Лондонның Гринвич станциясы: Тарихы мен қатынастары

Кіріспе

Доклендс Жеңіл темір жолы және Ұлттық темір жол станциясы – Лондон қаласындағы станция.

Гринвич станциясы Лондон, Англиядағы аудан орталығынан оңтүстік-батысқа қарай шамамен 400 метр қашықтықта орналасқан. Бұл станция Лондон орталығы мен Дартфорд (Солтүстік Кент) арасындағы Ұлттық темір жол және оңтүстікке қарай Льюишем мен Доклендтер және Лондон қаласы арасындағы Доклендс Жеңіл темір жолы (DLR) арасындағы түйіскен жер. Ол Travelcard аймақтарының 2 және 3-інде орналасқан. Гринвич орталығына ең жақын Ұлттық темір жол станциясы осы станция, бірақ теңізшілік Гринвичке арналған Cutty Sark DLR станциясы қала орталығы мен туристік тартымдылықтарға жақын. Станциядан шығысқа қарай Дартфорд желісі Ұлттық теңіз мұражайының жер астында Maze Hill бағытындағы туннель арқылы өтеді. Солтүстікке қарай DLR Cutty Sark станциясы арқылы туннельге кіріп, Темза өзенінің астынан Ит аралына жетеді; ал кері бағытта бетон виадукпен көтеріліп, Равенсборн өзені бойымен Deptford Bridge және Льюишемге дейін жоғары ағысқа қарай жалғасады. Ұлттық теміржол желісінде Гринвичке дейінгі қашықтық 3 миль (5 км) құрайды.

Тарих

Ұлттық теміржол желісі Лондонның ең көне желілерінің бірі болып табылады. Лондон және Гринвич теміржолы әлемдегі алғашқы қала маңындағы теміржол деп есептеледі. Оны бұрынғы әскери инженер Джордж Ландман жобалаған, ал кәсіпкер Джордж Уолтер қолға алған. 878 аркасы бар алып кірпіш виадук Спа-роудтағы (Бермондси) стансаға, кейіннен Лондон көпіріне салынды. Желі 1836 жылдың 8 ақпанында Дептфордтан, ал 1838 жылдың 24 желтоқсанында Гринвичтегі уақытша стансадан ашылды. Гринвичтегі сәнді вокзал ғимаратын Джордж Смит жобалап, 1840 жылы ашты, ол әлемдегі ең көне вокзал ғимараттарының бірі болып табылады. Оңтүстік-Шығыс теміржолы (SER) 1845 жылдың 1 қаңтарынан бастап Гринвич тармағын жалға алды. Оңтүстік-Шығыс және Чатем теміржолы 1899 жылдың 1 қаңтарында құрылып, стансаның жұмысын өз мойнына алды. SER және Лондон, Чатем және Довер теміржолы екі компанияның директорларынан тұратын «басқару комитетін» құрып, екі компанияның операцияларын біріктірді. Бұл қадамдар, жылдар бойы ащы бәсекелестік салдарынан банкроттыққа ұшыраған екі компанияны құтқаруға бағытталған болатын. Осыған дейін станса арқылы өтетін төрт жолдың (екісі платформасы бар, екеуі платформасыз) аяқталуы секторлық плитада болды – бұл орталықтан өзгеше білікте айналатын және 360 градусқа айнала алмайтын траверс. Бұл орынды үнемдеп, локомотивтерді бір жолдан екіншісіне ауыстыруға мүмкіндік берді. Алғашқы теміржол компаниясының кеңес залы стансаның соңында, секторлық плитаның артында орналасқан. Бұл екі нысан да Maze Hill бағытына желі ұзартылғанда алынып тасталды. Гринвич ауруханасына тиесілі жерді кеңейтудегі қиындықтар стансаның аялдама болып қалуына себеп болды. Желі шығысқа қарай кесіліп, жабық туннель арқылы Maze Hill-ге дейін 1878 жылдың 1 ақпанында ашылды. Оңтүстік теміржолы 1923 жылғы топтасудан кейін стансаны басқара бастады. 1924 жылға дейін екі платформа және олардың арасында екі жол болды, бұл поездардың өтіп кетуіне мүмкіндік берді. Бұл мүмкіндік алынып тасталды (мүмкін, алдағы электрлендіруге дайындық ретінде), ал екі платформа арасындағы бос орын 1999 жылы Docklands Light Railway стансаға келгенге дейін сақталды. Екі жылдан кейін, электрлендіру жұмыстарынан кейін 1926 жылдың 10 мамырында Electric Multiple Units компаниясы шектеулі қызмет көрсетуді бастады, ал толық қызмет 19 шілдеде басталды. Желілер 750 В тұрақты ток жүйесімен электрлендірілді. Ұлттандырудан кейін стансаның жұмысы 1948 жылдың 1 қаңтарында Британ теміржолының Оңтүстік аймағына берілді. Docklands Light Railway (DLR) 1999 жылдың 20 қарашасында Гринвич арқылы Льюишамға дейін ұзартылды. Жаңа платформалар негізгі желі стансасының оңтүстігіне орналасқан, бастапқыда негізгі желі платформасы пайдаланған орынды алып, ол 75 жыл бұрын желілерді алып тастаудан қалған кеңістікке көшірілді. Шығыс жағында DLR Cutty Sark арқылы және Темза өзенінің астынан өтетін туннель арқылы жер астына түседі.

