Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғалым, ғарышкер, кәсіпкер және саяси кеңесші (1935 жылы туған)
American scientist, astronaut, businessman and policy adviser (born 1935)
Рассел Луис "Рэсти" Швейкарт (кейде Швейкарт; 1935 жылдың 25 қазанында туған) – американдық авиациялық инженер, бұрынғы NASA ғарышкері, ғылыми қызметкер, АҚШ Әуе күштерінің ұшқышы, сондай-ақ бұрынғы бизнес және мемлекеттік басшы. Швейкарт 1963 жылы NASA-ның үшінші ғарышкерлер тобына іріктелді. 1969 жылы «Аполлон-9» миссиясында Ай модулінің пилоты болды, бұл Ай модулінің алғашқы ұшу сынағы еді, онда ол Айға барған «Аполлон» астронавттары қолданған портативті тіршілік етуді қамтамасыз ету жүйесін ғарышта алғаш рет сынады. 1973 жылы алғашқы экипажбен «Skylab» миссиясының резервтік командирі ретінде ол «Skylab» станциясын ұшу кезінде жөндеу жұмыстарын жүргізу үшін алғашқы экипаж қолданған жабдықтар мен процедураларды әзірлеуге жауапты болды. «Skylab»-тан кейін ол NASA-ның Қолданбалар кеңсесінде Пайдаланушылар ісі жөніндегі директор болып қызмет етті. Швейкарт 1977 жылы NASA-дан кетіп, Калифорния губернаторы Джерри Браунның ғылым және технология жөніндегі ассистенты болып екі жыл қызмет етті, содан кейін Браун оны Калифорния Энергетика комиссиясына бес жарым жылға тағайындады, үш жыл төраға болып қызмет етті. 1984–1985 жылдары Швейкарт Ғарыш зерттеушілер қауымдастығын (Association of Space Explorers) құрды, ал кейін 2002 жылы Жерді астероидтардың соқтығысуынан қорғауға арналған коммерциялық емес B612 Foundation ұйымын құрды, бұл жұмыста оған бұрынғы астронавт Эд Лу және екі планеталық ғалым қосылды. Ол бір кезеңде ұйым төрағасы болып қызмет етті, содан кейін құрметті төрағасы атанды.
Russell Louis "Rusty" Schweickart (also Schweikart; born October 25, 1935) is an American aeronautical engineer, and a former NASA astronaut, research scientist, U. S. Air Force fighter pilot, as well as a former business executive and government executive. Schweickart was selected in 1963 for NASA's third astronaut group. He was the Lunar Module Pilot on the 1969 Apollo 9 mission, the first crewed flight test of the lunar module, on which he performed the first in space test of the portable life support system used by the Apollo astronauts who walked on the Moon. As backup commander of the first crewed Skylab mission in 1973, he was responsible for developing the hardware and procedures used by the first crew to perform critical in flight repairs of the Skylab station. After Skylab, he served for a time as Director of User Affairs in NASA's Office of Applications. Schweickart left NASA in 1977 to serve for two years as California Governor Jerry Brown's assistant for science and technology, then was appointed by Brown to California's Energy Commission for five and a half years, serving as chairman for three. In 1984–85, Schweickart co founded the Association of Space Explorers and later in 2002 co founded the B612 Foundation, a non profit organization dedicated to defending Earth from asteroid impacts, along with fellow former astronaut Ed Lu and two planetary scientists. He served for a period as its chair before becoming its chair emeritus.
Ерте өмір және білім
Расти Швейкарт 1935 жылы 25 қазанда Нью-Джерси штатының Нептун қалашығында дүниеге келді және шаруашылығы қиын болған, пішен және көкөніс өндіріп, сондай-ақ құс және сиыр шаруашылығымен айналысқан фермада өсті. Жастық шағында ұшқыш және ковбой болуды армандаған. Ол Американың скауттар ұйымында белсенді болды және Бірінші сыныптық белгіні алды. Оның хоббиі – гольф, велосипед тебу және жаяу серуендеу. Ол екі рет үйленген және жеті баласы бар. Ол топтағы ең жасы болды. Үшінші топ ғарышкерлері джунглиде оқу-жаттығудан өтті. Швейкарт Клифтон Уильямспен бірге жұмыс істеді. 1966 жылдың 21 наурызында ол «Аполлон-1» ғарыш кемесінде Роджер Б. Чаффидің резервтік ұшқышы болып тағайындалды – бұл бірінші экипаждық «Аполлон» ұшысы болуы тиіс еді, бірақ жердегі сынақ кезінде жарылысқа ұшырады. Оның экипаж мүшелері – резервтік командалық ұшқыш Джеймс МакДивит және аға ұшқыш Дэвид Скотт, екеуі де «Жеміздер» жобасының қатысушылары. 1966 жылдың желтоқсан айында бұл экипаж «Аполлон» Ай модулінің (LM) Жер орбитасындағы алғашқы сынақ ұшуын жүзеге асыруға тағайындалды, онда Швейкарт Ай модулінің пилоты болды.
