Балық аулау тәсілдері: Тралдау әдісі

Кіріспе

Балық аулау әдісі

Траулинг – бір немесе бірнеше қайықтың артынан, теңіз түбінде ұстап тұру үшін ауыр салмақтармен жабдықталған балық аулау желісін су арқылы тарту арқылы жүзеге асырылатын өнеркәсіптік балық аулау әдісі. Траулингке арналған желі трал деп аталады. Бұл принципке сәйкес, әртүрлі балық түрлерін немесе белгілі бір мақсаттағы балықтарды аулау үшін су арқылы сүйретілетін торлар қолданылады. Траулингтік құралдар көбінесе сүйретілетін жабдық деп аталады. Траулинг үшін қолданылатын қайықтар траулерлер немесе сүйрегіштер деп аталады. Траулерлердің көлемі 30 а.к. (22 кВт) қозғалтқышы бар шағын ашық қайықтардан бастап 10,000 а.к. (7,5 МВт) астам қуатты үлкен фабрикалық траулерлерге дейін өзгереді. Траулинг бір траулермен немесе екі траулердің бірлесіп жұмыс істеуі арқылы (жұп траулинг) жүзеге асырылуы мүмкін. Траулинг пен троллингті салыстыруға болады. Траулинг торды қолдануды қамтиды және көбінесе коммерциялық мақсатта қолданылады, ал троллингте оның орнына катушка, балық аулау таяғы және жем немесе жалбау қолданылады, әдетте демалыс үшін жасалады. Траулинг сондай-ақ ғылыми үлгі алу немесе зерттеу әдісі ретінде де жиі қолданылады.

Төменгі және ортаңғы судағы трал

Тральдік аулау су жотасындағы тралдың (желінің) биіктігіне қарай түпкі тралға және ортаңғы тралға бөлінеді. Түпкі трал – тралды теңіз түбінде (бенттік трал) немесе теңіз түбіне жақын (демерсалдық трал) сүйрету. Түпкі трал – ауыр салмақты үлкен желіні теңіз түбімен сүйреп, жолындағы барлық тіршілікті жинап алатын өнеркәсіптік балық аулау тәсілі. Түпкі тралдың кемшілігі бар, себебі ол теңіз түбіндегі шөгінділерді қозғап, кейбір теңіз түрлеріне зиян келтіруі мүмкін. Сонымен қатар, судың ластағыштары планктонмен араласып, азық тізбегіне өтеді, бұл зиянды балдырлардың гүлдеуіне және оттегінің жетіспеуіне алып келеді. 2021 жылғы зерттеу бойынша, түпкі тралдан шығатын парниктік газдар авиация деңгейімен тең деп есептелді. Дегенмен, Nature журналында жарияланған мақаладағы бағалау әдістері басқа ғалымдар тарапынан сынға алынды, олар парниктік газдар шығарылымының бағалауларының сенімсіз екенін мәлімдеді. 2024 жылға дейін осы мәселе бойынша қарқынды ғылыми пікірсайыс жүріп жатыр және әзірге нақты қорытынды жасау мүмкін емес. Ортаңғы трал немесе пелагикалық трал мұхиттың жоғарғы су қабатында тіршілік ететін балықтарды аулауға бағытталған. Құбыр тәрізді желілер бір немесе екі қайықпен сүйреледі. Бұл әдіс көбінесе бір түрдің балықтарын аулау үшін қолданылады. Түпкі тралдан айырмашылығы, бұл трал теңіз түбіне тимейді, сондықтан теңіз мекендеу ортасына зиян келтірмейді. Бұл тәсілмен скумбрия, сельдь және хоки сияқты балықтар ауланады. Алайда, бұл әдістің де кемшіліктері болуы мүмкін, себебі мақсатталған балық түрлерін аулау барысында, кездейсоқ түрде мақсатқа сай емес балықтар ұсталып, олардың жас тірі түрлерін тастау популяцияға әсер етуі мүмкін. Дегенмен, қосымша аулау деңгейі әдетте төмен болады. Ортаңғы трал пелагикалық трал деп те аталады. Ортаңғы трал пелагикалық балықтарды, ал түпкі трал – теңіз түбінде тіршілік ететін (төменгі балықтар) және жартылай пелагикалық балықтарды аулайды. Жабдықтың өзі әртүрлі болуы мүмкін. Пелагикалық тралдар көбінесе түпкі тралдардан гөрі үлкен болады, олардың желісінде өте кең ұяшықтар, аз немесе мүлдем жерлік жабдықтар және аз немесе мүлдем шашуға қарсы жабдықтар болады. Сонымен қатар, пелагикалық тралдың есіктері түпкі тралдың есіктерінен өзгеше пішіндес, бірақ екі желіні де қолдануға болатын есіктер де бар.