The National Rail line is one of London's oldest – the London and Greenwich Railway is reputed to be the world's first suburban railway. It was designed by former army engineer George Landmann, and promoted by entrepreneur George Walter. A massive brick viaduct with 878 arches was built to a station in Spa Road (Bermondsey), and later to London Bridge. The line opened on 8 February 1836 from Deptford, and on 24 December 1838 from a temporary station in Greenwich. Greenwich's handsome station building was designed by George Smith and opened in 1840, making it one of the oldest station buildings in the world. The South Eastern Railway (SER) leased the Greenwich branch from 1 January 1845. The South Eastern and Chatham Railway was formed on 1 January 1899 and as such took over operation of the station. The SER and London Chatham and Dover Railway formed a "management committee" comprising the directors of both companies and merged the two companies' operations both of which were on the brink of bankruptcy forced by years of bitter competition. Up to this point the four tracks through the station (two of which had platforms, two of which did not) terminated at a sector plate which is a traverser that rotates around a pivot that is not at the centre and therefore cannot rotate through 360˚. This saves space and means locomotives can be transferred from one track to another. The original railway company's board room was located at that end of the station behind the sector plate. Both of these features were removed when the line was extended towards Maze Hill. Difficulties in extending the railway over land owned by the Greenwich Hospital led to the station remaining a terminus until the line was extended eastwards via a cut and cover tunnel towards Maze Hill, opening on 1 February 1878. The Southern Railway took over operation of the station following the grouping of 1923. Up until 1924 there had been two platform tracks and two tracks between them allowing overtaking moves. This facility was removed (possibly in preparation from the forthcoming electrification) and the empty space between the two platforms remained until the arrival of the Docklands Light Railway at the station in 1999. Two years later following electrification works, a limited service worked by Electric Multiple Units commenced on 10 May 1926 with the full service commencing 19 July. The lines were electrified to the 750v DC system. Following nationalisation, operation of the station passed to the Southern Region of British Railways on 1 January 1948. The Docklands Light Railway (DLR) was extended to Lewisham via Greenwich on 20 November 1999, the new platforms lying immediately to the south of the main line station, occupying the space originally used by the up main line platform, which was itself relocated into the space left 75 years earlier by the removal of the through lines. At the eastern end, the DLR heads underground through a tunnel through Cutty Sark and under the River Thames.

Байланыстар

Станцияға Лондон автобустарының 129, 177, 199, 386 маршруттары мен түнгі N199 маршруты қызмет көрсетеді. Quietway 1 велосипед жолы станцияда тоқталады.