Rusty Schweickart was born October 25, 1935, in Neptune Township, New Jersey, and grew up on a "hardscrabble" farm of producing hay and vegetables plus raising poultry and cows. As a youth his ambition was to be a pilot and a cowboy. He was active in the Boy Scouts of America. He earned the rank of First Class. His hobbies include golf, bicycling, and hiking. He was married twice and has seven children. He was the youngest in the group. The third group of astronauts performed jungle training. Schweickart partnered with Clifton Williams. On March 21, 1966, he was named as the backup pilot for Roger B. Chaffee on Apollo 1—which was to have been the first crewed Apollo flight but was destroyed during a ground test accident. His fellow crewmen were backup Command Pilot James McDivitt and Senior Pilot David Scott, both veterans of Project Gemini. In December 1966, this crew was promoted to fly the first crewed Earth orbital test of the Apollo Lunar Module (LM), with Schweickart as Lunar Module Pilot.
Ғарышқа ұшу тәжірибесі
Аполлон-9 1969 жылдың наурыз айында ұшырылды. Швейкарт ғарышта 241 сағаттан астам уақыт өткізіп, Аполлон бағдарламасының алғашқы ғарыштан тыс қызметін (EVA) орындады, содан кейін Айға қонған он екі астронавт қолданған портативті тіршілік етуді қамтамасыз ету жүйесін сынады. Ұшу жоспарында оған ай модулінен басқару модуліне (CM) ай модулінің (LM) тіреулерін пайдаланып, шұғыл ауысуды көрсету тапсырылды, бірақ ол орбитаға шыққан күнінің өзінде ғарышқа бейімделу синдромынан зардап шегіп, EVA-ны кейінге жылдыруға мәжбүр болды.
Apollo 9 was flown in March 1969. Schweickart spent just over 241 hours in space, and performed the first extravehicular activity (EVA) of the Apollo program, testing the portable life support system that was later used by the twelve astronauts who walked on the Moon. The flight plan called for him to demonstrate an emergency transfer from the lunar module to the command module (CM) using handrails on the LM, but he began to suffer from space adaptation syndrome on the first day in orbit, forcing the postponement of the EVA.
Skylab және одан да көп
Дек Слейтон (ұшу экипажы операцияларының директоры ретінде барлық ұшу тапсырмаларына жауапты болған) Швейкарттың "кейінгі айлық миссияларда" "логикалық айлық модульдің пилоты болар еді" деген пікір білдірді, тіпті дәуірдің стандартты айналымы оны Аполлон-12 миссиясының резервтік экипажына және Аполлон-15 миссиясының негізгі экипажына қоюға мүмкіндік берген еді. Бірақ "барлығы ғарышқа бейімделу ауруына байланысты алаңдады, сондықтан оны осы кезеңде қайтадан ұшуға жіберудің қажеті жоқ деп ойлады". Миссиядан кейін Швейкарт "қозғалыс ауруы туралы көбірек білгенше, мені ұшуға тағайындамауды қаладым" деді және алты ай бойы "[a] қозғалыс ауруына сыналыс тышқан" болды; сынақтар кезінде "ол көп нәрсе үйренбеді", бірақ қазір ғарыс саяхатшыларының жартысына дейін белгілі бір дәрежеде ғарышқа бейімделу синдромынан зардап шегеді деген тұжырым қабылданды. Ұзаққа созылған сынақ кезеңі Швейкарттың Аполлон-12 