Trawling can be divided into bottom trawling and midwater trawling, depending on how high the trawl (net) is in the water column. Bottom trawling is towing the trawl along (benthic trawling) or close to (demersal trawling) the sea floor. Bottom trawling is an industrial fishing method in which a large net with heavy weights is dragged across the seafloor, scooping up everything in its path. Bottom trawling can be disadvantageous because it stirs the sediments that lie on the sea bed and can harm some marine species. It also causes water pollutants to mix with some plankton, which in turn will move into the food chain, which will then create harmful algae blooms leading to insufficient oxygen. A 2021 study estimated that greenhouse gas emissions from bottom trawling were as much as aviation. However, the estimation methods in the original article published in the journal Nature, have been criticized by other scientists, claiming that the green house gas emission estimates are uncertain. Pr 2024 there is an intense scientific debate going on about this and no final conclusion can yet be drawn. Midway trawling or pelagic trawling target fishes that are living in the upper water column of the ocean. The funnel shaped trawl nets are hauled by one or two boats. This method is generally used to catch fishes of a single species. Unlike bottom trawling, this type of trawl does not come into contact with the sea bed and hence is not involved in damage of marine habitat. Some species caught with this trawling method are mackerel, herring, and hoki. However there may be some disadvantages in using this method as in the process of catching the targeted species of fish, one may end up capturing non targeted fish accidentally and thus discarding of juvenile commercial species of fish may impact on the population. Still, bycatch level is typically lower. Midwater trawling is also known as pelagic trawling. Midwater trawling catches pelagic fish, whereas bottom trawling targets both bottom living fish (groundfish) and semi pelagic fish. The gear itself can vary a great deal. Pelagic trawls are typically much larger than bottom trawls, with very large mesh openings in the net, little or no ground gear, and little or no chaffing gear. Additionally, pelagic trawl doors have different shapes than bottom trawl doors, although doors that can be used with both nets do exist.

Тарату құрылымы

Екі қайық қолданылғанда (жұп трал аулау), тордың көлденең жайылуын қайықтар қамтамасыз етеді, әр қайыққа бір немесе пелагикалық трал аулау жағдайында екі арқан бекітіледі. Дегенмен, бір қайықпен трал аулау көбірек таралған. Бұл жағдайда тордың көлденең жайылуын трал есіктері (немесе "оттер тақталары" деп те аталады) қамтамасыз етеді. Трал есіктері әртүрлі өлшемдер мен пішіндерде болады және теңіз түбімен байланыста болуға (түбінде трал аулау) немесе суда жоғары қалуға бейімделуі мүмкін. Барлық жағдайларда есіктер негізінен қанаттар сияқты жұмыс істейді, көлденең жайылуды қамтамасыз ету үшін гидродинамикалық пішінді пайдаланады. Барлық қанаттардағыдай, сүйреуші кеме есіктердің тұрақтап, жұмыс істеуі үшін белгілі бір жылдамдықпен жүруі керек. Бұл жылдамдық өзгереді, бірақ әдетте 2,5–4,0 түйін аралығында болады. Трал тордың тік жарылуы тордың жоғарғы жиегінде ("қалқыма сызығы") қалқыту және төменгі жиегінде ("аяқ сызығы") салмақ қою арқылы жасалады. Аяқ сызығының конфигурациясы күтілетін төменгі беткейге байланысты өзгереді. Төменгі жағы қаншалықты тегіс болмаса, тордың зақымдануын болдырмау үшін аяқ сызығының конфигурациясы соншалықты берік болуы керек. Бұл шаян, моллюска, треска, исірке және тағы да көптеген балық түрлерін аулау үшін қолданылады. Трал – бұл ықшамдалған құйрығы бар, ал аузы ашық, конус тәрізді тор. Трал торларын, мысалы, тордың ұяқдығын өзгерту арқылы, теңіз түбін зерттеуге көмектесу үшін де өзгертуге болады. Саяхат теңіздегі тіршілікке тізім жасап жатыр.

Қоршаған ортаға әсері

Бүгінде кейбір елдерде трал аулау қатаң реттелгенімен, бұл әдіс экологиялық белсенділердің наразылығына жиі ұшырайды. Трал аулауға байланысты экологиялық алаңдаушылықтар екі мәселеге тоқталады: таңдаудың нашарлығы және тралдың теңіз түбіне тигізетін физикалық зияны.

