaine Brown grew up in the inner city of North Philadelphia with her mother Dorothy Clark and an absent father. Despite being in desperate poverty, Brown's mother worked hard to provide for Elaine. She was enrolled in private schooling, took music lessons, and had nice clothing. During her childhood, she studied classical piano and ballet for many years at a predominantly white experimental elementary school. As a young Black woman, Elaine had very few African American friends and spent most of her time with white people. After graduating from Philadelphia High School for Girls, a public preparatory school for gifted young women, she studied at Temple University for less than a semester. She withdrew from Temple because of her desire to work in the music industry. Brown moved to Los Angeles, California, to become a professional songwriter. While in Los Angeles, Brown enrolled in the University of California Los Angeles. She later went on to briefly attend Mills College and Southwestern University School of Law. Upon arriving in California with little money and few contacts, Brown got work as a cocktail waitress at the strip club The Pink Pussycat. While working at the Pink Pussycat, she met Jay Richard Kennedy, a music executive who taught her about the intricacies of social justice. They became lovers. Brown learnt about political radicalisation first hand while in a relationship with Kennedy. Because of the thorough education on the Civil Rights Movement, Capitalism, and Communism which Kennedy provided to her, Brown later became involved with the Black Liberation Movement. After living together for a brief time in the Hollywood Hills Hotel, the pair parted ways. After this pivotal relationship, Brown's involvement in politics grew and she began working for the radical newspaper Harambee. Soon after, Brown became the first representative of the Black Student Alliance at the Black Congress in California. In April 1968, after the assassination of Martin Luther King Jr., she attended her first meeting of the Los Angeles chapter of the Black Panther Party.

Қара пантералар партиясына араласу

1968 жылы Браун Қара пантералар партиясына қатардағы мүше ретінде қосылды, революциялық әдебиет оқыды және Қара пантералар партиясы газеттерін сатты. Көп ұзамай ол партияға Лос-Анджелесте балаларға арналған алғашқы тегін таңғы ас бағдарламасын, сондай-ақ партияның түрмелерге тегін автобус тасымалы мен тегін заңдық көмек бағдарламасын құруға көмектесті. 1968 жылы партияның штаб бастығы Дэвид Хилллард Браунға өзінің әндерін жазуды тапсырды, нәтижесінде «Уақытты бағындыр» альбомы жарық көрді. Кейін ол партияның Оңтүстік Калифорния бөлімшесінде «Қара пантера» басылымының редакторы болды. Браун 1970 жылы Қытайға барған АҚШ Халықтық антиимпериалистік делегациясының құрамында болды, оған партияның танымал мүшесі Элдридж Кливер де қатысты. 1971 жылы Браун партияның Орталық комитетіне мүше болып, Ақпарат министрі болды, қуылған Кливердің орнын басты. 1973 жылы Қара пантералар партиясын құрған және Қорғаныс министрі Хьюи П. Ньютон Браунға тағы әндер жазуды тапсырды. Осы әндер «Бостандыққа дейін» альбомына айналды. Ньютонның тапсырмасы бойынша Браун 1973 жылы Окленд қалалық кеңесіне сайлауға түсіп, 30 пайыз дауыс жинады. 1975 жылы ол қайтадан сайлауға қатысып, 44 пайыз дауыспен жеңіліске ұшырады. Браунның Қара пантералар партиясын басқарған кезінде ол сайлау саясатына және қоғамдық қызметке баса назар аударды. 1977 жылы ол Лионель Уилсонның Оклендтің алғашқы афроамерикалық мэрі болуы үшін сәтті науқанын басқарды. Браун Ньютонның 1977 жылы Кубадан оралғаннан кейін бір жыл ішінде «Пантералардың бостандық мектебінің» әкімшісі Регина Дэвистің сақадалын айыптаудан бас тартқан кезде Қара пантералар партиясын төрағалық етуден бас тартты. Дэвистің әріптесі жұмысты орындамағаны үшін оны партияның басқа еркек мүшелері ұрып, жақ сүйегін сындырды. Ньютон еркектермен ынтымақтасуды жөн көрді. Осы оқиға Браун үшін Қара пантералар партиясының сексизмі мен әкебасшылығын көтере алмайтын шегіне жетті. Көптеген адамдар Браунның кетуін партия үшін шешуші момент деп қарады. Ол Оклендтен қызы Эрикамен бірге Лос-Анджелеске көшіп кетті. Браун екі альбом жазды: «Уақытты бағындыр» (Vault, 1969) және «Бостандыққа дейін» (Motown Records, 1973). «Уақытты бағындыр» альбомында «Кездесу» әні бар, ол Қара пантералар партиясының гимні болып табылады.

