Ромео мен Джульетта фильмі (1936) – Шекспирдің классикалық трагедиясы, махаббат, жанжал және татуласу туралы. Норма Ширер мен Лесли Ховард басты рөлдерде.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джордж Кукордың 1936 жылғы фильмі
1936 film by George Cukor
Кукордың 1936 жылғы бейімдемесі Шекспирдің мәтініне көбінесе адал, бірақ оқиғаның драмасы мен романтикасын күшейту үшін кинематография мүмкіндіктерін пайдаланады. Фильм, әсем декорациялар мен костюмдермен безендірілген, сол кезге сай масштабты туынды болды және бас рөлдерде Норма Ширер мен Лесли Ховард ойнады.
Cukor's 1936 adaptation stays largely faithful to Shakespeare's text but makes use of the cinematic medium to enhance the drama and romance of the story. The film, set against lavish sets and costumes, was a grand production for its time and featured Norma Shearer and Leslie Howard in the titular roles.
Сюжет
Италияның Верона қаласында екі ақсүйек отбасы – Монтеггилер мен Капулеттер – қатты антагонизмде болады. Отбасылары арасындағы ұзақ жылдарға созылған араздыққа қарамастан, Ромео Монтегги мен Джульетта Капулетти бір маскарадта кездесіп, терең ғашық болады. Екеуі Джульеттаның емшісі мен Лауренс монахтың көмегімен құпия түрде үйленеді, осы одақ отбасылары арасындағы жанжалды аяқтап, бейбітшілік орнатуға үміттенді. Бірақ Монтеггилер мен Капулеттер арасындағы көшедегі төбелес күшейе береді. Ромеоның жақын досы Меркуцио, Джульеттаның туысы Тибальттың қолынан қаза табады. Ашуға еріккен Ромео Меркуционың өлімі үшін Тибальтты өлтіріп, Веронадан қуғынға ұшыратады. Джульетта Тибальттың өліміне де, Ромеоның жер аударылуына да қатты қайғырады. Оның ата-анасы, Ромеомен құпияда үйленгенін білмей, оны Париске үйлендіруді жоспарлайды. Осы тағдырдан қашып, Ромеомен бірге болу үшін Джульетта өлі сыңайлы болуға арналған у ішеді. Ромео бұл алдау екенін білмей, Джульеттаның шын мәнінде қайтыс болғанына сенеді, Веронаға оралып, оның қасында у ішеді. Джульетта оянып, Ромеоның мерт екенін көріп, өзін-өзі өлтіреді. Жас ғашықтардың трагедиялық өлімі Монтеггилер мен Капулеттерді татуласуға мәжбүр етеді, бірақ бұл татуласу үлкен қайғы мен өкініштен туындайды.
In the Italian city of Verona, two noble families, the Montagues and the Capulets, are locked in a bitter feud. Despite the longstanding animosity between their families, Romeo Montague and Juliet Capulet meet and fall deeply in love at a masquerade ball. The two secretly marry with the help of Juliet's nurse and Friar Laurence, hoping that their union might bring peace to their feuding families. However, the street brawls between the Montagues and Capulets intensify. Mercutio, Romeo's close friend, is killed by Tybalt, Juliet's cousin. In a fit of rage, Romeo avenges Mercutio's death by killing Tybalt, leading to his banishment from Verona. Juliet is devastated by both Tybalt's death and Romeo's banishment. Her parents, unaware of her secret marriage to Romeo, arrange for her to marry Paris. Desperate to avoid this fate and be with Romeo, Juliet takes a potion that makes her appear dead. Romeo, not knowing it is a ruse and believing Juliet to be truly dead, returns to Verona and takes poison beside her. Juliet awakens, finds Romeo dead, and kills herself. The tragic deaths of the young lovers lead the Montagues and Capulets to reconcile, but it is a reconciliation born from great loss and sorrow.