Таңдаушылық

Траулау практикасы басталғаннан бері (шамамен 14 ғасыр) траулаудың таңдаулылығына қатысты алаңдаушылықтар туып келді. Траулалар таңдаулы болмауы мүмкін, соның салдарынан саудаға жарамды және жарамсыз балықтарды, сондай-ақ заңды және заңсыз өлшемдегі балықтарды бірге аулауы мүмкін. Қолданылуға келмейтін аудың кез келген бөлігі қосымша улов (bycatch) деп есептеледі, оның бір бөлігі траулау процесінде кездейсоқ түрде қырылады. Қосымша уловқа көбінесе дельфиндер, теңіз тасбақалары және акулалар сияқты құнды түрлер кіреді, сондай-ақ мақсатталған түрлердің жетілмеген немесе рұқсат етілмеген өлшемдегі дарақтары да кіруі мүмкін. Көптеген зерттеулер үлкен көлемдегі қосымша уловтың тасталып кететінін көрсеткен. Мысалы, Кларенс өзенінде үш жылдық зерттеу жүргізу барысында жыл сайын шамамен 177 тонна (соның ішінде 77 түрлі түр) қосымша улов тасталғаны анықталды. Өлшемдік таңдау трауланың "конус бөлігінің" (cod end) тор көзінің мөлшерімен реттеледі. Балықшылар кішкентай балықтардың қашуына мүмкіндік беретін тор көзінің мөлшері, сонымен қатар заңды түрде аулауға болатын балықтардың да қашуына себеп болатынына шағымданады. Техникалық реттеулерді айналып өту үшін бірқатар "шешімдер" әзірленген, мысалы, "конус бөлігінің" айналасына арқан байлап, тордың толық ашылуына жол бермеу. Бір мәселе – тордың шаршы пішіндес емес, тар ромб пішіндес (ромб) болуы. Қажетсіз түрлерді аулаудың мәселесі барлық балық аулау әдістеріне тән және экологиялық жағдайды қорғаушыларды, балықтардың қажетсіз қырылуын қаламаса, және балықшыларды, уақыттарын саудаға жарамды балықты қосымша уловтан сұрыптауға жұмсағысы келмесе, біріктіреді. Траулауда осыны азайту үшін бірнеше әдістер әзірленген. Трауланың бөліктеріне қосымша уловты азайтуға арналған торлар (әдетте тот баспайтын болаттан немесе пластиктен жасалған) немесе шаршы көзді торлар орнатылуы мүмкін, бұл кейбір түрлердің басқаларын ұстап тұрып, қашуына мүмкіндік береді. Балық тралдарында тор сондай етіп орнатылған, кішкентай организмдер (жас балықтар, шаян қабығы) тор арқылы өтіп, қайта теңізге кіреді. Шаян қабығы тралдарында тор ең үлкен организмдерді (балықтарды) тордың төбесіндегі тесік арқылы итеріп, балықтардың қосымша уловқа түсуін азайтады. Соңғы типтегі тор Норвегияда міндетті және 20 жылдан бері қолданылып келеді. Сорталау торлары – Норвегияның табысын Жерорта теңізінде қайталау мүмкін бе? – Minouw жобасы. Торлар әдетте тордың бұрышын өлшейтін сенсорлармен жабдықталған, соның арқасында балықшылар тордың дұрыс жұмыс істеп тұрғанын біле алады. Зерттеулер көрсеткендей, шаян қабығы аулаудың ең жоғары деңгейде қосымша уловқа себеп болатыны анықталды.

Since the practice of trawling started (circa 14th century), there have been concerns over trawling's lack of selectivity. Trawls may be non selective, sweeping both marketable and undesirable fish and fish of both legal and illegal size. Any part of the catch which cannot be used is considered by catch, some of which is killed accidentally by the trawling process. By catch commonly includes valued species such as dolphins, sea turtles, and sharks, and may also include sublegal or immature individuals of the targeted species. Many studies have documented large volumes of by catch that are discarded. For example, researchers conducting a three year study in the Clarence River found that an estimated 177 tons of by catch (including 77 different species) were discarded each year. Size selectivity is controlled by the mesh size of the "cod end" — the part of the trawl where fish are retained. Fishermen complain that mesh sizes which allow undersized fish to escape also allow some legally catchable fish to escape. There are a number of "fixes", such as tying a rope around the "cod end" to prevent the mesh from opening fully, which have been developed to work around technical regulation of size selectivity. One problem is when the mesh gets pulled into narrow diamond shapes (rhombuses) instead of squares. The capture of undesirable species is a recognized problem with all fishing methods and unites environmentalists, who do not want to see fish killed needlessly, and fishermen, who do not want to waste their time sorting marketable fish from their catch. A number of methods to minimize this have been developed for use in trawling. By catch reduction grids (typically made of stainless steel or plastic) or square mesh panels of net can be fitted to parts of the trawl, allowing certain species to escape while retaining others. In fish trawls, the grid is mounted so the smallest organisms (juvenile fish, shrimp) pass through the grid and enter the sea again. In shrimp trawls, the grid pushes the largest organisms (fish) through a hole in the roof of the net, reducing by catch of fish. The latter type of grid is mandatory in Norway and has been in use for 20 years. Sorting grids – can Norwegian success be replicated in the Mediterranean? – Minouw Project The grids are typically equipped with sensors that measure the angle of the grid, so the fishermen can tell whether the grid is working correctly. Studies have suggested that shrimp trawling is responsible for the highest rate of by catch.