миссиясының резервтік экипажына қосылмауына да себеп болды. Хьюстонға оралғанда, "Ал Шепард [Слейтонның орынбасары], қандай да бір себеппен, мені Аполлонға қайтарудың орнына, Скайлабқа жіберді. Мен сол кезде Скайлабқа ауыстым". Швейкарт сондай-ақ, ол "Алдың балаларынан емес" екенін айтты, бұл оның сол кездегі әйелі Клэрмен бөліскен либералды саяси көзқарастарына сілтеме жасады; Слейтон оның ынталы саяси ұстанымдары (азаматтық құқықтарды қорғау сияқты) "әріптестерімен кейбір қиындықтар тудырды" деп ойлады. Зерттеуші ғалым Стори Маскрейв және резервтік пилот Брюс МакКэндлес II-мен бірге Швейкарт Скайлаб-2 миссиясының резервтік командирі болып тағайындалды, бұл 1973 жылдың көктемінде ұшқан алғашқы американдық ғарыш станциясы болды. Ғарыш станциясының жылу қалқаны ұшырылған кезде жоғалғаннан кейін, ол апаттық күн қалқанын орнату және істен шыққан күн батареясының қанатын жөндеуге қажетті жабдықтар мен процедураларды әзірлеуге жауапкершілік алды, бұл операциялар ғарыш станциясын құтқарды. Скайлаб-4 миссиясының қолдау тобында қызмет еткеннен кейін, Швейкарт басқару дағдыларын жетілдіруге көбірек қызығушылық танытты, "[ол] кезде дамытылып жатқан ғарыш кемесінің жұмысына қайта оралудың қажеті жоқ. Мен Джеминиде қолдаушы рөлде көп жұмыс істедім, содан кейін Аполлонға қатысты барлық жұмыстар, енді Скайлабтағы барлық жұмыстар, және ғарыш кемесінің бастапқы кезеңіне қайта оралу, ол сол кезде ұшпақ емес еді, шамамен алты жыл, ал бизнестегілердің ең жақсы болжамы сегіз жылды құрады. Мен тағы сегіз жыл бойы сол кездесулерге қатысып, сол шешімдерді қабылдап, сол орындарға барып отыруды қаламайтын едім – "бәрін көрдім, бәрін жасадым" дедім". Ұшу статусын сақтап, 1974 жылы Вашингтондағы NASA штаб-пәтерінде Қолдану кеңсесінің пайдаланушылар ісі жөніндегі директоры болып қайта тағайындалды. Бұл қызметте ол NASA технологиясын (негізінен Landsat-1 қолданбаларын) сыртқы әлемге беруге және технология пайдаланушылармен (АҚШ Ауыл шаруашылығы департаменті мен су ресурстарын басқарушылар сияқты) жұмыс істеуге жауапты болды, олардың қажеттіліктерін NASA-ға жеткізу үшін. Ол мұны "ризасыздыққа толы қызмет" және потенциалды клиенттердің жаңа процестерге қарсы тұруына байланысты "өте қиын сату" деп санады; бұл және дереу ұшу мүмкіндіктерінің болмауы 1977 жылы NASA-дан кетуіне әкелді. Швейкарт 1998 жылы ALOHA Networks, Inc. компаниясынан зейнеткерлікке шықты, онда ол 1996 жылдан 1998 жылға дейін президент және бас атқарушы директор болып қызмет етті. ALOHA – жоғары өнімділікке ие сымсыз интернетке қол жеткізуге арналған жабдықтарға маманданған дерек байланыс компаниясы. B612 қоры – Жерді астероидтардың соқтығысуынан қорғауға арналған коммерциялық емес ұйым. Ол NASA-ның жылдық бюджетін 10 жыл ішінде 250-300 миллион долларға арттыруды ұсынды, бұл Жерге қауіп төндіретін NEO-ларды толыққанды тізімдеуге және оларды жолдан ауыстыру мүмкіндігін қамтамасыз етуге мүмкіндік береді. Швейкарт сонымен қатар Эсален институтында сөйледі және сабақ берді, қазіргі уақытта B612 қорының құрметті төрағасы болып қызмет етеді.
