Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фулженс Шарпентье, ОК (29 маусым 1897 – 6 ақпан 2001) – француз-канадтық журналист, редактор және баспагер. Онтарио штатының Сент-Анн-де-Прескотт қаласында туған Шарпентье дипломатиялық, саяси және бюрократиялық қызметтер атқарған, бірақ оның ең басты құмарлығы 1915 жылдан бастап Монреальдегі Le Devoir газетінде репортерлік қызметін бастаған сәттен бастап журналистика болды. Ол сол кезде аптасына 20 доллар табады. 1918 жылы Шарпентье Канада экспедициялық корпусына қосылды, бірақ соғыс оны шетелге жібермес бұрын аяқталды. Ол Монреальдегі МакГилл университетінің кампусындағы әскери госпитальде жұмыс істеу үшін соғыс аяқталғаннан кейін де әскерде қалды. Шарпентье 1922 жылы Оттаваның Le Droit газетіне (қаланың ең ірі газеті) Парламент жаңалықтарын жариялай бастады. Ол осы жұмысқа әкесі Le Droit газетінің алғашқы кеңсесін салғандықтан қол жеткізді. Газет оны екі академиялық жылға Торонтодағы құқық мектебіне жіберді, содан кейін ол парламенттік тілшілік қызметін бастады. Шарпентье Парламенттік баспасөз галереясының ең ұзақ қызмет еткен мүшесі болды. Оның Парламенттегі сол кездегі тек ағылшын тіліндегі орта туралы алғашқы жазбалары федералды билік органдарына француз тілінің Канада мемлекеттік қызметінде көрінуін арттыруға ықпал еткен деп саналады. Мансабы барысында Шарпентье Монреальдің La Presse және Квебек қаласының Le Soleil газеттеріне де материалдар жазды. Сонымен қатар, ол Екінші дүниежүзілік соғыстың көп бөлігінде Канаданың цензура басқармасының француз бөлімінің басшысы болды және 1945 жылдың қаңтарында бас цензор Уилфрид Эгглестон отставкаға кеткен кезде цензура басқармасының толық бақылауын алды. 1968 жылы 71 жасында дипломатиялық мансабынан кейін Le Droit газетінің бас редакторы болып тағайындалды. Оның өмірбаяндық мәліметтерінде Париждегі елші Жорж Ваньердің баспасөз хатшысы болып қызмет етуі және 1946 жылдан 1968 жылға дейін кейбір франкофондық Африка елдерінде және Оңтүстік Америкада дипломат ретінде жұмыс істеуі қамтылған. Африкада қызмет еткен кезде Шарпентье доктор Альберт Швейцермен танысып, оның жұмысын қолдаушыға айналды. Шарпентье 1999 жылға дейін Le Droit газеті үшін өзінің сенімді теріс машинасымен апталық бағаналарын жазып тұрды, бірақ 101 жасында созылмалы бронхиальды пневмонияға байланысты тоқтауға мәжбүр болды. Шарпентье зейнеткерлікке шыққаннан кейін көп ұзамай Канадалық Парламенттік баспасөз галереясы оған арналған салтанатты шара өткізді. 1978 жылы ол Канада орденінің мүшесі атанды және 1998 жылы офицер дәрежесіне көтерілді. Ол 2001 жылдың 6 ақпанында 103 жасында пневмониядан қайтыс болды. Шарпентье Оттава қалалық басқармасында қызмет етті және 1935 жылы мэрлікке үміткер болды, бірақ жеңіліске ұшырады.
Fulgence Charpentier, OC (June 29, 1897 – February 6, 2001) was a French Canadian journalist, editor and publisher. Born in Sainte Anne de Prescott, Ontario, Charpentier's career included diplomatic, political and bureaucratic positions, but his first love had been journalism ever since he began his reporting career at Montreal's Le Devoir in 1915, during which he earned $20 a week. In 1918, Charpentier joined the Canadian Expeditionary Force, but the war ended before he could be sent overseas. He stayed in the army after the Armistice to work in a military hospital on the campus of McGill University in Montreal. Charpentier began covering Parliament for Ottawa's Le Droit (the city's largest newspaper) in 1922. He got the job because his father built Le Droit'''s first offices. The newspaper sent him to law school in Toronto for two academic years before he began his parliamentary reporting. Charpentier was the longest serving member of the Parliamentary Press Gallery. His early stories on the then unilingual English environment of Parliament were believed to be instrumental in getting federal authorities to increase the visibility of French in the Canadian public service. Over the course of his career, Charpentier also wrote for Montreal's La Presse and Quebec City's Le Soleil. He was also head of the French section of the Canadian Censorship Branch through most of the Second World War, assuming full control of the Censorship Branch in January 1945, when chief censor Wilfrid Eggleston resigned. He was appointed editor in chief of Le Droit following his diplomatic career in 1968 at the age of 71. His resume included serving as a media spokesman for ambassador Georges Vanier in Paris and working as a diplomat from 1946 until 1968 in some francophone African nations and South America. While serving in Africa, Charpentier met Dr. Albert Schweitzer and became an advocate for his work. Charpentier was still writing weekly columns on his trusty typewriter for Le Droit'' until 1999, when he had to stop due to chronic bronchial pneumonia at the age of 101. The Canadian Parliamentary Press gallery held a celebration for him shortly after Charpentier's retirement. In 1978, he was made a Member of the Order of Canada and was promoted to Officer in 1998. He died at age 103 of pneumonia on February 6, 2001. Charpentier served on the Ottawa Board of Control, and ran for mayor in 1935, but lost.