Физикалық зақым

Траль балық аулауы қоршаған ортаға тигізетін әсеріне байланысты даулы. Түбімен балық аулау ауыр балық аулау құралдарын теңіз түбімен сүйреп жүргізуді қамтитындықтан, мұхит түбінде кең ауқымда зақымдануға әкелуі мүмкін, оның ішінде кораллдардың сынуы, тіршілік ортасына зиян келтіру және теңіз шөптерін жою. Басты әсер ететін факторлар – бірнеше тонна салмақты есіктер, олар төменге сүйреліп, ойыстар жасаса, және тордың төменгі жиегімен үнемі жанасатын аяқ арқан конфигурациясы. Конфигурациясына байланысты, аяқ арқан үлкен тастарды немесе таулы бөлшектерді аударып тастауы, оларды тормен бірге сүйреуі, тұрақты организмдерге зиян келтіруі немесе зақымдауы, сондай-ақ түптік шөгінділерді қайта өңдеуі және араластыруы мүмкін. Бұл әсерлер түрлердің әртүрлілігінің төмендеуіне және экологиялық өзгерістерге, мүмкіндігі бар организмдерге қарай ығысуға алып келеді. Бұл құлдырау орманды кесумен салыстырылады. Траль балық аулауға қатысты негізгі дау осы әсерлердің масштабы мен ұзақтығына байланысты. Оппозиция олардың кең таралған, қарқынды және ұзаққа созылатынын айтады. Қорғаушылар әсердің көбінесе шектеулі және табиғи құбылыстармен салыстырғанда аз қарқынды екенін мәлімдейді. Дегенмен, теңіз түбінің табиғи түрде бұзылуына бейімді аумақтардың көп бөлігі салыстырмалы түрде жақын суларда орналасқан. Орташа және терең суларда түбімен трал аулау – кең аумақты әсер ететін жалғыз маңызды фактор. Түбімен трал аулау жұмсақ түбінде шөгінділерді көтеріп, су қабатына тұнбалы бөлшектерді енгізеді. Траулерлердің қызметіне байланысты жыл сайын теңіз түбінен 21,87 гигатонна шөгінді қайта араласады деп есептеледі. Салыстыру үшін, әлемдегі барлық өзендер мұхитқа жыл сайын 17,8-20 гигатонна шөгінді салады. Бұл тұмандылық Google Earth-те жоғары ажыратымдылықтағы су асты фотосуреттерінде көрінеді (түбімен трал аулауға қараңыз). Түбімен трал аулаудан туындаған тұмандылық термоклинден төмен болса, беткі қабатқа әсер етпеуі мүмкін, бірақ аз көрінетін әсерлер де болуы мүмкін, мысалы, пелагикалық азық тізбегіне тұрақты органикалық ластаушы заттардың өтуі. Сонымен қатар, теңіз түбін жырту және шөгінділерді қайта араластыру судың химиялық құрамын өзгертіп, қоректік заттардың деңгейіне әсер етеді, өсімдіктер мен ламинарияның фотосинтез қабілетін күрт төмендетеді, сондай-ақ теңіз түбінде өмір сүретін жануарларға да әсер етеді. Мысалы, Жаңа Зеландияның Теңіз және Таза Су Зерттеу Журналында жарияланған мақалада, қайта араластырылған шөгінділердің анаэробты тұманды жағдайлар тудырғаны анықталды, бұл жетілген кезде теңіз түбін мекен ету ортасы ретінде пайдаланатын шабдығайлардың дернәсілдерін өлтіруге қабілетті. Сонымен қатар, осы зерттеуде сүзгішпен азықтанатын организмдер үшін тралдан кейін суда бөлшектердің көбірек болғанына қарамастан, шөгіндінің бірлік салмағына шаққандағы белок мөлшері азайғаны анықталды, яғни олар бірдей тағамдық құндылық алу үшін көп суды сүзгілеуге тиіс. 2021 жылғы зерттеуде түбімен трал аулаудан туындаған көміртегі шығарындылары жыл сайын шамамен 1,5 миллиард тоннаға (әлемдік жалпы көлемнің шамамен 3%) жетеді деп бағаланды және көбірек теңіз қорғалған аймақтар құру ұсынылды. Осы зерттеудегі нәтижелер мен қорытындылар да кейінгі ғылыми еңбектерде қарастырылды, олар аталған зерттеуге ұқсас қорытындыларға келмейді. Осы ғылыми даулардың көп бөлігі ғылыми модельдеуге бағытталғанына қарамастан, трал аулаудың басқа да әсерлері даусыз. Әлемде трал аулау көптеген түрлерге қауіп төндіреді. Атап айтқанда, трал аулау оларды бөлшектеу және шөгінділермен көму арқылы коралл рифтерін тікелей жоя алады. Сонымен қатар, трал аулау коралл тіндерін зақымдап, рифтерді инфекцияға ұшырату арқылы кораллдарды жанама түрде өлтіруі мүмкін. Көптеген ғалымдар балық аулаудың жаһандық коралл рифтеріне тигізетін әсерінің деңгейі алаңдатарлықтай жоғары екенін айтады. Жарияланған зерттеулер түбімен трал аулаудың Lophelia pertusa суық су коралын жойғанын көрсетті, ол көптеген терең теңіз организмдері үшін маңызды мекенжай. Орта су (пелагикалық) трал аулауы физикалық түрде теңіз түбіне зиян келтірмейтін, әдетте бір ғана түрден тұратын, балық аулаудың "таза" әдісі болып табылады. Дегенмен, экологиялық ұйымдар бұл балық аулау практикасы, әсіресе киттер (дельфиндер, порпоизалар және киттер) үшін маңызды көлемде қосымша аулауға себеп болуы мүмкін екеніне қатысты алаңдаушылық білдірді.

