Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші (1885–1965)
American artist (1885–1965)
Милтон Кларк Эвери (Milton Clark Avery; 7 наурыз 1885 – 3 қаңтар 1965) – американдық модернист суретші. Ол Нью-Йорк штатының Альтмар қаласында туған, 1898 жылы Коннектикутқа, содан кейін Нью-Йорк қаласына көшіп келді. Ол суретші Салли Мишель Эверидің күйеуі және суретші Марч Эверидің әкесі болды.
Milton Clark Avery ('/eɪ//v//ə//r//i/; March 7, 1885 – January 3, 1965) was an American modern painter. Born in Altmar, New York, he moved to Connecticut in 1898 and later to New York City. He was the husband of artist Sally Michel Avery and the father of artist March Avery.
Ерте өмір
Тері өңдеушінің ұлы болған Эйвери 16 жасында жергілікті фабрикада жұмыс істей бастады және ондаған жылдар бойы көк жағалы жұмыстардың тізбегімен өзін-өзі асырады. 1915 жылы еншісінің қайтыс болуы Эйверіні, отбасының жалғыз ересек ер азаматы ретінде, тоғыз әйел туысын күтіп бағу жауапкершілігіне ие етті. Өнерге деген ынтасы оны Хартфордтағы Коннектикут өнер студенттері лигасының сабақтарына қатысуға жетеледі, және жылдар бойы консервативті өнер білімі алып, белгісіздікте сурет салды. Эйверидің жарқын түстер мен қарапайым формаларды қолдануы жас суретшілерге үлкен әсер етті. 1963 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 1949 жылы Эйвериге ауыр жүрек шабуылы болды және ол Нью-Йорк штатының Ульстер округіндегі Вудсток қаласындағы Суретшілер зиратында жерленген. Ол қайтыс болғаннан кейін оның жесірі Салли Эйвери оның жеке қағаздарын Смитсонов институтының зерттеу орталығы – Америка өнерінің мұрағатына тапсырды.
The son of a tanner, Avery began working at a local factory at the age of 16 and supported himself for decades with a succession of blue collar jobs. The death of his brother in law in 1915 left Avery, as the sole remaining adult male in his household, responsible for the support of nine female relatives. His interest in art led him to attend classes at the Connecticut League of Art Students in Hartford, and over a period of years, he painted in obscurity while receiving a conservative art education. Avery's use of glowing color and simplified forms was an influence on the younger artists. He was elected a Fellow of the American Academy of Arts and Sciences in 1963. Avery had a serious heart attack in 1949. and is buried in the Artist's Cemetery in Woodstock, Ulster County, New York. After his passing his widow, Sally Avery, donated his personal papers to the Archives of American Art, a research center of the Smithsonian Institution.
Стиль және әсері
Эверидің жұмысы американдық абстрактілі сурет салудың негізін қалаушы еңбегі болып табылады. Оның туындылары нақты бейнелеуге жатса да, түстердің арақатынастарын зерттейді және Ренессанстан бері дамыған дәстүрлі батыс суреттеріне тән тереңдік иллюзиясын жасауға ұмтылмайды. Эвериді көбінесе американдық Матисс деп атайды, әсіресе оның жарқын түстерге толы және инновациялық пейзаждар жинағы үшін. Оның поэтикалық, батыл және шығармашылықпен сурет салу және түс қолдану шеберлігі оны замандастарының көпшілігінен ерекшелендірді. Мансабының басында оның жұмыстары тым абстрактілі болғандықтан радикалды деп есептелді, ал Абстрактілі экспрессионизм үстемдік танытқан кезде, оның туындылары тым реалистік болғандықтан назардан тыс қалды. Француздық фовизм және неміс экспрессионизмі Эверидің ерте туындыларының стиліне әсер етті, ал 1930-шы жылдардағы суреттері Эрнст Людвиг Кирхнердің жұмыстарымен сабақтас. 1940-шы жылдарға қарай Эверидің сурет салу стилі Анри Матисске жақындады, ал оның кейінгі туындыларында түстерді өте нәзік қолдану байқалады. Өнер тарихшысы Барбара Хаскеллтің сөзіне сүйенсек, "тыныштық пен үйлесімділік" Эверидің барлық жұмысына, әсіресе соңғы туындыларына тән, олар "бұрынғыдан да бейбіт әлемді, ашу мен алакөздікке орын жоқ сезімдерді" шаттырады.
Avery's work is seminal to American abstract painting—while his work is clearly representational, it focuses on color relations and is not concerned with creating the illusion of depth as most conventional Western painting since the Renaissance has. Avery was often thought of as an American Matisse, especially because of his colorful and innovative landscape paintings. His poetic, bold and creative use of drawing and color set him apart from more conventional painting of his era. Early in his career, his work was considered too radical for being too abstract; when Abstract Expressionism became dominant his work was overlooked, as being too representational. French Fauvism and German Expressionism influenced the style of Avery's early work, and his paintings from the 1930s are similar to those of Ernst Ludwig Kirchner. By the 1940s, Avery's painting style had become more similar to Henri Matisse, and his later works use color with great subtlety. According to art historian Barbara Haskell, "serenity and harmony" characterized all of Avery's work, especially his late work, which, "more than ever, exuded a world of low key emotions from which anger and anxiety were absent."
Эйверидің өнері туралы
Суретші Марк Ротконың айтуынша, Эйверидің репертуары не болды? Оның тұрғын бөлмесі, Орталық парк, әйелі Салли, қызы Марш, жазда демалатын жағажайлар мен таулар; сиырлар, балық бас, құстардың ұшуы; оның достары және студиясына соғып келген әлем: қарапайым, батырлыққа жатпайтын кейіпкерлер тобы. Бірақ олардан ұлы туындылар жасалды, олар тақырыптардың мәнді емес, уақытша сипатынан мүлдем бөлек, әрқашан терең лирикамен толы және көбінесе Мысыр өнерінің беріктігі мен монументалдығына жетеді. Көркемсурет сыншысы Хилтон Крамер Градтың кітабына, оның көркем суреттерімен бірге жазған рецензиясында, "Ол, сөзсіз, біздің ең ұлы түс шебері болды" деді. Оның еуропалық құрбыларының ішінде Матисс ғана осы жағынан одан да үлкен жетістікке жеткен, өнер жағынан оған көп қарыз болған.
According to painter Mark Rothko, What was Avery's repertoire? His living room, Central Park, his wife Sally, his daughter March, the beaches and mountains where they summered; cows, fish heads, the flight of birds; his friends and whatever world strayed through his studio: a domestic, unheroic cast. But from these there have been fashioned great canvases, that far from the casual and transitory implications of the subjects, have always a gripping lyricism, and often achieve the permanence and monumentality of Egypt. Art critic Hilton Kramer said, in his review of Grad's book with its sumptuous illustrations,He was, without question, our greatest colorist. Among his European contemporaries, only Matisse—to whose art he owed much, of course—produced a greater achievement in this respect.