Ұзын сызықты балық аулау техникасы

Кіріспе

Коммерциялық балық аулау техникасы

Ұзын желімен балық аулау – бұл қысқа тармақтар арқылы аралықтарда бекітілген, әртүрлі жемдермен жабдықталған ілгектерді пайдаланатын коммерциялық балық аулау техникасы. Ілгек желіге клемп немесе айналдыру арқылы бекітіледі, ал ілгек тармақтың екінші ұшында орналасады. Ұзын желілер негізінен су қабатындағы орналасуына қарай жіктеледі. Олар су бетінде немесе теңіз түбінде болуы мүмкін. Желілерді зәкірмен бекітуге немесе еркін қалдыруға болады. Бір желіден жүздеген, тіпті мыңдаған ілгектер ілінеді. Бұл түрлі теңіз жануарларының кездейсоқ ұсталуына және өлуіне әкелуі мүмкін (қосымша аулау туралы қараңыз). Ұзын желімен балық аулауға арналған кемелер көбінесе қылыш балық, тунец, палтус, сабель балық және басқа да көптеген түрлерді аулайды. Патагониялық тіс балығы сияқты тұрақсыз балық аулау аймақтарында балықшылар бір желіге 25 ілгекпен шектелуі мүмкін. Ал Беринг теңізі мен Солтүстік Тынық мұхитының кейбір аулау аймақтарындағы коммерциялық ұзын желілік кемелер әдетте бірнеше шақырымға созылатын бір қатарда 2500-нан астам қолмен жемделген ілгектерді пайдаланады. Ұзын желілер тунец және қылыш балық сияқты балықтарды аулау үшін теңіз бетіне жақын (пелагикалық ұзын желі) немесе палтус немесе треска сияқты түбінде тіршілік ететін балықтарды аулау үшін теңіз түбіне (демарсальдық ұзын желі) орнатылуы мүмкін. Сабель балық аулайтын ұзын желілік кемелер кейде қарапайым жабдықтарды қолданып, теңіз түбінде үлкен тереңдікте аулақ қояды. Терең судағы шабақ аулау үшін ілгектердің орнына тұзақтар орнатылған ұзын желілерді пайдалануға болады. Ұзын желімен балық аулау кезінде дельфиндер, теңіз құстары, теңіз тасбақалары және акулалардың кездейсоқ ұсталуы және өлуі мүмкін, бірақ бұл терең теңіз траулингіне қарағанда азырақ. 1917 жылы жапондық иммигранттар ұзын желімен балық аулауды енгізген Гавайиде бұл техника флаглин балық аулау деп аталды, себебі ілгектерден ілінген жүзушілерді белгілеу үшін флагтар қолданылды. "Флаглин балық аулау" термині жергілікті балық аулау кемелері заманауи монофиламенттік негізгі желілерді, желілерді орнату құрылғыларын және үлкен, гидравликалық қуатпен жұмыс істейтін катушкаларды пайдалана бастағанға дейін қолданылып келді, содан кейін "ұзын желімен балық аулау" термині қабылданды. Халықаралық табиғатты қорғау одағының (IUCN) Қызыл тізіміне енген альбатростардың 22 түрінің 15-і жойылу қаупімен жүзді. IUCN екі түрін аса қауіпті (Тристан альбатросы және толқынды альбатрос), жеті түрін қауіпті және алты түрін осал деп санайды. Алайда, бұл әрекеттер кең мұхиттарда кездейсоқ таралған емес, керісінше кеңістікте шоғырланған.

Longline fishing, or longlining, is a commercial fishing angling technique that uses a long main line with baited hooks attached at intervals via short branch lines called snoods or gangions. A snood is attached to the main line using a clip or swivel, with the hook at the other end. Longlines are classified mainly by where they are placed in the water column. This can be at the surface or at the bottom. Lines can also be set by means of an anchor, or left to drift. Hundreds or even thousands of baited hooks can hang from a single line. This can lead to many deaths of different marine species (see bycatch). Longliners – fishing vessels rigged for longlining – commonly target swordfish, tuna, halibut, sablefish and many other species. In some unstable fisheries, such as the Patagonian toothfish, fishermen may be limited to as few as 25 hooks per line. In contrast, commercial longliners in certain robust fisheries of the Bering Sea and North Pacific generally run over 2,500 hand baited hooks on a single series of connected lines many miles in length. Longlines can be set to hang near the surface (pelagic longline) to catch fish such as tuna and swordfish or along the sea floor (demersal longline) for groundfish such as halibut or cod. Longliners fishing for sablefish, also referred to as black cod, occasionally set gear on the sea floor at depths exceeding using relatively simple equipment. Longlines with traps attached rather than hooks can be used for crab fishing in deep waters. Longline fishing is prone to the incidental catching and killing of dolphins, seabirds, sea turtles, and sharks, but less so than deep sea trawling. In Hawaii, where Japanese immigrants introduced longlining in 1917, longline fishing was known as flagline fishing because of the use of flags to mark floats from which hooks were suspended. The term "flagline fishing" persisted until local fishing vessels began to use modern monofilament mainline, line setters, and large, hydraulically powered reels, when the term "longline fishing" was adopted. Of the 22 albatross species recognized by the IUCN Red List, 15 are threatened with extinction. The IUCN lists two species as Critically Endangered (Tristan albatross and waved albatross), seven species as Endangered, and six as Vulnerable. These activities, however, are not randomly spread across the vast oceans, but rather are highly spatially concentrated.

Қауіпсіздік

АҚШ-та жүргізілген зерттеу бойынша, толық жұмыс күнімен жұмыс істейтін 1000 қызметкердің арасында өлімге әкеп соқпайтын жарақаттардың саны 35 болды, бұл АҚШ-тың орташа жұмысшысынан шамамен үш есе көп. (Траулер флотында бұл көрсеткіш 1000 қызметкерге 43-ке тең).