Trawling is controversial because of its environmental impacts. Because bottom trawling involves towing heavy fishing gear over the seabed, it can cause large scale destruction on the ocean bottom, including coral shattering, damage to habitats and removal of seaweed. The primary sources of impact are the doors, which can weigh several tonnes and create furrows if dragged along the bottom, and the footrope configuration, which usually remains in contact with the bottom across the entire lower edge of the net. Depending on the configuration, the footrope may turn over large rocks or boulders, possibly dragging them along with the net, disturb or damage sessile organisms or rework and re suspend bottom sediments. These impacts result in decreases in species diversity and ecological changes towards more opportunistic organisms. The destruction has been likened to clear cutting in forests. The primary dispute over trawling concerns the magnitude and duration of these impacts. Opponents argue that they are widespread, intense and long lasting. Defenders maintain that impact is mostly limited and of low intensity compared to natural events. However, most areas with significant natural sea bottom disturbance events are in relatively shallow water. In mid to deep waters, bottoms trawlers are the only significant area wide events. Bottom trawling on soft bottoms also stirs up bottom sediments and loading suspended solids into the water column. It is estimated that 21.87 gigatons of sediment from the sea floor is resuspended annually due solely to the activity of trawlers. For scale, the amount of sediment deposited into the ocean by all rivers in the world is estimated to be 17.8 to 20 gigatons annually. These turbidity plumes can be seen on Google Earth in areas where they have high resolution offshore photos (see bottom trawling). When the turbidity plumes from bottom trawlers are below a thermocline, the surface may not be impacted, but less visible impacts can still occur, such as persistent organic pollutant transfer into the pelagic food chain. Additionally, rototilling the sea floor and resuspending bottom sediment affects the nutrient levels and changes the entire chemistry of the ambient water, greatly reducing the photosynthesizing ability of plants and kelps while also impacting any animal living on the ocean floor. For example, in an article published in the New Zealand Journal of Marine and Freshwater Research, it was determined that the resuspended sediment created anaerobic turbid conditions, which was capable of killing scallop larvae that use the ocean floor as a habitat as they mature. Furthermore, the same study also revealed that for filter feeders, despite there being more particulate matter in the water after a trawl, the protein per unit weight of sediment decreased meaning they have to filter much more water for the same nutritional value. A 2021 study estimated annual carbon emissions from bottom trawling at almost 1.5 billion tonnes (about 3% of the world total) and recommended that more marine protected areas be established. Both the findings and the conclusions in this study have been scrutinized in more recent scientific works that do not come to the same conclusions as the mentioned study does. Despite of these scientific disputes that to a large extent is oriented around scientific modelling, other effects of trawling are not disputed. A vast array of species are threatened by trawling around the world. In particular, trawling can directly kill coral reefs by breaking them up and burying them in sediments. In addition, trawling can kill corals indirectly by wounding coral tissue, leaving the reefs vulnerable to infection. The net effect of fishing practices on global coral reef populations is suggested by many scientists to be alarmingly high. Published research has shown that benthic trawling destroys the cold water coral Lophelia pertusa, an important habitat for many deep sea organisms. Midwater (pelagic) trawling is a much "cleaner" method of fishing, in that the catch usually consists of just one species and does not physically damage the sea bottom. However, environmental groups have raised concerns that this fishing practice may be responsible for significant volumes of by catch, particularly cetaceans (dolphins, porpoises, and whales).

