Кіріспе

Британдық актер (туған 1937)

Эдвард Чарльз Морис Фокс (13 сәуір 1937 ж. туған) – ағылшын актері және Фокс отбасының мүшесі. Фокс «Шакал күні» (1973) фильмінде 1963 жылдың жазында француз президенті Шарль де Голльді өлтіру үшін жалданып, «Шакал» деп аталатын кәсіби қаскөйдің рөлін ойнады. Фокс «Британия шайқасы» (1969), «Арадағы жігіт» (1971) фильмдеріндегі рөлдерімен де танымал, осы рөлі үшін ол BAFTA сыйлығын жеңіп алды, сондай-ақ «Баунти» (1984) фильмінде де ойнады. Ол режиссер Ричард Аттенбороумен бірлесіп «О, қандай ғажайып соғыс!» (1969), «Тым алыс көпір» (1977) және «Ганди» (1982) фильмдерінде жұмыс істеді. Фокс британдық теледрамалық «Эдвард және миссис Симпсон» (1978) сериалында Эдвард VIII рөлін сомдады және «Табу» (2017) тарихи сериалында ойнады. Фильмдер мен теледидардағы жұмыстарынан өзге, Фокс сахна актері ретінде де үлкен даңққа ие болды.

Ерте өмір және білім

Фокс 1937 жылғы 13 сәуірде Лондондағы Челсиде, театр агенті Робин Фокс пен актриса және жазушы Анжела Мюриэл Дарита Уортингтонның үш ұлының үлкені ретінде дүниеге келді. Ол актерлер Эмилия Фокс пен Фредди Фокстың әкесі, актер Джеймс Фокс пен кино продюсері Роберт Фокстың ағасы, сондай-ақ актер Лоренс Фокстың інісі. Оның әкесінің бабасы өнеркәсіпші және ойлап табушы Самсон Фокс, ал әжесі сахна шебері Лили Ханберидің қарындасы Хилда Ханбери болған. Анасының әкесі драматург Фредерик Лонсдейл, ал анасының шешесі футболшы және биржа брокері Чарльз Мористің қызы еді. Фокс Харроу мектебінде оқыды және «Лояльдер» полкінде әскери қызметін өтеді, бірақ Колдстрим гвардиясында офицерлік шен алуға үміткер болған жоқ.

Мансап

Фокс 1958 жылы театр сахнасында тұңғыш рет өнер көрсетті, ал кинодағы алғашқы рөлі 1962 жылғы «Ұзақ қашықтықтыққа жүгірушінің жалғыздығы» фильмінде эпизодтық роль болды. Ол сондай-ақ 1963 жылғы «Бұл спорттық өмір» фильмінде сөйлемейтін официант рөлінде ойнады. 1960 жылдары ол көбінесе сахнада жұмыс істеді, соның ішінде Гамлет рөлін де сомдады. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында ол «О! Қай керемет соғыс» (1969), «Британия шайқасы» (1969) және «Бір-біріне қарсы» (1971) сияқты британдық фильмдердегі рөлдерімен танылды. «The Go Between» фильмінде ол Лорд Хью Тримингем рөлін ойнады, бұл рөлі үшін «үздік қосалқы актер» номинациясында BAFTA сыйлығын жеңіп алды. Оның актерлік шеберлігі режиссер Фред Зиннеманның назарына да ілікті, ол «Шакал күні» (1973) фильмінде аса танымал емес, бірақ кісі өлтіруші рөліне сене алатын актерді іздеді. Фокс бұл рөлге ие болды, Роджер Мур және Майкл Кейн сияқты басқа үміткерлерді басып өтті. Содан бері ол көп сұранысқа ие болды, «А Bridge Too Far» (1977) фильмінде генерал-лейтенант Хоррокс рөлінде ойнады, ол жеке сүйікті рөлі ретінде атады және осы рөлі үшін Британ академиясының кино сыйлығында «үздік қосалқы актер» сыйлығын жеңіп алды. Ол Роберт Шоу және Харрисон Фордпен бірге «Навароннан 10-шы күш» (1978) фильмінде де ойнады. 1990 жылы ол «Клуэдо» ойынында әріптесі Джоанна Дэвидке қарсы сынға түсті. Ол Эдвард VIII патшаның рөлін «Эдвард және миссис Симпсон» (1978) теледрамасында сомдады. «Ганди» (1982) фильмінде Фокс Үндістандағы Амритсар қырғынына жауапты бригадир генерал Реджинальд Дайер рөлін ойнады. Содан кейін ол «Thunderball» (1965) фильмінің қайта түсірілімінде, ресми емес Бонд фильмі «Never Say Never Again» (1983) фильмінде М рөлін ойнады. Ол сондай-ақ Лоренс Оливьемен бірге «Баунти» (1984) және «Жабайы қаздар II» (1985) фильмдерінде, сондай-ақ «Асық болудың маңыздылығы» (2002), «Николас Никлби» (2002) және «Сахналық сұлулық» (2004) фильмдерінде де ойнады.