Даму
Продюсер Ирвинг Тальберг студия басшысы Луис Б. Майердің қарсылығына қарамастан, «Ромео мен Джульетта» фильмін түсіру үшін MGM-ді бес жыл бойы шақырып, ынталандырды. Майер көпшілік аудиториясы Шекспирді түсіне алмайтынын, сондай-ақ Ұлы депрессияның алғашқы жылдарында студияның бюджеттік шектеулеріне де алаңдады. Тек Джек Л. Уорнер Макс Рейнхардтың «Жазғы түнгі арман» пьесасын Warner Bros. студиясында түсіретінін жариялағанда ғана Майер, одан қалыспау үшін, Тальбергке жасыл жарық берді. 1934 жылы Бродвейде қойылған пьесаның сәтті болуы да фильм түсіру туралы идеяны қолдады. Басты рөлдерде Кэтрин Корнелл Джульетта, Базил Ратбоун Ромео, Брайан Аерн Меркуцио, ал Эдит Эванс Медбике болды. Ратбоун 1934 жылғы қойылымнан фильмдегі жалғыз актер, бірақ ол Ромео емес, Тибальт рөлінде ойнады. Сахнада Тибальт рөлін он тоғыз жасар Орсон Уэллс сомдады. Тальбергтің мақсаты «Шекспир кино мүмкіндіктеріне ие болғанда қалай түсірген болар еді» дегенді сомдау болды. Ол фильмнің шынайылығын және интеллектуалдық деңгейін арттыру үшін бар күшін салды: суретшілерге фотосуреттер түсіру үшін зерттеушілер Веронаға жіберілді; Ботичелли, Беллини, Карпаччо және Гоццолидің картиналары визуалды шабыт алу үшін зерттелді; ал екі ғалым кеңесші (Гарвардтан Джон Такер Мюррей және Корнеллден Уильям Стронк) түсірілім алаңына шақырылып, өндірісті ашық түрде сынға алуға нұсқау берілді.
Producer Irving Thalberg pushed MGM for five years to make a film of Romeo and Juliet, in spite of studio head Louis B. Mayer's resistance. Mayer believed that the mass audience considered the Bard over their heads, and also he was concerned with the studio's budget constraints during the early years of the Great Depression. It was only when Jack L. Warner announced his intention to film Max Reinhardt's A Midsummer Night's Dream at Warner Bros. that Mayer, not to be outdone, gave Thalberg the go ahead. The success of a 1934 Broadway revival also encouraged the idea of a film version. It starred Katharine Cornell as Juliet, Basil Rathbone as Romeo, Brian Aherne as Mercutio, and Edith Evans as The Nurse. Rathbone is the only actor from the 1934 revival to appear in the film, albeit in the role of Tybalt rather than Romeo. On the stage Tybalt was played by nineteen year old Orson Welles. Thalberg's stated intention was "to make the production what Shakespeare would have wanted had he possessed the facilities of cinema." He went to great lengths to establish authenticity and the film's intellectual credentials: researchers were sent to Verona to take photographs for the designers; the paintings of Botticelli, Bellini, Carpaccio, and Gozzoli were studied to provide visual inspiration; and two academic advisers (John Tucker Murray of Harvard and William Strunk Jr. of Cornell) were flown to the set, with instructions to criticise the production freely.
Өндіріс
Тальбергтің режиссер ретінде тек бір ғана таңдауы болды: Джордж Кукор, ол "әйелдер режиссері" деп танымал еді. Тальбергтің ниеті оның әйелі Норма Ширердің ойнаған рөлі фильмде басымдыққа ие болуы еді. Шекспирдің пьесалары негізінде жасалған көптеген сценарийлердегідей, Кукор және оның сценарисі Талбот Дженнингс түпнұсқа пьесаның көп бөлігін қысқартып, оның шамамен 45% ғана пайдаланды. Бұл қысқартулардың көптегені театрларда жиі кездесетін, мысалы екінші хор және Петірдің музыканттармен комедиялық көрінісі сияқты кесімдер еді. Ал қалғандары фильмге лайықты: сөздерді әрекеттермен алмастыруға немесе кейіпкерлер тобын ұзақ сюжеттік тізбектерде таныстыру үшін көріністерді қайта құруға бағытталған. Дженнингс жас ғашықтар үшін Шекспирдің поэзиясын, кейінгі экрандағы актерлерге қарағанда көбірек сақтап қалды. Бірнеше көріністер қосымша енгізілді, оның ішінде Мантуядағы Фрайр Джонды көрсететін үш эпизод бар. Керісінше, Фрайр Лоуренстің рөлі (пьесадағы маңызды кейіпкер) айтарлықтай азайтылды. Көптеген көріністер визуалды әсер үшін кеңейтілді, соның ішінде ашылу шайқасы (діни шерудің фонында), үйлену тойы және Джульеттаның қоштасу рәсімі. Агнес де Милльдің хореографиялаған кеш сахнасында Розалин (Шекспирдің сценарийінде көрінбейтін кейіпкер) Ромеодан бас тартады. Фильмге Шекспирдің басқа пьесаларынан алынған екі ән енгізілді: "Он екінші түннен" "Кел, Өлім" және "Тұманнан" "Абырой, байлық, неке, құт-береке". Орталық кейіпкерлерді анықтау үшін суреттер жиынтығы қолданылды: Ромео алғаш рет қираған ғимаратқа сүйеніп, аркадиялық көріністе, құбылыс пен оның итімен бірге көрінеді; ал көңілді Джульетта Капулеттің әсем балық қоймасы бар ресми бағымен байланысты. Фильмнің музыкасын жасайтын кезде. Стотарт сондай-ақ Питер Уорлоктың Каприолдық сюитасынан салтанатты Паванды пайдаланды. Бұл дереккөздердің ешқайсысы көрсетілмеген.