Аудандар мен трал аулау жөніндегі зерттеулер

Аляскадағы Бристоль шығанағындағы қызыл патша крабының популяциясы 1980 жылдан кейін үш жыл ішінде күрт құлдырады. 1970 жылдары Бристоль шығанағындағы қызыл патша крабы 1980 жылға дейін Алясканың ең құнды бір түрлік балық шаруашылығын құрады, бірақ 1982 жылы аулау көлемі нөлге дейін төмендеді, бұл популяцияның күрт азаюының айқын мысалы болды. Бұл құлдыраудың себебі АҚШ және Аляска краб шаруашылығын басқарушылар мен модельдеушілер арасында дау тудырды. Бір жағынан, бұл құбылысты Тынық мұхитының онжылдық осцилляциясына байланысты табиғи процестердің нәтижесі деп санайтын болса, екінші жағынан, кейбір теңіз биологтары аймақтағы сарыбалықты аулауға арналған жаңа траулерлік балық шаруашылығының ықпалын жоққа шығармайды. Кейіннен, 2005 жылы C. Braxton Dew және Robert A. McConnaughey Ұлттық теңіз балық шаруашылығы қызметінің және Солтүстік Тынық мұхиты балық шаруашылығы бақылаушыларының дерекқорынан (NORPAC) алынған мәліметтерді пайдалана отырып, траулерлік аулаудың популяцияның құлдырауына тигізген әсерін анықтау үшін зерттеу жүргізді. АҚШ-тағы қызыл патша крабының коммерциялық аулауы 10 жылдық өсімнен кейін 1980 жылы ең жоғары деңгейге жеткен кезде, сарыбалықты аулау жүйесі енгізілді. Жаңа траулерлік балық шаруашылығы 1976 жылы таратылған Бристоль шығанағының құмыралық қауіпсіздік аймағымен бірдей аумақта орналасқан. Бұл қауіпсіздік аймағы Бристоль шығанағына жұмыртқа салу үшін жиналатын әйел крабтарының көбелек қорын қорғау үшін құрылған. Құмыралық қауіпсіздік аймағының жұмыс істеген жылдарында аймақта рұқсат етілген жалғыз аулау – регламенттік өлшемдегі еркек қызыл патша крабтарын құмыралармен аулау болды. 1980 жылы АҚШ пен КСРО арасындағы бірлескен сарыбалық аулаудың бірінші жылында Беринг теңізі мен Алеут аралдарында қызыл патша крабының қосалқы аулау деңгейі 1977-1979 жылдардағы орташа деңгейден 371% -ға өсті. Келесі жылы, 1981 жылы, қосалқы аулау деңгейі 1980 жылғы деңгейден тағы да 235% -ға артты, оның көп бөлігі ересек әйелдерді құрады. Бұрынғы қауіпсіздік аймағында бақылаусыз траулерлік аулау басталғанда, "қызыл қаптар" туралы анекдоттық хабарлар пайда болды – балықтарды жинауға арналған торлары қызыл патша крабтарымен толы торлар. Осы кезеңде популяциядағы еркектердің үлесі 1981 жылы 25%-дан, 1982 жылы 16%-дан 1985 жылы 54%-ға, ал 1986 жылы 65%-ға дейін өсті. Жыныстық қатынастың күрт өзгеруіне байланысты Дью мен Макконнеги балық аулаудың жынысқа қатысты өлім көрсеткіштерінің әсер еткенін болжады. Зерттеу нәтижелерін талдау барысында Дью мен Макконнеги траулерлік аулау мен жыныстық қатынастың өзгеруі және жалпы популяцияның азаюы арасындағы тығыз байланысты анықтады. Дью мен Макконнеги әйел крабтардың Бристоль шығанағына жұмыртқа салу үшін оралып, белгілі бір уақытқа сонда қалатынын ескере отырып, аймақтағы траулерлік аулау еркектерге қарағанда әйелдерге көбірек әсер еткенін және жыныстық қатынастың өзгеруіне ықпал еткенін болжады, өйткені крабтар шаруаланғаннан кейін өлмейді. Популяцияның жалпы өзгеруін есепке алу үшін олар траулерлерде ұрықтандырылған жұмыртқалары бар әйел крабтарының қосалқы аулауының жалпы популяцияның төмендеуіне ықпал еткенін қорытындылады, өйткені жұмыртқалардың саны азайды. Дью мен Макконнеги Бристоль шығанағының құмыралық қауіпсіздік аймағының таратылуы қызыл патша крабының жұптасу циклының осал кезеңін траулерлік аулауға ұшыратқанын атап өтті. Дью мен Макконнеги траулерлік аулаудың жыныстық қатынас пен қызыл патша крабының жалпы популяциясын өзгертуге ықпал еткеніне қарамастан, оны популяцияның құлдырауына әкелген жалғыз фактор деп жариялауға болмайды, өйткені климаттың өзгеруі сияқты қосымша факторлар да рөл атқарған болуы мүмкін. Әрбір траулерлік аулау кезінде бақылаушы ауланғандарды сұрыптау кезінде палубада тұрып, стандартты әдісті қолдана отырып, қосалқы ауланған әрбір түрдің салмағын бағалайды. Бақылаушылар жинаған деректер NOAA және басқа да ұйымдармен бөліседі, ол жылдық Ұлттық қосалқы аулау туралы есептерде жарияланады, олар қорғалған немесе реттелген түрлер үшін қосалқы аулау лимиттерін белгілеуге және жойылып бара жатқан түрлердің өлім-жітімін бағалауға қолданылады. Бақылаушы кемеде экипажбен бірге сапардың ұзақтығы бойы өмір сүреді, бұл сапар бірнеше күн немесе аптаға созылуы мүмкін. Алайда, траулерлік аулауды бақылау әдісі толыққанды тиімді болмауы мүмкін. Кейбір балық аулау орындарында қосалқы аулау лимиттері бар, егер олар асып кетсе, кеме маусымын аяқтайды. Осыған байланысты экипаж бен капитан бақылаушылардан олардың бағалауларын төмендетуді талап ету туралы хабарлар пайда болды. Бұл хабарлар экипажтың, жалпы аулаудан түскен пайданың бір пайызын алатындықтан, кемесі аулаудан шеттетілген жағдайда туындайтын қаржылық салдарларға байланысты. Расталмағандықтарына қарамастан, бақылаушылар қосалқы аулауды 50%-ға дейін төмендеткендерін мәлімдейді. 2006 жылы Канадада бақылаушының қатысуын қажет етпейтін электрондық қосалқы аулауды бақылау әдісі енгізілді. Бақылау әдісі бейнекамераларды пайдаланады, олар барлық балықтарды аулау кезінде жинау немесе тастау процесін жазады және уақыт пен GPS ақпаратын тіркеді. Камерадан алынған деректер кеменің журналдарымен және ауланғандарды тиелген кезде бақылаумен бірге қосалқы аулаудың жалпы көлемін бағалау үшін қолданылады. Деректердің әр жиынтығы бір-бірін тексеру үшін де қолданылады және балық шаруашылығын басқарушыларды адалдықсыздыққа қарсы ескерте алады. Кейбір балық шаруашылықтары, АҚШ және басқа елдерде, кеме жұмыс істеп тұрғанда бақылаушыны міндетті етпейді. Мұндай балық шаруашылықтарында қосалқы аулау туралы деректер өзіндік есеп беру арқылы немесе есептелмейді. Кейбір жағдайларда балықшылар өздерінің қосалқы аулау деректерін бақылау органына ерікті түрде ұсынады. Бақылаусыз траулерлік аулау орындарындағы балық шаруашылықтары бақыланатын балық шаруашылықтарына қарағанда құндылығы аз қосалқы аулауды ұстайды немесе стандартты түбілік траулерлік аулаудан аз қосалқы аулау беретін орталық су траулерін пайдаланады. Қосалқы аулау туралы есеп беруден бас тартатын балық шаруашылықтарын NOAA сияқты ұйымдар балық шаруашылығының денсаулығын қадағалауға көмектесу үшін қосалқы аулау туралы есеп беруге ынталандырады. Климаттың өзгеруі және басқа факторлар салдарынан мұхиттың болашақ денсаулығы белгісіз болғандықтан, балық өлімінің көзі туралы дәл деректерді биологтарға ұсыну табиғи аулау арқылы алынатын теңіз өнімдерін сақтау үшін өте маңызды.