Although Deke Slayton (who was responsible for all flight assignments as Director of Flight Crew Operations) opined that Schweickart "would have been a logical lunar module pilot" on subsequent lunar missions—indeed, the standard rotation of the era would have placed him on the backup crew for Apollo 12 and the prime crew of Apollo 15 —"that bout of space sickness had everybody worried it didn't seem like a good idea to put him back in at this point." Following his mission, Schweickart "basically called the shot that I really didn't want to be assigned to a flight until we knew more about motion sickness" and became "[a] motion sickness guinea pig" for six months; while "[he] didn't learn that much" during the testing, it is now accepted that as many as half of space travelers suffer from space adaptation syndrome to some extent. The protracted testing period also contributed to Schweickart not being assigned to the Apollo 12 backup crew. When he returned to Houston, "Al Shepard [Slayton's deputy], for whatever reason, instead of putting me back on Apollo, put me on to Skylab Al had his own agenda of who went where and whatnot. So I cycled into Skylab at the time." Schweickart has also observed that he was "not one of Al's boys", alluding to the political liberalism that he shared with his then wife, Clare; Slayton felt that her fervent political stances (including civil rights activism) "caused him a few problems with his colleagues." Along with backup science pilot Story Musgrave and backup pilot Bruce McCandless II, Schweickart was assigned as backup commander of Skylab 2, the first crewed American space station mission, which flew during the spring of 1973. Following the loss of the space station's thermal shield during launch, he assumed responsibility for the development of hardware and procedures for erecting an emergency solar shade and deploying a jammed solar array wing, operations that saved the space station. After serving on the support crew of Skylab 4, Schweickart was more interested in cultivating managerial skills than "[going] over to the Space Shuttle development work which was under way by that time, I had, you know, done a lot of work on Gemini in a support role, and then, of course, everything on Apollo, and now all of this on Skylab, and to go cycle back into the very beginning of the Space Shuttle, which was not going to fly for, at that point, something like six years and best guess of anybody in the business was maybe eight years, I figured, you know, another eight years of basically going to the same kinds of meetings, making the same kinds of decisions, going to the same places it was like 'been there, done that.'" While retaining his flight status, he was reassigned to NASA Headquarters in Washington, D. C. as Director of User Affairs in the Office of Applications in 1974. In this capacity, he was responsible for transferring NASA technology (primarily Landsat 1 applications) to the outside world and working with technology users (including the U. S. Department of Agriculture and water resources managers) to bring an understanding of their needs into NASA. He came to regard this as a "thankless position" and a "very hard sell" to potential clients due to their intrinsic resistance to new processes; this and the dearth of immediate flight opportunities ultimately precipitated his departure from NASA in 1977. Schweickart retired from ALOHA Networks, Inc. in 1998 where he served as President and Chief Executive Officer from 1996 through 1998. ALOHA was a data communications company specializing in high performance, wireless internet access equipment. The B612 Foundation is a non profit dedicated to defending Earth from asteroid impacts. He has been an advocate of increasing NASA's annual budget by $250M–$300M over a 10 year period to more fully catalog the NEOs that can pose a threat to Earth and also provide a deflection capability. Schweickart has also spoken and taught at the Esalen Institute, and currently serves as the B612 Foundation's Chair Emeritus.
Марапаттар мен құрметтер
Ол 1969 жылы NASA-ның Ерекше қызмет медалімен және «Аполлон-9» ғарыш сапары үшін Fédération Aéronautique Internationale De la Vaulx медалімен марапатталды. Сонымен қатар, ол 1969 жылы ғарыштан алғашқы тікелей теледидар суретін жібергені үшін Ұлттық теледидар өнері мен ғылымы академиясының Арнайы сенімділер сыйлығымен (Эмми сыйлығы) марапатталды. 1973 жылы Швейкарт «Skylab» құтқару операциясындағы көшбасшылық рөлі үшін NASA-ның Ерекше қызмет медалімен тағы да марапатталды. Ол 1983 жылы Халықаралық ғарыш даңқы залына, ал 1997 жылы АҚШ ғарышкерлер даңқы залына енгізілді. Оның құрметіне негізгі астероид белдеуіндегі бір астероидқа оның есімі берілді. 1892 жылы оның әдесі Жак Швейкарт Францияның Эльзас аймағындағы Лембах деген шағын қаладан Америка Құрама Штаттарына көшіп келді. Лембахқа бірнеше рет сапарлағаннан кейін Швейкартқа қаланың құрметті азаматы атағы берілді. Ол сондай-ақ «Жердің соңы: планетамызға ғарыштан төнетін қауіп» және «Армагеддонды тоқтату» атты «The Universe» телесериалының эпизодтарында пайда болды.
He was awarded the NASA Distinguished Service Medal (1969) and the Fédération Aéronautique Internationale De la Vaulx Medal (1970) for his Apollo 9 flight. He also received the National Academy of Television Arts and Sciences Special Trustees Award (Emmy Award) in 1969 for transmitting the first live TV pictures from space. In 1973, Schweickart was also awarded the NASA Exceptional Service Medal for his leadership role in the Skylab rescue efforts. He was inducted into the International Space Hall of Fame in 1983 and the U. S. Astronaut Hall of Fame in 1997. Main belt asteroid was named in his honor. In 1892, his grandfather Jacques Schweickart emigrated from Lembach, a small town located in Alsace, France, to the United States. After visiting Lembach several times, Schweickart has been awarded honorary citizenship of the town. He also appeared in the television series The Universe in the episodes "The End of the Earth: Deep Space Threats to Our Planet" and "Stopping Armageddon".