Кейінгі кезеңдегі жұмыстар

Фокс өзінің беделін Лондонның Вест-Энде сахнасында үнемі өнер көрсетуімен нығайтты. Ол Кристин Кросхоу орындаған Иоганн Себастьян Бахтың фортепиано музыкасымен сүйемелдеген Т. С. Элиоттың "Төрт квартет" атты төрт өлеңінен тұратын қойылымда ойнады. 2010 жылы Фокс Ричард Дигби Дейдің режиссерлігімен "Антони Троллоппен кеш" атты жеке көрсетілімді ұйымдастырды. 2013 жылы Роберт Харди денсаулығына байланысты бас тартқаннан кейін, ол "The Audience" премьерасында Уинстон Черчилль рөліне оны алмастырды. 2018 жылы ол ұлы Фредди Фокспен бірге Оскар Уайльдтың "Идеал күйеуі" пьесасының қойылымында қатысты.

Марапаттар

"The Go Between" (1971) фильміндегі Виконт Триммингем рөлі үшін ол келесі жылы Британ академиясының кино сыйлығында "Ең үздік қосалқы актер" сыйлығын жеңіп алды. "A Bridge Too Far" (1977) фильміндегі генерал-лейтенант Хоррокс рөлі үшін ол Британ академиясының кино сыйлығында "Ең үздік қосалқы актер" сыйлығын екінші рет жеңіп алды.

Құрметтер

Фокс 2003 жылғы Жаңа жылдық құрметтеулерде драма саласына қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің офицері атағымен марапатталды.

Жеке өмір

1958 жылдан 1961 жылғы ажырасқанға дейін Фокс актриса Трейси Ридке үйленген, олардан Люси Арабелла (1960 жылы туған) деген қызы бар. Ол Николас Престонмен, Горманстон виконтымен үйленгеннен кейін Горманстон виконтессасы атанды. 1971 жылы ол актриса Джоанна Дэвидпен қарым-қатынас бастады, олар 2004 жылдың шілде айында неке қиды. Олардың екі баласы бар: актерлер Эмилия (1974 жылы туған) және Фредерик "Фредди" (1989 жылы туған). Фокс Лондонда және Дорсеттегі Уорхэмде тұрады.

Пікірлер мен қолдау

Фокс 1997 жылғы жалпы сайлау алдындағы Референдум партиясының конференциясында сөз сөйледі және оның басшысы Джеймс Голдсмитпен дос болды. Ол сондай-ақ Ұлыбритания Тәуелсіздік партиясының қолдаушысы болды. 2002 жылы Фокс Ұлыбританиядағы аң аулау құқықтарын қолдау мақсатында өткен "Countryside March" шеруіне қатысты. Ол өзінің арғы атасы Самсон Фокс қаржылаған Харрогейттегі Корольдік залды қайта жаңартуды қолдады. 2010 жылы Фокс өзінің үйіне жақын жердегі супермаркет құрылысына қарсы жергілікті науқанды қолдады, бұл аймақтағы шағын және тәуелсіз кәсіпорындарға тигізер әсерін атап көрсетті. Ол осы оқиғалар туралы "The Daily Telegraph" газетінде мақала жариялады. Август Стриндбергтің "Өлім биі" пьесасында капитан рөлінде. Кеннет Макмилланның режиссерлігімен, Манчестердегі Корольдік биржада. (1983) Дж. М. Барридің "Тамаша Крайтон" пьесасында Крайтон рөлінде, Лондонның Хеймаркеттегі Корольдік театрында. (1989)

Басқа жобалар мен үлестер

When Love Speaks (2002, EMI Classics) – Уильям Шекспирдің "Соннет 140" ("Ақылды бол, қатал болғаныңдай; жалықтырма"), танымал актерлер мен музыканттар орындаған Шекспирдің сонеттерінің түсіндірулері мен оның пьесаларынан алынған үзінділерден құралған жинақ альбом.