The population of Alaska's Bristol Bay red king crab experienced an abrupt collapse during a three year time span after 1980. During the 1970s the Bristol Bay red king crab fishery represented Alaska's most valuable single species fishery until 1980, then in 1982 the catch had dropped to zero and was an incredible example of a population crash. The cause of this crash was controversial with U. S. and Alaskan crab managers and modelers, with some stating the phenomena was a natural occurrence due to Pacific decadal oscillation, a shift in the location of warm and cold waters at an irregular pattern, while other marine biologists questioned the involvement of the new trawling fishery targeting Yellowfin sole in the area. Subsequently, a study was conducted by C. Braxton Dew and Robert A. McConnaughey in 2005 using data from the yearly Bristol Bay bottom trawl survey conducted by the National Marine Fisheries Service and from the North Pacific fishery observer database (NORPAC), to determine the effect of trawling on the population collapse. When the U. S. commercial harvest of the legal male red king crab reached its peak in 1980 after a 10 year increase, a trawl fishery for Yellowfin sole was introduced. The new trawl fishery was located in the same area as the Bristol Bay Pot Sanctuary, which was dissolved in 1976. The pot sanctuary was introduced to protect the brood stock of female king crab which congregate in Bristol Bay to lay their fertilized eggs. During the active years of the pot sanctuary the only catch allowed in the area was male red king crab of regulation size caught in crab pots. During the first year of the joint U. S. Soviet Yellowfin sole fishery, 1980, the bycatch rates for red king crab in the Bering Sea and Aleutian Islands increased by 371% over the average rates from 1977 1979. The following year, in 1981, the bycatch rate increased again another 235% over the 1980 rate, with most of the bycatch being mature females. As more unmonitored domestic trawls, trawls where bycatch is not reported, began in the area that was formerly the sanctuary, anecdotal reports of "red bags," trawl bags with the cod end, the end the fish are retained, plugged with red king crab began. During this time the percentage of males in the population jumped from 25% in 1981 and 16% in 1982 to 54% in 1985 and 65% in 1986. Due to the sudden change in the sex ratio, Dew and McConnaughey concluded that sequential, sex specific sources of fishing mortality were at work. Analyzing the findings of their study, Dew and McConnaughey determined a strong correlation between trawling activity and the sex ratio change as well as the total population decline. Dew and McConnaughey hypothesize that since female crabs return to and linger in Bristol Bay to lay pre fertilized eggs, the trawling in the area disproportionally impacted the female population more than the male population and contributed to the change in sex ratio, as crabs do not die after they spawn. To account for the total change in population, they concluded the bycatch in trawls of female crabs with fertilized eggs contributed to the overall population decline, as less crab eggs were laid. Dew and McConnaughey noted that dissolving the Bristol Bay Pot Sanctuary exposed a vulnerable time in the red king crab's mating cycle to trawling. Dew and McConnaughey concluded that even though trawling contributed to altering the sex ratio and total population of red king crab, it cannot be declared the sole factor that led to the population collapse as additional factors, such as climate change, likely played a role. During every trawl the observer is to stand on deck as the catch is sorted and actively estimate the catch weight of each species of bycatch using a standardized method. The data gathered by observers is shared with multiple organizations, including NOAA, which publishes its findings in the annual National Bycatch Reports, which is used to set bycatch limits for protected or regulated species and determine mortality estimates for endangered species. The observer lives aboard the vessel with the crew for the duration of the trip which can last for days or weeks. However, the observer method of monitoring trawls may not be entirely effective. Certain fisheries have bycatch limits that end a vessel's season if exceeded, and anecdotal reports of observers being pressured by crew and captain to lower their estimates have emerged. These reports center around the financial repercussions that the crew, who get paid a percentage of the total catch profits, would face if their vessel is barred from fishing. Although the reports are unverifiable, the observers claim that they underestimated the bycatch at rates of up to 50%. In 2006, an electronic method of observing bycatch that does not require an in person observer was introduced in Canada. The monitoring method utilizes video cameras that record the retention or discarding of all fish at the hauling site during all fishing events and log time and GPS information. The data gathered from the cameras is used in conjunction with the vessel's logs and dockside monitoring of the catch as it is being unloaded to construct an estimate of the total bycatch. Each of three data sets are also used to verify one another and can alert fisheries management to dishonest practices. Some fisheries, in the U. S. and abroad, do not mandate an observer while the vessel operates. In these fisheries the bycatch data is either self reported or not reported at all. In some instances, fisherman voluntarily self report their bycatch data to oversight bodies. The fisheries with unmonitored trawls often catch bycatch that is not as valuable as the bycatch monitored fisheries or utilize midwater trawling which yields less bycatch than the more standard bottom trawling. Fisheries that forgo bycatch reporting are encouraged by organizations such as NOAA to report their bycatch to aid the effort of tracking the health of the fishery. As the health of the ocean in the future is uncertain due to climate change and other factors, providing biologists with accurate data about a source of fish mortality is essential to preserve the renewable resource that is wild caught seafood.