In 1968, Brown joined the Black Panther Party as a rank and file member, studying revolutionary literature, and selling Black Panther Party newspapers. She soon helped the party set up its first Free Breakfast for Children program in Los Angeles, as well as the Party's initial Free Busing to Prisons Program and Free Legal Aid Program. In 1968, Brown was commissioned by David Hilliard, the Party chief of staff, to record her songs, a request resulting in the album Seize the Time. She eventually assumed the role of editor of the Black Panther publication in the Southern California Branch of the Party. Brown was part of a U. S. People's Anti Imperialist Delegation which visited China in 1970, along with fellow prominent party member Eldridge Cleaver. In 1971, Brown became a member of the Party's Central Committee as Minister of Information, replacing the expelled Cleaver. In 1973, Brown was commissioned to record more songs by Black Panther Party founder and Minister of Defense Huey P. Newton. These songs resulted in the album Until We're Free. As part of a directive by Newton, Brown unsuccessfully ran for the Oakland city council in 1973, getting 30 percent of the vote. She ran again in 1975, losing again with 44 percent of the vote. During Brown's leadership of the Black Panther Party, she focused on electoral politics and community service. In 1977, she managed Lionel Wilson’s victorious campaign to become Oakland’s first black mayor. Brown stepped down from chairing the Black Panther Party less than a year after Newton’s return from Cuba in 1977, when Newton refused to condemn the beating of Regina Davis, an administrator of the Panther Liberation School. Other male members of the party beat Davis and broke her jaw because she reprimanded a coworker when he did not do an assignment. Newton opted for solidarity with the men. This incident was the point at which Brown could no longer tolerate the sexism and patriarchy of the Black Panther Party. For many, Brown's leaving was seen as a turning point for the Party. She left Oakland with her daughter, Ericka, and moved to Los Angeles. Brown recorded two albums, Seize the Time (Vault, 1969) and Until We're Free (Motown Records, 1973). Seize the Time includes "The Meeting," the anthem of the Black Panther Party.