Thalberg had only one choice for director: George Cukor, who was known as "the women's director". Thalberg's vision was that the performance of Norma Shearer, his wife, would dominate the picture. As in most Shakespeare based screenplays, Cukor and his screenwriter Talbot Jennings cut much of the original play, using around 45% of it. Many of these cuts are common ones in the theatre, such as the second chorus and the comic scene of Peter with the musicians. Others are filmic: designed to replace words with action, or rearranging scenes in order to introduce groups of characters in longer narrative sequences. Jennings retained more of Shakespeare's poetry for the young lovers than any of his big screen successors. Several scenes are interpolated, including three sequences featuring Friar John in Mantua. In contrast, the role of Friar Laurence (an important character in the play) is much reduced. A number of scenes are expanded as opportunities for visual spectacle, including the opening brawl (set against the backdrop of a religious procession), the wedding and Juliet's funeral. The party scene, choreographed by Agnes de Mille, includes Rosaline (an unseen character in Shakespeare's script) who rebuffs Romeo. The film includes two songs drawn from other plays by Shakespeare: "Come Away Death" from Twelfth Night and "Honour, Riches, Marriage, Blessing" from The Tempest. Clusters of images are used to define the central characters: Romeo is first sighted leaning against a ruined building in an arcadian scene, complete with a pipe playing shepherd and his dog; the livelier Juliet is associated with Capulet's formal garden, with its decorative fish pond. when creating the film's score. Stothart also uses the stately Pavane from Peter Warlock's Capriol suite. Neither of these sources are credited.
Премьера
Лос-Анджелестегі Картей Циркль театрында фильмнің премьерасы өткен түні, Норма Ширердің күйеуі, легендарлы MGM продюсері Ирвинг Тальберг 37 жасында дүние салды. Келген жұлдыздар осыншалықты қайғыға батқандықтан, театрдың алдында тұрған пиар агенті Фрэнк Уитбек, олардың кіретін кезде радио эфирі үшін әдеттегідей сұхбат алудан бас тартып, әрқайсысын келгенінше жариялады.
On the night of the Los Angeles premiere of the film at the Carthay Circle Theatre, legendary MGM producer Irving Thalberg, husband of Norma Shearer, died at age 37. The stars in attendance were so grief stricken that publicist Frank Whitbeck, standing in front of the theater, abandoned his usual policy of interviewing them for a radio broadcast as they entered and simply announced each one as he or she arrived.
Марапаттар мен құрметтер
Академия сыйлығының номинациялары Номинациялар: Ең үздік фильм – Ирвинг Тальберг, Ең үздік актриса – Норма Ширер, Ең үздік қосалқы актер – Базил Ратбоун, Ең үздік көркемдік безендіру – Седрик Гиббонс, Фредерик Хоуп және Эдвин Б. Уиллис (көркемдік режиссерлік және интерьерлік безендіру).
Academy Award nominations Nominee(s) Best Picture Irving Thalberg Best Actress Norma Shearer Best Supporting Actor Basil Rathbone Best Art Direction Art Direction and Interior Decoration: Cedric Gibbons, Fredric Hope, and Edwin B. Willis
2002 жылы Америка кино институты бұл фильмді AFI-нің «100 жыл – 100 құмарлық» тізіміне ұсынды. Фильм «The New York Times» газетінің «Ең үздік 1000 фильм» кітабында (1999 және 2004 жылдарғы басылымдарында) тіркелген.
In 2002, the American Film Institute nominated this film for AFI's 100 Years 100 Passions. The film is listed in the book The New York Times' Guide to the Best 1,000 Movies Ever Made (1999 and 2004)).
Мұра
Лесли Ховардтың түсіріліміндегі, Ховард пен Реджинальд Денни костюмдерімен түсірілген ашық сахнаның 16 мм-лік Kodachrome түсті пленкасы 2016 жылғы «Лесли Ховард: Өміріне немқұрайлы қарамайтын адам» деректі фильмінде көрсетілген.
A colour roll of 16mm Kodachrome filmed by co star Leslie Howard during the opening exterior sequence with Howard and Reginald Denny in costume as the crew set up is featured in the 2016 documentary Leslie Howard: The Man Who Gave a Damn.