Құны

Тральдік аулаудың экологиялық салдарына қарамастан, тральдік аулау кезіндегі қосалқы аулаудың құны экономикалық мәселе тудырады. Oceana ұйымының бағалауынша, әлем бойынша балықшылар қосалқы аулаудың кәдесіздігіне байланысты жыл сайын кем дегенде 1 миллиард долларлық потенциалды уловты жоғалтады. Қосалқы ау ретінде ұсталған кез келген жануар көбінесе өліп, көбейе алмайды, бұл түрдің қор қорына теріс әсер етеді. Сонымен қатар, басқа да құнды балық түрлерінің қосалқы аулаудан туындайтын шығындары зор, ең қымбаттары: 45,5 миллион долларлық сийтrout, 32,7 миллион долларлық Атлантикалық теңізден алынған иттік, 27,2 миллион долларлық қызыл снэппер, 7,2 миллион долларлық жазғы камбала, 6,7 миллион долларлық қызыл групер, 6,7 миллион долларлық Атлантикалық және Тынық мұхит майшабағы, 4,6 миллион долларлық Таннер крабы, 4,3 миллион долларлық корольдік скумбрия, 3,9 миллион долларлық камбала, 3,4 миллион долларлық көк тунец, 1,4 миллион долларлық чинук (корольдік) лосось және 1,3 миллион долларлық қылыш балық. Заңнамаға сәйкес, траулерлер әдетте қорғалатын немесе реттелген түрлерді құрлыққа шығарып, сата алмайды. Тральдік аулауға қарсылар, қосалқы аулаудың нәтижесінде ұсталған балықтардың көбі тірі күйінде теңізге қайтарылмайтындықтан, бұл практика тұрақты экономикалық мінез-құлқына ықпал етпейді, себебі тральдік аулаудан ұсталған әр балық қалдыққа айналады, сатылмайды және жеуге жарамайды деп мәлімдейді. Балықшылардың көбі қосалқы аулау көлемін азайту үшін мүмкіндіктер мен білімге ие, бірақ оларға экономикалық ынталандыру жетіспейді. Қосалқы аулауды азайтуға экономикалық ынталандыру жасаудың мысалдары ретінде жеке немесе біріктірілген қосалқы аулау квоталары, түсіру ақысы, тәуекелді бөлісу немесе басқа елдерде балықшыларды жақсы тәжірибелерді қабылдауға ынталандыру үшін қолданылған кепілдік облигацияларын қарастыруға болады.

Реттеу

Траулаудың қоршаған ортаға тигізетін зиянына байланысты, көптеген үкіметтер осы практиканы реттеу үшін саясатты талқылады.

Тартуға қарсы құрылғылар

Жоғарыда айтылған экологиялық қарсылықтардан өзге, траулерлер халықаралық шекараларды және эксклюзивті экономикалық аймақтарды бұзады. Кейде жергілікті балықшылар заң талаптары бұзылмаса да, белгілі бір су аймақтарын өздерінікі деп қарастырады, сондықтан кейбір экологиялық ұйымдар, балықшылар және тіпті үкіметтер тралға қарсы құрылғыларды қолданысқа енгізді.