Кейінгі белсенділігі

Қара пантералар партиясынан кеткеннен кейін, сондай-ақ қызы Эриканы тәрбиелеу үшін Браун өзінің «Қуаттың дәмі» атты мемуарын жазды. Ақырында ол қара нәсілді азаттық үшін күреске оралды, әсіресе түрмедегі радикалды реформаның қажеттілігін қолдады. 1980-1983 жылдары Лос-Анджелестегі Оңтүстік-Батыс университетінің құқық мектебінде оқыды. 1990-1996 жылдары Францияда тұрды. 1996 жылы Браун Атлантаға (Джорджия штаты) көшіп барып, «Fields of Flowers, Inc.» коммерциялық емес ұйымын құрды. 1998 жылы ол Грузия штатында ересектер ретінде сотталған балаларды қорғау үшін «Жасөспірімдер үшін әділдікті қолдаған аналар» атты қоғамдық топты құрды. Сол уақытта ол қамауға алынған жастарды қорғауды жалғастырды және Майкл Льюис құқықтық қорғау комитетінің негізін қалады және басқарды. Майкл Льюис, сондай-ақ «Кішкентай Б» деп те аталады, 14 жасында Браунның өзі жасамаған қылмыс үшін өмір бойына түрмеге қамалды. Браун ақырында «Кішкентай Б-нің айыпталуы» атты көркем емес роман жазды, онда Льюистің сотталуы қара нәсілді жастардың түрмеге қамалуының үлкен проблемасының бөлігі ретінде талданады. 2003 жылы Браун мыңдаған тұтқындарға шартты түрде босатылғаннан кейін баспана табуға көмектесетін, отбасылық сапарлар үшін түрмеге көлікті жеңілдететін, тұтқындарға жұмыс табуға көмектесетін және тұтқындардың телефон қоңыраулары мен сыйлықтарына ақша жинайтын Ұлттық түрме реформасы альянсын құрды. Браун өзінің түрме реформасын қолдауды АҚШ-тағы колледждер мен университеттерде жиі дәріс беру арқылы жалғастырды. 1995 жылдан бастап ол қырықтан астам колледждерде және университеттерде, сондай-ақ көптеген конференцияларда дәріс берді. Браун өзінің науқанын әлеуметтік әділдік үшін революциялық күшті жақсырақ білдіретін деген үмітте көптеген азшылықтарды Жасыл партияға тартуға ниеттенді. 2007 жылдың соңында ол Жасыл партиядан кетті, өйткені партияда «әлеуметтік прогрессті жүзеге асыру үшін дауыс беруді пайдалану ниеті жоқ және мұны жасауға тырысатын әрекеттерді агрессивті түрде теріске шығаратын» ақ адамдар басым болды. 2010 жылы жетіден астам Джорджия түрмесіндегі тұтқындар түрме шарттарын жақсарту үшін зорлық-зомбылықсыз ереуіл ұйымдастыру үшін контрабандалық ұялы телефондарды қолданды, Браун олардың «түрме қабырғаларынан тыс ең жақын кеңесшісі» болды. Оның әкесі – «Қара пантера» мүшесі Реймонд Хьюитт, бірақ Хьюитт қызына көп көңіл бөлмеді. Хьюиттің жерлеу рәсіміне Элейн Браун да қатысты.

After leaving the Black Panther Party, also in order to raise her daughter Ericka, Brown worked on her memoir, A Taste of Power. She eventually returned to the struggle for black liberation, especially espousing the need for radical prison reform. From 1980 to 1983, she attended Southwestern University School of Law in Los Angeles. From 1990 to 1996, she lived in France. In 1996, Brown moved to Atlanta, Georgia, and founded Fields of Flowers, Inc., a non profit organization committed to providing educational opportunities for impoverished African American children. In 1998, she co founded the grassroots group Mothers Advocating Juvenile Justice to advocate for children being prosecuted as adults in the state of Georgia. Around the same time, she continued her advocacy for incarcerated youth by founding and leading the Michael Lewis Legal Defense Committee. Michael Lewis, also known as “Little B”, was sentenced to life in prison at the age of 14 for a murder that Brown believes he did not commit. Brown would eventually write a non fiction novel, The Condemnation of Little B, which analyzes the prosecution of Lewis as part of the greater problem of the increased imprisonment of black youth. In 2003, Brown co founded the National Alliance for Radical Prison Reform, which helps thousands of prisoners find housing after they are released on parole, facilitates transportation for family visits to prisons, helps prisoners find employment, and raises money for prisoner phone calls and gifts. Brown has continued her prison reform advocacy by lecturing frequently at colleges and universities in the US. Since 1995, she has lectured at more than forty colleges and universities, as well as numerous conferences. Brown intended on using her campaign to bring many minorities to the Green Party in the hope that it would better represent a revolutionary force for social justice. In late 2007, she resigned from the Green Party, as she found that the Party remained dominated by whites who had “no intention of using the ballot to actualize real social progress, and will aggressively repel attempts to do so.”

In 2010, inmates in more than seven Georgia prisons used contraband cellphones to organize a nonviolent strike for better prison conditions, Brown became their "closest adviser outside prison walls." fathered by Black Panther member Raymond Hewitt, but Hewitt was mostly absent from his daughter's life. At Hewitt's funeral, Elaine Brown was in attendance.